V SA/Wa 1486/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska - Szary (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2010r. sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia... lipca 2009 r. nr ... w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej w procedurze wywozu; - oddala skargę - Decyzją Dyrektora Izby Celnej w W. z ... stycznia 2006r. Agencja Celna Z. Sp. z o.o. z siedzibą w W. uzyskała pozwolenie nr ... na stosowanie procedury uproszczonej w wywozie, poprzez wpis do rejestru. W ramach posiadanego pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej Agencja Celna Z. Sp, z o.o. w W. w dniu ... lipca 2007r. zgłosiła do procedury wywozu towar w postaci 4 sztuk zestawów montażowych do produkcji samochodów [...]. W wyniku przeprowadzonej, na miejscu granicznym, rewizji oprócz towaru objętego zgłoszeniem celnym wywozowym ujawniono 5 ton wyrobów wędliniarskich pakowanych jednostkowo w folię, przewożonych w kartonach. W dniu ... sierpnia 2007r. Naczelnik Urzędu Celnego w Z. przekazał Dyrektorowi Izby Celnej w W. materiały i informacje o stwierdzonych nieprawidłowościach przy realizacji procedury wywozu z zastosowaniem procedury uproszczonej, w odniesieniu do towaru objętego przez Z. Sp. z o.o. w W. zgłoszeniem celnym z ... lipca 2007r. nr .... Wobec podejrzenia naruszenia przepisów prawa celnego oraz nie dopełnienia warunków udzielonego pozwolenia, Dyrektor Izby Celnej w W. postanowieniem z ... sierpnia 2007r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia Z. Sp. z o.o. w W. pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej w procedurze wywozu nr ... z ... stycznia 2006r. Po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z ... sierpnia 2008r. nr ...cofnął Z. Sp. z o.o. w W. pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej w procedurze wywozu nr ... wydane w dniu ... stycznia 2006r. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż z analizy zebranego materiału dowodowego wynikało, że do przejścia granicznego w D. dotarł środek transportu o numerze pojazdu silnikowego ... i numerze naczepy ..., zabezpieczony zamknięciami celnymi nr ..., które były zgodne z dokumentami – co oznaczało, że osoba upoważniona gwarantowała organowi celnemu, że na środku transportu znajdował się wyłącznie towar objęty zgłoszeniem celnym. Sposób prawidłowego nałożenia zamknięć celnych był niewątpliwie znany, w ocenie organu, agentowi celnemu nakładającemu zamknięcie celne na w/w środek transportu w dniu ... lipca 2007 r. gdyż zgodnie z zapisami przesłuchania świadka z dnia ... marca 2008r. agent celny wyjaśnił sposób nakładania zamknięć celnych. W ocenie organu nie może być dowodem w sprawie przedstawiona przez stronę opinia biegłego określająca sposób nakładania zamknięć celnych, bowiem z oświadczeń kierowcy wynika, że to on dokonał ręcznego zdjęcia zamknięć celnych po wcześniejszym, wielokrotnym szarpaniu plomby. Powołując treść art. 199 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, iż złożenie przez zgłaszającego (zwłaszcza działającego w ramach przedstawicielstwa pośredniego), zgłoszenia celnego jest równoznaczne z zobowiązaniem się do zachowania: ścisłości danych umieszczonych w tym zgłoszeniu; autentyczności załączonych do zgłoszenia dokumentów; przestrzegania całości obowiązków nierozerwalnie związanych z umieszczeniem danych towarów pod odpowiednią procedurą. Odnosząc się do całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz mając na uwadze fakt, że udzielając Agencji Celnej Z. Sp. z o.o. pozwolenia na stosowanie procedury organ celny opierał się w dużej mierze na zasadzie zaufania do podmiotu, Dyrektor Izby Celnej uznał, że strona nie dochowała należytej staranności przy realizacji uproszczeń, bowiem w ramach tej procedury próbowano wywieźć 5 ton wyrobów wędliniarskich, nieobjętych zgłoszeniem celnym, co stanowi poważne naruszenie przepisów prawa celnego, skutkujące cofnięciem pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej w procedurze wywozu. Pismem z dnia ... sierpnia 2008r. pełnomocnik Agencji Celnej Z. Sp. z o.o. w W. wniósł odwołanie od powyższej decyzji organu celnego I instancji Po jego rozpatrzeniu Dyrektor Izby Celnej w W. zaskarżoną decyzją z dnia ... lipca 2009 r. nr ... utrzymał w mocy decyzję własną z dnia ... sierpnia 2008 r. cofającą Agencji Celnej Z. Sp. z o.o. w W. pozwolenie nr ... z dnia ... stycznia 2006r. na stosowanie procedury uproszczonej w procedurze wywozu. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postępowania. Wyjaśnił dodatkowo, iż z dniem 1 stycznia 2009r. weszło w życie rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1192/2008 z 17 listopada 2008r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, w którym uległa zmianie treść przepisu art. 264 oraz uchylony został dotychczasowy przepis art. 265 RWKC. W sytuacji zmiany przepisów prawa materialnego, zgodnie z treścią art. 67 Wspólnotowego Kodeksu Celnego – datą którą należy uwzględnić przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłoszono towary – jest, w ocenie organu, data przyjęcia zgłoszenia celnego przez organy celne tj. ... lipca 2007r. Odnosząc się do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Dyrektor Izby Celnej zwrócił uwagę na sprzeczność oświadczenia kierowcy środka transportu nr ... M. H. złożonego w dniu ... lipca 2007r. z ustaleniami zawartymi w protokole pokontrolnym z ... września 2007 r. w części dotyczącej stanu zamknięć celnych, jednakże biorąc pod uwagę wartość środka dowodowego, jakim jest protokół pokontrolny z dnia ... lipca 2007 r. organ odwoławczy stwierdził, że protokół ten jako dokument urzędowy, sporządzony w odpowiedniej formie, zawiera dane zgodne z ustalonym w trakcie kontroli celnej stanem faktycznym. Dyrektor Izby Celnej nie zakwestionował w zaskarżonej decyzji załadunku towaru w postaci czterech zestawów do montażu samochodów ... na terenie Fabryki ... SA w W. i zgłoszonego przez agenta celnego M. Z. do odprawy eksportowej wg faktury handlowej nr ... Organ celny zwrócił jednak uwagę, iż protokół pokontrolny nie zawiera informacji wskazującej na potwierdzenie obecności M. Z. w miejscu załadunku elementów montażowych oraz dokonania przez niego rewizji środka przewozowego i założenia zamknięć celnych. Odnosząc się w tym zakresie do pisemnego oświadczenia wyżej przesłuchanego w charakterze świadka, Dyrektor Izby Celnej zauważa rozbieżności w treści złożonych oświadczeń dotyczących obecności agenta celnego w miejscu załadunku czterech zestawów montażowych do samochodów ... w dniu ... lipca 2007r. Konfrontując powyższe oświadczenie z dowodem, jakim jest protokół pokontrolny z dnia ... lipca 2007r., w którym graniczny Oddział Celny w D. stwierdził, iż zamknięcia celne były zgodne i nienaruszone, a na środku transportu oprócz deklarowanego towaru znajdowało się 5 ton wyrobów wędliniarskich, nieobjętych zgłoszeniem celnym wywozowym organ stwierdził, iż ustalenia te wykluczają ocenę oświadczenia M. Z. - jako wiarygodny dowód w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się kolejnej okoliczności, wskazanej przez stronę, jaką jest oświadczenie S. P. (przedstawiciela ochrony ...) z dnia ... września 2007r. o przeprowadzeniu kontroli samochodu o nr rej. ciągnika ... w aspekcie posiadanego ładunku, organ celny stwierdził, iż informacji tej nie można sprawdzić pod kątem jej prawdziwości, gdyż nie ma ona potwierdzenia w prowadzonej ewidencji i nie zawiera żadnych wzmianek na temat ewentualnych wyników kontroli pojazdów. Reasumując Dyrektor izby Celnej wyjaśnił, iż materiał dowodowy w postaci przesłuchań osób w charakterze świadka, oświadczeń składanych w toku postępowania czy też opinii biegłego jak również innych dokumentów jest szeroki, układa się w logiczny ciąg potwierdzający fakt usiłowania przemytu wyrobów znajdujących się na środku przewozowym z nienaruszonymi zamknięciami celnymi, które zostały założone przez Agencję Celną Z. Sp. z o.o. w W. w związku ze zgłoszeniem celnym w procedurze uproszczonej jako przedstawiciela pośredniego firmy ... S.A. w W. Powyższy stan faktyczny daje, w ocenie organu, podstawę do oceny Z. Sp. z o.o. jako podmiotu niewiarygodnego, a zatem nie dającego gwarancji do rzetelnego stosowania przepisów prawa celnego związanych z uproszczeniem czynności w procedurze wywozu. W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... lipca 2009 r. skarżąca Z. Sp. z o.o. w W. wniosła o jej uchylenie oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu celnego I instancji, zarzucając rażące naruszenie: - art. 121, 122, 187 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego, dokonanie wybiórczych ustaleń i przeprowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów państwa, w szczególności poprzez pominięcie okoliczności przemawiających na korzyść strony; - art. 264 i 265 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2452/93 z 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny poprzez ekscesywne przyjęcie, że strona poważnie naruszyła przepisy prawa celnego i tym samym poprzez bezpodstawne cofnięcie stronie pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej. Rozwijając dalsze zarzuty o charakterze merytorycznym skarżąca podkreśliła, że obowiązki wynikające ze stosowania procedury celnej nie rozciągają się na faktyczny dozór i inwigilację wszystkich kierowców opuszczających teren agencji celnej. Ocena prawidłowości działań strony powinna dotyczyć tych wszystkich czynności, które następują w trakcie odprawy na terenie agencji (strony), bowiem wtedy można mówić o aktach staranności, weryfikowalnych w urzędzie wyjścia. Pominięcie materiału świadczącego na korzyść strony jest, w ocenie skarżącej, działaniem sprzecznym z zasadą prawdy obiektywnej oraz wymogiem określonym w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Skarżąca zwróciła uwagę, iż w protokole stwierdzenia rozbieżności z ... lipca 2007r. w rubryce zatytułowanej "wynik kontroli zamknięć celnych" spośród dostępnych opcji zaznaczono "zgodne", co świadczy o tym, że potwierdzono urzędowo tylko fakt zgodności numeru zamknięcia z numerem wskazanym w dokumentach – nie zaznaczono opcji "nienaruszone", wobec czego przyjąć należy, że zamknięcie celne nie było badane pod kątem jego naruszenia. Odnosząc się do sposobów zdejmowania zamknięcia celnego skarżąca podniosła, iż pominiecie przez organ celny w tym zakresie opinii biegłego D. W. świadczy o wybiórczym zapoznaniu się z tym dowodem, który wskazuje na możliwość zdjęcia i ponownego założenia zamknięcia celnego bez śladów widocznych uszkodzeń i bez użycia odpowiednich narzędzi. Skarżąca zakwestionowała również stanowisko organu odwoławczego, jakoby zeznania agenta celnego M. Z. były ze sobą sprzeczne bowiem zeznania te układają się w logiczną i spójną całość, a organ celny nie wskazał jakichkolwiek innych dowodów podważających opisany przez świadka przebieg zdarzenia. Podkreślenia, w ocenie skarżącej, wymagają również wyjaśnienia pracownika urzędu celnego w D. – M. H. - złożone ... października 2007r., z których wynika, że do samochodu załadowano najpierw karoserię a potem wędliny. Fakt ten potwierdzają również ustalenia zawarte w protokole organów celnych z ... sierpnia 2007r., z którego wynika, że wędliny pochowane były pomiędzy karoseriami przewożonych samochodów. Dodatkowo skarżąca zauważa, iż dokumentacja zgromadzona w sprawie wskazuje na fakt, iż wbrew twierdzeniom organu celnego, na ternie ... były kontrole pojazdów i nie ma możliwości załadunku innego towaru, niż stanowiącego produkty ... W zakresie oceny, czy skarżąca zapewniła prawidłowość zamknięć celnych, organ nie udowodnił, że zamknięcia celne zostały źle założone, wobec czego nie ma podstaw, aby twierdzić, że skarżąca nie dochowała staranności przy zakładaniu zamknięć celnych. Reasumując skarżąca podkreśliła, że organ celny nie udowodnił że skarżąca naruszyła w sposób poważny obowiązki wynikające z procedury uproszczonej. Argumentacja uzasadnienia zaskarżonej decyzji opiera się na domniemaniach i wątpliwościach, które nie mogą być rozstrzygane na niekorzyść podatnika, o czym stanowi m.in. wyrok WSA z dnia 12.06.2007r. sygn. akt I SA/Gd 302/07. Skarżąca powołując treść art. 9 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12.10.1992r. i art. 265 ust. 2 w zw. z art. 264 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z 02.07.1993r. wyjaśniła, iż w powołanych aktach prawnych brak jest definicji "poważnego naruszenia", jednakże dodanie przymiotnika "poważne" w treści rozporządzenia oznacza, w ocenie skarżącej, że pozwolenie na dokonywanie odprawy uproszczonej w miejscu może zostać cofnięte w przypadku kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa celnego, którego postać winna być ustalona przez organ celny rozstrzygający sprawę. Z oceny materiału dowodowego nie wynika, zdaniem skarżącej, aby stopień naruszenia przepisów prawa miał charakter poważny, bowiem brak jest elementu "oczywistości popełnionego naruszenia". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie wyjaśniając jednocześnie, iż postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było zgodnie z przepisami zarówno prawa procesowego jak i materialnego, stosownie do postanowień art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku postanowienie) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że podstawowym celem kontroli sądowej jest eliminowanie z obowiązującego porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień) oraz czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Mając na względzie powyższe, Sąd w składzie orzekającym stwierdził, iż brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest legalność decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z ... lipca 2009 r. utrzymującej w mocy decyzję z ... sierpnia 2008 r. orzekającej o cofnięciu Agencji Celnej Z. Sp. z o.o. w W. pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej w procedurze wywozu nr ... Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 283 Rozdziału 4 Sekcji 3 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993) organ celny może wydać, na wniosek zainteresowanego, pozwolenie na korzystanie z odprawy uproszczonej w miejscu, co pozwala na objęcie towarów daną procedurą celną w pomieszczeniach osoby zainteresowanej lub w innych miejscach wyznaczonych lub uznanych przez organy celne, jednakże podmiot, któremu udzielono pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej odpowiedzialny jest za przestrzeganie wszelkich obowiązków odnoszących się do objęcia towarów procedurą celną oraz prawdziwość informacji podawanych w zgłoszeniu celnym. Jak wynika z akt sprawy Agencja Celna Z. Sp. z o.o. w W. w ramach posiadanego pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej zgłosiła jako przedstawiciel pośredni firmy ... S.A. w W. w dniu ... lipca 2007 r., poza godzinami pracy urzędu celnego, towar w postaci 4 sztuk zestawów montażowych do produkcji samochodów .... W wyniku przeprowadzonej na przejściu granicznym w D. rewizji środka transportu o nr samochodu ... i nr naczepy ... (protokół nr ... – k. ... akt administracyjnych), zabezpieczonego zamknięciami celnymi nr ... oprócz towaru objętego zgłoszeniem celnym wywozowym ujawniono 5 ton wyrobów wędliniarskich pakowanych jednostkowo w folię, przewożonych w kartonach. Świadczy o tym m.in. protokół z ważenia dynamicznego pojazdu oraz pismo Urzędu Celnego w Z. z dnia ...08.2007r. (k-... akt administracyjnych). Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy organ celny orzekając w sprawie w zakresie czasu i miejsca załadunku na środek transportu wyrobów wędliniarskich w wysokości 5 ton, słusznie przyjął za mało wiarygodne i nie zasługujące na uwzględnienie zeznania przewoźnika M. H. z dnia ....09.2007r., będącego kierowcą w/w środka transportu, jakoby na prośbę nieznanych mu osób dokonał załadunku i przewozu 5 ton niezgłoszonego towaru. W ocenie Sądu świadczy o tym m.in. fakt, iż w/w przewoźnik nie zapamiętał numeru rejestracyjnego pojazdu, który rzekomo jechał za nim całą drogę aż do granicy oraz przedstawiony sposób usunięcia i ponownego założenia przez niego zamknięć celnych, co pozostawało w sprzeczności z wcześniejszymi ustaleniami zawartymi w protokole pokontrolnym z dnia ...07.2007r., który to protokół stanowi dokument urzędowy zawierający dane zgodne z ustalonym w trakcie kontroli celnej stanem faktycznym. Istotną w sprawie okolicznością jest również fakt, iż zamknięcia celne o nr ...zostały stwierdzone przez graniczny Oddział Celny w D. jako "zgodne" co oznacza, że osoba upoważniona gwarantowała organowi celnemu, że na środku transportu znajdował się wyłącznie towar objęty zgłoszeniem celnym. Powyższe potwierdza również oświadczenie funkcjonariusza celnego M. H. zawarte w piśmie z dnia ...10.2007r. oraz z dnia ...12.2007r. (k-... akt administracyjnych), w którym w/w funkcjonariusz wyjaśnił, że po zbadaniu zamknięć celnych nie stwierdził żadnych nieprawidłowości. Nie sposób tym samym zgodzić się z zarzutem skarżącej, jakoby tylko wybór opcji "nienaruszone" stanowi potwierdzenie faktu nienaruszenia zamknięć celnych skoro z oświadczeń w/w funkcjonariusza wynika, że podlegały one badaniu co do ich nienaruszalności. Warto w tym miejscu nadmienić, że kontrola celna towaru lub środka przewozowego zawsze odbywa się w obecności strony i polega na oględzinach zewnętrznych środka przewozowego i zamknięć celnych pod kątem ich zgodności. Odnosząc się do przedstawionej przez stronę w toku postępowania opinii biegłego inż. D. W. przedstawiającej możliwości samodzielnego rozmontowania i ponownego założenia (przy zastosowaniu odpowiednich narzędzi) zabezpieczenia celnego tzw. plomby, stwierdzić należy, iż Dyrektor Izby celnej w W. prawidłowo przyjął, iż opinia ta nie może stanowić dowodu w niniejszej sprawie. Świadczy o tym m.in. brak określenia w niej sposobu, w jaki zamknięcie celne zostało nałożone, a ponadto opinia ta odbiega od oświadczenia kierowcy M. H., który miałby samodzielnie i ręcznie dokonać zdemontowania zabezpieczenia celnego, czyli bez użycia narzędzi. Jak trafnie zauważył Dyrektor Izby Celnej w W., wyjaśnienia agenta celnego M. Z. z dnia ...09.2007r. złożone w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego, nie mają potwierdzenia w załączonych przez stronę dokumentach i pozostają w sprzeczności z protokołem pokontrolnym z dnia ... lipca 2007r., w którym graniczny Oddział Celny w D. stwierdził, iż zamknięcia celne były zgodne i nienaruszone, a na środku transportu oprócz deklarowanego towaru znajdował się towar w postaci 5 ton wyrobów wędliniarskich. Nie mogą tym samym stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie, co ponownie zostało podniesione przez Dyrektora Izby Celnej w W. w odpowiedzi na skargę z dnia ... października 2009 r. W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut skarżącej związany z oceną przez organ celny zeznań świadków będących członkami komisji sporządzającej protokół załadunku. Dyrektor Izby Celnej w W. nie kwestionował bowiem wyjaśnień A. S. i I. K., jednakże organ celny zwrócił uwagę, iż oświadczenia te nie potwierdzają przebiegu wydarzeń przedstawionych przez agenta celnego M. Z. na okoliczność przeprowadzenia rewizji środka przewozowego i założenia zamknięć celnych. Przywołując treść art. 199 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 wyjaśnić należy, iż złożenie przez zgłaszającego zgłoszenia celnego jest równoznaczne z zobowiązaniem się do zachowania ścisłości danych umieszczonych w tym zgłoszeniu, autentyczności załączonych do zgłoszenia dokumentów oraz przestrzegania całości obowiązków nierozerwalnie związanych z umieszczeniem danych towarów pod odpowiednią procedura. Z powyższego przepisu wynika, że to na zgłaszającym ciąży obowiązek sprawdzenia tożsamości załadowanego towaru na środku transportu przed założeniem zamknięć celnych w celu uniknięcia późniejszej odpowiedzialności, a niedochowanie powyższego obowiązku jest rażącym naruszeniem obowiązków wynikających ze stosowania procedury uproszczonej przez posiadacza pozwolenia, którym w niniejszej sprawie była Agencja Celna Z. Nie kwestionowaną okolicznością w sprawie jest fakt, iż przy realizacji procedury uproszczonej próbowano wywieźć 5 ton wyrobów wędliniarskich nieobjętych zgłoszeniem celnym, co w ocenie Sądu stanowi rażące naruszenie prawa biorąc jednocześnie pod uwagę, iż udzielając Agencji Celnej Z. Sp. z o.o. pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej organ celny opierał się w dużej mierze na zasadzie zaufania. Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga fakt, iż posiadaczowi pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej przysługują szczególne prawa, ale co za tym idzie i szczególne obowiązki. Zgłaszający bowiem odpowiedzialny jest za przestrzeganie wszelkich obowiązków odnoszących się do objęcia towarów procedurą celną prawdziwość informacji podawanych w zgłoszeniu celnym. W tym stanie rzeczy zasadnie organ przyjął, iż powyższy stan faktyczny uzasadnia zastosowanie w sprawie art. 265 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, skutkujący cofnięciem Agencji Celnej Z. Sp. z o.o. w W. pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej Nr ... z dnia ...01.2006r. W ocenie Sądu wydanie w sprawie zaskarżonej decyzji z dnia ...07.2009r. poprzedzone zostało prawidłowo zebranym i rozpatrzonym przez Dyrektora Izby Celnej w W. materiałem dowodowym uwzględniający wszystkie dowody i okoliczności mające istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia, przez co zarzut naruszenia postępowania dowodowego (w tym art. 121, art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej) okazał się nietrafny. Organ odwoławczy orzekający w niniejszej sprawie dokonał również prawidłowej, zdaniem Sądu, subsumcji norm prawa materialnego, co czyni zarzut naruszenia w tym zakresie przepisów prawa, niezasadnym. Z tych względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało oddalić skargę jako niezasadną.