V SA/Wa 1617/14
WyrokWSA w Warszawie2014-08-13
Skład orzekający: Jarosław Stopczyński, Ewa Wrzesińska-Jóźków, Krystyna Madalińska-Urbaniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ocena wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, przeprowadzona przez Ministra Gospodarki w toku postępowania odwoławczego (protestu), została dokonana w sposób zgodny z prawem, w szczególności czy uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu było wystarczające i czy uwzględniono wszystkie zarzuty strony skarżącej?Ratio decidendi
Ocena projektu dokonana przez Ministra Gospodarki w toku rozpatrywania protestu nie odpowiada prawu, ponieważ uzasadnienie rozstrzygnięcia było niepełne, niejasne i nie odnosiło się do wszystkich zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą. Brak wystarczającego uzasadnienia narusza zasadę rzetelnej i bezstronnej oceny projektu. Z uwagi na wyczerpanie alokacji środków finansowych, sąd stwierdził jedynie naruszenie prawa, nie przekazując sprawy do ponownego rozpatrzenia.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) poinformowała o negatywnej ocenie wniosku z powodu niespełnienia kryterium opłacalności finansowej, wskazując na błędy w wyliczeniu wskaźnika NPV. Skarżąca złożyła protest, zarzucając nieprawidłową ocenę. Minister Gospodarki uznał protest za niezasadny, podtrzymując negatywną ocenę opłacalności. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie prawa przy ocenie projektu. WSA uwzględnił skargę, stwierdzając naruszenie prawa przy rozpatrywaniu protestu.Rozstrzygnięcie
1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo; 2. zasądza od Ministra Gospodarki na rzecz M. Sp. z o.o. w W. kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2014r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w W. na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo; 2. zasądza od Ministra Gospodarki na rzecz M. Sp. z o.o. w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
M. Spółka z o.o. w W. (dalej: "Skarżąca") w dniu [...] grudnia 2013 r. złożyła do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: "PARP") wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nr [...] pt. "[...]" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013, Działanie 4.4. – Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym.
Pismem z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] PARP poinformowała, że wniosek Skarżącej nie uzyskał pozytywnej oceny w wyniku weryfikacji zgodnie z kryteriami oceny merytorycznej obligatoryjnej, ponieważ projekt nie spełnia kryterium finansowego dotyczącego wykazania opłacalności finansowej i dlatego nie został zakwalifikowany do dalszej oceny.
W uzasadnieniu pisma wyjaśniono m.in., iż Skarżąca nieprawidłowo wyliczyła wartość NPV - z wartości Nt wynika, że obejmuje amortyzację, co jest niezgodne z zasadami wypełniania wniosku o dofinansowanie), zaś na podstawie informacji zawartych we wniosku w szczególności w V części "Finansowanie realizacji projektu" niemożliwe jest zweryfikowanie tego wskaźnika, tj. korekta i prawidłowe wyliczenie. PARP uznała, że BEP zostało prawidłowo obliczone i uzasadnione.
W piśmie wskazano, że weryfikacja spełnienia kryterium opłacalności finansowej projektu, w tym opłacalności wprowadzenia na rynek nowego lub zasadniczo zmienionego produktu odbywa się na podstawie:
wskaźnika zaktualizowanej wartości netto (NPV)
analizy ilościowego progu rentowności (BEP).
Oceniający uznali, że przedstawione w pkt 33 Wniosku o dofinansowanie realizacji inwestycji założenia wnioskodawcy do sprawozdania finansowego w części technicznej oparte zostały na znajomości rynku lecz brak jest informacji precyzujących koszty działalności operacyjnej w tym, co najważniejsze, kosztu paliwa na wytworzenie 1 MWh energii elektrycznej/1GJ energii cieplnej. Ponadto w przychodach lat 2014 i 2015 tj. przed planowanym zakończeniem realizacji projektu inwestycyjnego (31.12.2015 r. pkt 24.2 Wniosku o dofinansowanie realizacji projektu inwestycyjnego) i przed zakupem generatora energii elektrycznej uwzględnione są przychody ze sprzedaży energii elektrycznej – co czyni niewiarygodnym nie tylko Rachunek zysków i strat ale i pozostałe sprawozdania finansowe w części współmiernej wartościami tego Rachunku. W piśmie zwrócono uwagę na fakt, iż zakup w ramach leasingu finansowego instalacji do produkcji energii cieplnej zgodnie z harmonogramem wydatków zakończony zostanie w III kwartale roku 2014, tak więc wyłącznie sprzedaż energii cieplnej za IV kwartał roku 2014 i rok 2015 może być uznany za przychody z realizacji projektu, lecz w założeniach nie została podana metodologia wyliczenia wielkości sprzedaży i cena za 1 MWh/1 GJ. W żadnym stopniu sprawozdania finansowe nie mogą być podstawą do obliczania opłacalności finansowej projektu.
Dalej wskazano, że w pkt. 34.5 Wniosku o dofinansowanie realizacji inwestycji przedstawione zostały ogólne objaśnienia do obliczeń wartości zaktualizowanej netto dla projektu inwestycyjnego (NPV) oraz tabela obliczeń zbudowana na niewiarygodnych wartościach przychodów i kosztów z powodu wskazanego powyżej jak i włączenia do przychodów związanych z wdrażanym projektem przychodów ze sprzedaży instalacji do produkcji energii cieplnej. Instalacja do produkcji energii cieplnej jest środkiem trwałym zakupywanym w ramach wydatków kwalifikowanych od zewnętrznego wytwórcy, który we Wniosku określany jest "podwykonawcą". Nadto - zdaniem oceniających - instalacja jest prototypem nowej generacji i sprzedaż tego urządzenia przed zastosowaniem w realizowanym projekcie jest mało prawdopodobna.
Konkludując PARP wskazał, że w związku z faktem, że we Wniosku o dofinansowanie przedstawione w części V. Finansowa realizacja projektu zawarte informacje są niewiarygodne i nie pozwalają na rzetelną ocenę opłacalności finansowej realizowanego projektu inwestycyjnego, w tym opłacalności wprowadzenia na rynek nowego lub zasadniczo ulepszonego produktu - kryterium to nie zostało spełnione.
Skarżąca złożyła w terminie protest zarzucając m.in., iż ocena kwestionowanego przez organ kryterium merytorycznego została dokonana w sposób nie w pełni uwzględniający treść przedłożonej przez Spółkę dokumentacji aplikacyjnej, nie została w sposób wystarczający uzasadniona, jest niespójna oraz nie została dokonana w sposób zgodny z kryteriami wyboru projektów i wytycznymi zawartymi w dokumentacji konkursowej.
W uzasadnieniu Protestu wskazano, iż wbrew twierdzeniom oceniających wartość Nt ( nakładów netto ) nie obejmuje amortyzacji, została wyliczona w oparciu o dane zawarte w projekcjach finansowych Rachunku zysków i strat oraz Bilansu, dzięki czemu możliwe jest zweryfikowanie tego wskaźnika.
Dalej Spółka wyjaśniła kwestię przychodów ze sprzedaży już w roku 2014. Zdaniem Skarżącej oceniający błędnie odczytali zasady działania projektu.
Pismem z [...] czerwca 2014 r. znak [...] Minister Gospodarki poinformował Skarżącą, że jej protest został uznany za niezasadny.
Odnosząc się do zarzutów wnoszącego protest stwierdzono, iż Projekt nie spełnia kryterium 6 w zakresie wartości wskaźnika NPV – prawidłowo wyliczony na podstawie właściwych danych wskaźnik VPV jest mniejszy od 0.
W ocenie Ministra Gospodarki Wnioskodawca wyliczając wartość zaktualizowaną netto NPV dla projektu błędnie podał kwoty, które powinny stanowić podstawę do wyliczenia wskaźnika NPV. Przychody danego okresu nie mogą zawierać dofinansowania i kredytu/pożyczki. Zdaniem IP przy podejściu uznanym przez Wnioskodawcę za słuszne, każda inwestycja finansowana w 100% z dotacji lub kredytu będzie uzasadniona ekonomicznie. W ocenie IP Wnioskodawca błędnie do wyliczenia wskaźnika NPV jako przychód przyjął zaciągnięcie pożyczki /tak wynika z protestu/. Dane liczbowe przyjęte w założeniach do sprawozdań finansowych w zakresie przychodów w pkt 33 są różne względem przyjętych do wyliczeń NPV w pkt 34.5. Również, dane dotyczące nakładów Nt są różne niż wynikające z pkt 33. 34.2. 34.3. W ocenie IP Wnioskodawca podał wiele faktów, jednak niewłaściwie odniósł się do zarzutów wynikających z negatywnej oceny projektu. Przytoczone przez Wnioskodawcę argumenty mają charakter merytoryczny zmierzający do zmiany zapisów we wniosku i tym samym nie mogą być brane pod uwagę albo odnoszą się do kwestii nie wynikających z negatywnej oceny.
Zdaniem Ministra dokonując wyliczenia wartości zaktualizowanej netto NPV dla projektu z pominięciem pożyczek /7 750 000 zł/, otrzymujemy informację, że NPV w trzyletnim okresie realizacji projektu będzie mniejszy jak 0. Wyrażono pogląd, że uwzględnianie kredytów/pożyczek w przychodach powoduje absurdalną sytuację, w której projekt jest bardziej opłacalny przy ich wykorzystaniu jak przy zaangażowaniu środków własnych. Projekt nie wykazuje efektywności finansowej trzy lata po zakończeniu inwestycji i tym samym kryterium uznaje się za nie spełnione i rekomenduje odrzuceniem protestu.
Podkreślono także, iż informacje podane we wniosku "muszą zawierać wiarygodne dane umożliwiające dokonanie oceny". Brak przedstawienia informacji, które umożliwiłyby dokonanie wiarygodnej i rzetelnej oceny stanowi ryzyko po stronie Wnioskodawcy. Minister wyjaśnił, że Wnioskodawca wystosowując protest odniósł się do wszystkich zarzutów i wątpliwości powodujących odrzucenie wniosku, w wielu przypadkach przytoczył dodatkowe dane/informacje, które nie mogą być uwzględnione, gdyż prowadzą do uzupełnienia wniosku, a takie nie są możliwe.
W skardze z 7 lipca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca spółka zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie z [...] czerwca 2014 r. zarzucając przeprowadzenie oceny w sposób naruszający prawo , tj. dokonanie nieprawidłowej oceny zgodności złożonego wniosku w zakresie kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 6. Projekt wykazuje opłacalność finansową, w tym opłacalność wprowadzenia na rynek nowego zasadniczo ulepszonego produktu polegające na :
- błędnym dokonaniu przez Instytucję Pośredniczącą korekty wartości wskaźnika NPV,
błędnym ustalenia, że skarżący wyliczając wartość zaktualizowaną NPV błędnie podał kwoty, które powinny stanowić podstawę wyliczenia wskaźnika NPV,
błędnym uznaniu, że na podstawie informacji zawartych we wniosku, szczególnie w części V. "Finansowanie realizacji projektu" niemożliwe jest zweryfikowanie wskaźnika NPV, tj. korekta i prawidłowe wyliczenie,
błędnym uznaniu, że wartość Nt obejmuje amortyzację,
błędnym uznaniu, że wniosek w zakresie dotyczącym wyliczenia NPV został wypełniony niezgodnie z zapisami właściwej instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie,
błędnym uznaniu, że informacje zawarte w części V. wniosku o dofinansowanie są niewiarygodne i nie pozwalają na rzetelną ocenę opłacalności finansowej realizowanego projektu inwestycyjnego, w tym opłacalności wprowadzenia na rynek nowego lub zasadniczo ulepszonego produktu,
błędnym uznaniu, że argumenty podniesione przez skarżącego w proteście mają charakter merytoryczny zmierzający do zmiany zapisów we wniosku i nie mogą być brane pod uwagę.
Ponadto zarzucono nieprawidłowe sporządzenie uzasadnienia oceny merytorycznej wniosku, tj. w sposób niejasny i nieprzejrzysty, pozostawiający wątpliwości co do prawidłowości i rzetelności przeprowadzonej oceny;
Strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał argumenty zaprezentowane w zaskarżonym piśmie. Ponadto poinformował, że , iż zgodnie ze Stanem wykorzystania alokacji w III- IV osi POIG w działaniu 4.4 POIG brak jest środków finansowych (alokacja została wyczerpana). Poziom wykorzystania alokacji w tym działaniu wynosi 119,47%. Ponadto nie ma już prawnych możliwości zawierania nowych umów o dofinansowanie w działaniu 4.4 POIG. Działanie 4.4 POIG realizowane jest przez PARP m.in. na podstawie przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. UE L 214 z 9.08.2008) rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2012 r. sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007—2013 (Dz.U. z 2012 r., poz. 438 ze zm.). Udzielanie wsparcia na podstaw zmienionego rozporządzenia 800/2008 możliwe było do dnia 30 czerwca 2014 r. W związku z tym zgodnie z § 50 rozporządzenia pomoc finansowa mogła być udzielana do dnia 30 czerwca 2014 r. Do tego dnia PARP miała możliwość zawierania umów o dofinansowanie projektów z wnioskodawcami, których projekty zostały pozytywnie ocenione i zatwierdzone do wsparcia w ramach dostępnej alokacji. Od dnia 1 lipca 2014 r. nie ma już możliwości kontraktowania środków w działaniu 4.4 POIG. Z uwagi na upływ ww. terminów oraz brak środków, zawieranie nowych umów o dofinansowanie projektów w tym działaniu jest już niemożliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W niniejszym postępowaniu Skarżąca poddała kontroli sądowo-administracyjnej ocenę dokonaną przez PARP wobec złożonego przez nią projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013, Działanie 4.4. – Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym, w której stwierdzono, że projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej obligatoryjnej tj. kryterium 6 "Projekt wykazuje opłacalność finansową, w tym opłacalność wprowadzenia na rynek nowego zasadniczo ulepszonego produktu". Sądowa kontrola dokonywana na podstawie art. 30 c i następnych u.z.p.p.r., sprowadza się do zbadania, czy ocena projektu dokonywana przez właściwą instytucję została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, czy też w sposób prawo naruszający. Przy czym kontrolując prawidłowość wydanej oceny wniosku o dofinansowanie, Sąd winien wziąć pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów.
Kontrolując legalność oceny projektu dokonanej przez Ministra Gospodarki, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] czerwca 2014 r. stwierdzić należy, iż nie odpowiadają one prawu, wobec czego skargę należało uznać za zasadną. Przystępując do wyjaśnienia powodów uwzględnienia skargi należy przypomnieć, że obowiązkiem instytucji właściwej do rozpatrzenia protestu złożonego przez Skarżącą od oceny projektu, którą w rozpatrywanej sprawie jest Minister Gospodarki - jest:
- zapoznanie się z wynikami pierwotnej oceny projektu,
- zapoznanie się z treścią protestu i wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych zarzutów,
- dokonanie ponownej analizy oceny projektu (w ramach kryteriów objętych protestem),
- szczegółowego pisemnego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, zawierającego odniesienie do każdego z zarzutów podnoszonych w obrębie poszczególnych kryteriów.
Powinności - w powyższym zakresie - wynikają z zapisów § 8 ust. 11 pkt od 1 do 4 oraz § 9 pkt 2 Załącznika 4.4 Procedura Odwoławcza w ramach PO IG. Obowiązek uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu wynika ponadto z art. 30 b ust. 9 pkt 1 u.z.p.p.r.. Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., z którego wynika, że ocena wniosków o dofinansowanie powinna być rzetelna i bezstronna. Dlatego też wyznacznikiem prawidłowości wydanej oceny, obok zachowania wymogów proceduralnych, jest jej rzetelność i bezstronność.
W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie Minister Gospodarki przy rozpatrywaniu protestu Skarżącej naruszył wskazane wyżej regulacje, przy czym naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Powodem odmownego rozpatrzenia wniosku Skarżącej o dofinansowanie było uznanie, że projekt nie spełnia kryterium 6 – Projekt wykazuje opłacalność finansową, w tym opłacalność wprowadzenia na rynek nowego lub zasadniczo ulepszonego produktu. Skarżąca nie zgodziła się z oceną jej projektu i wniosła protest.
Kwestią kluczową dla oceny przedmiotowej sprawy stanowi wyjaśnienie prawidłowego sposobu wyliczenia wskaźnika NPV (Net Present Value tj. Wartość bieżąca netto, służąca ocenie kryterium finansowemu opłacalności). Strona skarżąca twierdzi, iż przedstawiony przez nią sposób wyliczenia tego wskaźnika jest prawidłowy bowiem oparty został na brzmieniu obowiązujących przepisów regulujących objęty wnioskiem konkurs. Natomiast w ocenie organu wnioskodawca przedstawił błędny sposób wyliczenia przedmiotowej wartości, co w konsekwencji uniemożliwiło spełnienie kryterium 6.
Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w tym zakresie Sąd stwierdza, że przedstawiony przez organ sposób wyliczenia wskaźnika NPV nie znajduje oparcia w zapisach w przyjętych w ramach POIG procedurach wyłaniania projektów. Także argumenty strony skarżącej nie znajdują oparcia w materiałach konkursowych. Rację ma organ podnosząc w odpowiedzi na protest iż ani w Instrukcji wypełniania wniosku ani w Przewodniku po kryteriach wyboru finansowania operacji nie ma informacji, że wartość dotacji należy umieścić w przychodach danego roku (Pt), rację też ma Skarżąca, podnosząc w skardze, że w w.w. dokumentach nie wskazano również, w którym miejscu informacja o wartości dotacji powinna zostać zamieszczona.
W dokumencie Przewodnik po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach PO IG projektu w opisie kryterium 6 - Projekt wykazuje opłacalność finansową, w tym opłacalność wprowadzenia na rynek nowego lub zasadniczo ulepszonego produktu podany został wzór do obliczenia wartości wskaźnika zaktualizowanej netto dla inwestycji NPV. Wskazano także, że zweryfikowana przez eksperta wartość NPV powinna być większa od 0. Z opisu do kryterium wynika także, że NPV liczone jest z uwzględnieniem wnioskowanej wartości dofinansowania. Natomiast w żadnym miejscu nie jest wskazane, do jakiej wartości należy wliczyć kwotę dotacji. W ocenie Skarżącej dotacja jest przychodem i uwzględniła kwotę dotacji w przychodach danego roku - Pt. W ocenie organu dotacja jest nakładem inwestycyjnym. Z kolei w opisie do wzoru nie występuje wartość nakłady inwestycyjne i organ nie wskazuje, w którym miejscu należy wartość dotacji uwzględnić przy wyliczaniu NPV. Ani organ ani Skarżąca nie powołują się chociażby na ekonomiczne znaczenie powyższych terminów na poparcie swojego stanowiska.
W tym miejscu wskazać należy, że ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania organów z prawem powszechnie obowiązującym, jak i przyjętych w ramach PO IG procedur. Z uwagi na nieprecyzyjne zapisy w Przewodniku, rozstrzygnięcie Ministra Gospodarki jako nie znajdujące oparcia w dokumentach konkursowych nie może być uznane za prawidłowe. Kwestia wliczenia dotacji do przychodów nie byłą przedmiotem zarzutów ze strony PARP, pojawiła się na etapie rozpatrywania protestu, zaś uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia nie zawiera wyjaśnienia, dlaczego przyjęta przez stronę skarżącą metoda dotycząca uwzględnienia dotacji w kategorii przychodów jest nieprawidłowa. Jak słusznie wskazała tutaj strona skarżąca, takie odniesienie do zarzutów Protestu nie uzasadnia w żadnym stopniu argumentacji organu w tym zakresie. Słusznie więc strona skarżąca wskazała w uzasadnieniu skargi, iż z uwagi na lakoniczność uzasadnienia brak jest możliwości merytorycznego ustosunkowania się do stanowiska organu, które de facto nie jest znane.
Należy też wskazać, że brak jest jednoznacznej definicji przychodów, która w sposób oczywisty wykluczałaby możliwość zaliczenia do przychodów dotacji. Wręcz przeciwnie. Sięgając do definicji tego pojęcia zawartej w ustawie z dnia 29.09. 2994 r. o rachunkowości ( t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm. ) dowiadujemy się, że przez przychód i zysk rozumie się uprawdopodobnione powstanie w okresie sprawozdawczym korzyści ekonomicznych, o wiarygodnie określonej wartości, w formie zwiększenia wartości aktywów, albo zmniejszenia wartości zobowiązań, które doprowadzą do wzrostu kapitału własnego lub zmniejszenia jego niedoboru w inny sposób niż wniesienie środków przez udziałowców lub właścicieli ( art. 3 ust. 1 pkt 30 ). Definicja ta nie wyklucza więc z przychodów dotacji. Zaś art. 42 ust.2 ustawy o rachunkowości dotacje do przychodów wręcz zalicza (Wynik działalności operacyjnej stanowi różnicę między przychodami netto ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów, z uwzględnieniem dotacji, opustów, rabatów i innych zwiększeń lub zmniejszeń, bez podatku od towarów i usług, oraz pozostałymi przychodami operacyjnymi a wartością sprzedanych produktów, towarów i materiałów wycenionych w kosztach wytworzenia albo cenach nabycia, albo zakupu, powiększoną o całość poniesionych od początku roku obrotowego kosztów ogólnych zarządu, sprzedaży produktów, towarów i materiałów oraz pozostałych kosztów operacyjnych. ). Należy oczywiście zgodzić się z organem, że do przychodów nie zalicza się pożyczek, bo nie zmniejszają one zobowiązań i nie zwiększają aktywów.
Wobec powyższego w pełni uzasadniony jest zarzut skargi dotyczący naruszenia zasady rzetelnej oceny sprawy poprzez brak należytego uzasadnienia stanowiska zawartego w informacji o negatywnym rozpatrzeniu Protestu (art. 31 ust. 1 oraz 30 b ust. 9 u.z.p.p.r.).
Przepis prawa materialnego - art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. - nakłada na instytucję (zarządzającą, wdrażającą, pośredniczącą) obowiązek przeprowadzenia oceny projektu w sposób rzetelny i bezstronny, co tym samym obliguje zarówno instytucję oceniającą wniosek do stosowania tych zasad jak i organ odwoławczy do tego, aby przy rozpatrywaniu protestu stosować formułę opartą o zasadę rzetelności i bezstronności, a jednocześnie skutkuje koniecznością rozważenia w postępowaniu odwoławczym wszystkich zarzutów protestu, w tym także zarzutów merytorycznych (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt II GSK 658/10, LEX nr 597037). Uzasadnienie oceny, do czego zobowiązuje norma art. 30b ust. 9 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – mimo że według art. 30g ustawy ocena wniosku nie stanowi decyzji administracyjnej – powinno jednak zawierać pełne wyjaśnienie powodów, aby nie było poczytane za arbitralne. Dotyczy to zarówno opisania okoliczności faktycznych jak i okoliczności prawnych, które legły u podstaw danego działania. Tym samym, niedostatek ujawnienia w wystarczającym stopniu przesłanek, bądź podanie ich w sposób, który nie poddaje się kontroli sądu, nie może być akceptowany. Jeśli uzasadnienie jest niepełnie, niejasne, nie można ocenić, czy rozstrzygnięcie zostało podjęte zgodnie z prawem. Uzasadnienie powinno więc wyczerpująco podawać stan faktyczny i prawny, wyjaśniać powody, przedstawiać tok rozumowania, a nie wyłącznie konkluzję, do jakiej organ doszedł.
Podkreślić należy, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu Minister nie odniósł się do wszystkich zarzutów podniesionych przez Skarżącą w proteście. Za absolutnie dowolny należy uznać pogląd wyrażony w zaskarżonym piśmie, że informacje zawarte w proteście zmierzają do zmiany treści wniosku. Stanowisko to również nie zostało szerzej uzasadnione. Sąd, analizując treść protestu, nie odnalazł tam takich informacji. To samo odnosi się do zarzutów dot. wiarygodności informacji podanych przez Stronę we wniosku o dofinansowanie. Lakoniczność uzasadnienia zaskarżonego pisma, a także oceny PARP uniemożliwia dokonanie przez Sąd kontroli poprawności takiego stanowiska. Szersze rozwinięcie argumentów Ministra Gospodarki w odpowiedzi na skargę nie może konwalidować tego braku, gdyż przedmiotem oceny Sądu nadal pozostaje treść pisma z [...].06.2014 r.
W związku z powyższym Sąd stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Przy czym Sąd nie przekazał jednocześnie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję pośredniczącą z uwagi na wyczerpanie alokacji w działaniu 4.4.
Powyższe wynika z tego, że 28 czerwca 2013 r. wszedł w życie przepis art. 31i pkt 2 u.z.p.p.r., który został dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. (Dz. U. z 2013 r., poz.714) ustawy zmieniającej ustawę o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W świetle tego ostatniego przepisu sąd, uwzględniając skargę stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej, alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art. 30 a ust. 1 pkt 2 zostanie wyczerpana.
W odpowiedzi na skargę z dnia 6 sierpnia 2014 r. Minister Gospodarki oświadczył, iż w działaniu 4.4 PO IG brak jest środków finansowych (alokacja została wyczerpana).
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 31i pkt 2 u.z.p.p.r. w zw. z art. 190 p.p.s.a., uwzględniając skargę orzekł, jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., jak w punkcie II sentencji wyroku
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło