V SA/Wa 1439/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska - Szary (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant - Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2008 r. sprawy ze skargi J. H. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności; 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2007r. Nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Przedmiotem skargi wniesionej przez J. H. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] marca 2008r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] kwietnia 2007r. nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, uzyskanych na mocy decyzji z [...] grudnia 2004r., nr [...], wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W., w wysokości 714,21 zł., powiększonej o odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych naliczonych od dnia doręczenia niniejszej decyzji do dnia zwrotu nienależnie pobranych płatności bezpośrednich. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. Kierownik Biura Powiatowego w W. przyznał J. H. płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania do podanych we wniosku gruntów rolnych w pełnej wysokości 714,21 zł. Płatność została przekazana na rachunek bankowy producenta rolnego. Przeprowadzona kontrola zobowiązań wieloletnich wykazała, że J. H. nie wystąpił o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na kolejny okres podjętego zobowiązania. W związku z czym dnia 02.03.2007 r. skierowano do J. H. wezwanie nr [...] w celu złożenia wyjaśnień. W dniu 12.03.2007 r. J. H. złożył oświadczenie, w którym poinformował Kierownika Biura Powiatowego w W., iż w 2005 i 2006 roku nie prowadził działalności rolniczej, w związku z faktem wypowiedzenia mu z dniem 30 września 2004 r. umowy dzierżawy zawartej z Skarbem Państwa, która miała obowiązywać do końca października 2006. Zawiadomieniem z dnia 3 kwietnia 2007 r. J. H. został poinformowany przez Prezesa ARiMR o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych przyznanych decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. Następnie decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. Prezes ARiMR ustalił J. H. kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w wysokości 714,21 zł. Od ww. decyzji J. H. złożył w dniu 30 kwietnia 2007 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie jego sprawy. We wniosku tym skarżący wniósł o umorzenie kwoty 714,21 zł, informując, że nie wywiązał się z podjętego zobowiązania wieloletniego z powodu wymówienia mu w dniu 30 września 2004 r. umowy dzierżawy, zawartej na okres do dnia 31 października 2006 r. Jednocześnie przedstawił oświadczenie przejmującego przedmiotowe działki rolne o zobowiązaniu się do kontynuowania działalności rolniczej na tym terenie. W dniu [...] sierpnia 2007 r. Kierownik Biura Powiatowego postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. z powodu ujawnienia nowych okoliczności nie znanych organowi w momencie wydawania decyzji, tj. okoliczności, z których wynika iż w dniu wydania decyzji nr [...] J. H. nie spełniał wymogów określonych w § 2 pkt l rozporządzenia koniecznych do uzyskania płatności. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2008 r., wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 kpa, Prezes ARiMR zawiesił postępowanie administracyjne w zakresie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją Prezesa ARiMR z dnia [...] kwietnia 2007 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności do czasu rozstrzygnięcia sprawy wszczętej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007r. o wznowieniu postępowania. W dniu [...] października 2007 r. Kierownik Biura Powiatowego wydał decyzję nr [...] o uchyleniu decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. o przyznaniu płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania i odmowie przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004 z uwagi na fakt, że producent rolny w dniu wydawania decyzji nie posiadał działek rolnych, do których została przyznana płatność ONW. Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2008r., Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.),w związku z art. 11 ust. 7 ustawy z 29 grudnia 1993r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2005r., nr 31, poz. 264 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2007 r. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 11 ust. 4 w/w ustawy Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ustala kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków: 1). pochodzących z funduszy Unii Europejskiej, 2). krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie, 3). krajowych, przeznaczonych na udzielanie dopłat. Na podstawie art. 11 ust. 6 ww. ustawy, Prezes ARiMR, może upoważniać pracowników Agencji do wydawania decyzji w sprawach, o których mowa w ust. 4. Zaskarżona decyzja Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, została wydana z upoważnienia Prezesa ARiMR przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w T. Wypłacone nienależnie J. H. środki finansowe z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w roku 2004 pochodzą ze środków z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz ze środków krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie tj. z funduszy, o których mowa w art. 11 ust. 4 pkt l i pkt 2 ww. ustawy. Organ wskazał, że płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004 przyznane J. H. decyzją nr Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w kwocie 714,21 zł. zostały zrealizowane i przekazane na rachunek bankowy wskazany przez stronę we wniosku. Jednakże w dniu [...] października 2007 r. Kierownik Biura Powiatowego wydał decyzję nr [...] o uchyleniu decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. o przyznaniu płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania i odmowie przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004 z uwagi na fakt, że w dniu wydawania decyzji nie posiadał działek rolnych, do których została przyznana płatność ONW. Nastąpiła zatem utrata tytułu prawnego do płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania i zaistniała podstawa do ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności ONW przez J. H., co Prezes ARiMR uczynił decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. Organ podkreślił, ze zgodnie z art. 71 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), w przypadku zaistnienia nienależnych płatności, indywidualny beneficjent środka rozwoju obszarów wiejskich jest zobowiązany do zwrotu kwoty zgodnie z art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (Dz. Urz. WE L 327 z 12.12.2001). Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2419/2001 ma zastosowanie do okresów premiowych rozpoczynających się przed l stycznia 2005 r. że zgodnie z art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 oraz zgodnie z art. 73 ust. l rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki obliczone zgodnie z ust. 3, odsetki obliczane są za okres między powiadomieniem, a obowiązkiem rolnika do zwrotu oraz zwrotem lub potrąceniem. Stosowana stopa odsetek jest obliczana zgodnie z przepisami prawa krajowego, lecz nie jest ona niższa niż stopa procentowa stosowana w przepisach krajowych w odniesieniu do przypadku zwrotu kwot pieniężnych. Organ wskazał ponadto, iż na podstawie art. 11 ust. 5 ustawy z 29 grudnia 1993r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do kwot nienależnie pobranych płatności ustalonych decyzją z 29 stycznia 2008r., stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja Podatkowa (Dz.U. z 2005r., nr 8, poz. 60), z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz rozkładania płatności na raty. Następnie, postanowieniem z dnia [...] marca 2008r. wydanym na podstawie art. 123 § 1 w zw. z art. 97 § 2 kpa, Prezes ARiMR podjął zawieszone postępowanie w sprawie z wniosku J. H. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. Postanowienie to zostało doręczone J. H. wraz z decyzją z dnia [...] marca 2008r. w dniu 26 marca 2008r. W dniu 16 kwietnia 2008r. J. H. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] marca 2008r. wnosząc o jej uchylenie. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów art. 9 i 10 § 1 kpa oraz przepisu art. 409 w zw. z art. 411 pkt. 1 i 2 kc. Wskazał, że została naruszona zasada czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania, bowiem przed wydaniem decyzji Prezes nie poinformował go, że zostało zakończone postępowanie odwoławcze. Skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] marca 2008r. podczas, gdy postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania odwoławczego zostało wydane dopiero w dniu [...] marca 2008r. Podkreślił, że fakt formalnego wypowiedzenia umowy dzierżawy nie przesądza o tym, że skarżący nie korzystał z nieruchomości bez tytułu prawnego jako faktyczny dzierżawca czy użytkownik – okoliczności te nie zostały wyjaśnione. Dotacja została zużyta na nawożenie gleby, paliwo i opryski, aby utrzymać ziemie w podstawowej kulturze rolniczej i nie przyniosło to skarżącemu żadnych korzyści. Zważywszy na powyższe w opinii skarżącego, wymienione przez niego wnioski są konieczne i uzasadnione. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ppsa, sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ppsa). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 ppsa). Zgodnie natomiast z treścią art. 134 ppsa, sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie zaś do § 2 wymienionego przepisu sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W takim przypadku sąd uwzględnia skargę, mimo że wydane orzeczenie pogorszy sytuację skarżącego. Należy też zauważyć, iż na podstawie art. 135 ppsa, sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Powołany przepis nakłada na sąd administracyjny obowiązek wyjścia poza granicę skargi i zajęcie się wszystkimi postępowaniami prowadzonymi w granicach danej sprawy. Nadrzędnym obowiązkiem sądu administracyjnego jest - przez wydanie orzeczenia - stworzenie takiego stanu, że w obrocie prawnym nie będzie istniał i funkcjonował żaden akt (lub czynność) organu administracji publicznej niezgodny z prawem (v. wyrok NSA z 11 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 275/06, Lex nr 293171). Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] kwietnia 2007r., w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie - także przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu niezależnie od jej treści. W ocenie Sądu przedmiotowa decyzja Prezesa ARiMR z dnia [...] marca 2008 r., narusza przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym w szczególności przepis art. 97 § 2 k.p.a. oraz art. 102 i 103 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Wydając w dniu [...] marca 2008 r. zaskarżoną decyzję utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2007r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, organ nie uwzględnił faktu braku wydania stosownego rozstrzygnięcia w przedmiocie podjęcia zawieszonego wcześniej postępowania odwoławczego. Należy zauważyć bowiem, iż postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2008r., wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 kpa, Prezes ARiMR zawiesił postępowanie administracyjne w zakresie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją Prezesa ARiMR z dnia [...] kwietnia 2007 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności do czasu rozstrzygnięcia przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. sprawy wszczętej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007r. o wznowieniu postępowania w sprawie ustalenia przesłanek do otrzymania przez J. H. płatności ONW za 2004r. Zgodnie z przepisem art. 103 k.p.a. zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie. W doktrynie przyjmuje się, że jeżeli nastąpiło zawieszenie postępowania, nie może ono ani dalej się rozwijać, ani też skończyć, gdyż w tym czasie ustają jakiekolwiek czynności procesowe. Wstrzymanie dalszego biegu postępowania oznacza przede wszystkim zaniechanie podejmowania kolejnych (nowych) czynności procesowych (tak m.in. G. Łaszczyca, Zawieszenie ogólnego postępowania administracyjnego, Zakamycze 2005, s. 141 i cyt. tam literatura). Zgodnie z przepisem art. 102 k.p.a. w czasie zawieszenia postępowania organ administracji publicznej może podejmować czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwom dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego. W świetle tego przepisu przyjmuje się, że w trakcie zawieszonego postępowania sprawa nie ma biegu, zaś organ może podejmować wyłącznie czynności zmierzające do usunięcia przeszkód do prowadzenia postępowania oraz czynności faktyczne niezbędne dla ochrony wyliczonych wyżej wartości (tak m.in.: B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2005 r., s. 457). Przepis art. 97 § 2 k.p.a. stanowi, że gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmuje postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Ustanie przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania rodzi więc niewątpliwie obowiązek organu administracji publicznej jego podjęcia. Należy zauważyć, iż w sferze skutków prawnych podjęcie zawieszonego postępowania oznacza uchylenie skutków zawieszenia postępowania, a przede wszystkim uruchomiony zostaje wówczas bieg postępowania. Oznacza to, że organ administracji nie ma podstaw prawnych do wydania decyzji merytorycznej, kończącej postępowanie administracyjne w danej sprawie, jeżeli wpierw nie podejmie - w drodze postanowienia - zawieszonego wcześniej postępowania. Podjęcie zawieszonego postępowania zgodnie z wymienionymi przepisami wymaga wydania postanowienia, jego doręczenia stronie oraz pouczenia o możliwości zażalenia na nie w oparciu o art. 101 § 3 k.p.a. Jest to konieczna formalność, bowiem od tego momentu strona wie, że prowadzone są dalsze czynności, w tym dowodowe, że może w tym postępowaniu aktywnie uczestniczyć, składać własne wnioski dowodowe czyli realizować własne prawo do czynnego udziału w postępowaniu określone w art. 10 k.p.a. Organ administracji nie może pozbawić strony możliwości realizacji tego prawa. W przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia tegoż prawa skarżącej, bowiem prezes ARiMR wydał decyzję merytoryczną kończącą postępowanie administracyjne w sprawie w dniu [...] marca 2008 r, podczas, gdy postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zostało wydane dopiero w dniu [...] marca 2008r. i doręczone stronie (z błędnym pouczeniem) już po wydaniu decyzji merytorycznej. Wskazać przy tym należy, że wbrew odmiennemu stanowisku prezentowanemu przez organ w odpowiedzi na skargę – dla określenia daty wydania decyzji nie ma znaczenia data jej doręczenia stronie, co wywołuje jedynie skutek związania organu i stron decyzją – art. 110 kpa. Wydanie decyzji następuje w dacie w niej wskazanej jako podstawowego składnika decyzji (art. 107§ 1 kpa) i ma to istotne znaczenia dla ustalenia w jakim stanie faktycznym i prawnym zapadło rozstrzygnięcie w sprawie. W konsekwencji Sąd uznał, iż Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydając w warunkach wskazanych powyżej decyzję z dnia [...] marca 2008 r., dopuścił się istotnej obrazy przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 10 k.p.a, art. 97 § 2 k.p.a. oraz art. 101 § 1 i § 3 k.p.a. oraz art. 102 k.p.a. W ocenie Sądu również pierwszo instancyjna decyzja z dnia [...] kwietnia 2007 r. została wydana z naruszeniem prawa. Decyzję tę, ustalającą J. H. kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w wysokości 714,21 zł. wydano bowiem przed wyeliminowaniem w drodze wznowienia decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. o przyznaniu J. H. płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004 z uwagi na to, że producent rolny w dniu wydawania decyzji nie posiadał działek rolnych, do których została przyznana płatność ONW, co nastąpiło dopiero decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. z dnia [...] października 2007r. Utrata przez J. H. tytułu prawnego do płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania i podstawa do ustalenia kwoty nienależnie pobranych przez skarżącego płatności ONW nastąpiła więc dopiero w dniu uprawomocnienia się decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. z dnia [...] października 2007r. po wydaniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2007r. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stwierdzając, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, Sąd działał na podstawie art. 152 p.p.s.a.