V SA/Wa 1483/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: - odrzucić wniosek. Postanowieniem z 2 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2009 r. z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu. Pismem procesowym z 12 grudnia 2009 r. – złożonym osobiście w dniu 14 grudnia 2009 r. – skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie, zgodnie z art. 88 tej ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek skarżącej uznać należy za spóźniony, bowiem jego wniesienie do Sądu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w omawianym art. 87 § 1 p.p.s.a. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 23 września 2009 r. Skarżąca strona – w dniu 24 września 2009 r. – dokonała czynności procesowej, tj. złożyła skargę osobiście w siedzibie organu. Tym samym przyjąć należy, iż przyczyna uchybienia terminowi ustała najpóźniej w dniu dokonania tej czynności, tj. 24 września 2009 r., skoro skarżąca była w stanie złożyć skargę osobiście w siedzibie organu. Podniesienia wymaga, iż termin siedmiu dni do wniesienia pisma liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o tym (por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Zakamycze 2005, s. 217). Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 6 grudnia 2007 r. o sygn. akt. II GZ 186/07. Nie można zatem skutecznie skorzystać z instytucji przywrócenia terminu w sytuacji, w której skarżąca strona – po jego uchybieniu – dokonuje w terminie o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. jedynie samej czynności, nie składając wraz z nią jednocześnie (bądź w ciągu omawianych siedmiu dni) wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż termin do złożenia przedmiotowego wniosku rozpoczął swój bieg dnia następnego po dniu w którym ustała przyczyna uchybienia i upłynął w dniu 1 października 2009 r. W konsekwencji, wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu – złożony osobiście w dniu 14 grudnia 2009 r. – uznać należy za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, wniosek skarżącej jako spóźniony podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł w sentencji postanowienia.