V SA/Wa 1693/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2018 r. znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o obowiązku zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości postanawia odrzucić sprzeciw Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] lipca 2018 r. znak [...], działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) dalej: "K.p.a.", uchyliło decyzję Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z [...] kwietnia 2018 r. znak [...] w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Adresatem decyzji organów obu instancji była A. Sp. z o.o. w W. Decyzja została odebrana przez adresata decyzji [...] sierpnia 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). Skarżąca Fundacja "D." w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji organu II instancji [...] września 2018 r. (data stempla pocztowego – k. 4 akt sąd.). Skarżąca wprawdzie nie była stroną postępowania administracyjnego, ale Sąd uznał, iż ma interes prawny do wniesienia skargi. Istotę legitymacji skargowej stanowi bowiem uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem. Zaskarżona decyzja natomiast uchyla decyzję organu I instancji także z uwagi na konieczność wyjaśnienia kwestii skierowania rozstrzygnięcia do podmiotu nie będącego stroną postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Określając termin wniesienia sprzeciwu, powyższy przepis wyznacza początek jego biegu jedynie w wypadku doręczenia rozstrzygnięcia stronie. Nie wskazuje natomiast wprost, od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu rozstrzygnięcia tego nie doręczono. Pomimo braku w tym zakresie wyraźnego uregulowania ustawowego należy uznać, że aktualny w tej kwestii jest pogląd wyrażony na gruncie nieobowiązującej już ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. 1995 r. Nr 74 poz. 368 ze zm.), zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie tego postępowania (w niniejszej sprawie jest to sprzeciw wnoszony w terminie 14 dni). Jeżeli z tego uprawnienia nie skorzysta, nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, chyba, że w złożonym w wymaganym terminie wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (postanowienie NSA z 29 stycznia 1998 r. I SA 413/97, postanowienie NSA z 7 kwietnia 2010 r. II OSK 507/10). W niniejszej sprawie termin do wniesienia sprzeciwu biegł od 3 sierpnia 2018 r. tj. od dnia doręczenia stronie postępowania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] lipca 2018 r. znak [...]. Oznacza to, że przedmiotowy sprzeciw powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, tj. najpóźniej do 17 sierpnia 2018 r. To jednak nie nastąpiło, bowiem sprzeciw został wniesiony [...] września 2018 r., co wynika ze stempla pocztowego na kopercie, w której wysłano sprzeciw. Jak wyżej wskazano, zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd podziela stanowisko wyrażone przez WSA w Białymstoku w postanowieniu z 4 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Bk 551/17 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach, na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego), że przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do spóźnionego sprzeciwu, bowiem w p.p.s.a. nie przewidziano innego skutku prawnego dla orzeczenia o sprzeciwie od decyzji wniesionym z uchybieniem czternastodniowego terminu. Sprzeciw od decyzji wniesiony w sprawie niniejszej podlega zatem odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.