V SA/Wa 151/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... listopada 2016 r. Nr ... w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę. M. J. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą z dnia [...] grudnia 2016 r. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2016 r. utrzymujące w mocy stanowisko wierzyciela – Prezydenta m. W. – zawarte w postanowieniu z dnia [...] marca 2015 r., wydanym na podstawie art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.; zwanej dalej: "u.p.e.a."). Przypomnieć zatem należy, iż w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658; zwana dalej: "ustawą nowelizującą"), mocą której znowelizowano dotychczasowe brzmienie p.p.s.a. W myśl art. 1 pkt 1 lit. a ustawy nowelizującej, art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. otrzymał następujące brzmienie: "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu". Jak wynika z uzasadnienia do ustawy nowelizującej, wymienione w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu (art. 34 § 1a u.p.e.a.) oraz postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela (art. 34 § 2 u.p.e.a.) mają charakter incydentalny, zaś w pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona poprzez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej (postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów). Wobec powyższego stwierdzić należało, iż złożona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym jest niedopuszczalna z mocy samego prawa i jako taka musi zostać przez sąd administracyjny odrzucona. Tytułem wyjaśnienia wskazać należy, że co prawda Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pouczyło stronę o prawie zaskarżenia postanowienia do sądu administracyjnego, jednakże pouczenie to było błędne. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, iż błędne pouczenie o prawie wniesienia skargi nie tworzy prawa do skargi. O właściwości sądu administracyjnego przesądzają przepisy regulujące postępowanie sądowoadministracyjne obowiązujące w dniu rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej. Właściwości sądu administracyjnego nie można natomiast wyprowadzić z wadliwego pouczenia organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2016 r. o sygn. akt II OSK 228/16; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. – w sentencji postanowienia.