V SA/Wa 1453/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi S. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący S. C. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu swojego wniosku powołał się na art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm.) zwana dalej p.p.s.a. Zarządzeniem z dnia 14 lipca 2014 r. Sąd w związku ze złożonym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wezwał skarżącego do wykazania sytuacji majątkowej, jego obciążeń finansowych i kosztów utrzymania rodziny w terminie 7 dni pod rygorem skutków procesowych. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 24 lipca 2014 r. zawiadomił, iż kwota podatku akcyzowego wynikająca z zaskarżonej decyzji została przekazana na rachunek organu i z tego powodu jego wniosek o wstrzymanie jest nieaktualny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zaznaczyć na wstępie należy, iż przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Monitor Prawniczy, 2006 r., nr 14, s. 677). W konsekwencji uznać należy, że zastosowanie ochrony przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma zastosowanie tylko i wyłącznie w stosunku do decyzji, które nadają się do wykonania. Przenosząc ww. uregulowanie prawne na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezprzedmiotowy albowiem skarżący wykonał już zaskarżoną decyzję tj. kwota podatku akcyzowego wynikająca z zaskarżonej decyzji została przekazana na rachunek organu, przed wydaniem przez Sąd rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania tejże decyzji. Podkreślenia wymaga, iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania, w sytuacji gdy skutki, które wynikają z wykonania decyzji już wystąpiły, gdyż instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest postrzegana jako tymczasowa ochrona podmiotu, który wniosek taki składa przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez Sąd działania organu administracji publicznej. Objęcie skarżącego ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 p.p.s.a. może mieć miejsce – jak wskazano powyżej – tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. Zatem w sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2010 r., I OZ 410/10). W sytuacji, gdy zaskarżona decyzja określiła kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, a skarżący kwotę tę na rzecz Skarbu Państwa uiścił, to w chwili orzekania przez Sąd pierwszej instancji skutek wynikający z zaskarżonej decyzji już nastąpił. Obecnie skutki tej decyzji mogą być zniwelowane jedynie przez pozytywne dla skarżącej orzeczenie Sądu uwzględniające skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu jej wykonania. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie z wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jako bezprzedmiotowe.