V SA/Wa 1673/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Andrzej Kania, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi K. S., W. B., L. B. - wspólników [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Decyzją z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. (dalej: "Naczelnik Urzędu") określił K.S., W. B. i L. B. jako wspólnikom Agencji Celnej [...] s.c. W.B., K.S., L. B. (dalej: "Skarżący") kwotę podatku od towarów i usług w odniesieniu do towaru w postaci szlifierek kątowych z faktury nr [...] z [...] sierpnia 2015 r., objętego zgłoszeniem tranzytowym MRN nr [...] z [...] sierpnia 2015 r. Od powyższej decyzji Strona odwołała się pismem datowanym na 8 maja 2017 r. złożonym w Delegaturze [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. w dniu [...] maja 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor Izby" lub "organ odwoławczy"), postanowieniem z [...] maja 2017 r. nr [...], stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w ustawie z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja Podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm., dalej "O.p."). Uzasadniając swoje rozstrzygniecie organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 O.p. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Dyrektor Izby ustalił, że ww. decyzja Naczelnika Urzędu została doręczona Stronie w dniu 24 kwietnia 2017 r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym od niej środku odwoławczym, a termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 8 maja 2017 r. Odwołanie spółki zostało złożone w dniu 9 maja 2017 r., a więc z uchybieniem czternastodniowego terminu do jego wniesienia. Strona zaskarżyła powyższe postanowienie Dyrektora Izby do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdyż jak wyjaśniła złożenie odwołania w dniu 9 maja 2017 r. wynikało z niedopatrzenia pracownika, który wskazał w wewnętrznych zapiskach firmy błędną datę odbioru decyzji z [...] kwietnia 2017 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2018 r. poz. 1302 dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.). Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. jest prawidłowe. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest ocena, czy złożenie odwołania w dniu 9 maja 2017 r. w siedzibie Urzędu Celnego w P. skutkuje zachowaniem terminu, jeżeli weźmie się pod uwagę wyjaśnienia Skarżącego dotyczące błędnego odnotowania przez pracownika firmy daty odbioru decyzji z [...] kwietnia 2017 r. W ocenie Sądu w takiej sytuacji termin nie jest zachowany. Stosownie do unormowań zawartych w art. 223 O.p. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Zgodnie natomiast z treścią art. 12 § 1 O.p. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. 2012 poz. 1529) lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub otrzymane przez polską placówkę pocztową operatora wyznaczonego po nadaniu w państwie spoza Unii Europejskiej albo złożone w polskim urzędzie konsularnym (art. 12 § 6 pkt 2 O.p.). Przenosząc powyższe rozważania teoretyczne na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, iż decyzja Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w W. nr [...] z [...] kwietnia 2017 r. została doręczona Stronie dniu 24 kwietnia 2017 r. zgodnie z adnotacją na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji (pomimo, że pracownik odnotował w wewnętrznych zapisach firmy datę 26 kwietnia 2017 r.). Powyższa decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o przysługującym od niej środku odwoławczym, tj. poinformowano Stronę, iż w ciągu 14 dni od daty jej doręczenia służy od niej odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. za pośrednictwem Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w W. W dniu 9 maja 2017 r. w Delegaturze [...] Urzędu Celno - Skarbowego w P. Spółka złożyła odwołanie z 8 maja 2017 r. od ww. decyzji z [...] kwietnia 2017 r. Na podstawie opisanego stanu faktycznego sprawy należy zatem stwierdzić, iż termin wniesienia odwołania przez Stronę upłynął bezskutecznie w dniu 8 maja 2017 r. Wobec tego złożone w dniu 9 maja 2017 r. odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Wskazać należy, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej polegającej na wniesieniu odwołania jest zachowanie ustawowego terminu przewidzianego do jego dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji, której miało ono dotyczyć. Skoro więc ostatnim dniem czternastodniowego terminu do złożenia odwołania był 8 maja 2017 r. (co jest w sprawie bezsporne), to Dyrektor Izby prawidłowo uznał, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania powoduje zamknięcie drogi do dalszego rozpatrywania sprawy. Jeżeli organ drugiej instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną, nie podlega żadnym ocenom ani stopniowaniu skali tego naruszenia i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu. Nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie i obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia w tym zakresie. Na ocenę prawidłowości podjętego postanowienia nie mają przy tym wpływu okoliczności podnoszone przez Skarżącego, związane z błędnym wprowadzeniem przez pracownika daty odbioru decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno- Skarbowego w W. z [...] kwietnia 2017 r. w wewnętrznych zapisach firmy dotyczących przyjętej korespondencji. Zaniedbanie pracownika, który odebrał korespondencję, którego skutkiem było niezłożenie odwołania od decyzji w wyznaczonym terminie, nie może stanowić okoliczności potwierdzającej brak winy Skarżącej (por. wyrok WSA w Warszawie z 27 lipca 2011 r. sygn. akt: Ill SA/Wa 610/11). Nadto Skarżący jako podmiot gospodarczy, posiadający osobowość prawną, odpowiada za działania i zaniechania swoich pracowników przed osobami trzecimi, co wynika chociażby z art. 117 § 2 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz U. z 2016 r. poz. 1666 z późn.zm.). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę jako niezasadną.