V SA/Wa 1623/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu [...] od decyzji Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Q z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: odrzucić sprzeciw. K.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W., wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, dalej "k.p.a."), którą uchylono decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 p.p.s.a.). Instytucja sprzeciwu od decyzji została wprowadzona do porządku prawnego 1 czerwca 2017 r. na mocy art. 9 pkt 7 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935, dalej również "ustawa nowelizująca") i w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy nowelizującej, a contrario ma zastosowanie do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych po 1 czerwca 2017 r. Odnosząc powołane przepisy do okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2018 r., będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, przysługiwał sprzeciw, o którym mowa w Dziale III Rozdziale 3a p.p.s.a., a nie jak błędnie pouczył organ – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to jednocześnie, że sprzeciw powinien zostać złożony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Z akt sprawy wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona w dniu 13 sierpnia 2018 r., stąd termin do wniesienia sprzeciwu, upływał z dniem 27 sierpnia 2018 r. Tymczasem skarżąca wniosła w dniu 12 września 2018 r. (data nadania) – jak określiła – skargę na powyższą decyzję. Uznając, że powyższa skarga stanowi sprzeciw od decyzji stwierdzić należało, że został on wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 64c § 1 p.p.s.a. Zaznaczyć również należy, iż błędne pouczenie organu o przysługującym środku zaskarżenia (skarga) i terminie do jego wniesienia (30 dni) pozostawało bez wpływu na bieg terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji. Ponadto strona nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Stosownie do treści art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że niniejszy sprzeciw został wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia, a w konsekwencji podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 i art. 64c § 1 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia środka zaskarżenia do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Sąd nie ma wątpliwości, że zaskarżona decyzja została opatrzona błędnym pouczeniem. Wobec powyższego, mając na uwadze treść art. 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby udziela stronom występującym w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań, wskazać należy, że skarżącej przysługuje prawo złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu. Zgodne z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem sprzeciwu, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu od przedmiotowej decyzji ustanie w dniu doręczenia przez Sąd odpisu niniejszego postanowienia. Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (w niniejszej sprawie: błędne pouczenie w zakwestionowanej decyzji). Jednocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 3-4 p.p.s.a.), czyli wnieść sprzeciw od decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 i art. 64c § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.