V SA/Wa 1673/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA - Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych i podatkowych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Zgodnie z zarządzeniami z dnia 12 sierpnia 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca odpisy zarządzeń z dnia 12 sierpnia 2010 r., została doręczona osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu 2 września 2010 r. Pismem z dnia 14 września 2010 r. M. J. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu ww. wniosku skarżący podkreślił, że adres wskazany w skardze jest jego adresem zameldowania, natomiast przebywa wraz z żoną i dziećmi pod adresem: J. ul. [...]. Skarżący wyjaśnił, że pod adresem zameldowania mieszkają jego rodzice wraz z pełnoletnim bratem, który po dniu 30 sierpnia 2010 r. przebywał poza miejscem zameldowania. Skarżący oświadczył, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi odebrał jego brat M. J. w dniu 30 sierpnia 2010 r. Skarżący wyjaśnił również, że brat korespondencję z Sądu przekazał mu w dniu 14 września 2010 r. Następnie wraz z pismem procesowym z dnia 16 września 2010 r. skarżący złożył oświadczenia z 15 września 2010 r. żony i teścia dotyczące aktualnego miejsca pobytu skarżącego oraz oświadczenie M. J. z dnia 15 września 2010 r., w którym brat skarżącego oświadczył, że 30 sierpnia 2010 r. odebrał od listonosza korespondencję z Sądu adresowaną do M. J. Brat skarżącego oświadczył, że tego samego dnia wyjechał z W., nie informując skarżącego o odebranym liście. Oświadczył również, że w dniu 14 września 2010 r. poinformował brata o korespondencji z Sądu. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 22 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do urzędu pocztowego z pismem reklamacyjnym dotyczącym ZPO odpisu zarządzeń z dnia 12 sierpnia 2010 r. albowiem na dołączonym do akt ZPO brak jest imienia i nazwiska innego odbiorcy niż adresat w polu nr 1. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie Poczta Polska S.A. Centrum Poczty Polskiej Oddział Rejonowy W. pismem z dnia [...] października 2010 r. znak [...]sprostowanym pismem z dnia [...] października 2010 r. poinformowała, że reklamowana przesyłka została wydana w dniu 2 września 2010 r. oraz, że odbiór pokwitował W. J.– ojciec adresata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W uzasadnieniu wniosku skarżący, jako przyczynę uchybienia terminu podał, że wskazany w skardze adres to adres zameldowania, natomiast przebywa w innej miejscowości. W tym miejscu należy zważyć, że brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). Zaniedbania osób, którymi posłużyła się strona (w tym pełnomocników) w pełni ją obciążają, a to z kolei oznacza, że niezachowanie terminu przez jej pełnomocnika równoznaczne jest z zaniechaniem samej strony (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2006r., sygn. akt II FZ 386/06, LexPolonica nr 418132). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 6 października 1998 roku, sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679). W ocenie Sądu skarżący - wbrew treści art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu, to jest nie wykazał aby po jego stronie wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przede wszystkim podnieść należy, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi widnieje podpis W. J. oraz data odbioru 2 września 2010 r. Ustosunkowując się do argumentów wniosku o przywrócenie terminu należy wyjaśnić, że wbrew twierdzeniom skarżącego list polecony zawierający wezwanie do uiszczenia wpisu nie został odebrany przez brata skarżącego M. J. w dniu 30 sierpnia 2010 r. Ten list został odebrany przez dorosłego domownika – W. J. ojca skarżącego. W tej sytuacji fakt, że przesyłka została odebrana przez brata skarżącego, który wyjechał w dniu 30 sierpnia 2010 r., nie znajduje potwierdzenia wśród dokumentów załączonych do akt sądowych. Ponadto, fakt iż skarżący przebywa w miejscowości J., nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Skarżący w treści skargi podał adres na który zostało wysłane wezwanie do uiszczenia wpisu jako adres swojego zamieszkania, zatem wszelka korespondencja doręczona pod tym adresem i odebrana przez dorosłego domownika odnosi skutek wobec skarżącego. Chcąc zapewnić sobie pełniejszy dostęp do otrzymywanej korespondencji skarżący mógł wskazać adres korespondencyjny, który nie musi pokrywać się z adresem zamieszkania, czy zameldowania. Z racji tego, że skarżący nie podał takiego adresu, tłumaczenie, iż przebywa on pod innym adresem, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczności przedstawione we wniosku nie świadczą bowiem o zachowaniu przez skarżącego należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wnioskodawca nie powołał się na fakt, iż w terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi, znajdował się w wyjątkowej, niezależnej od siebie sytuacji uniemożliwiającej zachowanie terminu do dokonania czynności. W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.