V SA/Wa 1454/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant specjalista - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2016 r. sprawy ze skargi T.G. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem z 28 października 2015 r. o sygn. akt V SA/Wa 2601/15 wydanym w sprawie ze skargi T.G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 28 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika BP ARiMR we [...] z dn. [...].11.2014 r., o ustaleniu skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności. W sprawie nie sporządzono uzasadnienia wyroku ponieważ skarżący nie złożył wniosku w tym zakresie. W dniu 2 czerwca 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem z dnia 28 października 2015 r. , z powodu późniejszego wykrycia nowych okoliczności faktycznych oraz środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżący podniósł, iż w skardze do Sądu na decyzję Prezesa ARiMR z dn. [...].04.2015 r. nr [...] skarżący powoływał się na wydanie decyzji Kierownika BP ARiMR we [...] z dn. [...].11.2014 r. o ustaleniu skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności z naruszeniem właściwości miejscowej, bowiem decyzja ta została skierowana do skarżącego zamieszkałego od 2012 r. we [...], adres skarżącego powinien być w ewidencji producentów od dn. 21.05.2012 r. niezmiennie wskazany jako "[...]", a zatem organem I instancji ARiMR właściwym miejscowo dla T. G. od dn. 21.05.2012 r. pozostaje Kierownik BP ARiMR we [...], a nie w [...] Skarżący wskazał, że w dn. 11 maja 2016 r. uzyskał od Kierownika BP ARiMR we [...] kolejne dokumenty urzędowe rozszerzające wiedzę skarżącego w tej sprawie i będące nowymi dowodami, uzasadniającymi wznowienie postępowania sądowego. Mianowicie dn. 11 maja 2016 r. skarżący uzyskał od Kierownika PB ARiMR we [...] : - kopię listy akt toczącego się nadał przed Kierownikiem BP ARiMR we [...] postępowania administracyjnego w sprawie zmiany treści wpisu skarżącego w ewidencji, - kopię wniosku B. G. z dn. 29 maja 2012 r., w oparciu o który ktoś zmienił zapis miejsca zamieszkania strony w ewidencji producentów z "[...]" na "[...]". Zdaniem skarżącego z dowodów tych wynikają nowe okoliczności w sprawie. Po pierwsze przed Kierownikiem BP ARiMR we [...] toczy się nadal postępowanie administracyjne w sprawie zmiany treści wpisu skarżącego w ewidencji, wszczęte przez ten organ z wniosku skarżącego z dn. 14.05.2012 r. - Prezes ARiMR decyzją [...] z dn. [...].03.2013 r. stwierdził nieważność decyzji Kierownika BP ARiMR we [...] z dn. [...].05.2012 r. o wykreśleniu skarżącego z ewidencji producentów, a więc postępowanie to nadal toczy się przez Kierownikiem BP i musi być przez niego zakończone ważną decyzją na mocy art. 104 § 1 kpa, Po drugie w sensie prawnym wpis skarżącego w ewidencji producentów nadal istnieje i jest aktywny, bo jest on przedmiotem toczącego się postępowania administracyjnego. Po trzecie formularzem wniosku z dn. 29 maja 2012 r. B. G. zawnioskowała o zmianę treści jedynie jej własnego wpisu pod numerem [...], a nie wnioskowała o zmianę treści wpisu T. G. Po czwarte w treści formularza wniosku z dn. 29 maja 2012 r. B. G. nie wskazała miejsca zamieszkania T. G., bo słowo "zamieszkania" na tym formularzu ona skreśliła. Po piąte składając formularz wniosku z dn. 29 maja 2012 r. B. G. działała jako mocodawca, a nie jako pełnomocnik T. G., dlatego nie mogła ona skutecznie zadziałać tym wnioskiem w imieniu T. G. w jakimkolwiek zakresie, Po szóste składając formularz wniosku z dn. 29 maja 2012 r. B. G. nie wskazała w nim numeru EP T. G [ ...], dlatego nie można było na podstawie tego formularza zmienić wpisu T. G. pod jego numerem EP. Zdaniem skarżącego w sprawie sfałszowanie treści wpisu jest bezsporne, bo nie trzeba dysponować specjalistyczną wiedzą z zakresu trudnej sztuki czytania ze zrozumieniem, bo wystarczy wiedza na poziomie pierwszej klasy szkoły podstawowej aby ustalić, iż skreślony w formularzu B. G. zapis słowa "zamieszkania", odnośnie adresu T. G., nie może być odczytany jako zapis ważny. Podkreślił, że nie jest potrzebny wyrok sądu karnego w sprawie przestępstwa, bowiem postępowanie można wznowić jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste. Jego zdaniem można tu przyjąć, iż ochraniany przez organa Agencji sprawca tego fałszerstwa dopuścił się tego fałszerstwa j nieumyślnie, przez nieuwagę, przez brak podstawowych kompetencji, przez niezrozumienie pojęć ,,mocodawca" i "pełnomocnik", a być może przez kłopoty ze wzrokiem nie dostrzegł skreślenia na formularzu wniosku B. G.. W piśmie procesowym z dnia 12 października 2016 r. skarżący wniósł o zwieszenie postepowania sądowego do czasu zakończenia postępowania przez Głównego Inspektora Ochrony Danych Osobowych pod sygn. akt [...] oraz do czasu zakończenia śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową [...] pod sygn. akt [...]. Wniósł uzupełnienie akt administracyjnych o dokumenty z tych postepowań. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o odrzucenie skargi o wznowienie, a w przypadku nie podzielenia tego wniosku o jej oddalenie . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest instytucją wyjątkową. Postawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zostały wskazane przez ustawodawcę w art. 271-273 p.p.s.a. W literaturze przedmiotu są one klasyfikowane jako: przyczyny nieważności (art. 271 p.p.s.a.), właściwe przyczyny resytucyjne (art. 273 p.p.s.a.), orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą (art. 272 p.p.s.a.). Jak podkreśla się w judykaturze wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną (tak w wyroku NSA z dnia 9 maja 2006 r., sygn. akt II FSK 743/05, LEGALIS). Nadto jak się akcentuje: "Sąd nie może doszukiwać się samodzielnie przesłanek wznowienia, abstrahując od sformułowań zawartych w skardze wniesionej przez stronę. Zasada niezwiązania sadu granicami środka zaskarżenia w kształcie, w jakim obowiązuje ona w postępowaniu zwykłym toczącym się przed sądem pierwszej instancji, nie znajduje w takim przypadku zastosowania (tak w wyroku NSA z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt II FSK 11/07, LEGALIS). Z faktu, że jest to instytucja nadzwyczajna wynika obowiązek wykładni zwężającej przesłanek prowadzących do wznowienia postępowania. Dodać należy, że istotnym dla stwierdzenia czy zachodzi uzasadniona przesłanka wznowienia przewidziana w art. 271-273 p.p.s.a. jest okoliczność, czy wskazywana przesłanka wznowienia jest następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowoadministracyjnym, czy też w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną. Jeżeli przesłanki wznowienia są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu administracyjnym, wówczas to postępowanie powinno być wznowione, o ile sprawa administracyjna została ostatecznie zakończona. Natomiast, gdy przesłanki wznowienia są następstwem faktów mających miejsce w postępowaniu sądowoadministracyjnym, to wtedy można mówić o wznowieniu tego ostatniego postępowania. Zgodnie z art. 279 p.p.s.a. obowiązkiem podmiotu domagającego się wznowienia jest w szczególności wskazanie w skardze podstawy wznowienia i jej uzasadnienie. W doktrynie podkreśla się, że podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z okoliczności wymienionych w art. 271-273 uzasadniają wznowienie w danej sprawie (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., LexisNexis Warszawa 2006, str. 557). Należy bowiem uwzględnić, że żądanie wznowienia jest możliwe wyłącznie w przypadkach przewidzianych w dziale VII p.p.s.a. W pierwszej fazie postępowania wznowieniowego, sąd - w myśl art. 280 § 1 powołanej ustawy - bada na posiedzeniu niejawnym czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd jest obowiązany do odrzucenia skargi. Sąd ocenił w sprawie niniejszej, że skarga o wznowienie postępowania sądowego została wniesiona z zachowaniem terminu 3-miesięcznego (art. 277 p.p.s.a.) i formalnie opiera się na ustawowej przesłance wznowienia – Skarżący powołuje się na nowe okoliczności, które wyszły na jaw po wydaniu wyroku w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 2601/15. Zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Na rozprawie , na które skargę o wznowienie skierowano z uwagi na spełnienie wymogów formalnych, Sąd ocenił merytorycznie istnienie w/ w przesłanki do wznowienia postępowania sądowego. Badając powołane w skardze okoliczności Sąd doszedł do przekonania , że nie dotyczą one postępowania sądowoadministracyjnego, ale postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 281 p.p.s.a na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia lub termin do wniesienia skargi nie został zachowany, odrzuca skargę o wznowienie. Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.