V SA/Wa 1689/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-09-25

Skład orzekający: Katarzyna Madalińska-Urbaniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego przysługuje na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa informujące o pozostawieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa bez rozpatrzenia?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa informujące o pozostawieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa bez rozpatrzenia. Zgodnie z przepisami ustawy o wspieraniu obszarów wiejskich oraz Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga taka może być wniesiona jedynie na akt wydany w oparciu o art. 22 ust. 3 tej ustawy, a nie na pismo organu pozostawiające wezwanie do usunięcia naruszenia prawa bez rozpatrzenia.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... czerwca 2013 r., które informowało o pozostawieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa bez rozpatrzenia. Skarżący domagał się przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Katarzyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. D. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... czerwca 2013 r. Nr .... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odrzucić skargę Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisane w komparycji postanowienia pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 z 2007 r., poz. 427 ze zm), dalej: ustawa o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. Zatem aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma już jedynie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. Podkreślić również należy, że wykładnia językowa zarówno przepisu art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, jak i art. 52 § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jednoznacznie wskazuje, iż skarga służy na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżone w sprawie zostało pismo ARiMR z dnia ... czerwca 2013 r., stanowiące odpowiedź organu na pismo skarżącego z dnia ... marca 2013 r. i informujące o pozostawieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa bez rozpatrzenia. Skarga złożona na pismo Agencji z dnia ... czerwca 2013 r., stanowiące odpowiedź organu na pismo skarżącego z dnia ... marca 2013 r. informujące o pozostawieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa bez rozpatrzenia w świetle wskazanych regulacji jest niedopuszczalna, bowiem na pismo takie nie przysługuje skarga do sądu. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być jedynie akt wydany w oparciu o art. 22 ust. 3 ustawy z 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich. W tym miejscu przypomnieć należy ugruntowane już stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego odnośnie zasady skargowości, zgodnie z którym wskazanie przez stronę zaskarżonego aktu i organu, działania którego skarga dotyczy – wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości – jest dla Sądu wiążące (vide: postanowienie NSA z 9 grudnia 2008 r. sygn. akt II GZ 312/08, postanowienie NSA z 11 grudnia 2008 r. sygn. akt II GZ 316/08, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło