V SA/Wa 1502/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Protokolant: st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi P.M. S.A. w G. na informację zawartą w piśmie Ministra Gospodarki z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. Przedmiotem skargi z (...) czerwca 2013 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez P. S.A. w G. (dalej: Spółka, Skarżąca, Wnioskodawca) jest stanowisko Ministra Gospodarki (dalej: Instytucja Pośrednicząca, IP) wyrażone w piśmie z dnia (...) maja 2013r. dot. nieuwzględnienia protestu dotyczącego oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie nr (...), wyrażonym przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP, Instytucja Wdrażająca, IW) w zawiadomieniu o odmowie przyznania premii technologicznej, wydanym w dniu (...) stycznia 2013 r. Przedmiotowe pismo zostało wydane w następującym stanie faktycznym : P. S.A. z siedzibą w G. złożyła projekt pt.: "Uruchomienie linii produkcyjnej kontenerów mrożniczo-chłodniczych, zwłaszcza do produktów spożywczych." o nr (...) w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka lata 2007-2013 (POIG); Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsiębiorstwa; Pilotaż: Wsparcie na pierwsze wdrożenie wynalazku. Pismem z (...) stycznia 2013 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości poinformowała Skarżącą, że zgodnie z decyzją Instytucji Wdrażającej nie zostało przyznane dofinansowanie na realizację przedmiotowego projektu. PARP wyjaśniła, że Komisja Konkursowa uznała, że projekt nie spełnił kryterium merytorycznego obligatoryjnego: Sprawozdanie o stanie techniki (bądź równoważny dokument w procedurze międzynarodowej) uprawdopodabnia spełnienie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. W uzasadnieniu stanowiska wskazano, że sprawozdanie to dotyczy zgłoszenia wynalazku pt.: "Kontener chłodniczy, zwłaszcza do produktów spożywczych" oznaczonego nr (...) dokonanego w dniu (...) sierpnia 2012 r. Wskazano przy tym na treść art. 24 Prawa własności przemysłowej, który stanowi, że patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania i stwierdzono, że w świetle dotychczasowych badań w stanie techniki zgłoszenie Spółki nie spełnia kryterium poziomu wynalazczego. Wyjaśniono, że w sprawozdaniu o stanie techniki z dnia (...).08.2012 r. zostały przedstawione dokumenty z datą publikacji wcześniejszą niż data pierwszeństwa rozpatrywanego zgłoszenia, które ujawniają rozwiązania techniczne, możliwie najbardziej zbliżone do zgłoszonych wynalazków objętych zakresem żądanej ochrony, określonej w zastrzeżeniach patentowych. Na podstawie tychże zastrzeżeń zgłoszeniu nadano również wstępną międzynarodową klasę patentową. Rozpatrując kryterium braku poziomu wynalazczego stwierdzono, że termin ten oznacza to, że dla specjalisty rozwiązanie nie wykracza poza zwykły postęp, a jedynie wyraźnie i logicznie wynika ze stanu techniki i jest przez niego oczekiwane. Podkreślono, że za specjalistę z danej dziedziny należy uważać przeciętnego praktyka dysponującego przeciętną, ogólnie dostępną wiedzą z danej dziedziny, w danej dacie i mającą pełny dostęp do wszystkiego co tworzy stan techniki, a w szczególności do wskazanych w sprawozdaniu o stanie techniki dokumentów przeciwstawnych. Ma on również do swojej dyspozycji typowe środki i możliwości prowadzenia rutynowych prac i doświadczeń. Kryteria określające jakie rozwiązania zalicza się do rozwiązań nie posiadających poziomu wynalazczego, a więc oczywistych to:- rutynowe dostosowanie: - do danych warunków znanego już w tej samej, bądź w podobnej dziedzinie rozwiązania (drobne udoskonalenie, przeniesienie); - zastąpienie w rozwiązaniu znanego już środka technicznego innym również znanym równoważnikiem; - proste wykorzystanie znanej już ogólnie zasady dla osiągnięcia w świetle tej zasady celu (analogii); - zwyczajne połączenie kilku znanych rozwiązań, bądź nawet rozwiązanie dokonane wprost przez skojarzenie kilku takich rozwiązań. Określono, że kryterium poziomu wynalazczego rozważa się w świetle jednego lub większej liczby wcześniejszych dokumentów traktowanych łącznie. Sposób uwzględniania stanu techniki przyjęty w praktyce i orzecznictwie polskiego i innych urzędów patentowych, polega na wybraniu jednego dokumentu najbliższego przedmiotowemu rozwiązaniu lub kilku dokumentów, gdy przedmiotowe rozwiązanie ma charakter połączenia kilku rozwiązań cząstkowych i rozpatrywaniu nieoczywistości przedmiotowego rozwiązania w stosunku do dokumentów. Uszczegółowiono przy tym, że problemem technicznym rozwiązywanym przez sporny wynalazek jest konstrukcja kontenera chłodniczego, zwłaszcza do produktów spożywczych. Ze stanu techniki (np. z chińskiego opisu wzoru użytkowego CN 2675601 Y) znany jest kontener chłodniczy, charakteryzujący się tym, że we wnętrzu kontenera znajduje się wydzielona strefa mroźni, w której znajduje się dodatkowy agregat chłodniczy, a ściana kontenera zawiera w strefie mroźni drzwi załadowcze, przy czym drzwi mają budowę warstwową z wewnętrzną warstwą izolacji. Znany jest również ze stanu techniki (np. z chińskich opisów wzorów użytkowych CN 2675601 Y i CN 2578268 Y), kontener chłodniczy, charakteryzujący się tym, że pomiędzy strefą mroźni a strefą chłodni znajduje się ściana działowa z izolacją termiczną. Z CN 2578268 Y wiadomo również, że w ścianie działowej znajduje się otwór komunikacyjny, a drzwi rozładowcze kontenera znajdują się w strefie chłodni. W świetle powyższych faktów rozwiązanie techniczne przedstawione w przedmiotowym zgłoszeniu nie jest zaskakujące ani nieoczekiwane, jest jedynie prostym wykorzystaniem (kompilacją) znanych już wcześniej rozwiązań ujawnionych w przytoczonym wyżej stanie techniki. Wskazano, że w związku z tym, że przepis art. 24 Prawa własności przemysłowej wymienia trzy cechy wynalazku (nowość, poziom wynalazczy, przemysłowa stosowalność), które muszą być łącznie spełnione, aby można było na taki wynalazek udzielić patentu, po stwierdzeniu braku poziomu wynalazczego przedmiotowego zgłoszenia, nie ma już potrzeby – zdaniem IW - rozpatrywania czy spełnia ono kryteria nowości i przemysłowej stosowalności. Reasumując PARP stwierdził, że w świetle dotychczas przeprowadzonych badań w stanie techniki istnieje małe prawdopodobieństwo na uzyskanie przez zgłoszenie (...) patentu na wynalazek. W piśmie odniesiono się ponadto do kryteriów merytorycznych fakultatywnych, w których projekt otrzymał 52 pkt. na 100 pkt. możliwych do uzyskania. PARP przedstawił oceny cząstkowe, jakie projekt uzyskał w poszczególnych kryteriach fakultatywnych, zamieszczając oceny pierwszego i drugiego oceniającego, a w przypadku rozbieżności pomiędzy ich ocenami - trzeciego oceniającego. I tak projekt uzyskał w kryterium "Poziom innowacyjności rezultatu projektu wdrażanego w oparciu o wynalazek" 52 pkt na 100 pkt; w poszczególnych kryteriach: - "Poziom zapotrzebowania rynkowego na rezultat projektu na rynku międzynarodowym (mierzony procentowym udziałem przychodów z tytułu wywozu na JRB oraz eksportu rezultatu projektu w całkowitych przychodach z tytułu jego sprzedaży w okresie 24 miesięcy po zakończeniu realizacji projektu)" - 10 pkt (na 10); - "Projekt dotyczy technologii priorytetowych wskazanych w dokumencie FORESIGHT TECHNOLOGICZNY PRZEMYSŁU Insight 2030" - 0 pkt (punktacja 0 lub 10 pkt); - "Wynalazek objęty wdrożeniem powstał w wyniku działalności B+R prowadzonej na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej" - 12 pkt (na max. 12 pkt); - "Projekt ma pozytywny wpływ na politykę horyzontalną wymienioną w art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006, w szczególności wnioskodawca realizuje projekt zgodnie z zasadami 4R (reduce, reuse, recycle, repair)" – 5 pkt (na max. 5 pkt); - "Projekt ma pozytywny wpływ na politykę horyzontalną wymienioną w art. 16 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006" – 0 pkt (na max. 3 pkt); - "Projekt dotyczy wdrożenia do działalności gospodarczej wynalazku objętego ochroną patentową albo zgłoszonego do ochrony patentowej, na terytorium geograficznie szerszym niż terytorium Rzeczpospolitej Polskiej" – 0 pkt (na max. 10 pkt). Skarżąca pismem z (...) lutego 2013 r., złożyła protest od powyższej informacji. Zaskarżonemu aktowi zarzuciła dokonanie wadliwej oceny wniosku z kryterium merytorycznym obligatoryjnym, o którym mowa w załączniku nr 1 punkt I tiret pierwsze do Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Pilotaż Wsparcie na pierwsze wdrożenie wynalazku, a ponadto dokonanie wadliwej oceny wniosku z kryterium merytorycznym fakultatywnym, o którym mowa w załączniku nr 1 punkt II tiret szóste oraz załączniku nr 1 punkt II tiret trzecie do Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Pilotaż Wsparcie na pierwsze wdrożenie wynalazku. W uzasadnieniu protestu wskazano, że na podstawie § 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Pilotaż Wsparcie na pierwsze wdrożenie wynalazku wnioski złożone w ramach konkursu są poddawane ocenie merytorycznej zgodnie z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący POIG (ustęp 5), kryteria merytoryczne dzielą się na kryteria merytoryczne obligatoryjne i fakultatywne (ustęp 6), ocena merytoryczna obligatoryjna dokonywana jest w systemie "zero-jedynkowym" (ustęp 7), lista kryteriów merytorycznych zawarta jest w Załączniku nr 1 (ustęp 10), aby wniosek mógł zostać przekazany do oceny Panelu Ekspertów musi spełniać wszystkie kryteria merytoryczne obligatoryjne i uzyskać w ocenie merytorycznej według kryteriów fakultatywnych co najmniej 50 punktów na 100 możliwych. Zgodnie z brzmieniem Załącznika 1 punkt I tiret pierwsze do Regulaminu kryterium merytoryczne obligatoryjne obejmuje projekt dotyczący wdrożenia do działalności gospodarczej wynalazku objętego ochroną patentową albo zgłoszonego do ochrony patentowej, na który zostało sporządzone sprawozdanie o stanie techniki (bądź równoważny dokument w procedurze międzynarodowej) uprawdopodabniające spełnienie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. To kryterium merytoryczne obligatoryjne spełnione jest zatem w sytuacji, kiedy wnioskodawca przedstawi sprawozdanie o stanie techniki, które uprawdopodabnia spełnienie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. Regulamin nie przewiduje natomiast możliwości dokonywania przez Komisję Konkursową ustaleń odmiennych od treści sprawozdania o stanie techniki. Zdaniem Spółki w realiach rozpatrywanej sprawy Wnioskodawca przedstawił sprawozdanie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia (...) sierpnia 2012 roku o stanie techniki zgłoszenia numer (...), które to sprawozdanie o stanie techniki obejmuje dwa dokumenty podważające poziom wynalazczy wynalazku (kategoria Y) oraz trzy dokumenty stanowiące znany stan techniki, ale niepodważające nowości i poziomu wynalazczego wynalazku (kategoria A). Podkreślono przy tym, że dokumenty podważające poziom wynalazczy (kategoria Y) dotyczą jedynie części zastrzeżeń patentowych, a przedstawione sprawozdanie o stanie techniki uprawdopodabnia spełnienie przez wynalazek kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego wdrożenia. Stwierdzono ponadto, że ocena Komisji Konkursowej opiera się przy tym na błędnym przyjęciu, że stwierdzenie dokumentów podważających poziom wynalazczy wynalazku (dokumenty kategorii Y sprawozdania o stanie techniki) w odniesieniu do części zastrzeżeń oznacza brak poziomu wynalazczego całego pomysłu wynalazczego, tymczasem zakres ochrony patentowej określają wszystkie zastrzeżenia patentowe. Błędnie przyjęto również, że wykorzystanie (kompilacja) znanych wcześniej rozwiązań oznacza w istocie brak poziomu wynalazczego. Tymczasem powszechnie przyjmuje się, że zarzut braku poziomu wynalazczego dotyczyć winien całości rozwiązania, a nie jego poszczególnych składników, które mogą być nawet znane i oczywiste. Zgodnie z utrwalonym poglądem cechę nieoczywistości stanowi bowiem może efekt synergii, który wynika z doboru znanych składników. Reasumując Spółka stwierdziła, że przedstawione przez nią sprawozdanie Urzędu Patentowego RP z dnia (...) sierpnia 2012 roku o stanie techniki zgłoszenia numer (...) nie zawiera żadnych informacji, które wskazywałyby - jak przyjęła Komisja Konkursowa - na małe prawdopodobieństwo uzyskania ochrony patentowej, wręcz przeciwnie, sprawozdanie patentowe uprawdopodabnia spełnienie przez wynalazek kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. Spółka ponadto odniosła się do oceny w kryteriach fakultatywnych, wskazując na naruszenie dokonane przy ocenie kryterium dotyczącego pozytywnego wpływu na politykę horyzontalną wymienioną w art. 16 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1083/2006, gdyż wbrew ocenie Komisji Konkursowej (oceny członków oceniających Komisji Konkursowej numer 2 i 3) projekt wnioskodawcy ma pozytywny wpływ na politykę horyzontalną, bowiem wyraźnie odwołuje się do kwestii równości szans przy naborze pracowników oraz równego traktowania pracowników w miejscu pracy. Ponadto projekt dotyczy utworzenia miejsc pracy dla osób młodych, bez doświadczenia oraz osób powyżej 50 roku życia. Osoby te obecnie narażone są na wykluczenie z rynku pracy. Projekt zawiera również opis likwidacji istniejących barier (to jest tworzenie miejsc pracy" dla osób narażonych na wykluczenie z rynku pracy). Odnośnie kolejnego kryterium - technologie priorytetowe wskazane w dokumencie FORESIGHT TECHNOLOGICZNY PRZEMYSŁU Insight 2030. Streszczenie analizy końcowej. – Spółka wskazała, że wbrew ocenie Komisji Konkursowej (oceny członków oceniających Komisji Konkursowej numer 2 i 3) projekt wnioskodawcy dotyczy technologii priorytetowych wskazanych w dokumencie FORESIGHT TECHNOLOGICZNY PRZEMYSŁU Insight 2030. Streszczenie analizy końcowej. , gdyż przewiduje wyraźnie wykorzystanie systemów pomiarowych zintegrowanych z procesami technologicznymi oraz realizację technologii 3R. Pismem z (...) maja 2013 r. Minister Gospodarki poinformował Skarżącą, że protest został uznany za niezasadny. W uzasadnieniu organ przytoczył zapisy "Przewodnika po kryteriach" dotyczące spornego kryterium nr 1 i wskazał, że z załączonego do Wniosku o dofinansowanie "Sprawozdania o stanie techniki" wynika, iż Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej wskazał na istnienie publikacji podważających poziom wynalazczy zgłoszenia patentowego. Wskazano, że w ramach procedury odwoławczej dokonano z udziałem eksperta weryfikacji wniosku o dofinansowanie i ustalono, iż przyjęty w praktyce i orzecznictwie sposób uwzględniania stanu techniki polega na wybraniu jednego dokumentu najbliższego rozwiązaniu przedmiotowemu (lub kilku dokumentów, gdy przedmiotowe rozwiązanie ma charakter kilku rozwiązań cząstkowych) i rozpatrywaniu nieoczywistości przedmiotowego rozwiązania w stosunku do tego dokumentu. Dopuszcza się zastosowanie kilku dokumentów w ocenie nieoczywistości każdego rozwiązania cząstkowego w przypadku prostego zastąpienia znanych środków technicznych w znanym rozwiązaniu ich ekwiwalentami (wstęp do rozdz. 3.1 i orzeczenie T 176/89 oraz orzeczenia T 745/92 i T 552/89 Komisji Odwoławczej EPO, "Orzecznictwo Komi-Odwoławczych Europejskiego Urzędu Patentowego" (Część 1 - Zdolność patentowa) materiały i audio zeszyt 7, Polska Izba Rzeczników patentowych, Warszawa 1998). Wymieniono kryteria określające, jakie rozwiązania zalicza się do rozwiązań oczywistych: - dostosowanie do danych warunków znanego już w tej samej bądź podobnej dziedzinie rozwiązania (drobne udoskonalenia, przeniesienie); - zastąpienie w rozwiązaniu znanego już środka technicznego innym również znanym równoważnikiem; - proste wykorzystanie znanej już ogólnie zasady dla osiągnięcia w świetle tej zasady celu (analogii); - zwyczajne połączenie kilku znanych rozwiązań, bądź nawet rozwiązanie dokonane wprost przez skojarzenie kilku takich rozwiązań. Podkreślono, że patenty są udzielane na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania. Wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli wynalazek ten nie wynika dla znawcy w sposób oczywisty ze stanu techniki. Dodatkowo wskazano, że przez stan techniki rozumie się wszystko to co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób. Instytucja Pośrednicząca wskazała, iż zastrzeżenie nr 1 jest zastrzeżeniem niezależnym, którego część znamienna wraz z cechami ujętymi w części znamiennej tego zastrzeżenia wyznacza zakres przedmiotowy żądanej ochrony. Zastrzeżenia zależne 2-10 są jedynie jego uzupełnieniami (precyzują cechy znamienne zastrzeżenia niezależnego i mogą być rozważane tylko i wyłącznie w zestawieniu ze wszystkimi cechami podanymi w zastrzeżeniu od którego są one zależne). W zastrzeżeniu niezależnym nr 1 zakres przedmiotowej ochrony jest bardzo szeroki, należy tym samym stwierdzić, że cechy techniczne charakteryzujące wynalazek przybrały postać ogólnych. Należało mieć również na uwadze to, że sformułowanie zbyt szerokiego zakresu żądanej ochrony, co ma miejsce w zgłoszeniu nr (...), doprowadziło do wstawienia w sprawozdaniu o stanie techniki przy odpowiednich dokumentach kategorii Y (zarzutu braku poziomu wynalazczego). Wskazano, że negatywna ocena w przedmiotowym kryterium wynika z zadeklarowanego przez Wnioskodawcę zastrzeżenia "Struktury konstrukcyjnej kontenera" opisanego w sposób bardzo szeroki, co zostało wskazane kategorią Y w dokumentach o stanie techniki m.in. (np. z chińskich opisów wzorów CN 2675601 Y oraz CN 2578268Y). Znany jest kontener chłodniczy gdzie we wnętrzu kontenera znajduje się wydzielona strefa mroźni, w której znajduje się dodatkowy agregat chłodniczy, a ściana kontenera zawiera w strefie mroźni drzwi załadowcze, przy czym drzwi mają budowę warstwową z wewnętrzną warstwą izolacji. Ponadto stwierdzono, że z przytoczonego stanu techniki znany jest także kontener, charakteryzujący się tym, że pomiędzy strefą mroźni a strefą chłodni znajduje się ściana działowa z izolacją termiczną. W ścianie działowej znajduje się otwór komunikacyjny, a drzwi rozładowcze kontenera znajdują się w strefie chłodni. W związku z tym Wnioskodawca -formułując tak ogólnie i nieprecyzyjnie zakres żądanej ochrony, ryzykował iż rozwiązanie, które przedstawia będzie wynikać w sposób oczywisty ze stanu techniki. Następstwem takich nieprecyzyjnych bardzo szeroko rozumianych cech znamiennych zastrzeżenia, które bezpośrednio wynikają ze znanego stanu techniki była odmowa udzielenia patentu na dane rozwiązanie i w związku z powyższym zarzut Wnioskodawcy o błędnym przyjęciu, że dokumenty kategorii Y sprawozdania o stanie techniki nie oznaczają braku poziomu wynalazczego rozwiązania, jest – zdaniem IP - bezzasadny. Minister stwierdził ponadto, że niezasadna jest również argumentacja Wnioskodawcy, iż wykorzystanie (kompilacja) znanych wcześniej rozwiązań nie oznacza braku poziomu wynalazczego rozwiązania. Jak określa to sam Wnioskodawca całość zgłoszenia jest pomysłem wynalazczym, a patentowaniu nie podlegają pomysły, idee/teorie zgodnie z art.28 Prawa własności przemysłowej. Wskazano przy tym, że ekspert określił, iż to na zgłaszającym spoczywa obowiązek odpowiedniego przygotowania dokumentów(w tym spełnienia warunków poziomu wynalazczego rozwiązania), jak również odpowiedniego i prawidłowego zastrzegania zespołu cech wynalazku niezbędnych dla określenia przedmiotu żądanej ochrony, tak aby nie wynikały one w sposób oczywisty z istniejącego stanu techniki. Reasumując IP wskazała, że przedstawione sprawozdanie o stanie techniki z dnia (...) sierpnia 2012 r. zawierało wystarczające informacje wskazujące na małe prawdopodobieństwo uzyskania ochrony patentowej, tym samym projekt nie spełniał kryterium merytorycznego obligatoryjnego. Odnośnie zarzutów dotyczących kryteriów fakultatywnych Minister wskazał, że zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach w ramach konkursu pilotażowego na pierwsze wdrożenie wynalazku w kryterium tym mogą zostać przyznane punkty gdy Wnioskodawca w ramach punktu C1.1 Biznes Planu wykaże powiązanie z technologią priorytetową wskazaną w dokumencie "FORESIGHT TECHNOLOGICZNY PRZEMYSŁU Insight 2030. Streszczenie analizy końcowej". Wskazana przez Wnioskodawcę technologia priorytetowa "Elastyczna automatyzacja i robotyzacja centrów obróbczych", jest technologią wskazaną w ww. streszczeniu jako priorytetowa technologia, stanowiąca potencjalny konkurencyjny obszar przemysłowy. W ramach procedury odwoławczej organ dokonał z udziałem eksperta weryfikacji wniosku o dofinansowanie i ustalono, że elastyczna automatyzacja i robotyzacja centrów obróbczych odnosi się do ich wielofunkcyjności (robią wiele rzeczy jednocześnie - wykręcają, wkręcają, przekładają przedmioty w inne miejsce) i usprawniania działania (bardziej elastyczne elementy robota pozwalają np. sięgnąć po przedmiot z półki, a nie tylko przekładać rzeczy w poziomie na taśmie). Zastosowanie dwóch produktów (chłodni i zamrażarki) w jednym nie odnosi się jednakże do wspomnianej technologii pn. "Elastyczna automatyzacja i robotyzacja centrów obróbczych". W punkcie C.1.1 Biznes planu Wnioskodawca w uzasadnieniu powołuje się też na model biznesowy (zwiększony okres mrożenia oraz mrożona ilość mięsa) i łańcuch dostaw (współpraca z podmiotami z innych krajów), co nie wiąże się w żaden sposób z centrami obróbczymi. Odnośnie drugiego kryterium - Projekt ma pozytywny wpływ na politykę horyzontalną wymienioną w art. 16 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 – wskazano, że w kryterium tym mogą zostać przyznane punkty gdy Wnioskodawca w ramach punktu C.2.2 Biznes Planu wykaże pozytywny wpływ na wymienioną politykę horyzontalną. W punkcie C.2.2 Biznes Planu Wnioskodawca zadeklarował m.in. pozytywny wpływ na równość szans i niedyskryminacje, jednakowe warunki pracy dla nowych pracowników oraz równy dostęp do stanowisk pracy dzięki automatyzacji procesu. Ponadto Wnioskodawca przytoczył możliwość zatrudniania osób niepełnosprawnych wśród administracji i kadry zarządzającej, miejsca pracy dla osób cechujących się doświadczeniem (pozwoli na zatrudnianie osób po 50 roku życia), oraz osób bez doświadczenia (co pozwoli na zatrudnienie absolwentów). Mając na uwadze zapisy Przewodnika IP wskazała, że Wnioskodawca nie opisał barier w dostępie do stanowisk istniejących w firmie przedsiębiorcy oraz nie opisał, jakie działania zostaną podjęte w ramach projektu w celu eliminacji tych barier, a wymienione przez Wnioskodawcę deklaracje dotyczące pozytywnego wpływ na politykę horyzontalną są niewystarczające do przyznania punktów w ramach ww. kryterium. W skardze z (...) czerwca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą informację Ministra Gospodarki Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy Ministrowi Gospodarki do ponownego rozpatrzenia protestu oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonemu aktowi Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa poprzez wadliwą ocenę wniosku z kryterium merytorycznym obligatoryjnym, o którym mowa w załączniku nr 1 punkt I tiret pierwsze do Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Pilotaż Wsparcie na pierwsze wdrożenie wynalazku. W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że Regulamin przeprowadzania konkursu stanowi, że spełnienie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania oceniane jest wyłącznie na podstawie sprawozdania o stanie techniki (bądź równoważnego dokumentu w procedurze międzynarodowej), a nie w oparciu o pogląd Komisji Konkursowej, czy eksperta powołanego w ramach procedury odwoławczej. Stwierdzono następnie, że dokument w postaci sprawozdania o stanie techniki (bądź równoważny dokument w procedurze międzynarodowej) ma tylko uprawdopodabniać spełnienie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. Regulamin przeprowadzenia konkursu nie wskazuje przy tym na stopień (gradację) prawdopodobieństwa spełnienie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. Inaczej rzecz ujmując – zdaniem Skarżącej - Regulamin przeprowadzenia konkursu przewiduje lege non distinguente, że sprawozdanie o stanie techniki (bądź równoważny dokument w procedurze międzynarodowej) ma w jakimkolwiek stopniu uprawdopodobnić spełnienie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. W kontekście brzmienia Regulaminu przeprowadzenia konkursu irrelewantne jest ustalenie stopnia tego prawdopodobieństwa. Skarżąca przedstawiła sprawozdanie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia (...) sierpnia 2012 roku o stanie techniki zgłoszenia numer (...), sprawozdanie to obejmuje dwa dokumenty podważające poziom wynalazczy wynalazku (kategoria Y) oraz trzy dokumenty stanowiące znany stan techniki, ale nie podważające nowości i poziomu wynalazczego wynalazku (kategoria A), podkreślono przy tym, że dokumenty podważające poziom wynalazczy (kategoria Y) dotyczą jedynie części zastrzeżeń patentowych. Zdaniem Spółki przedstawione przez Skarżącą sprawozdanie o stanie techniki zgłoszenia numer (...) nie zawiera żadnych informacji, które wskazywałyby - jak przyjęły Instytucja Wdrażająca oraz Instytucja Pośrednicząca - na małe prawdopodobieństwo uzyskania ochrony patentowej. Przeciwnie, przedmiotowe sprawozdanie patentowe uprawdopodabnia spełnienie przez wynalazek kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. Podkreślono przy tym, że nawet przyjęcie poglądu, że przedstawione sprawozdanie o stanie techniki wskazuje na małe prawdopodobieństwo uzyskania ochrony patentowej, skutkować winno stwierdzeniem, że spełnione zostało kryterium merytoryczne obligatoryjne w postaci sprawozdania o stanie techniki uprawdopodabniającego spełnienie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z p. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 - dalej: p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Gospodarki z 24 maja 2013 r., na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z p. zm. - dalej: u.z.p.p.r.). W tym miejscu należy zaznaczyć, że uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przepisach art. 30c-30d u.z.p.p.r. przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e u.z.p.p.r.). Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Wskazać należy, iż - jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa - zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 u.z.p.p.r. kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37 u.z.p.p.r., że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie i udzielania go na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Natomiast podzielić należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie - postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Jednocześnie przyjąć należy jako słuszny pogląd , że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny (patrz: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Po 37/10, w: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W kontekście powyższych rozważań, badając legalność oceny wniosku zawartej w piśmie z dnia (...) maja 2012r. Sąd uznał , że ocena wniosku o dofinansowanie projektu złożonego przez Skarżącego nie narusza prawa. Sporną między stronami, co jednoznacznie wynika z treści zarzutu podniesionego w skardze, jest ocena wniosku dokonana pod kątem kryterium merytorycznego obligatoryjnego, o którym mowa w Załączniku nr 1 punkt I tiret pierwsze do Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG – Pilotaż. Wsparcie na pierwsze wdrożenie wynalazku (dalej jako RPK). Zgodnie z treścią § 7 RPK wnioski złożone w ramach konkursu są poddawane ocenie merytorycznej zgodnie z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący POIG (ust. 5), kryteria merytoryczne dzielą się na kryteria merytoryczne obligatoryjne i fakultatywne (ust. 6), ocena merytoryczna obligatoryjna dokonywana jest w systemie "zero-jedynkowym" (ust. 7), lista kryteriów merytorycznych zawarta jest w Załączniku nr 1 (ust. 10), aby wniosek mógł zostać przekazany do oceny Panelu Ekspertów musi spełniać wszystkie kryteria merytoryczne obligatoryjne i uzyskać w ocenie merytorycznej według kryteriów fakultatywnych co najmniej 50 punktów na 100 możliwych. Jednocześnie z brzmienia Załącznika 1 punkt I tiret pierwsze do RPK wynika, że kryterium merytoryczne obligatoryjne obejmuje projekt dotyczący wdrożenia do działalności gospodarczej wynalazku objętego ochroną patentową albo zgłoszonego do ochrony patentowej, na który zostało sporządzone sprawozdanie o stanie techniki (bądź równoważny dokument w procedurze międzynarodowej) uprawdopodabniające spełnienie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że Regulamin przeprowadzania konkursu stanowi, iż spełnienie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania oceniane jest wyłącznie na podstawie sprawozdania o stanie techniki (bądź równoważnego dokumentu w procedurze międzynarodowej), a nie w oparciu o pogląd Komisji Konkursowej, czy eksperta powołanego w ramach procedury odwoławczej. Skarżąca spółka wywiodła następnie, że RPK nie zawiera bezpośredniego wskazania, że sprawozdanie o stanie techniki ma w jakimkolwiek stopniu uprawdopodobnić spełnienie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. RPK nie wskazuje przy tym na stopień (gradację) prawdopodobieństwa spełnienia kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. Zdaniem Spółki nawet przyjęcie poglądu, że przedstawione sprawozdanie o stanie techniki wskazuje na małe prawdopodobieństwo uzyskania ochrony patentowej, skutkować winno stwierdzeniem, że spełnione zostało kryterium merytoryczne obligatoryjne w postaci sprawozdania o stanie techniki uprawdopodabniającego spełnienie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. Przedstawione przez Skarżącą sprawozdanie o stanie techniki zgłoszenia numer (...) nie zawiera – zdaniem Skarżącej - żadnych informacji, które wskazywałyby - jak przyjęły Instytucja Wdrażająca oraz Instytucja Pośrednicząca - na małe prawdopodobieństwo uzyskania ochrony patentowej, nie powinno być zatem podstawą do podjętego negatywnego rozstrzygnięcia. Stanowisko Ministra wyrażone w negatywnej ocenie w przedmiotowym kryterium wynika z zadeklarowanego przez Wnioskodawcę zastrzeżenia "Struktury konstrukcyjnej kontenera" opisanego w sposób bardzo szeroki. IP (jak również i PARP) w swoich pismach wskazują, że zastrzeżenie nr 1 jest zastrzeżeniem niezależnym, którego część znamienna wraz z cechami ujętymi w części znamiennej tego zastrzeżenia wyznacza zakres przedmiotowy żądanej ochrony. Zastrzeżenia zależne 2-10 są jedynie jego uzupełnieniami (precyzują cechy znamienne zastrzeżenia niezależnego i mogą być rozważane tylko i wyłącznie w zestawieniu ze wszystkimi cechami podanymi w zastrzeżeniu od którego są one zależne). Skoro w zastrzeżeniu niezależnym nr 1 zakres przedmiotowej ochrony jest bardzo szeroki, należy tym samym stwierdzić, zdaniem organów, że cechy techniczne charakteryzujące wynalazek przybrały postać ogólnych. Podkreślono przy tym, że sformułowanie zbyt szerokiego zakresu żądanej ochrony (zawarte w zgłoszeniu nr (...)), doprowadziło do wstawienia w sprawozdaniu o stanie techniki przy odpowiednich dokumentach kategorii Y (zarzutu braku poziomu wynalazczego). Instytucje wskazały przy tym, że znany jest kontener chłodniczy, gdzie we wnętrzu kontenera znajduje się wydzielona strefa mroźni, w której znajduje się dodatkowy agregat chłodniczy, a ściana kontenera zawiera w strefie mroźni drzwi załadowcze, przy czym drzwi mają budowę warstwową z wewnętrzną warstwą izolacji, a także kontener charakteryzujący się tym, że pomiędzy strefą mroźni a strefą chłodni znajduje się ściana działowa z izolacją termiczną. W ścianie działowej znajduje się otwór komunikacyjny, a drzwi rozładowcze kontenera znajdują się w strefie chłodni. Tym samym – jak to wynika ze stanowiska organów – Spółka formułując tak ogólnie i nieprecyzyjnie zakres żądanej ochrony ryzykowała, że rozwiązanie, które przedstawia, będzie wynikać w sposób oczywisty ze stanu techniki. Następstwem zaś takich nieprecyzyjnych i bardzo szeroko rozumianych cech znamiennych zastrzeżenia, które bezpośrednio wynikają ze znanego stanu techniki, była odmowa udzielenia patentu na dane rozwiązanie i w związku z powyższym zarzut Skarżącej o błędnym przyjęciu, że dokumenty kategorii Y sprawozdania o stanie techniki nie oznaczają braku poziomu wynalazczego rozwiązania, jest – zdaniem IP - bezzasadny. Dodatkowo Minister stwierdził, że to na zgłaszającym wniosek spoczywa obowiązek odpowiedniego przygotowania dokumentów (w tym spełnienia warunków poziomu wynalazczego rozwiązania), jak również odpowiedniego i prawidłowego zastrzegania zespołu cech wynalazku niezbędnych dla określenia przedmiotu żądanej ochrony, tak aby nie wynikały one w sposób oczywisty z istniejącego stanu techniki; skoro tak nie było w rozpatrywanej sprawie i przedstawione sprawozdanie o stanie techniki z dnia (...) sierpnia 2012 r. zawierało wystarczające informacje wskazujące na małe prawdopodobieństwo uzyskania ochrony patentowej - tym samym projekt nie spełniał kryterium merytorycznego obligatoryjnego. Przechodząc do rozpatrzenia wskazanego zarzutu skargi Sąd zauważa, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nakłada na Instytucję Zarządzającą (Pośredniczącą) obowiązek określenia systemu realizacji programu operacyjnego, a w jego ramach określenie środków odwoławczych od negatywnych ocen projektów (art. 26 ust. 2 pkt 8 i art. 30 b ust. 1 u.z.p.p.r. – w brzmieniu obowiązującym przed 28 czerwca 2013 r.). Zgodnie z zasadami aplikowania oraz regułami wyboru projektów do dofinansowania w ramach pilotażu realizowanego w IV osi priorytetowej POIG, przewidziano, że środkiem odwoławczym od wyników oceny projektów jest protest (§ 9 ust. 1 RPK). Zgodnie z ust. 2 § 9 – protest to pisemne wystąpienie Wnioskodawcy o weryfikację dokonanej oceny projektu w zakresie: 1) zgodności oceny z kryteriami wyboru projektów, 2) naruszeń o charakterze proceduralnym, które wystąpiły w trakcie oceny i miały wpływ na jej wynik. W myśl ust. 5 § 9 – szczegółowe warunki, terminy i sposób wnoszenia protestu określone zostały w Szczegółowym opisie priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 w Załączniku 4.4. Procedura odwoławcza w ramach POIG. Zgodnie z zapisami § 5 ust. 1 i 2 Procedury odwoławczej – protest może wnieść wnioskodawca, któremu doręczona została pisemna informacja o negatywnym wyniku oceny złożonego przez niego wniosku o dofinansowanie projektu. Przez negatywną ocenę projektu rozumie się ocenę dokonaną na każdym etapie (etap oceny formalnej i merytorycznej), której wyniki nie pozwalają na skierowanie projektu do dalszego etapu oceny lub zakwalifikowanie go do dofinansowania. W myśl § 6 ust. 2 pkt 4 Procedury odwoławczej – protest powinien zawierać wyczerpujące określenie zarzutów odnośnie do przeprowadzonej oceny wniosku o dofinansowanie projektu ze wskazaniem zakresu naruszenia oraz uzasadnieniem prezentowanego stanowiska z powołaniem się na informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie, załącznikach do wniosku lub wyjaśnieniach stanowiących integralną część wniosku. Protest powinien zawierać zarzuty co do wszystkich negatywnie ocenionych kryteriów o charakterze obligatoryjnym, które są oceniane w sposób 0-1. Instytucja Pośrednicząca - w tym wypadku Minister Gospodarki - zgodnie z § 9 ust. 10 Procedury odwoławczej - w trakcie rozpatrywania protestu zobowiązana jest do: 1) zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu, 2) zapoznania się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawcę wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności do wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych zarzutów, 3) dokonania ponownej oceny projektu w zakresie objętym protestem, jeżeli zarzuty podniesione przez wnioskodawcę w proteście są uzasadnione. Ponowna ocena odbywa się w ramach kryteriów objętych protestem, 4) pisemnego ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w proteście i do uzasadnienia swojego stanowiska. Jednocześnie wg § 10 Procedury odwoławczej – przekazana wnioskodawcy pisemna informacja o rozpatrzeniu protestu zawiera: 1) treść rozstrzygnięcia w przedmiocie protestu; 2) szczegółowe uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia; uzasadnienie zawiera odniesienie do każdego z zarzutów podnoszonych w obrębie poszczególnych kryteriów; 3) w przypadku rozstrzygnięcia uwzględniającego protest, informację o ostateczności podjętego rozstrzygnięcia i o dalszym sposobie postępowania wynikającym z treści podjętego rozstrzygnięcia; 4) w przypadku rozstrzygnięcia nieuwzględniającego protestu, pouczenie w przedmiocie braku dodatkowych środków odwoławczych na poziomie systemu instytucjonalnego PO IG, i tym samym zakończeniu procedury odwoławczej na etapie instytucjonalnym PO IG oraz pouczenie o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 30 c u.z.p.p.r. Sąd mając na uwadze powyższe unormowania i odnosząc się do przebiegu postępowania zainicjowanego złożonym przez Skarżącą wnioskiem o dofinansowanie, wskazuje, że pismem z (...) stycznia 2013 r. PARP poinformowała, że projekt nie spełnił kryterium merytorycznego obligatoryjnego: Sprawozdanie o stanie techniki (bądź równoważny dokument w procedurze międzynarodowej) uprawdopodabnia spełnienie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. Powodem takiej oceny było to, że rozwiązanie techniczne przedstawione w przedmiotowym zgłoszeniu nie jest zaskakujące ani nieoczekiwane, a jest jedynie prostym wykorzystaniem (kompilacją) znanych już wcześniej rozwiązań ujawnionych w przedłożonym stanie techniki. PARP wskazał przy tym treść art. 24 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm. – dalej jako p.w.p.), który wymienia trzy cechy wynalazku (nowość, poziom wynalazczy, przemysłowa stosowalność), które muszą być łącznie spełnione, aby można było na taki wynalazek udzielić patentu. Organ wywiódł z treści tego przepisu, że po stwierdzeniu braku poziomu wynalazczego przedmiotowego zgłoszenia nie ma już potrzeby rozpatrywania, czy spełnia ono kryteria nowości i przemysłowej stosowalności. Instytucja Pośrednicząca podtrzymała to stanowisko i stwierdziła, że w świetle dotychczas przeprowadzonych badań o stanie techniki istnieje małe prawdopodobieństwo na uzyskanie przez zgłoszenie (...) patentu na wynalazek, a tym samym zgłoszenie nie spełnia wymagań określonych w spornym kryterium. Sąd w rozpatrywanej sprawie, oceniając brzmienie Załącznika 1 punkt I tiret pierwsze do RPK, w niniejszej sprawie przyjął za trafną ocenę dokonaną przez organy, z której wynika, że kryterium merytoryczne obligatoryjne zostaje spełnione, jeżeli ze sporządzonego zgłoszenia i sprawozdania o stanie techniki (bądź równoważnego dokumentu w procedurze międzynarodowej) powinno wynikać spełnianie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania w rozumieniu przepisów art. 24 - 28 cyt. ustawy - Prawo własności przemysłowej. Oznacza to, że ze zgłoszenia winno wynikać spełnianie wymagań określonych w przepisach Prawa własności przemysłowej i ocena ta jest dokonywana przez organy dokonujące weryfikacji projektu zgłoszonego w ramach POIG. Nie można zatem uznać – zdaniem Sądu – że – jak to podnosiła Skarżąca – spełnienie przedmiotowego kryterium następuje przez samo przedłożenie sprawozdania o stanie techniki uprawdopodabniającego spełnienie kryterium nowości, poziomu wynalazczego oraz przydatności do przemysłowego stosowania. Z brzmienia cyt. warunków odnoszących się do kryterium merytorycznego obligatoryjnego wynika – zdaniem Sądu – że to w gestii jednostek oceniających projekt leży ocena dokonywana na podstawie przedłożonych przy projekcie dokumentów, czy projekt dotyczy wynalazku, który spełnia kryterium nowości, poziomu wynalazczości oraz przydatności do przemysłowego stosowania, a ocena ta wynika zarówno z treści zgłoszenia, jak i sprawozdania o stanie techniki. Na podstawie tych dokumentów następuje weryfikacja, czy projekt spełnia warunki określone w przepisach ustawy – Prawo własności przemysłowej i ocena ta jest niezależna od tej, jaką mogą dokonać organy patentowe. Na gruncie tej ustawy przyjęto, że patenty są udzielane na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania, bez względu na dziedzinę techniki (art. 24 p.w.p.). Rozwiązania nie uważa się za nowe, jeśli jest częścią stanu techniki (art. 25 ust. 1 p.w.p.), a przy merytorycznej ocenie nowości rozwiązania konieczne jest uwzględnienie w zasadzie całego stanu techniki. Z ustawy wynika, że stan techniki, który został zdefiniowany ust. 2 i 3 w art. 25 p.w.p., określamy w sposób następujący: - przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób; - za stanowiące część stanu techniki uważa się również informacje zawarte w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej, pod warunkiem ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie. Zgodnie z art. 26 ust. 1 p.w.p. wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli wynalazek ten nie wynika dla znawcy, w sposób oczywisty, ze stanu techniki, przy czym według ust. 2 tego przepisu, przy ocenie poziomu wynalazczego nie uwzględnia się zgłoszeń, o których mowa w art. 25 ust. 3 p.w.p. (wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnionych do wiadomości powszechnej). W literaturze i orzecznictwie przyjęto, że przy merytorycznej ocenie nieoczywistości rozwiązania konieczne jest uwzględnienie w zasadzie całego stanu techniki. Rozwiązanie uważa się za oczywiste, gdy w świetle stanu techniki ujawnionego w jednym lub łącznie w kilku rozwiązaniach wynika ono w sposób oczywisty dla znawcy posiadającego przeciętną wiedzę z danej dziedziny. W szczególności za rozwiązania oczywiste uważa się rutynowe dostosowanie znanego rozwiązania do danych warunków, proste wykorzystanie znanej zasady dla osiągnięcia oczywistego w świetle tej zasady celu, proste zastąpienie znanych środków technicznych w znanym rozwiązaniu ich ekwiwalentami lub proste skojarzenie kilku znanych rozwiązań. Sposób uwzględnienia stanu techniki przyjęty w praktyce i orzecznictwie polskiego i innych urzędów patentowych polega na wybraniu jednego dokumentu najbliższego rozwiązaniu przedmiotowemu lub kilku dokumentów, gdy przedmiotowe rozwiązanie ma charakter agregatu kilku rozwiązań cząstkowych i rozpatrywaniu nieoczywistości przedmiotowego rozwiązania w stosunku do tego dokumentu. Dopuszcza się zastosowanie dwóch dokumentów przy ocenie nieoczywistości każdego rozwiązania cząstkowego w przypadku prostego zastąpienia znanych środków technicznych w znanym rozwiązaniu ich ekwiwalentami. Przy ocenie należy korzystać z możliwie szerokiej interpretacji treści zastrzeżeń w świetle całego opisu patentowego przy ocenie nowości i poziomu wynalazczego uznając, że nie ma powodu do wykorzystania opisu dla interpretacji zastrzeżeń w sposób zawężający. Szczególne postacie wynalazku uzasadniają możliwość zachowania ochrony na poszczególne rozwiązania posiadające cechy techniczne przedmiotu tego wynalazku podane pierwotnie w zastrzeżeniach zależnych (patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 czerwca 2010r., sygn. akt VI SA/Wa 253/10, LEX 643991). Tym samym organ powołany do oceny wniosku mógł, zgodnie z zasadami przyjętymi w konkursie, uznać w świetle powszechnie obowiązujących przepisów Prawa własności przemysłowej, iż projekt nie spełnia spornego kryterium. W tym miejscu Sąd pragnie podkreślić, że zgodnie z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. , w celu zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie wyboru projektów do dofinansowania mogą uczestniczyć eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym. Należy przy tym wskazać, że każda ocena projektu winna być dokonywana z uwzględnieniem zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, o których mowa w art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. Ocena ta winna być rzetelna i bezstronna, co pośrednio wynika również z art. 31 u.z.p.p.r. Przede wszystkim podkreślenia wymaga zasada postępowania konkursowego polegająca na wyłonieniu najlepszego projektu. Ogólnie można więc stwierdzić, że najlepszy projekt, któremu zostanie następnie przyznane dofinansowanie, to taki, który w przewidzianym we właściwym Programie Operacyjnym zakresie przyczyni się najpełniej do osiągnięcia założonego celu. Celem postępowania konkursowego jest zatem wyłonienie takich przedsięwzięć (i ich wsparcie finansowe), które dadzą gwarancję osiągnięcia celów opisanych w Programie Operacyjnym. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy u.z.p.p.r. Sąd może zatem uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. W nawiązaniu do przytoczonych wyżej regulacji przyjąć należy, że instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu (kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu, rozpatrywanie środków odwoławczych) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś Sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu także norm prawnych powszechnie obowiązujących. Sąd – oceniając sprawę w tym kontekście – wskazuje, że szeroki zakres ochrony wskazany przez Skarżącą i ogólne cechy techniczne mogły dać podstawę do stwierdzenia przez organy, że istnieje małe prawdopodobieństwo uzyskania ochrony patentowej, a tym samym niespełnienia warunku określonego w spornym kryterium. Sąd ponadto stwierdza, że ocena sporządzona przez PARP była dokonana z poszanowaniem zasad postępowania w takich sprawach, określonych w cytowanych przepisach prawa krajowego i wspólnotowego. Ocena ta była wyczerpująca i nie przekraczała zasad dopuszczalnej swobody w ocenie materiału dowodowego. W świetle powyższych uregulowań należy zatem zgodzić się z Instytucją Pośredniczącą, iż nie można uznać, aby przeprowadzona ocena projektu Skarżącej była niezgodna z prawem. Ocena projektu została przeprowadzona prawidłowo, z zachowaniem zasad wskazanych w powołanych wcześniej przepisach prawa, prawidłowo również został rozpoznany protest. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez właściwe instytucje, jak również legalność działań tych instytucji podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji Ministra Gospodarki, stwierdzić należy, iż odpowiadają one prawu, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Ponadto z urzędu Sąd wskazuje, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 12 grudnia 2011 r. sygn. akt. P 1/11 stwierdził niezgodność z art. 87 Konstytucji RP art. 5 pkt 11, art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 oraz art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. w zakresie, w jakim prawa i obowiązki uczestnika konkursu, a także służące mu środki odwoławcze, warunkujące dopuszczalność skargi do sądu, są uregulowane w aktach znajdujących się poza systemem prawa powszechnie obowiązującego. Jednocześnie jednak Trybunał odroczył utratę mocy obowiązującej wymienionych wyżej niekonstytucyjnych przepisów o 18 miesięcy od dnia opublikowania wyroku w dzienniku ustaw (czyli od dnia 27 grudnia 2011 r.), co ma ten skutek, że wymienione przepisy u.z.p.p.r. posiadały moc obowiązującą do dnia 27 czerwca 2013r. i dotychczasowa procedura w zakresie oceny wniosków zawarta w pozaustawowych dokumentach konkursowych mogła być stosowana. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielił stanowisko Ministra Gospodarki i na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.