V SA/Wa 1486/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Asesor WSA - Aleksandra Młyńska, Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2020 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na rzecz [...] sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie kwotę 15338 zł (piętnaście tysięcy trzysta trzydzieści osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. do wyroku zgłoszono zdanie odrębne 1) Jak wynika z akt sprawy Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych decyzją z dnia [...].11.2018r. – stosownie do treści art. 104 par.1 k.p.a. w zw. z art. 26a ust. 1a pkt 3, art. 26a, ust. 11 pkt 1, art. 45 ust. 3a, art. 49e ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27.08.1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. 2018, poz. 511 ze zm.) dalej "ustawa o rehabilitacji" – nakazał [...] zwrot w terminie 14 dni od otrzymania decyzji środków PFRON przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okresy sprawozdawcze wrzesień 2013 do styczeń 2014 r. wraz ze stosownymi odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. W motywach wskazano, że w związku z wątpliwościami co do terminowego płacenia składek ZUS I Oddział w W. w piśmie z dnia 29.01.2016r. udzielił informacji, że Spółka składki na: • FUS za 10/2013 opłaciła ostatecznie w dniu 8.07.2015r., FUZ opłaciła ostatecznie w dniu 7.04.2015r., FPiFGŚP opłaciła ostatecznie w dniu 4.09.2015r.; • FUS za 11/2013 opłaciła ostatecznie w dniu 8.07.2015r., FUZ opłaciła ostatecznie w dniu 23.07.2015r., FPiFGŚP opłaciła ostatecznie w dniu 31.12.2013r.; • FUS za 12/2013 opłaciła ostatecznie w dniu 10.08.2015r.; • FUS za 01/2014 opłaciła ostatecznie w dniu 10.08.2015r., FUZ opłaciła ostatecznie w dniu 23.07.2015r.; • FUS za 02/2014 opłaciła ostatecznie w dniu 10.08.2015r., FUZ opłaciła ostatecznie w dniu 23.07.2015r., FPiFGŚP opłaciła ostatecznie w dniu 4.09.2015r., natomiast obowiązującym płatnika terminem płatności składek według deklaracji i stosownie do art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2017r.,poz. 1778 ze zm.) jest termin do 15-go każdego m-ca za m-c ubiegły. W związku z powyższym pismem z dnia 18 lutego 2016r. wezwano stronę do zwrotu nienależnie pobranego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okresy sprawozdawcze w PFRON od września 2013 r. do stycznia 2014 r. w łącznej kwocie 456.418,05 zł z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia otrzymania środków do dnia ich zwrotu. Dodatkowo strona została wezwana do przedstawienia wyciągów bankowych lub innych dokumentów potwierdzających daty wpływu na rachunek bankowy strony kwot dofinansowania przekazanego przez Fundusz za okresy sprawozdawcze od września 2013 r. do stycznia 2014r. Ponieważ Strona nie dokonała zwrotu środków w terminie wskazanym w wezwaniu oraz nie sporządziła korekt wniosków Wn-D wraz z załącznikami za okresy sprawozdawcze od września 2013r. do stycznia 2014r. za pośrednictwem Systemu Obsługi Dofinansowań i Refundacji, zawiadomiono ją o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie o zwrot środków PFRON. Uzasadniając rozstrzygnięcie Organ wskazał, że wnioskowi Wn-D za wrzesień 2013r. odpowiada deklaracja ZUS za październik 2013r. i analogicznie pozostałe okresy. Wynika to z faktu, iż wynagrodzenia płacone są do dnia 10. Miesiąca następującego po miesiącu, za który pracownik pobiera wynagrodzenie, a obowiązek opłacenia składek powstaje z chwilą wypłaty wynagrodzenia. Zastosowanie mają w tym przypadku przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361), dalej jako: "PDOF". Zgodnie z art. 11 ust. 1 PDOF przychodami (także ze stosunku pracy) są otrzymane bądź pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne. Podstawę naliczenia składek ZUS stanowi przychód w rozumieniu PDOF z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy. W związku z powyższym obowiązek zapłaty składek powstaje z chwilą wypłaty wynagrodzenia. Zgodnie z art. 26a ust. 1a pkt 3 ustawy o rehabilitacji, począwszy od miesiąca grudnia 2012 r. miesięczne dofinansowanie nie przysługuje, jeżeli miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę w uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni (patrz – w zakresie szczegółów omówione wyżej pismo ZUS I Oddział w W. z dnia 29.01.2016r.). Powyższe wskazuje, że warunkiem uznania, że strona spełniła przesłanki do otrzymania dofinansowania za okresy od września 2013r. do stycznia 2014r. było terminowe poniesienie miesięcznych kosztów płacy, z dopuszczalnym poniesieniem przez pracodawcę uchybienia terminu, wynikającego z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni. Strona w toku postępowania przedstawiła dokumenty, tj. kopie zaświadczeń o niezaleganiu w opłacaniu składek z dnia 16.08.2013r., 11.02.2014r., 18.04.2014r., 26.06.2014r., 11.09.2014r. Fundusz wskazał, iż przedstawione dokumenty nie są wystarczające do tego, by uznać, iż strona usunęła nieprawidłowości, ponieważ kopie zaświadczeń o niezaleganiu w opłacaniu składek winny być wystawione na dni: - za 10/2013 na dzień 15.11.2013 r. lub 29.11.2013 r., - za 11/2013 na dzień 16.12.2013 r. lub 30.12.2013 r., - za 12/2013 na dzień 15.01.2014 r. lub 29.01.2014 r., - za 01/2014 na dzień 17.02.2014 r. lub 03.03.2014 r., - za 02/2014 na dzień 17.03.2014 r. lub 31.03.2014 r. W związku z powyższym Organ uznał, że strona pobrała nienależnie dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okresy sprawozdawcze od września 2013 r. do stycznia 2014 r. Odnosząc się do stanowiska Spółki, iż za okresy od września 2013 r. do września 2014 r. w dniach 2-6 listopada 2015 r. pracownicy PFRON przeprowadzili kontrolę w [...] Organ wskazał, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na ww. pismo Funduszu, pismem z dnia 29 stycznia 2016 r. poinformował, iż składki ZUS za okresy od października 2013r. do lutego 2014 r. zostały opłacone w pełnej wysokości, częściowo po obowiązującym płatnika terminie. Fundusz podkreślił, iż informacje przekazane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych stanowią dowód w postaci dokumentu urzędowego, który korzysta z domniemania prawdziwości (autentyczności dokumentu) oraz zgodności z prawdą tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone, wobec czego staje się najbardziej wiarygodnym środkiem dowodowym. W związku z powyższym należy uznać, że składki do ZUS od wynagrodzeń za ww. okresy składkowe w ZUS nie zostały opłacone w terminie wynikającym z art. 47 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W konsekwencji zgodnie z art. 26a ust. 4 i art. 26a ust. 1a pkt 3 ustawy o rehabilitacji miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okresy sprawozdawcze od września 2013 r. do stycznia 2014 r. zostało pobrane nienależnie. Dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych to instrument wsparcia ze strony PFRON i przysługuje od momentu, kiedy beneficjent wyrazi wolę korzystania z uprawnienia w postaci dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego poprzez wystąpienie z odpowiednim wnioskiem (Wn-D). Korzystając z uprawnienia w postaci dofinansowania beneficjent powinien spełniać określone przepisami prawa warunki zawarte w ustawie o rehabilitacji oraz rozporządzeniu w sprawie dofinansowania, tj. terminowo opłacać obowiązkowe składki ZUS oraz składać odpowiednie dokumenty do Funduszu w ustalonych przepisami prawa terminach. Organ zauważył, że późniejsze uregulowanie należności wobec ZUS z tytułu opłacania składek lub brak opłacenia tych składek nie skutkuje możliwością ubiegania się o dofinansowanie, a nadto uznał, iż strona nienależnie pobrała środki PFRON wypłacone tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okresy sprawozdawcze w PFRON od września 2013 r. do stycznia 2014 r. w łącznej kwocie 452 065,89 zł. 2) W efekcie wniesionego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes Zarządu PFRON decyzją z dnia [...].06.2019 r. – stosownie do treści art. 137 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 45 ust 3 a ustawy o rehabilitacji – utrzymał w mocy zaskarżony akt administracyjny względem [...]. W motywach Organ przedstawił szczegółowo dotychczasowy przebieg postępowania, także w toku rozpoznawania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zwrócono uwagę, że z pisma ZUS z dnia 11 marca 2019 r. uzyskano informację, że płatnik dokonał następujących korekt DRA: • za 10/2013 dnia: 4.12.2013 r., 19.05.2014 r., 04.09.2014 r., 21.10.2014 r., 06.11.2014 r., 08.12.2014 r., 10.02.2015 r., 08.04.2015 r., 04.05.2015 r., 12.08.2015 r., 13.08.2015 r., 03.09.2015 r., 22.10.2015 r., 18.02.2016 r. • za 11/2013 dnia: 17.04.2014 r., 28.04.2014 r., 08.12.2014 r., 10.02.2015 r., 04.03.2015 r. 08.04.2015 r., 30.04.2015 r., 04.05.2015 r. • za okres 12/2013 dnia: 08.12.2014 r., 10.02.2015 r., 04.03.2015 r., 08.04.2015 r., 04.05.2015 r., 27.07.2018 r. • za okres 01/2014 dnia: 08.12.2014 r., 31.03.2015 r., 19.05.2015 r., 12.08.2015 r., 13.08.2015 r., 02.09.2015 r., 03.09.2015 r., 27.10.2015 r., 18.02.2016 r. • za okres 02/2014 dnia: 16.04.2014 r., 08.12.2014 r., 20.02.2015 r., 02.03.2015 r., 04.03.2015 r., 24.04.2015 r., 12.06.2015 r., 23.06.2015 r., 18.02.2016 r., 06.02.2017r., 14.03.2018 r. Ponadto ZUS poinformował, iż ww. korekty spowodowane były rotacją w zatrudnieniu pracowników oraz z tytułu niezdolności do pracy. Pismem z dnia 21 marca 2019 r. Fundusz zwrócił się z prośbą do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o wskazanie ubezpieczonych, których dotyczyły korekty deklaracji ZUS DRA (związane i dopłatą na obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, FP i FGSP po terminie dokonane przez ww. płatnika), za okres od października 2013 r. do lutego 2014 r. W odpowiedzi dnia 15 kwietnia 2019 r. do PFRON wpłynęło pismo z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 09 marca 2019 r., w którym poinformowano, iż nie można udzielić żądanych danych o ubezpieczonych zgłoszonych do ubezpieczeń przez płatnika składek, oraz że zobowiązany jest do ochrony danych osobowych zawartych na kontach ubezpieczonych i płatników składek. Organ zauważył, że miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych ze środków PFRON przysługuje pracodawcy po spełnieniu warunków określonych w art. 26a-26c ustawy o rehabilitacji. Zgodnie z art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, w brzmieniu obowiązującym od 1 grudnia 2012 r., miesięczne dofinansowanie nie przysługuje jeżeli miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni. Jednocześnie, zgodnie z art. 26a ust. 1a2 tej ustawy, kwota miesięcznych należnych składek, opłaconych z uchybieniem terminu, o którym mowa w ust. 1a1 pkt 3, nie może przekroczyć wysokości 2% składek należnych za dany miesiąc. Z kolei, koszty płacy według art. 2 ust. 4a ustawy o rehabilitacji oznaczają wynagrodzenie brutto oraz finansowane przez pracodawcę obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Wynagrodzenie brutto jest to wynagrodzenie całkowite, przed odliczeniem podatków oraz składek na ubezpieczenia społeczne opłacanych przez pracownika. W praktyce tym terminem określa się wysokość wynagrodzenia określonego w umowie o pracę, które przed wypłaceniem pracownikowi podlega potrąceniom wynikającym z prawa. Powyższe wskazuje, że jeżeli pracodawca ubiegający się o wypłatę środków PFRON tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, dokonał częściowej zapłaty składek do ZUS z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni; o ile kwota opłacona po terminie wskazanym w art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, nie przekroczy 2% składek należnych za dany miesiąc, pracodawca nie traci prawa do uzyskania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za ten okres. Regulacja ta znajduje zastosowanie do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem 01 stycznia 2019 r., które dotyczą wniosków złożonych za okresy od kiedy obowiązuje art. 26a ust. 1a1 pkt 3 tj. za okresy począwszy od grudnia 2012 r. Organ zauważył, że wnioskom Wn-D za okresy od września 2013 r. do stycznia 2014 r. odpowiadają deklaracje rozliczeniowe w ZUS za okresy od października 2013 r. do lutego 2014 r., gdyż strona dokonała wypłaty wynagrodzeń na rzecz pracowników niepełnosprawnych do 10-tego dnia miesiąca, następującego po miesiącu, za który wynagrodzenia były należne. Zastosowanie mają w tym przypadku przepisy ustawy PDOF, a w myśl art. 11 ust. 1 PDOF przychodami (także ze stosunku pracy) są otrzymane bądź pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne. Podstawę naliczenia składek ZUS stanowi przychód w rozumieniu PDOF z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy. W związku z powyższym obowiązek zapłaty składek powstaje z chwilą wypłaty wynagrodzenia. Zgodnie z-ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej u.s.u.s.) kompetencje w zakresie rozliczania składek na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych posiada ZUS. Jak wskazuje art. 33 ust. 1 pkt 1-4 u.s.u.s., Zakład prowadzi: 1) konta ubezpieczonych, z których każde jest oznaczone numerem PESEL; 2) konta płatników składek oznaczone numerem NIP, a w przypadku gdy płatnik składek nie posiada numeru NIP, do czasu jego uzyskania - numerem z krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej REGON, a jeżeli nie posiada również tego numeru - numerem PESEL lub serią i numerem dowodu osobistego albo paszportu; 3) Centralny Rejestr Ubezpieczonych; 4) Centralny Rejestr Płatników Składek. Z kolei art. 34 ust. 1 oraz ust. 2 u.s.u.s. wskazują, że Zakład zapewnia rzetelność i kompletność informacji gromadzonych na kontach ubezpieczonych i na kontach płatników składek w sposób uregulowany niniejszą ustawą. Informacje zawarte na koncie ubezpieczonego i koncie płatnika składek prowadzonych w formie elektronicznej, które przekazane zostały w postaci dokumentu pisemnego albo elektronicznego, są środkiem dowodowym w postępowaniu administracyjnym i sądowym. Strona zobowiązana była do opłacenia składek w następujących wartościach za ww. okresy rozliczeniowe: | |FUS |FUZ |FPIFGŚP |RAZEM |2% SKŁADEK |OKRES ROZLICZENIOWY | |DRA |37 125,00 |10 195,90 |2 747,09 |50 067,99 |1001,36 |10/2013 | | | | |Kwota składek |37 125,00 |10 195,90 |27,22 |47 348,12 | | | |opłaconych po | | | | | | | |terminie | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |FUS |FUZ |FPIFGŚP |RAZEM |2% SKŁADEK |OKRES ROZLICZENIOWY | |DRA |41164,78 |11197,69 |3 018,13 |55 380,60 |1107,61 |11/2013 | | | | |Kwota składek |41164,78 |11197,69 |3 018,13 |55 380,60 | | | |opłaconych po | | | | | | | |terminie | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |FUS |FUZ |FPIFGŚP |RAZEM |2% SKŁADEK |OKRES ROZLICZENIOWY | |DRA |36 554,42 |10410,43 |2 801,35 |49 766,20 |995,32 |12/2013 | | | | |Kwota składek |7 684,98 |0,00 |0,00 |7 684,98 | | | |opłaconych po | | | | | | | |terminie | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |FUS |FUZ |FPIFGŚP |RAZEM |2% SKŁADEK |OKRES ROZLICZENIOWY | |DRA |38 362,87 |10 411,90 |2 852,70 |51 627,47 |1032,55 |01/2014 | | | | |Kwota składek |59,00 |10 411,90 |0,00 |10470,9 | | | |opłaconych po | | | | | | | |terminie | | | | | | | | | | | | | | | | |FUS |FUZ |FPIFGŚP |RAZEM |2% SKŁADEK |OKRES ROZLICZENIOWY | |DRA |42 894,25 |11 309,74 |2 955,23 |57 199,22 |1 143,98 |02/2014 | | | | |Kwota składek |80,52 |11 309,74 |2 995,23 |14 385,49 | | | |opłaconych po | | | | | | | |terminie | | | | | | | Kwoty opłacone z uchybieniem terminów wskazanych w art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji stanowią powyżej 2 % składek należnych za okresy rozliczeniowe: październik 2013 r. i od grudnia 2013 r. do lutego 2014 r. Natomiast za okres rozliczeniowy listopad 2013 r. składki zostały opłacone w całości po terminie. Odnosząc się do zarzutu strony, iż dane powzięte przez Fundusz od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie uwzględniają stanu faktycznego na dzień składania wymaganej deklaracji DRA, a jedynie stan konta po korektach dokonanych przez ZUS w terminach późniejszych oraz, iż ww. korekty zostały dokonane bez wiedzy płatnika oraz nie dotyczą pracowników niepełnosprawnych, na rzecz których strona ubiegała się o dofinansowanie za ww. okresy oraz, że składki opłaciła zgodnie z ZUS DRA za wskazane okresy zgodnie z przedstawionymi kopiami przelewów bankowych Organ wskazał, że zasadą jest, iż wpłaty należnych składek dokonuje się w łącznej kwocie za wszystkich ubezpieczonych, razem na poszczególne fundusze, tj. Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Kolejność zaliczania wpłat składek na poszczególne fundusze oraz innych należności, do których poboru jest zobowiązany ZUS, jeżeli płatnik składek opłaca je i przekazuje niezgodnie z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 kwietnia 2008 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z dnia 7 maja 2008 r. Nr 78, poz.465). Zarówno w u.s.u.s., jak i we wskazanym rozporządzeniu, brak jest norm prawnych, czy też odniesienia do przyznania pierwszeństwa w rozliczaniu składek na ubezpieczenia społeczne dla osób niepełnosprawnych, a potem na pozostałych zatrudnionych. Zatem rozliczenia dokonuje się proporcjonalnie i w określonej kolejności (szczegóły – patrz § 12 i 14 rozporządzenia). Z powyższego wynika, że pracodawca nie może zdecydować o rozliczeniu składek na poszczególne tytuły ubezpieczonych, których wpłata dotyczy. Organ zaznaczył, iż z treści przepisów jednoznacznie wynika, że skoro na koncie płatnika - [...] - za okresy objęte postępowaniem, zaewidencjonowano wpłaty, które zostały dokonane z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni, to informację tę należy utożsamić ze stanem widniejącym na koncie każdego ubezpieczonego zgłoszonego w danym okresie, w tym również ze stanem widniejącym na koncie ubezpieczonych posiadających orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Organ wskazał, iż ww. pismo z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, znajdujące się w aktach sprawy jest dokumentem urzędowym, wobec czego stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. W związku z powyższym korzystając z domniemania prawdziwości, tj. pochodzenia od właściwego organu oraz zgodności ze stanem faktycznym złożonego w ich treści oświadczenia. Prezes zauważył, że uregulowanie należności wobec ZUS z tytułu opłacania składek z uchybieniem terminu przekraczającym 14 dni względem terminu ustalonego lub brak opłacenia tych składek, skutkuje brakiem możliwości ubiegania się o dofinansowanie a w przypadku gdy doszło do otrzymania środków PFRON, tj. dofinansowania, skutkuje zwrotem całości otrzymanej kwoty, co do okresu, w stosunku do którego stwierdzono nieprawidłowości. Cytowany przepis art. 26a ust, 1a1 ustawy o rehabilitacji zawiera jednoznaczny i niebudzący wątpliwości zapis, z którego wynika, że miesięczne dofinansowanie do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego nie będzie przysługiwało, jeśli miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę z uchybieniem terminów, przekraczającym 14 dni. Organ podkreślił, że zawarte w art. 26a ust. 1a1 sformułowanie "miesięczne dofinansowanie nie przysługuje" oznacza, że decyzja wydana na podstawie ww. przepisu nie ma charakteru uznaniowego charakteryzującego się swobodą decyzyjną organu, lecz jest to tzw. decyzja związaną. Skoro zatem zaistniała przesłanka określona w pkt 3 omawianego przepisu, Organ miał obowiązek wezwać stronę do zwrotu nienależnie pobranego dofinansowania. Dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych to instrument wsparcia ze strony PFRON i przysługuje do momentu, kiedy beneficjent wyrazi wolę korzystania z uprawnień w postaci dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego poprzez wystąpienie z odpowiednim wnioskiem (Wn-D). Korzystając z uprawnienia w postaci dofinansowania beneficjent powinien spełniać określone przepisami prawa warunki zawarte w ustawie o rehabilitacji oraz rozporządzeniu w sprawie dofinansowania, tj. terminowo opłacać obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i składać odpowiednie dokumenty do Funduszu w ustalonych przepisami prawa terminach. Odnosząc się do zarzutu strony, iż za okresy od września 2013 r. do września 2014 r. w dniach 2-6 listopada 2015 r. pracownicy PFRON przeprowadzili kontrolę w [...], Organ wskazał, iż z uwagi na fakt, że przedstawione przez stronę, deklaracje ZUS oraz potwierdzenia opłacenia składek za przedmiotowe okresy rozliczeniowe, nie znajdują potwierdzenia w danych przekazanych przez ZUS, odmówił im waloru wiarygodności. Ponadto w trosce o finanse publiczne Fundusz przeprowadza kontrole u pracodawcy w zakresie miesięcznego dofinansowania, w szczególności dotyczące zgodności oświadczeń, składanych na wnioskach ze stanem faktycznym. W przypadku wykrycia jakiejkolwiek nieprawidłowości Fundusz dochodzi zwrotu wypłaconego nienależnie dofinansowania, w przeciwnym przypadku w odniesieniu do Prezesa Zarządu PFRON, zastosowanie będą miały przepisy ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1311, ze zm.). W kwestii zaświadczeń o niezaleganiu w opłacaniu składek z dnia 16.08.2013 r., 11.02.2014 r., 18.04.2014 r., 26.06.2014 r., 11.09.2014 r., co miało potwierdzać, że strona dokonała płatności w terminie oraz nie zalegała w opłacaniu składek ZUS, Organ podkreślił, iż nie bez znaczenia dla Funduszu są kopie zaświadczeń o niezaleganiu w opłacaniu składek wystawione z datami na konkretne dni, tj. za 10/2013 na dzień 15.11.2013 r. lub 29.11.2013 r., za 11/2013 na dzień 16.12.2013 r. lub 30.12.2013 r., za 12/2013 na dzień 15.01.2014 r. lub 29.01.2014 r., za 01/2014 na dzień 17.02.2014 r. lub 03.03.2014 r., za 02/2014 na dzień 17.03.2014 r. lub 31.03.2014 r. Powyższe daty bowiem, wskazują kiedy należało dokonać zapłaty składek ZUS za ww. okresy, z zachowaniem terminów wynikających z art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji. 3) W skardze – postulując uchylenie obu decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego – zarzucono: a. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy w postaci: - art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji poprzez niezasadne przyjęcie, że miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę z uchybieniem terminów wynikających z odrębnych przepisów, przekraczających 14 dni - podczas, gdy w rzeczywistości na moment powstania wskazanych terminów zapłaty ww. kosztów płacy, Skarżąca poniosła te koszty (dokonała płatności w datach wskazanych w dokumentach przelewowych w aktach sprawy), nadto Skarżąca nie zalegała z płatnością, co wynika między innymi z zaświadczeń ZUS o niezaleganiu w opłacaniu składek, które to zaświadczenia są dokumentami urzędowymi, a więc wiarygodnymi - stanowiącymi dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone (zaświadczone), a przez to w sposób nieuprawniony przyjęcie przez Organ, iż zasadnym jest żądanie zwrotu całości otrzymanej przez Skarżącą kwoty dofinansowania, b. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 16 § 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji z dnia 13 listopada 2018 roku nakazującej zwrot przez Skarżącą środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przekazanych tytułem dofinasowania do wynagrodzeń pracownika niepełnosprawnego za okresy sprawozdawcze PFRON od września 2013r. do stycznia 2014r., pomimo braku występowania jakichkolwiek przesłanek do utrzymania w mocy przedmiotowej decyzji, - art. 8 §1 k.p.a., art. 9 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...] listopada 2018 roku nakazującej zwrot przez Skarżącą środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przekazanych tytułem dofinasowania do wynagrodzeń pracownika niepełnosprawnego za okresy sprawozdawcze PFRON od września 2013r. do stycznia 2014r., pomimo że ta decyzja została wydana z rażącym naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego, a w szczególności zasady trwałości decyzji administracyjnych oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie stron do władzy publicznej, - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie w całości zebranego materiału dowodowego i wyciągnięcie wniosków sprzecznych ze zgromadzonym materiałem dowodowym, a mianowicie nie uwzględnienie, że w toku kontroli przeprowadzonej w dniach 2-6 listopada 2015 roku przez pracowników PFRON nie stwierdzono żadnych uchybień w terminach w zakresie opłacania składek ZUS, a ponadto, że zgodnie z protokołem kontroli problemowej przeprowadzonej w [...] z dnia 27 listopada 2015 roku, zostało stwierdzone, że składki na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, fundusz pracy oraz gwarantowanych świadczeń pracowniczych odprowadzane były terminowo i w należytej wysokości, a mimo to przyjęcie błędnego stanowiska, iż Skarżąca uchybiła terminom płatności, a tym samym winna dokonać zwrotu wypłaconych środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie w całości zebranego materiału dowodowego i nie uwzględnienie, że Skarżąca przedłożyła potwierdzenia realizacji przelewów dotyczących wpłat kosztów płacy poniesionych przez pracodawcę (Skarżącą), z których jasno wynika, iż zostały one uregulowane w ustawowym terminie oraz, że dysponuje ona zaświadczeniami z ZUS o niezaleganiu w opłacaniu składek, a przeprowadzona u Skarżącej kontrola PRFON nie wykazała nieprawidłowości w zakresie opłacania składek ZUS od wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, a co a tym idzie strona spełniała wszystkie wymogi dotyczące przyznania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych wynikające z art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, - art. 7 k.p.a., art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, nie uwzględnienie słusznego interesu strony, w szczególności poprzez nie podjęcie żadnych czynności mających na celu wyjaśnienie rozbieżności w stanowisku ZUS, który z jednej strony wystawia Skarżącej zaświadczenie o niezaleganiu w opłacaniu przez nią składek, z drugiej strony przesyła do PFRON informację, z której wynikałoby, iż Skarżąca uchybiła terminowi płatności, by ostatecznie pismem z dnia 15 kwietnia 2019 roku poinformować PFRON, iż nie może udzielić szczegółowych danych z uwagi na ochronę danych osobowych zawartych na kontach ubezpieczonych i płatników składek, - art. 7 k.p.a. i art. 8 § 1 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i stanu prawnego sprawy, rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść strony i brak dokonania przez Organ dokładnej i wnikliwej analizy przedłożonych przez Skarżąca dokumentów oraz całkowicie niezasadne przyznanie waloru wiarygodności jednemu z dokumentów ZUS, korzystnym dla Organu, przy jednoczesnym bezpodstawnym odmówieniu wiarygodności zaświadczeniom z ZUS wskazujących na niezalegania w regulowaniu składek, tylko z uwagi na to, iż jest on "korzystny" dla Skarżącej, podczas gdy wszystkie te dokumenty, pochodzące od właściwego organu, jakim jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych jak wskazał w uzasadnieniu Organ, są dokumentami urzędowymi, korzystającymi z domniemania prawdziwości (autentyczności) oraz domniemania zgodności z prawdą tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone, poświadczone i zaświadczone. - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji, dlaczego doszło do uznania przez Organ z jednej strony, że wystawione przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaświadczenia o niezaleganiu z opłacaniem składek oraz protokoły kontroli prawidłowości i terminowości opłacania składek są niewiarygodne i nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a z drugiej strony przyjęcie za podstawę rozstrzygnięcia i pełnowartościowy dowód pism ZUS z dnia 29 stycznia 2016 roku i 24 grudnia 2018 roku. - art. 69 Konstytucji RP przez odmowę dofinansowania do wynagrodzenia niepełnosprawnych pracowników w sytuacji terminowego uiszczenia wymaganych składek wykazanych przez Skarżącą - wydanie decyzji przez Prezesa PEFRON niezgodnej z zapisem Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowiącym, że osobom niepełnosprawnym władze publiczne udzielają pomocy w zabezpieczeniu egzystencji, przysposobieniu do pracy oraz komunikacji społecznej. W motywach przedstawiono argumenty przemawiające za uwzględnieniem skargi. 4) W odpowiedzi na skargę wskazano argumenty przeciwne, tj. za oddaleniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: I. Zgodnie z treścią art. 175 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r Nr 78, poz. 483 ze zm.) sądy administracyjne - podobnie jak powszechne, wojskowe, Sąd Najwyższy - zostały powołane do sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Z art. 184 tego aktu normatywnego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności publicznej obowiązującej również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej. Różnica pomiędzy sprawowaniem kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne a załatwieniem sprawy wynikającej z działalności administracji publicznej przez sądy powszechne jest dość oczywista. Te ostatnie bowiem przejmują sprawę wynikającą z działalności administracji publicznej do dalszego jej załatwienia; w przypadku zaś sądów administracyjnych - co do zasady - sprawa, której przedmiot jest związany z działalnością organów administracji publicznej, nie przestaje być sprawą, której załatwienie należy cały czas do kontrolowanego przez Sąd organu. Sąd administracyjny bowiem dokonuje - w ramach sprawowanych funkcji orzeczniczych - kontroli (oceny) tej działalności. Sąd ten na skutek zaskarżenia aktu (decyzji, postanowienia) lub czynności, a także bezczynności organu administracji publicznej nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia; ma jedynie skontrolować i ocenić działalność ( a niekiedy bezczynność) tego organu. Nie może zatem - co do zasady - zastępować organu administracji publicznej i merytorycznie rozstrzygać sprawy. II. Określając zakres kognicji zauważyć należy, że sądy administracyjne, w tym wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie (akt ten cyt. jest dalej jako p.p.s.a.). Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Nie ulega wątpliwości, że podstawowym celem tejże kontroli jest eliminowanie z porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień), a także czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem i dążenie do przywrócenia stanu, który nie będzie z nim pozostawał w sprzeczności. Ta funkcja kontroli sądowej jest istotna zarówno z punktu widzenia podmiotu skarżącego, jak i całego aparatu administracyjnego państwa, który winien być zainteresowany w eliminowaniu z obrotu prawnego niezgodnych z prawem aktów i czynności swoich funkcjonariuszy. Prawidłowość podejmowanych działań, a tym samym legalność działania organów administracyjnych - w pierwszym rzędzie weryfikowana poprzez pryzmat podstawowych zasad postępowania administracyjnego - stanowi bowiem istotny element efektywności i ważną przesłankę istnienia społecznej akceptacji działania aparatu administracji rządowej, jak też samorządowej, przenoszony jest na ocenę funkcjonowania całego państwa (vide P. Piszczek: Zasady ogólne Kodeksu postępowania administracyjnego w świetle orzecznictwa NSA, Episteme 2008, nr 79, s. 21-54). III. W powyższym kontekście - stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. - należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca bowiem przyjął, iż Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeksu postępowania administracyjnego - Dz. U z 2017 r., poz.1257 ze zm. ( dalej k.p.a.) lub w innych przepisach (np. w art. 247 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm. - dalej o.p.). Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych ustawach. Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływ na wynik sprawy. Za usprawniające tok postępowania administracyjnego należy uznać rozwiązanie przyjęte przez ustawodawcę w art. 145 § 3 p.p.s.a. polegające na tym, że w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2 tego przepisu, Sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza to postępowanie. IV. Kolejną - istotną zmianą - służącą usprawnieniu postępowania administracyjnego jest przyznanie sądom administracyjnym uprawnienia do merytorycznego orzekania (art. 145a p.p.s.a.), które stanowi odstępstwo od funkcjonującego równolegle modelu kasacyjnego. Celem zmian jest przyznanie sądowi - w zakresie objętym art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 p.p.s.a. - uprawnienia zobowiązania organu w kwestii wydania decyzji lub postanowienia o wskazanym rozstrzygnięciu w określonym przez Sąd terminie. O ile okoliczności sprawy będą uzasadniały wydanie stosownego rozstrzygnięcia, Sąd nie tylko może uchylić zaskarżony akt administracyjny, ale wskazać - w wiążący sposób - tryb załatwienia sprawy, albo jej rozstrzygnięcie. Regulacja ta przyznaje więc Sądowi prawo do merytorycznego rozstrzygnięcia, które jest jednak wyłączone, gdy przepisy pozostawiają to uznaniu organu. V. Istotnym - z punktu widzenia zakresu przedmiotowego kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne I instancji - jest art. 134 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - wprowadzony został wyjątek od tej zasady dotyczący skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego. Przeprowadzona zmiana wynika z brzmienia dodanego art. 57a p.p.s.a., który wprost stanowi o związaniu sądu administracyjnego granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną w tego rodzaju sprawach. VI. Mając na uwadze powyższe Sąd pragnie zwrócić uwagę na potrzebę dokonania precyzyjnych ustaleń faktycznych w kwestii zatrudnienia przez Skarżącą pracowników pełnosprawnych i niepełnosprawnych, zwłaszcza że płatności składek dokonywanych w łącznej kwocie za wszystkich ubezpieczonych, tj. razem na poszczególne fundusze, czyli : FUS, FP i FGSP. Kolejność zaliczania wpłat składek, jeżeli płatnik składek przekazuje je niezgodnie z przepisami u.s.u.s. – określa powołane rozporządzenie RM z 18.04.2008 r., w którym brak jest norm uprzywilejowujących osoby niepełnosprawne, wobec czego rozliczenie dokonuje się – stosownie do § 12 i §14 rozporządzenia – proporcjonalnie (patrz str. 17 decyzji z dnia 19.06.2019 r.). Stąd – z braku powyższego wyodrębnienia osób niepełnosprawnych – nie sanuje treść pisma ZUS z dnia 11.03.2019 r. informująca o dokonanych datach korekt DRA (patrz str. 11 tej samej decyzji), zwłaszcza, że w kolejnym ZUS stwierdza, że nie można udzielić żadnych danych, albowiem ZUS jest zobowiązany do ochrony danych osobowych zawartych w zgromadzonej dokumentacji (pismo z dn. 15.04.2019 r., o którym mowa na str. 12 tego samego aktu administracyjnego). Reasumując – w świetle także twierdzenia pełnomocnika Strony złożonego na rozprawie, że Skarżąca zatrudniała obie kategorie pracowników (vide protokół rozprawy) – konieczne jest wyodrębnienie grupy pracowników niepełnosprawnych, dokonanie analizy – poprzez sprawdzenie tzw. dokumentów źródłowych – prawidłowości wpłat i dopiero wówczas będzie możliwe wyciągnięcie konsekwencji w zakresie możliwości określenia zwrotu środków PFRON przekazanych Spółce tytułem dofinansowania wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Nie można bowiem wykluczyć takiej sytuacji, że określone niedobory przekazywanych do ZUS-u łącznych składek wystąpiły w odniesieniu do osób pełnosprawnych, a stosownie do § 12 i § 14 powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 18.04.2008 r., rozliczono je proporcjonalnie przejmując środki dotyczące osób niepełnosprawnych. VII. Bezsprzecznie zasługuje na aprobatę wystąpienie do ZUS dokonane pismem z dnia 21.03.2019 r. żądanie PFRON o udostępnienie wykazu osób ubezpieczonych, których dotyczyły korekty deklaracji ZUS DRA ( związane z dopłatą na obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, FP i FGSP dokonane po terminie), za okres X 2013 r. – II 2014 r. Z dezaprobatą zatem musi spotkać się zaś stanowisko ZUS, wyrażone w piśmie z dnia 9.04.2019 r. odmawiające współpracy z uwagi na potrzebę "ochrony danych osobowych zawartych na kontach ubezpieczonych i płatników składek", albowiem w jego uzasadnieniu powołuje się tylko przepisy o znaczeniu ogólnym, które nie dotyczą meritum zagadnienia. Warto więc wskazać na treść art. 86 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/69 z 27.04.2016 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych), z którego wynika, iż "dane osobowe zawarte w dokumentach urzędowych, które posiada organ (...) w celu wykonywania zadania realizowanego w interesie publicznym, mogą zostać przez ten organ lub podmiot ujawnione zgodnie z prawem UE lub państwa członkowskiego, któremu podlega ten organ (...)". Taką zaś podstawę do konstruktywnego współdziałania stwarza treść art. 49 c pkt 3 ustawy o rehabilitacji, a zatem – ponownie rozpoznając sprawę – Prezes PFRON winien zwrócić się do ZUS o udostępnienie danych wskazanych w piśmie z dnia 21.03.2019 r. wskazując dodatkowo przepis art. 68, który wyżej przytoczono. VIII. W przypadku ponownej odmowy udostępnienia danych decydujące znaczenie winien mieć protokół kontroli problemowej z dnia 27.11.2015 r. przeprowadzonej w [...], z którego treści wynika, że w okresie od IX 2013 r. do IX 2014 r., "składki na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, FP oraz FGSP odprowadzane były terminowo i w należytej wysokości". Trzeba jedynie zalecić, aby ten dokument został dołączony do akt sprawy administracyjnej wraz z załącznikami, albowiem wspomina się o nim w uzasadnieniu decyzji lecz brakowało go w sensie fizycznym. Wprawdzie załączony on został przez pełnomocnika Spółki do akt sądowych, to jednak nie zawierał załączników co uniemożliwiło Sądowi pogłębioną jego ocenę. Dziwić też musi fakt, że jego znaczenie jest podważane przez Organ, gdy tymczasem został on sporządzony przez pracowników PFRON i co istotne – stanowi dokument urzędowy. To kontrolerzy wskazali, że "skontrolowano akta osobowe wszystkich 154 pracowników będących osobami niepełnosprawnymi zatrudnionymi w okresie od IX 2013 r. do IX 2014 r. oraz dokumentację finansowo księgową zgłaszanych w okresie objętym kontrolą pracowników Spółki". Jest to więc dokument urzędowy o kapitalnym znaczeniu dla należytego rozstrzygnięcia sprawy. IX. Zaznaczyć również należy, że w przypadku pozyskania przez PFRON danych od ZUS należy je zweryfikować poprzez szczegółową ich analizę także w kontekście ustaleń poczynionych w protokole i załącznikach noszących datę 27.XI.2015 r. Być może – w przypadku rozbieżności – będzie zachodziła potrzeba przesłuchania osób, które brały udział w kontroli – w charakterze świadków. X. W ocenie Sądu istotne dla rozstrzygnięcia sprawy – na obecnym etapie postępowania – jest także treść załączonych do sprawy zaświadczeń o braku zaległości w płatnościach na rzecz ZUS, gdyż pozostaje w związku z treścią protokołu z kontroli problemowej z dnia 27.XI.2015 r. Wystawca tych dokumentów dochodzi do tych samych wniosków co przeprowadzający kontrolę pracownicy PFRON, o czym była mowa w punkcie VIII uzasadnienia Sądu. Dokonanie jednak ostatecznej przez Sąd konstatacji wstrzymuje brak wspomnianych wyżej załączników do protokołu. XI. Widząc potrzebę sanacji przeprowadzonego przez Prezesa PFRON postępowania ( w kierunku wskazanych przez Sąd) należało uznać częściowo zarzuty skargi w jej wymiarze procesowym; ocena czy doszło do obrazy prawa materialnego, będzie możliwa po dokonaniu prawidłowych ustaleń faktycznych. XII. Mając na uwadze treść art. 145 § 1 pkt 1 lit a i b w zw. z art. 200 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.