V SA/Wa 1719/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - spec. Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARIMR w W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez D. K. jest decyzja Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] maja 2012r. nr [...]. Zaskarżonym orzeczeniem Dyrektor M. Oddziału Regionalnego Agencji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. z [...] marca 2013r. o odmowie przyznania D. K. płatności do gruntów rolnych( JPO, UPO ) na rok 2012. Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] maja 2012 r. do Biura Powiatowego ARiMR w W. wpłynął wniosek D. K. o przyznanie płatności do gruntów rolnych na 2012r. W przedmiotowym wniosku zadeklarowano ( zgłoszono do płatności) między innymi na działce ew. [...] działki rolne [...] o powierzchni [...] ha. Organ przeprowadzając kontrolę administracyjną wykrył nieścisłości polegające min na tym, że suma powierzchni gruntów rolnych zadeklarowanych na działce ewidencyjnej nr [...] jest większa od powierzchni całkowitej działki i nie zgadza się z powierzchnią wskazaną w cz. VII wniosku. Jest zarazem większa od powierzchni maksymalnego kwalifikowanego obszaru PEG występującego na tej działce ewidencyjnej. Na tej działce ew. producent zadeklarował następujące działki rolne: [...] grupa upraw JPO o powierzchni [...] ha [...] grupa upraw JPO/UPO o powierzchni [...] ha [...] grupa upraw JPO o powierzchni [...] ha [...] grupa upraw JPO o powierzchni [...] ha Łączna powierzchnia zadeklarowanych działek rolnych na działce ewidencyjnej nr [...] wyniosła [...] ha. W trakcie prowadzonego postępowania, po otrzymaniu wezwania do złożenia wyjaśnień –pełnomocnik strony B. K. złożył oświadczenie o powodach zmniejszenia do pow. [...] ha maksymalnego kwalifikowanego obszaru ( PEG) dokonując w dniu [...] lipca 2012r. korekty wniosku, w której to korekcie jednocześnie podtrzymał deklarację wyrażoną we wniosku o przyznanie płatności z dnia [...] maja 2012 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania Kierownik Biura Powiatowego wskazał, że na działce ew. [...] której powierzchnia stwierdzona kwalifikowana po kontroli administracyjnej PEG wynosi [...] ha rolnik zadeklarował powierzchnię [...] ha a tym samym ustalił, że różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do płatności JPO we wniosku w stosunku do powierzchni stwierdzonej wyniosła: 28,00 %. Wobec tego kierując się treścią art. 58 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, w myśl którego jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną do płatności JPO, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 20% lecz nie więcej niż 50% płatność zostaje odmówiona, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. decyzją z dnia [...]marca 2013r. odmówił D.K. przyznania płatności obszarowej, a w konsekwencji powyższego i uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni upraw podstawowych ( UPO). D. K. od powyższej decyzji wniosła odwołanie, w którym wyjaśniła, że nieświadomie zawyżyła powierzchnię działki [...], bowiem z wezwania do złożenia wyjaśnień zrozumiała, iż dotyczy ono jedynie zmiany powierzchni działki ew. [...] co do której istotnie w związku z przebudową drogi zmienił się maksymalny obszar kwalifikowany ( PEG) do jednolitej płatności obszarowej. Dlatego też po pobieżnym sprawdzeniu wniosku dokonano niezbędnej korekty w tym zakresie istotnie błędnie nie wykreślając działki rolnej [...] w wypełnionym przez ARiMR wniosku i rozpisując jednocześnie powierzchnię działki rolnej [...] w dalszych rubrykach wniosku na inne uprawy. Odwołująca się wniosła o uznanie powyższego błędu jako "oczywistą pomyłkę". Po rozpoznaniu odwołania decyzją z [...] maja 2012r. Nr [...] Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Odnosząc się do uznania błędu jako pomyłki oczywistej organ odwoławczy nie zgodził się ze stanowiskiem strony i wyjaśnił, iż oczywista omyłka to bezsporna, niezamierzona, często drobna ale istotna pomyłka w dokumencie. Powołując orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że pojęcie błędu oczywistego funkcjonuje jako błędu niebudzącego wątpliwości, bezspornego i pewnego - I SA/Sz 208/11 - Wyrok WSA w Szczecinie z 28 kwietnia 2011. Podkreślił, że aby błąd mógł być uznany za oczywisty musi być widoczny na pierwszy rzut oka oraz możliwy do poprawienia bez konieczności odwoływania się do innych dokumentów postępowania lub uzyskiwania wyjaśnień strony. Wskazał ponadto, ze "oczywistość" omyłki, rozumianej jako określona niedokładność nasuwa się każdemu, bez potrzeby przeprowadzania dodatkowych badań, czy też ustaleń. Odnosząc definicję omyłki oczywistej na grunt rozpatrywanej sprawy, zdaniem organu odwoławczego błąd wykryty we wniosku producenta nie był oczywisty i nie był widoczny bez przeprowadzenia dodatkowej analizy. W ocenie organu II instancji punktem odniesienia mogło być porównanie treści wniosku z załącznikiem graficznym. W przedmiotowej sprawie, jak wskazano dane podane przez stronę we wniosku oraz na załączniku graficznym wykluczały się, ponieważ rolnik nie wskazał położenia, zadeklarowanej w części opisowej wniosku, działki rolnej [...] na załączniku graficznym. Na pierwszy rzut oka mogłoby się zatem wydawać, że to działka rolna [...] została błędnie zadeklarowana. Nie mniej jednak brak wskazania na załączniku graficznym działki rolnej [...] nie uprawniał organu do wykluczenia tej działki z powierzchni deklarowanej. Zdaniem Dyrektora treść żądania strony nie była jednoznaczna, wobec tego konieczne było przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, poprzez wezwanie wnioskodawcy do złożenia stosownych wyjaśnień. Z wyjaśnień rolnika zawartych w odwołaniu błąd polegał na nie skreśleniu działki rolnej [...] w wypełnionym przez ARiMR wniosku. Organ odwoławczy podkreślił, że z prostego porównania danych wniosku nie wynikała oczywistość pomyłki popełnionej przez wnioskodawcę, a ewentualna poprawa danych skutkowałaby zmianą oświadczenia woli (wniosku) w sensie merytorycznym. Zdaniem organu II instancji, skoro rolnik w odpowiedzi na wezwanie podtrzymał swoją deklarację i nie wykreślił z wniosku błędnie zadeklarowanej działki rolnej, tym samym podtrzymał wnioskowaną powierzchnię [...] ha na działce ew nr [...]. Dyrektor Oddziału zauważył ponadto, że składając wniosek o przyznanie płatności rolnik powinien starannie i rzetelnie wykazać okoliczności warunkujące spełnienie przesłanek do przyznania dopłat bowiem organ administracji nie może się domyślać do jakich działek rolnych oraz do jakiej powierzchni gruntów rolnych wnioskodawca ubiega się o przyznanie płatności. Na koniec organ odwoławczy powołał art. 14 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, który jak wskazał przewiduje możliwość zgłaszania poprawek do wniosku oraz art. 25 ust. 1 rozporządzenia 1122/2009, zgodnie z którym wniosek o przyznanie pomocy można w każdej chwili wycofać w całości lub w części na piśmie, jednak jak wyjaśnił należy mieć na uwadze ust. 2 tegoż artykułu, w myśl którego jeśli właściwy organ poinformował już rolnika o nieprawidłowościach we wniosku o przyznanie pomocy lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, wycofanie nie jest dozwolone odnośnie do części wniosku, których dotyczą nieprawidłowości. W przedmiotowej sprawie, jak wskazano, organ I instancji poinformował rolnika o nieprawidłowościach. Mając na uwadze powyższe regulacje, zdaniem organu odwoławczego złożenie poprawnej korekty dacie złożenia odwołania, po uprzednim poinformowaniu rolnika o nieprawidłowościach, nie może wywołać oczekiwanego przez odwołującego skutku prawnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D. K. wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła 1) obrazę przepisów postępowania mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy : a) art. 8 ustawy z 14 czerwca z czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, tj. ze zm.), dalej: k.p.a., przez naruszenie zaufania obywateli do organów władzy publicznej przy wydawaniu decyzji w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 w ten sposób, że całkowicie pominięto oczywistą omyłkę strony oraz nie uwzględniono istoty treści jej oświadczeń, zważywszy, że strona nie dążyła do zawyżenia powierzchni gruntów kwalifikujących się od objęcia płatnością w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, co wynika z treści oświadczenia korygującego z dnia [...] lipca 2012 r. i załącznika graficznego do wniosku o przyznanie płatności; b) art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dn. 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164, t.j. ze zm.) przez niedokładne rozpatrzenie zgromadzonego materiału dowodowego i przyjęcie błędnych ustaleń, że rolnik zawyżył powierzchnię gruntu deklarowanego kwalifikowanego do przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w sytuacji, gdy z całokształtu materiału dowodowego, w szczególności z oświadczenia z dnia [...] lipca 2012 r. oraz załącznika graficznego do wniosku o przyznanie płatności wynika, że powierzchnia gruntu deklarowanego jest zbieżna z powierzchnią gruntu zatwierdzoną; c) art. 12 ust 1 lit d i ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 przez ich niezastosowanie, tj. pominięcie, że wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego zawierał wszelkie dane pozwalające na identyfikację działek rolnych oraz dokładnie określał powierzchnię deklarowaną działek na [...] ha, co powinno skutkować uznaniem, że powierzchnia deklarowana działek rolnych jest zgodna z powierzchnią zatwierdzoną i uprawnia do przyznania płatności; d) art. 21 rozporządzenia nr 1122/2009 przez jego niezastosowanie, tj. nie wezwanie strony wprost do korekty oczywistego błędu polegającego na skreśleniu błędnie wypełnionej rubryki we wniosku o przyznanie płatności w sytuacji, gdy z oświadczeń strony oraz załącznika graficznego wynikało, że strona nie deklaruje [...] ha powierzchni działki rolnej, ale deklaruje powierzchnię działki [...] ha, a zatem wartość plasującą się na poziomie powierzchni zatwierdzonej; 2) obrazę przepisów prawa materialnego: a) art. 7 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. odmówienie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2012 w sytuacji, gdy wszelkie przesłanki do przyznania rolnikowi płatności zostały spełnione; b) art. 58 akapit 2 rozporządzenia nr 1122/2009 przez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. przyjęcie, że wystąpiła różnica między obszarem zadeklarowanym a obszarem zatwierdzonym o wartości przekraczającej 20% w sytuacji, gdy nie nastąpiło takie zawyżenie wartości deklarowanej, która była w istocie zbieżna z wartością zatwierdzoną. Skarżąca ponadto wskazała, iż orzekając w graniach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, pozostawia Sądowi rozstrzygnięcie, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wzruszenie zaskarżonej decyzji, w szczególności, czy w myśl art. 145 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. oraz art. 154 i nast. k.p.a. nie zachodzą podstawy do uchylenia lub stwierdzenia nieważności wzmiankowanych decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. W odpowiedzi na skargę Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał swoje stanowisko i argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: I. Po rozpoznaniu skargi Sąd uznał, iż zarzuty w niej podniesione nie są trafne, Zaskarżona decyzja bowiem znajduje oparcie w przepisach prawa. Jednakże przed odniesieniem się do podniesionych skardze zarzutów Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest kontrola legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też przepisów postępowania – sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Badając niniejszą sprawę w ramach ww. przepisów i w oparciu o akta sprawy zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które winny skutkować wzruszeniem zaskarżonej decyzji. II. Rozpatrywana sprawa dotyczy oceny zasadności odmowy przyznania skarżącej płatności bezpośrednich na rok 2012. Spór między stronami dotyczy w istocie kwestii ustalenia czy w sprawie doszło do oczywistej rozbieżności w zakresie podania powierzchni poszczególnych działek rolnych w odniesieniu do powierzchni całkowitej działki ew. [...]. Zdaniem skarżącej błąd jaki został popełniony stanowi oczywistą omyłkę ponieważ strona przez pomyłkę podała większą powierzchnię działek oraz omyłkowo rozpisała działkę [...] na części składowe z pominięciem wykreślenia działki [...]. Błąd ten w ocenie skarżącej był oczywisty, a wniosek mógł zostać poprawiony w każdym momencie po jego złożeniu w przypadku gdy właściwy organ go wykrył , o czym stanowi art. 21 Rozporządzenia Komisji WE 1122/2009, którego zastosowania organy Agencji błędnie odmówiły. Organ administracji stoi natomiast na stanowisku, iż w przedmiotowej sprawie nie doszło do popełnienia oczywistej omyłki. W ocenie organu pomyłka we wniosku, mimo że nie była zamierzona nie jest pomyłką drobną i bezsporną, która mogła być poprawiona bez udziału strony co powoduje, że wniosek o przyznanie pomocy nie mógł zostać poprawiony w trybie korekty oczywistych błędów. Dokonując rozstrzygnięcia w powyższym zakresie Sąd zgadza się z argumentacją organu przedstawioną w zaskarżonej decyzji. W tym miejscu wskazać należy, iż ustalony w sprawie stan faktyczny jest bezsporny. Wniosek beneficjentki o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2012. złożony w terminie prawem przewidzianym zawierał żądanie przyznania płatności do gruntów rolnych o łącznej powierzchni [...] ha. Wobec stwierdzenia nieprawidłowości we wniosku dotyczących przekroczenia powierzchni wnioskowanej do przyznania płatności w stosunku do powierzchni uprawnionej do przyznania płatności, mają zastosowanie przepisy oprócz przepisów prawa krajowego ustawy z dnia 26 czerwca 2007r. o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. L 316/65 z dnia 02.12.2009 r.) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2009 z dnia 29 października 2009r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do systemów wsparcia dla rolników, ustanowionych w jego tytułach IV i V (Dz. Urz. L 316 z dnia 02.12.2009 r. str. 27). Zgodnie z obowiązującymi i regulacjami składając wniosek rolnik wskazuje powierzchnię, w stosunku do której ubiega się o przyznanie płatności na dany rok. Powierzchnia ta jest następnie weryfikowana przez organ I instancji w toku postępowania administracyjnego i dopiero tak ustalony obszar użytkowany rolniczo oraz sposób jego zagospodarowania stanowi podstawę przyznania płatności. Narzędziem służącym weryfikacji podanych przez stronę w treści wniosku informacji są kontrole administracyjne i kontrole na miejscu, o czym stanowi art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności. W sprawie wniosku skarżącej przeprowadzona została kontrola administracyjna. W jej wyniku wykryto nieścisłości polegające na tym, że suma powierzchni działek rolnych zadeklarowanych na działce ewidencyjnej nr [...] jest większa od powierzchni całkowitej działki i nie zgadza się z powierzchnią wskazaną w cz. VII wniosku. Na załączniku graficznym skarżąca nie wskazała położenia działki rolnej [...] w obrębie działki nr [...]. zadeklarowanej we wniosku o płatność. Powierzchnia całkowita działki ewidencyjnej nr [...] stanowiła [...] ha, natomiast powierzchnia kwalifikowana do płatności (PEG) dla tej działki wyniosła [...] ha. Na tej działce skarżąca zadeklarowała działki rolne: [...] których łączna powierzchnia wyniosła [...] ha. Do wniosku załączono załącznik graficzny, na którym wskazano położenie deklarowanych działek rolnych z pominięciem wskazanej działki [...] . W tej sytuacji prawidłowo organ Agencji wezwał stronę do złożenia. wyjaśnień. W wyniku dokonanej przez beneficjenta korekty wniosek został poprawiony co do oświadczenia o powierzchni działek ewidencyjnych nie mniej w dalszym ciągu rolnik podtrzymał deklarację wyrażoną we wniosku co do oznaczenia oraz powierzchni działek rolnych na działce ewidencyjnej nr [...] wskazując, że stanowi ona powierzchnię [...] ha. Wobec tak dokonanej korekty wniosku i ponownego zadeklarowania do płatności działek rolnych [...] po wezwaniu organu zasadnie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR odmówił przyznania płatności ze względu na stwierdzone różnice. Rozstrzygnięcie organu znajduje uzasadnienie w treści przepisów prawa materialnego - art. 7 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i art. 58 akapit 2 rozporządzenia nr 1122/2009 wobec przyjęcia, że wystąpiła różnica między obszarem zadeklarowanym, a obszarem zatwierdzonym o wartości przekraczającej 20 % . W sprawie niniejszej w ocenie Sądu nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze -wyżej wymienionych przepisów prawa materialnego wobec nieuznania za zasadne zarzutów sprowadzających się do niedokładnego rozpatrzenia materiału dowodowego, pominięcia oczywistej omyłki we wniosku oraz nieuwzględnienia istoty treści oświadczeń strony. Sąd zgadza się z argumentacją organu, że popełniony przez stronę błąd nie mógł zostać uznany jako oczywisty, drobny i bezsporny, który mógł zostać poprawiony w każdym momencie po złożeniu wniosku o przyznanie pomocy. Wykrycie przez organ oczywistego błędu, o jakim mowa w art. 21 Rozporządzenia 1122/2009 dotyczy przypadkowego przeoczenia lub innej niedokładności, która nasuwa się sama, widoczna jest dla każdego, bez przeprowadzania jakiejkolwiek dodatkowej analizy, a przez dokonanie poprawki tej omyłki, właściwy sens oświadczenia pozostaje, co tym samym oznacza, że jej poprawienie nie wywołuje zmiany treści oświadczenia woli wykonawcy w znaczeniu merytorycznym Trudno, zdaniem Sądu przyjąć, że z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej . Skarżąca, co prawda wskazała korygując wniosek po wezwaniu organu w oświadczeniu o powierzchni działek prawidłowe dane, nie mniej oświadczyła ,że powierzchnia uprawiana na działce ew. [...] wynosi [...] ha i dotyczy określonych literowo wskazanych działek. Nie polega uwzględnieniu również i ten zarzut skarżącej, że wniosek zawierał wszelkie dane potrzebne do identyfikacji działek, a w załączniku graficznym określono wyraźnie działki do których wnioskowano o płatność. Rację należy przyznać organowi, że część opisowa wniosku ( oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek VIII) była sprzeczna z materiałem graficznym. W sekcji VIII wniosku skarżąca zadeklarowała, że ubiega się o płatności do działek rolnych [...] położonych na działce ew. [...], natomiast na załączniku graficznym na działce [...] wskazano położenie działek rolnych [...], a nie wskazano działki [...]. Natomiast zdaniem skarżącej ewidentny błąd i omyłka polegała właśnie na niewykreśleniu z wniosku działki [...]. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że treść żądania wniosku nie była jednoznaczna, rozbieżność miedzy wnioskiem, a załącznikiem graficznym nie wskazywała na błąd oczywisty widoczny bez uprzedniej analizy wniosku. Ewentualna poprawa danych skutkowałaby zmianą oświadczenia – żądania wniosku w sensie merytorycznym. W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego płatność przyznawana jest w drodze decyzji administracyjnej, wydanie tego aktu musi być poprzedzone postępowaniem administracyjnym. Przepisy te zobowiązują organ do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jej rozstrzygnięcia w oparciu o cały zgromadzony materiał dowodowy. Organ rozstrzygający sprawę winien bowiem stać na straży praworządności i podejmować wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy Obowiązany jest też w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1) k.p.a . Nie mniej przepisy ustawy zawarte w art. 3 ust 3 nakładają na osoby uczestniczące w postępowaniu obowiązek przedstawienia dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie , która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Mając na względzie powyższe, zdaniem Sądu postępowanie organów Agencji w sprawie rozpoznania wniosku skarżącej nie naruszało zasad obowiązującej w tym zakresie procedury administracyjnej, jak również wskazanych w skardze przepisów wspólnotowych -art. 12 ust 1 lit d i ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 Organy rozpatrzyły sprawę w oparciu o całość materiału dowodowego. ARiMR jest również związana wnioskiem strony, która wezwana uprzednio do wyjaśnienia nieprawidłowości podtrzymała złożoną deklarację. Słuszne jest w tym zakresie stanowisko Agencji, która podkreśla, iż składając wniosek na rolniku ciąży obowiązek starannego i rzetelnego wykazania okoliczności warunkujące spełnienie przesłanek do przyznania, zaś Agencja nie może domyślać się do jakich działek rolnych i jakiej powierzchni gruntów rolnych producent wnosi o płatność. Zaskarżona decyzja zawiera właściwe uzasadnienie sprawy, przedstawia pełny materiał dowodowy, na podstawie którego została wydana, co wskazuje że podniesione w skardze zarzuty naruszenia zasad obowiązującej w tym zakresie procedury administracyjnej nie zasługują na uwzględnienia. W rezultacie powyższego organy Agencji uprawnione były do zastosowania art. 58 akapit 2 Rozporządzenia Komisji (WE) i odmowy przyznania płatności ze względu na powstała różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a stwierdzoną. Uznając, że organ w toku postępowania w sprawie wniosku skarżącej nie naruszył przepisów prawa materialnego ani przepisów postepowania Sąd na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.