V SA/Wa 1507/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Jóźków, Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska, Asesor WSA - Andrzej Kania [spr.], Protokolant - Michał Petranik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2006 r. sprawy ze skargi A. G. - "G" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) czerwca 2006 r. nr (...) w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe; oddala skargę; W dniu (...) lipca 2005 r. pełnomocnik A. G. - ,,G. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu, przedkładając dokument SAD nr (...), importowany ze S. używany samochód osobowy marki (...), deklarując rok produkcji 2003, nr nadwozia (...), z silnikiem benzynowym o pojemności 3500 cm, przypisując mu kod Taric (...) ze stawką celną w wysokości 10 %, stawkę podatku akcyzowego w wysokości 25,6 % oraz stawkę podatku VAT w wysokości 22 %. Organ celny po przyjęciu zgłoszenia celnego, przeprowadził oględziny samochodu i na podstawie jego tabliczki znamionowej ustalił, ze przedmiotem importu jest samochód osobowy wyprodukowany w 2002 r. a nie w 2003 r. jak podano w zgłoszeniu celnym. Decyzją z (...) sierpnia 2005 r., Nr (...), Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym roku produkcji importowanego samochodu i określił kwotę należności celnych w wysokości (...) PLN, stawkę podatku akcyzowego - 37,60 % i kwotę tego podatku w wysokości (...) PLN a także stawkę 22 % i kwotę podatku od towarów i usług w wysokości (...)PLN. Pozostałe elementy zgłoszenia organ pozostawił bez zmian. W postawie prawnej decyzji organ wskazał art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa [tekst jednolity Dz. U. nr 8 z 2005 r., poz. 60] w związku z art. 20, art. 29, art. 67, art. 201 ust. 1 lit a), ust. 3, art. 214 ust. 1, art. 220 Wspólnotowego Kodeksu Celnego - rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r. z późn. zm.], art. 248 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. wprowadzające Przepisy Wykonawcze do Rozporządzenia Rady (EWG) 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1810 z 7 września 2004 r. [Dz. Urz. UE Nr 327 z 30 października 2004 r.] zmieniające załącznik I do taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej [Dz. U. L.256 Z 7.09.1987 r. z późn. zm.]; art. 23 ust. 2 oraz art. 73 ust. 1 ustawy z 19 marca 2004 r. - Prawo Celne [Dz. U. Nr 68, poz. 622] oraz art. 5 ust. 1 pkt 3, a także art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 6 i art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług [Dz. U. Nr 54 poz. 535z późn. zm.] art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 7 ust. 2 pkt 1, art. 10 ust. 1 pkt 4, ust. 8, art. 13 ust. 1, ust. 3, art. 80 ust. 1, ust. 3 pkt 2 ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym [Dz. U. Nr 29 z 2004 r., poz. 257] § 7 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego [Dz. U. Nr 87 z 2004 r., poz. 825]. W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, że po przyjęciu zgłoszenia celnego dokonano jego weryfikacji polegającej na kontroli zgłoszenia i dołączonych do niego dokumentów oraz przeprowadzeniu rewizji celnej. W wyniku weryfikacji zgłoszenia organ celny zakwestionował wskazany przez zgłaszającego rok produkcji pojazdu. Organ stwierdził, że zgodnie z informacją otrzymaną od firmy (...) Sp. z o. o. jak również stwierdzoną w wyniku rewizji celnej standardową naklejką - importowany samochód wyprodukowany został 4 grudnia 2002 r. W załączonym do zgłoszenia dokumencie ,,Certification Of Title-- pod pozycją ,,Year-- widnieje zapis ,,2003--, który zgodnie z zasadami rejestracji w S. oznacza rok modelowy. Organ wyjaśnił, powołując się na § 7 pkt 2 wskazanego w podstawie prawnej decyzji rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 r., że w związku z ustaleniem roku produkcji na 2002 zmieniła się stawka podatku akcyzowego z zadeklarowanej w zgłoszeniu w wysokości 25,60 % na 37,60 %. Ponadto wyjaśnił, że zwiększenie stawki podatku akcyzowego spowodowało zwiększenie podstawy opodatkowania w podatku od towaru i usług od importu towarów. W odwołaniu od powyższej decyzji [uzupełnionego pismem z 4 stycznia 2006 r.] pełnomocnik A. G. - ,,G" zarzucił bezpodstawne naliczenie podatku akcyzowego Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z (...) czerwca 2006 r., nr (...) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W.. W podstawie prawne organ wskazał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa [tekst jednolity Dz. U. nr 8 z 2005 r., poz. 60 z późn. zm.], 73 ust. 1 ustawy z 19 marca 2004 r. Prawo Celne [Dz. U. Nr 68, poz. 622], art. 20 rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r. z późn. zm.], rozporządzenie Komisji (WE) nr 1810 z 7 września 2004 r. [Dz. Urz. UE Nr 327 z 30 października 2004 r.] zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [Dz. Urz. WE L Nr 327 z 30.10.2004 r.], art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 7 ust. 2, art. 10 ust. 1 pkt 4, art. 13 ust. 1, art. 80 ust. 1 ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym [Dz. U. Nr 29 z 2004 r., poz. 257] § 1 i § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego [Dz. U. Nr 87 z 2004 r., poz. 825 ze zm.], art. 2 pkt 7, art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 41 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług [Dz. U. Nr 54 poz. 535]. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że samochód marki (...) został importowany ze S., które nie należą do Unii Europejskiej a podatek akcyzowy nie jest pozakodeksową opłatą celną. Tym samym zdaniem organu niezasadne są zarzuty podniesione w odwołaniu dotyczące naruszenia przepisów Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Powołując się na wskazane w uzasadnieniu przepisy ustawy o podatku akcyzowym Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że opodatkowaniu akcyzą podlegają importowane wyroby akcyzowe a obowiązek podatkowy w imporcie powstaje z chwilą postania długu celnego. W sytuacji gdy organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota akcyzy została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w prawidłowej wysokości. Podstawą opodatkowania jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło. Organ odwoławczy podał, że akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju. W przypadku importu pojazdu dokonywanego po upływie 2 lat kalendarzowych od produkcji, wliczając rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy, organ wyjaśnił, że stosuje się procentową stawkę akcyzy obliczoną według wzoru określonego w § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego. W tej sytuacji organ I instancji prawidłowo wyliczył dla importowanego pojazdu stawkę podatku akcyzowego w wysokości 37,60 %. Zdaniem Dyrektora również podatek VAT został prawidłowo wyliczony przez Naczelnika. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług [Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.] opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega import towarów a obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego [art. 19 ust. 7 ustawy]. Dyrektor podkreślił, że jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku VAT została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatki w prawidłowej wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę podatku w decyzji dotyczącej należności celnych [art. 33 ust. ustawy]. Wskazał również, że podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym - tak jak w rozpatrywanej sprawie - podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy [art. 29 ust. 13 ustawy]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. G. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie zgadza się z naliczeniem podatku akcyzowego od importowanego samochodu osobowego. Zdaniem skarżącej ustawa o podatku akcyzowym jest niezgodna z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, Traktatem Ustanawiającym Wspólnotę Europejską oraz ze Wspólnotowym Kodeksem Celnym. Nielegalność naliczania akcyzy w opinii skarżącej dotyczy zarówno wewnątrzwspólnotowych transakcji jak i stosunków handlowych z krajami trzecimi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącej oświadczeniem złożonym do protokołu rozprawy rozszerzył zakres zarzutów skargi o bezpodstawne naliczenie podatku od towarów i usług od importu przedmiotowego samochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz. U. Nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.] dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Celnej w W., w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności tak z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa, dlatego też skargę jako niezasadną oddalił. Poza sporem jest to, że zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu pojazd wyprodukowany został w 2002 r. [ustalenia organów celnych w tym zakresie nie są kwestionowane przez skarżącą], że samochód przywieziony został ze S. a także, iż organy celne zastosowały prawidłową 10 - cio % stawkę celną [co jest zgodne ze zgłoszeniem celnym i nie zostało podważone przez organy]. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu między skarżącą a organem celnym była kwestia zasadności opodatkowania importu samochodu osobowego z S. - podatkiem akcyzowym a także podatkiem od towarów i usług. Podniesione zarzuty zasadniczo oparte zostały na przekonaniu skarżącej o niezgodności krajowych przepisów dotyczących podatku akcyzowego z Konstytucją RP, z Traktatem Ustanawiającym Wspólnotę Europejską oraz z Wspólnotowym Kodeksem Celnym. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż od dnia 1.05.2004 r., tj. od dnia wejścia w życie Traktatu Akcesyjnego, na którego mocy Polska stała się państwem członkowskim Wspólnoty Europejskiej i podlega wszelkim normom prawa wspólnotowego (z uwzględnieniem modyfikacji dotyczących tzw. okresów przejściowych, wynikających z załącznika nr XII do art. 24 Aktu Przystąpienia będącego integralną częścią Traktatu Akcesyjnego), bez potrzeby ich inkorporacji. Członkostwo w Unii Europejskiej oznacza, iż od dnia 1.05.2004 r. na terytorium Polski obowiązuje prawo wspólnotowe z całym jego dotychczasowym dorobkiem. Prawo to stanowi część krajowego porządku prawnego, zaś w przypadku kolizji z ustawami państw członkowskich, zgodnie z zasadami: bezpośredniego skutku, pierwszeństwa i efektywności - regulacje prawne prawa wspólnotowego mają pierwszeństwo przed normami krajowymi, co wynika z art. 91 ust. 3 Konstytucji RP. Tym samym rację ma skarżąca w zakresie twierdzenia o obowiązku respektowania przez organy administracyjne przepisów unijnych oraz dorobku prawnego Unii Europejskiej. Nie sposób jednak zgodzić się ze skarżącą wskazującą na bezzasadne naliczenie podatku akcyzowego w odniesieniu do samochodu przywiezionego z S.. W zakresie podatku akcyzowego przepisy prawa wspólnotowego regulują kwestie odnoszące się do samej konstrukcji systemu akcyzowego oraz kwestie mające znaczenie dla wyrobów akcyzowych zharmonizowanych określonych Dyrektywą 92/12/EWG z dnia 25.02.1992 r. Jednocześnie istnieje szereg kwestii, które są regulowane przepisami krajowymi. Dotyczy to w szczególności opodatkowania akcyzą wyrobów niezharmonizowanych, ustalania stawek podatku akcyzowego w oparciu o wspólnotowe stawki minimalne i inne. Samochody nie są objęte wykazem wyrobów wskazanych w powołanej Dyrektywie (tzw. horyzontalnej). Państwa Członkowskie mogą zatem regulować kwestie związane z opodatkowaniem podatkiem akcyzowym wyrobów niezharmonizowanych, z zastrzeżeniem, iż regulacje te nie mogą prowadzić do formalności w handlu między tymi państwami, a tym samym naruszać fundamentalnych swobód rynku wewnętrznego, w szczególności swobodnego przepływu towarów. W sytuacji przywozu samochodu ze S. , które nie należą do Unii Europejskiej [unii celnej] zastrzeżenia dotyczące wyrobów niezharmonizowanych, wynikające z prawa unijnego i odnoszące się do nabywania wewnątrzwspólnotowego nie mają zastosowania. Brak jest więc podstaw do przyjęcia, że w rozpatrywanej sprawie opodatkowanie importu samochodu osobowego podatkiem akcyzowym stanowiło naruszenie prawa unijnego w szczególności wskazanych przez skarżącą - Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Wobec powyższego [niekolizyjności w rozpatrywanej sprawie norm prawa krajowego z przepisami unijnymi] organy celne zasadnie określiły skarżącej podatek akcyzowy na podstawie [wskazanych w podstawie prawnej decyzji przepisach] ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym [Dz. U. z 2004 r., poz. 257] oraz wydanego na podstawie tej ustawy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego [Dz. U. z 2004 r., Nr 87, poz. 825 ze zm.]. Chybiony również jest zarzut dotyczący bezzasadnego [sprzecznego z prawem unijnym] określenia podatku od towarów i usług od importu samochodu. Obowiązująca od 1 maja 2004 r., będąca podstawą prawną określenia podatku VAT przez organy celne, ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług [Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.] uwzględnia przepisy Dyrektyw Rady Unii Europejskiej, stanowiące źródła prawa wspólnotowego. W VI Dyrektywie Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych - powszechny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku [Dz.U.UE.L.77.145.1 ze zm.] stwierdzono m. inn., iż importem [określanym jako przywóz] jest wprowadzenie towarów z terytorium państw trzecich na terytorium wspólnoty [art. 7 (1)]. Miejscem opodatkowania importu jest państwo członkowskie na terytorium, którego znajdują się towary w momencie ich wprowadzenia na terytorium Wspólnoty [art. 7(2) ]. W art. 10 (3) VI Dyrektywy określono, że z chwilą zrealizowania importu towarów zachodzi zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego, a podatek staje się wymagalny. Zastosowanie w sprawie przez organy celne przepisów ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, uwzględniających powyższą dyrektywę, w ocenie Sądu, nie może skutkować uwzględnieniem skargi. Jednocześnie brak jest podstaw do przyjęcia, że zastosowane przepisy pozostają w sprzeczności z innymi normami unijnymi [zawartymi w Traktacie Ustanawiającym Wspólnotę Europejską i Wspólnotowym Kodeksie Celnym]. Nie ma również podstaw do uznania zasadności twierdzenia skarżącej o niezgodności z Konstytucją zastosowanych przez organy celne przepisów zawartych w ustawie o podatku akcyzowym, ustawie o podatku od towarów i usług a także rozporządzeniu dotyczącym podatku akcyzowego. Jak już wyjaśniono brak kolizji powyższych przepisów z regulacjami unijnymi nie wyłącza stosowania przepisów krajowych. Podkreślenia wymaga również to, że powyższe przepisy, stosownie do treści art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. [Dz. U. z1997 r., Nr 78, poz. 483], są źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej a działanie organów celnych, w omawianym zakresie, nie narusza Konstytucji. Sąd nie zgadza się ze skarżącą, by w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, określony przez organy celne podatek akcyzowy oraz podatek VAT stanowił opłatę o skutku równoważnym do cła. Istotne jest to, że stosownie do treści art. 25 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską zakaz ceł przywozowych i wywozowych lub opłat o skutku równoważnym obowiązuje między Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej, tym samym nie determinuje on relacji z krajami pozaunijnymi, na które nie rozciąga się unia celna. W tym kontekście twierdzenie skarżącej o ,,różnicowaniu opłat celnych ze względu na miejsce odprawy celnej" pozostaje bez wpływu na ocenę Sądu. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia w sprawie przepisów procesowych, które to naruszenie mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy a tym samym uzasadniałoby uchylenie zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.