V SA/Wa 1471/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 16 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2013 r. odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] kwietnia 2013 r. [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych postanawia: - odrzucić zażalenie; Pismem z dnia 16 maja 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Stowarzyszenie [...] (zwane dalej skarżącym lub stowarzyszeniem) wniosło skargę na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] kwietnia 2013 r. [...] uchylającą w całości decyzję Zastępcy Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. Nr [...] z dnia [...] października 2012 r. i orzekającą zwrot kwoty 31.722,05 zł. Skarga została podpisana przez pełnomocnika – adw. T. P. (pełnomocnictwo substytucyjne). Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie z imienia i nazwiska osób podpisujących pełnomocnictwo oraz wykazanie, iż osoby te umocowane były do reprezentacji strony skarżącej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 czerwca 2013 r. (dowód: ZPO, k-23 akt sąd.), a więc termin do jego wykonania mijał w dniu 3 lipca 2013 r. Pismem z dnia 3 lipca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego poinformował, iż pełnomocnictwo z dnia 14 maja 2013 r. zostało podpisane przez: - L. D. – sekretarza, skarbnika stowarzyszenia oraz - I. M. – prezesa zarządu stowarzyszenia. Pełnomocnik skarżącego wskazał dodatkowo, iż osoby te zgodnie z zasadami reprezentacji stowarzyszenia umocowane były do podpisania przedmiotowego pełnomocnictwa. Pismem z dnia 11 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 12 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji. W dniu 25 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na ww. postanowienie Sądu. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, w tym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz potwierdzającego umocowanie do sporządzenia zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 sierpnia 2013 r. (dowód: ZPO, k-58 akt sąd.), a więc termin do jego wykonania mijał w dniu 20 sierpnia 2013 r. Wraz z pismem przewodnim z dnia 20 sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego przesłał pełnomocnictwo do reprezentowania stowarzyszenia przed sądami administracyjnymi, w tym do sporządzenia i wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2013 r. oraz reprezentowania Stowarzyszenia w postępowaniu zażaleniowym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik skarżącego dołączył również informację skarżącego z rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej aktualną na dzień 20 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm.) zwana dalej p.p.s.a. sąd odrzuca zażalenie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego pomimo skutecznego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi (zarządzenie z 18 czerwca 2013 r.) oraz do usunięcia braków formalnych zażalenia (zarządzenie z 7 sierpnia 2013 r.) nie wykazał w sposób prawidłowy swego umocowania do działania w imieniu stowarzyszenia. Na etapie weryfikowania uzupełnienia braków formalnych zażalenia Sąd ustalił, iż w dalszym ciągu pełnomocnik skarżącego nie wykazał, iż osoby podpisujące pełnomocnictwo procesowe w niniejszej sprawie były umocowane do reprezentacji stowarzyszenia. W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Art. 29 p.p.s.a. nakazuje natomiast, aby przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., wykazały swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Oznacza to, że podmioty umocowane do podejmowania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu strony tego postępowania muszą wykazać, że mają prawo działania za stronę. Art. 29 p.p.s.a. nakazuje, aby umocowanie miało formę dokumentu, złożonego lub okazanego przy pierwszej czynności w postępowaniu (por. Wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2007 r., sygn. akt II FSK 265/06 opublikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie wraz ze skargą na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego pełnomocnik skarżącego złożył pełnomocnictwo do działania w niniejszej sprawie, pełnomocnictwo substytucyjne oraz informację z KRS stowarzyszenia aktualną na dzień 15 maja 2013 r. Zgodnie z art. 10 pkt 6 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (t.j. Dz. U. 2001, Nr 79, poz. 855 z późn. zm.) statut stowarzyszenia określa sposób reprezentowania stowarzyszenia oraz zaciągania zobowiązań majątkowych, a także warunki ważności jego uchwał. Z przedstawionej przez pełnomocnika skarżącego informacji z KRS wynika, iż na podstawie § 31 statutu Stowarzyszenia do zawierania umów, udzielania pełnomocnictwa i składania innych oświadczeń woli w sprawach majątkowych wymagane są podpisy dwóch upoważnionych przez zarząd jego członków (Dział 2 Rubryka 1 pkt 2 rejestru). Dodatkowo zgodnie z treścią informacji z KRS w skład zarządu stowarzyszenia wchodzą trzy osoby (Dział 2 Rubryka 1 Podrubryka 1 rejestru): 1) I. M. – prezes zarządu, 2) B. N. – wiceprezes zarządu oraz 3) L. D. – sekretarz i skarbnik. Do prawidłowego wykazania umocowania do działania w imieniu stowarzyszenia, niezbędne było tym samym załączenie do skargi nie tylko pełnomocnictwa wraz z aktualną informacją z KRS skarżącego, lecz także upoważnienia do udzielenia pełnomocnictwa przez zarząd stowarzyszenia, w którym upoważnia on dwóch spośród trzech swoich członków do udzielenia pełnomocnictwa procesowego do niniejszej sprawy. Pełnomocnik skarżącego zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2013 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w sposób jasny i nie budzący wątpliwości interpretacyjnych. Zgodnie z treścią ww. zarządzenia pełnomocnik zobowiązany został do wskazania z imienia i nazwiska osób podpisujących pełnomocnictwo oraz wykazania, iż osoby te umocowane były do reprezentowania strony skarżącej. Dodatkowo Sąd zwrócił uwagę pełnomocnikowi na treść załączonej do skargi informacji z KRS, w której wskazany był sposób reprezentacji stowarzyszenia. W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik skarżącego wskazał z imienia i nazwiska osoby, które podpisały pełnomocnictwo z dnia 14 maja 2013 r. oraz wskazał, iż "osoby te zgodnie z zasadami reprezentacji Stowarzyszenia umocowane były do podpisania przedmiotowego pełnomocnictwa". Nie dołączył natomiast żadnego dokumentu wykazującego umocowanie osób podpisujących pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego w niniejszej sprawie. Należy zatem stwierdzić, iż profesjonalny pełnomocnik skarżącego w terminie zakreślonym przez Sąd nie wykazał swego umocowania do działania w imieniu skarżącego w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.