V SA/Wa 1496/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. W dniu 22 czerwca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga [...] sp. z o.o. w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2012 r. nr [...] dotyczące uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 89, poz. 506), dalej: rozporządzenie. Stosownie do treści § 1 rozporządzenia, rozpoznanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874 ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Należy także zwrócić uwagę, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych w wypadku, gdy sprawa ma związek z nałożoną karą za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu (np. dotyczy ulg w spłacie należności lub prowadzonego postępowania egzekucyjnego), to do właściwości miejscowej sądów administracyjnych należy zastosować przepis szczególny jakim jest § 1 powyższego rozporządzenia (por. postanowienie NSA z 15 września 2011r., sygn. akt II GZ 419/11, postanowienie WSA w Warszawie z 6 czerwca 2011r., sygn. akt V SA/Wa 1143/11, postanowienie NSA z 14 września 2011r., sygn. akt II GZ 415/11, postanowienie NSA z 27 września 2011r., sygn. akt II GZ 422/11). Trzeba bowiem wskazać, że rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 kwietnia 2011 r. zawiera uregulowania mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozpatrywania szeroko rozumianych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego przez wojewódzkie sądy administracyjne. Oczywistym następstwem przekazania spraw z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostałym, właściwym według rozporządzenia miejscowo ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania strony wojewódzkim sądom administracyjnym będzie szybsze rozpoznanie spraw w postępowaniu sądowoadministracyjnym I instancji, dogodniejszy dla stron dostęp do sądów rozpoznających ich sprawy i pełniejsza realizacja konstytucyjnej zasady prawa do sądu, która obejmuje również prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Zastosowanie przeciwnej wykładni § 1 rozporządzenia zmieniającego i w konsekwencji przekazanie jedynie spraw związanych stricte z nałożeniem kar pieniężnych, a wyłączenie z tegoż przekazania spraw niejako pochodnych w tej kwestii ograniczyłoby osiągnięcie omawianego celu w sposób niewynikający bezpośrednio z treści przepisu. Powyższego nie zmienia wskazana przez organ w odpowiedzi na skargę okoliczność, że 13 czerwca 2012 r. weszło życie rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 15 maja 2012 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 604), które zmienia brzmienie § 1 rozporządzenia z 18 kwietnia 2011 r. i wskazuje, że rozpoznawania spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z 6 września 2001 o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Wskazać bowiem należy, że kara została wymierzona w niniejszej sprawie na podstawie art. 92 ustawy o transporcie drogowym w brzmieniu rozporządzenia Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. przed jej zmianą z 15 maja 2012 r. W związku z powyższym oraz faktem, że siedzibą skarżącej spółki jest miejscowość [...], położona na obszarze województwa śląskiego, to właściwym dla rozpoznania przedmiotowej sprawy nie będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta RP z 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.), wojewódzkim sądem administracyjnym właściwym dla obszaru województwa śląskiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Wobec powyższego na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r., poz. 270), postanowiono jak w sentencji.