V SA/Wa 168/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.F. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi J.F. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. J.F. (dalej: "Skarżący") został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez własnoręczne jej podpisanie i odesłanie po podpisaniu do Sądu. Korespondencja zawierająca wezwanie została doręczona w dniu [...] marca 2016 r., a w dniu [...] marca 2016 r. Skarżący przesłał podpisany egzemplarz skargi, wskazując na kopercie jako adresata przesyłki Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, jednak wpisując adres Dyrektora Izby Celnej w W. ([...]). Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2016 r. Sąd odrzucił skargę uznając, że brak formalny został uzupełniony w dniu [...] marca 2016 r., tj. w dniu przekazania przez Dyrektora Izby Celnej przesyłki zgodnie z właściwością do Sądu, czyli z uchybieniem wyznaczonego siedmiodniowego terminu. W dniu [...] maja 2016 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnia braków formalnych skargi podnosząc, że adresata przesyłki wskazał prawidłowo, a jedynie omyłkowo zamieścił na kopercie adres organu. Błędne zaadresowanie przesyłki wynikało z braku rozeznania Skarżącego w materii prawa i uprzednie złożenie skargi właśnie do organu. Zaznaczył, że nie miał wpływu na działanie Dyrektora Izby Celnej, który przetrzymywał korespondencję przez ponad tydzień. Zdaniem Skarżącego to nieuzasadnione przetrzymywanie przesyłki przez organ, bez uprzedzenia Sądu, naraziło go na daleko idące konsekwencje w postaci odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie zawierającym taki wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.) Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ wniosek o przywrócenie terminu złożono z zachowaniem wymogów formalnych określonych w art. 87 p.p.s.a. Sąd przystąpił do jego merytorycznej oceny. Należy zaznaczyć, iż dokonując oceny zawinienia czy też jego braku w uchybieniu terminowi konieczne jest rozważenie wszystkich okoliczności sprawy z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Konsekwencją nawet lekkiego niedbalstwa jest negatywna ocena wniosku, bowiem przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, a do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienia NSA: z dnia 10.09.2010 r. o sygn. akt II OZ 849/10, z dnia 2.10.2002 r. o sygn. akt V SA 793/02, publik. Monitor Prawniczy z 2002 r. nr 23, poz. 1059). W ocenie Sądu Skarżący nie wykazał w sposób przekonujący, jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a, że bez swojej winy uchybił terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi. Przede wszystkim w piśmie sądowym z dnia [...] lutego 2016 r. (k. 64 akt sądowych) wyraźnie wskazano, że Sąd przesyła kserokopię skargi celem jej podpisania i zwrotu do Sądu. Aby prawidłowo wykonać wezwanie Sądu wystarczyło uważnie zapoznać się z jego treścią, czego Skarżący najwyraźniej nie uczynił. Skarżący nie może zatem zasłaniać się brakiem "rozeznania w materii prawa" i "uprzednim złożeniem skargi do organu". Skarżący nie musiał także szukać adresu Sądu, gdyż znajdował się w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. oraz na kopercie. Popełniona przez Skarżącego pomyłka świadczy o niedochowaniu należytej staranności i nie można uznać jej za niezawinioną. Sąd zauważa również, iż "przetrzymywanie" przez Dyrektora Izby Celnej w W. podpisanego egzemplarza skargi przez okres tygodnia nie miało wpływu na terminowość uzupełnienia braków formalnych skargi. Braki te należało uzupełnić do dnia [...] marca 2016 r., a podpisany egzemplarz skargi wpłynął do organu w dniu [...] marca 2016 r. (prezentata Izby Celnej – k. 109 akt sądowych). Organ nie mógł więc przekazać korespondencji w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi, gdyż otrzymał ją już po upływie tego terminu. Podsumowując, argumentacja przedstawiona przez Skarżącego we wniosku z dnia [...] maja 2016 r. nie pozwala na jego uwzględnienie i przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.