V SA/Wa 1729/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. [...] Sp. z o.o. w S. przy udziale uczestnika M. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i kwoty należności celnych oraz określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 5 października 2009 r. skarżąca - reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie określenia klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i kwoty należności celnych oraz określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym podniesiono, że natychmiastowe wykonanie ww. decyzji skutkować będzie "trudnymi do odwrócenia konsekwencjami, w postaci pozbawienia strony płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności, w tym również z tytułu wynagrodzeń pracowników", a ponadto może doprowadzić do upadłości skarżącego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a. zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 cyt. ustawy). Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji należy wskazać, że skarżąca spółka była zobowiązana wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie wniosku winno bowiem wskazywać na okoliczności uzasadniające jego żądanie, przy czym okoliczności te muszą mieć charakter zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do skarżącej. Jej twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (por. J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006 r., s. 188). Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca – choć reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – nie dołączyła takich dokumentów, Sąd zaś nie ma obowiązku wyręczania skarżącej w kwestii dokumentowania jej trudnej sytuacji majątkowej. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 grudnia 2009, sygn. akt II OZ 1108/09 obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. W niniejszej sprawie, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ograniczył się jedynie do stwierdzenia strony skarżącej, że uiszczenie należności zagrozi upadłością spółki. Argument ten nie został w żaden sposób udokumentowany. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie określenia klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i kwoty należności celnych oraz określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, tj. decyzję dotyczącą należności pieniężnych. Wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Ponadto nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji jest fakt, iż skarżąca jest dłużnikiem solidarnym ze spółką M. Sp. z o.o. w W. i w związku z tym uiszczenie należności określonych decyzją, przez któregokolwiek z dłużników solidarnych spowoduje wygaśnięcie zobowiązań w stosunku do drugiego dłużnika. Dlatego też nie jest wykluczone, iż uczestnik postępowania M. Sp. z o.o. dobrowolnie ureguluje wymierzone należności. Mając zatem na uwadze przedmiot rozstrzygnięcia objętego wnioskiem (obowiązek o charakterze pieniężnym) oraz brak uprawdopodobnienia wskazanych we wniosku okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia