V SA/Wa 1642/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C.P. na postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie – C. P. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiada dom o pow. 347 m2 usytułowany na działce o pow. 1.245 m2, natomiast nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż nie osiąga dochodów. Dodatkowo oświadczył, iż "sprawuje zarząd w sp. z o.o. bez umowy o pracę i nie bierze wynagrodzenia". W uzasadnieniu podniósł, iż nie posiada środków na opłaty sądowe, zaś jego dom nie nadaje się do wynajmu. W dodatkowym oświadczeniu z dnia 23 czerwca 2015 r. wskazał, iż nie posiada rachunków bankowych, a jego miesięczne wydatki wynoszą 500 zł. Źródła dochodów są nieregularne i uzależnione od wyniku spraw sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 lipca 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia, wskazując na zdawkowość argumentów podniesionych przez referendarza w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W przedmiotowej sprawie należy przede wszystkim podnieść, iż kwestia odmowy przyznania C. P. prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, została rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2014 r. Z uwagi na ponowny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, należało zbadać, czy jego sytuacja majątkowa uległa zmianie od czasu złożenia pierwszego wniosku w tym przedmiocie i wydania prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2014 r., odmawiającego przyznania prawa pomocy. Jakkolwiek bowiem strona, po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, może złożyć kolejny wniosek w tym zakresie, to jednak rozpoznanie tego kolejnego wniosku nie może polegać na weryfikowaniu ocen i rozstrzygnięcia objętego wcześniejszym prawomocnym postanowieniem. Prawomocne postanowienie w tym zakresie wiąże nie tylko strony, ale także sąd. Ponowne rozstrzygnięcie w tym przedmiocie jest dopuszczalne, ale tylko z uwagi na powstanie nowych okoliczności, które w sposób zasadniczy wpływają na ocenę sytuacji materialnej strony (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2007 r. sygn. akt I OZ 856/07 niepubl.). Z oświadczeń zawartych przez skarżącego w ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy, a także w sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego – co Sąd zauważa na marginesie, tożsamego w treści ze sprzeciwem, którego efektem było wydanie postanowienia z dnia 21 listopada 2014 r. – wynika, iż sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa zmianie, zatem nie zachodzą żadne nowe okoliczności, które umożliwiałyby przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie weryfikację prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2014 r., zapadłego w przedmiotowej sprawie. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.