V SA/Wa 1599/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA - Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sprawy ze skargi H M na pismo [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odrzucić wniosek Pismem z dnia 23 kwietnia 2009 r. H M wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Zastępcy Prezesa ARiMR z [...] marca 2009 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej". Postanowieniem z dnia 30 lipca 2009r. sygn. akt VSA/Wa 747/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na powyższe pismo. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, iż w okolicznościach przedmiotowej sprawy zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegało pismo z [...] listopada 2008 r. o numerze[...] , wydane przez Oddział Regionalny ARiMR stanowiące akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaznaczył, iż skarżący natomiast wyraźnie wskazał, że przedmiotem jego skargi jest pismo Zastępcy Prezesa ARiMR z dnia [...] marca 2009 r., stanowiące w istocie rzeczy jedynie odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa na którą to odpowiedź skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Ponadto Sąd zauważył, że w piśmie Oddziału Regionalnego z [...] listopada 2008 r. dokonano niepełnego pouczenia Strony co do dalszego trybu postępowania, informując wyłącznie o możliwości wezwania ARiMR do usunięcia naruszenia prawa bez pouczenia o przysługującej Stronie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Natomiast pismo Zastępcy Prezesa ARiMR z [...] marca 2009 r. zawierało błędne pouczenie o prawie wniesienia takiej skargi. Sąd podkreślił, iż okoliczności te mogą stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który strona może złożyć wraz ze skargą zawierającą oznaczenie pisma podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego, za pośrednictwem Prezesa ARiMR. Odpis postanowienia Sądu z dnia 30 lipca 2009 r. został doręczony skarżącemu w dniu 7 sierpnia 2009 r. Pismem z dnia 4 września 2009 r. ( data nadania pocztowego ) H M złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] listopada 2008 r. o numerze [...]. Jednocześnie wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku powołał się na niepełne pouczenie co do dalszego trybu postępowania zawartego w piśmie Oddziału Regionalnego z [...] listopada 2008 r. Zaznaczył, iż poinformowano go wyłącznie o możliwości wezwania ARiMR do usunięcia naruszenia prawa bez pouczenia o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ponadto podniósł, iż pismo Zastępcy Prezesa ARiMR z [...] marca 2009 r. zawierało błędne pouczenie o prawie wniesienia takiej skargi. Postanowieniem z dnia 12 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż najpóźniej z dniem otrzymania postanowienia WSA z dnia 30 lipca 2009 r. skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi na pismo Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] listopada 2008 r., a tym samym ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Zaznaczył , iż termin do złożenia przedmiotowego wniosku upłynął w dniu 14 sierpnia 2009 r. W związku z powyższym Sąd uznał wniosek skarżącego złożony w polskim urzędzie pocztowym w dniu 4 września 2009 r. za spóźniony. Pismem z dnia 24 listopada 2009 r. ( data nadania pocztowego ) skarżący złożył kolejny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt VSA/WA 747/09 pouczył go tylko o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podkreślił iż w w/w postanowieniu WSA zawarto niepełne pouczenie, gdyż nie pouczono go co do terminu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie, zgodnie z art. 88 tej ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wnosząc kolejny wniosek o przywrócenie terminu uzasadnił go brakiem pouczenia w postanowieniu WSA z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt VSA/WA 747/09 co do terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu okoliczność ta nie ma wpływu na bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Należy wskazać, iż postanowieniem z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt VSA/WA 747/09 Sąd odrzucił skargę HM na pismo Zastępcy Prezesa ARiMR z [...] marca 2009 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej". Sąd omawiając przyczyny odrzucenia skargi, wskazał niejako na marginesie okoliczności mogące być podstawą wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na pismo [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] listopada 2008 r. Doręczając powyższe postanowienie pouczono skarżącego o środku zaskarżenia i trybie jego wniesienia. Należy podkreślić, iż w tej sytuacji Sąd nie był zobowiązany do szczegółowego pouczenia skarżącego o możliwości i trybie wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Zasadę wyrażona w art. 6 p.p.s.a. w zakresie obowiązku informacji stron w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy odczytywać jako dyrektywę generalną przy wszystkich czynnościach procesowych i stosowaniu innych instytucji. Nie można bowiem przyjąć, że sąd zobowiązany jest do szczegółowego instruowania strony co do wszelkich możliwych jej zachowań, w szczególności alternatywnych. ( Por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2006 r., sygn. akt II FSK 1025/05 ). Wniosek skarżącego uznać należy za spóźniony, bowiem jego wniesienie do Sądu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w omawianym art. 87 § 1 p.p.s.a.. Należy przyjąć, iż najpóźniej z dniem otrzymania w/w postanowienia WSA z dnia 30 lipca 2009 r. skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi na pismo Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] listopada 2008 r., a tym samym ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Postanowienie WSA z dnia 30 lipca 2009 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 sierpnia 2009 r. ( dowód zwrotne potwierdzenie odbioru k-21 znajdujące się w aktach sprawy VSA/Wa 747/09 ). W związku z powyższym termin do złożenia przedmiotowego wniosku upłynął w dniu 14 sierpnia 2009 r. W konsekwencji, wniosek skarżącego złożony w polskim urzędzie pocztowym w dniu 24 listopada 2009 r. uznać należy za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 164 p.p.s.a. postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym wiąże od chwili, w której zostało podpisane wraz z uzasadnieniem. Jednak według art. 165 p.p.s.a postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W niniejszej sprawie skarżący nie wskazał nowych okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.