V SA/Wa 1565/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Gmina B. w skardze na wskazaną w sentencji decyzję Zarządu Województwa [...] zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na zasadzie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż Gmina znajduje się obecnie w ciężkiej sytuacji finansowej. Zadłużenie Gminy wynosi 2 140 000 zł, a jest ona jeszcze zmuszona do zaciągnięcia w tym roku kredytu w wysokości 650 000 zł dla zrównoważenia budżetu. Ze względu na zmniejszenie subwencji oświatowej o 21 163 zł Gmina była zmuszona do rezygnacji z części planowanych inwestycji. Zwrócono uwagę, iż Skarżąca jest gminą wiejską o niskich dochodach własnych. We wniosku wskazano, że obecnie nie ma możliwości powiększenia kwoty kredytu ze względu na dopuszczalny wskaźnik spłaty zobowiązań określony w art. 243 ustawy o finansach publicznych. Zdaniem Skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji uniemożliwi prowadzenie prawidłowej gospodarki, a w szczególności realizację przez Gminę zadań własnych, tym samym powodując niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Dokonując oceny wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem nie uprawdopodobniono, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. W uzasadnieniu wniosku zaznaczono co prawda, że wykonanie decyzji może spowodować brak możliwości wypełniania nałożonych na jednostkę samorządu terytorialnego obowiązków. Na poparcie tych twierdzeń nie zostały przedstawione jednak żadne dokumenty świadczące o ewentualnym wpływie wykonania decyzji na tą sytuację, co umożliwiłoby Sądowi określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w art. 63 § 1 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przejawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Reasumując stwierdzić należy, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.