V SA/Wa 1506/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Irena Jakubiec – Kudiura (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...]czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenie postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania decyzji z [...]lipca 2009 r. W dniu [...]czerwca 2011r. (data nadania) K. M., dalej "skarżący" złożył skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...]czerwca 2011 r. nr [...]wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...]lipca 2009 r. w zakresie, w jakim orzeka o wydaleniu skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący wskazał, że wydalenie z Polski uniemożliwi skorzystanie w pełnym zakresie z prawa do sądu i spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bowiem w przypadku uwzględnienia skargi, skarżącemu nie zostanie udzielona konwencyjna ochrona międzynarodowa. W kraju pochodzenia skarżący może być prześladowany: powrót stanowi zagrożenia dla jego życia. Skarżący powołał we wniosku fragmenty raportu Amnesty International dotyczącego sytuacji w rejonie K. P. oraz raportu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, a zatem wydanie przedmiotowego postanowienia zależy od uznania Sądu. Zaznaczyć przy tym należy, że obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania. Uwzględnione na tym etapie postępowania mogą zostać jednakże tylko te argumenty, które odnoszą się do zasadności złożonego wniosku. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest wydana w wyniku kolejnego wniosku o nadanie statusu uchodźcy decyzja umarzająca postępowanie w sprawie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny. Wynikający ze skargi wniosek o wstrzymanie wykonania, dotyczy decyzji wydanej po przeprowadzeniu postępowania w sprawie pierwszego wniosku o nadanie statusu uchodźcy. Decyzją tą organ odmówił nadania statusu uchodźcy, odmówił udzielenia ochrony uzupełniającej oraz postanowił wydalić skarżącego z terytorium RP wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny. Po rozpoznaniu złożonego wniosku Sąd stwierdza, że wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej opuszczenie terytorium Polski nie jest zasadne, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił złożonego wniosku i nie wykazał, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz, że w przypadku jego wydalenia istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Znaczna szkoda wystąpi gdy jej rozmiary, wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego będą większe, niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (postanowienie NSA z 7 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 557/11). Wnioskując o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący, poza ogólnym powołaniem się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków nie wskazał na konkretne okoliczności, które uzasadniałyby złożony wniosek. Skarżący stwierdził, że wydalenie z terytorium Polski uniemożliwi skorzystanie w pełnym zakresie z prawa do sądu i spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bowiem w przypadku uwzględnienia skargi, skarżącemu nie zostanie udzielona konwencyjna ochrona międzynarodowa. Zauważyć jednak należy, że skarżący jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, ma więc zapewnioną ochronę swoich praw w procesie. Ponadto, wydalenie z terytorium Polski nie jest nieodwracalne w skutkach, ponieważ uchylenie przez Sąd decyzji w sprawie wydalenia, jest równoznaczne w skutkach z uchyleniem wszystkich prawnych skutków tego wydalenia, w tym usunięcie danych skarżącego z wykazu cudzoziemców, których pobyt w Polsce jest niepożądany. Wskazując możliwość prześladowań i zagrożenie dla jego życia po powrocie do G.skarżący nie wskazał konkretnych faktów potwierdzających jego obawy. Powoływane przez skarżącego fragmenty raportów opisują ogólną sytuację, która panuje w rejonie P. K.. Raporty wskazują na przejawy naruszania praw człowieka w tym rejonie, ale skarżący nie wykazał w jaki sposób sytuacja ta odnosi się do niego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.