V SA/Wa 1777/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę. Przedmiotem skargi M. Sp. z o.o. w P. (dalej: skarżąca, strona lub spółka) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest odmowa przyznania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Agencja lub organ) pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 zawarta w piśmie z [...] marca 2014 r. Rozstrzygnięcie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Skarżąca w dniu [...] kwietnia 2013 r. (data nadania wniosku – [...] kwietnia 2013r.) złożyła do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" na realizację projektu pn.: "Rozwój przedsiębiorstwa i stworzenie miejsc pracy poprzez utworzenie usług serwisu pojazdów". Z opublikowanej w dniu [...] maja 2013 r. listy rankingowej wynikało, że wniosek spółki znajduje się na 555 pozycji a przed nim znajdowało się jeszcze około 100 wniosków innych beneficjentów poza limitem środków z przedmiotowej alokacji. Pismem z [...] czerwca 2013 r. organ poinformował, iż wniosek skarżącej przekracza limit środków finansowych przeznaczonych dla województwa śląskiego. Pismem z [...] listopada 2013 r. organ poinformował skarżącą, że jej wniosek wymaga uzupełnień/ złożenia poprawnych dokumentów/ złożenia wyjaśnień. Wskazano, że powyższe braki winny zostać uzupełnione w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pisma. W odpowiedzi na to pismo skarżąca przesłała przy piśmie z [...] grudnia 2013r. część uzupełnień. Pismem z [...] stycznia 2014 r. organ ponownie poinformował skarżącą, że jej wniosek wymaga uzupełnień/ złożenia poprawnych dokumentów/ złożenia wyjaśnień. Wskazano, że powyższe braki winny zostać uzupełnione w terminie 21 dni kalendarzowych. Poinformowano również, że gdyby się okazało, iż nie jest możliwe uzupełnienie/ złożenie poprawnych dokumentów/ złożenie wyjaśnień we wskazanym terminie, tj. 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pisma poproszono spółkę o złożenie prośby o wyrażenie zgody na przedłużenie terminu na wykonanie uzupełnienia/ wyjaśnień. Pismem z [...] marca 2014 r. skarżąca wniosła o przedłużenie terminu złożenia uzupełnień o 30 dni. Wyjaśniła, że po złożeniu wniosku jej wniosek był na odległej pozycji i nie był przewidziany do dofinansowania. Dlatego też spółka podjęła decyzję o zaprzestaniu załatwiania formalności związanych z uzyskaniem pozwolenia na budowę. Spółka ponownie rozpoczęła starania o uzyskanie pozwolenia na budowę i tych formalności nie da się załatwić do [...] marca 2014r. Wskazała, że jest na ukończeniu, projekty są gotowe i spółka potrzebuje tylko czasu, aby przebrnąć przez urząd wydający pozwolenie. Poinformowała również, że trzeba bardzo długo czekać na mapy projektowe. Do wniosku skarżąca załączyła część uzupełnień. Pismem P-16/135 z [...] marca 2014 r. Agencja poinformował skarżącą o niewyrażeniu zgody na przedłużenie terminu. Wyjaśniła, że spółka planując wystąpienie z wnioskiem o przyznanie pomocy powinna uwzględnić czas niezbędny do wykonania i uzgodnienia projektu budowlanego, czas na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz dodatkowy czas, w którym decyzja ta stanie się ostateczna. Z wnioskiem o wydanie decyzji, zdaniem organu, spółka wystąpić odpowiednio wcześniej. Ponadto Agencja zauważyła, że w ramach uzupełnień skarżąca miał dostarczyć dokumenty, które w okresie od złożenia wniosku do momentu otrzymania wezwania powinna już posiadać (np. poprawnie wypełniony formularz Wniosku o przyznanie pomocy, Ekonomiczny plan operacji, zapytania ofertowe (...)). Dodatkowo zdaniem Agencji spółka nie wykazała żadnej staranności przy przygotowywaniu wniosku i jego uzupełnień. Pismem P-9/135 z 19 marca 2014 r. Agencja odmówił przyznania pomocy skarżącej, z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 18 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883 ze zm. – zwanego dalej rozporządzeniem MRiRW). W uzasadnieniu Agencja wskazała, że wniosek o dofinansowanie nie może zostać rozpatrzony pozytywnie, gdyż po dwukrotnym uzupełnieniu przez spółkę nadal stwierdzono we wnioski braki. Skarżąca przy piśmie z [...] kwietnia 2014 r. nadesłał żądane dokumenty do wniosku o przyznanie pomocy. Pismem z [...] kwietnia 2014 r. spółka wezwał Agencję do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu wskazała, że został zignorowany przez Agencję fakt złożenia przez stronę prośby o przedłużenie terminu do dokonania uzupełnień. Zaznaczyła, że brak było pouczenia, że nieuzupełnienie wszystkich wskazanych braków lecz złożenie zamiast tego prośby o przedłużenie terminu do uzupełnienia tych braków może spowodować automatyczne wydanie przez Agencję decyzji o odmowie przyznania pomocy. Skarżąca wskazała, że proces uzyskania pozwolenia na budowę oraz uzupełnienie dokumentacji stanowi okoliczność zewnętrzną i niezależną od spółki. Wskutek tej okoliczności nie było możliwe przedłożenie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego jak również przedstawienia innych powiązanych z nimi dokumentów. Odrębnym pismem z [...] maja 2014r. spółka wniosła o przywrócenie terminu. Pismem z [...] maja 2014r. Agencja odmówiła przywrócenia terminu do dokonania czynności. W wyniku rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, Agencja pismem P-5/118 z [...] czerwca 2014 r. stwierdziła, że nie doszło do naruszenia prawa przez organ. Organ zaznaczył, że składając wniosek o przyznanie pomocy skarżąca miała świadomość jaki jest zakres przedmiotowej operacji, a więc oczywistym było, iż była zobligowana do posiadania ostatecznego pozwolenia, zezwolenia lub innych decyzji potwierdzających spełnienie określonych w odrębnych przepisach warunków realizacji inwestycji objętych operacją. Odnosząc się do kwestii wydłużenia terminu na wykonanie czynności o 30 dni organ wskazał, że rozstrzygając o odmowie przyznania pomocy nie opierał się na domniemaniach lecz dokumentach i wyjaśnieniach mających znaczenie dla danej sprawy, które wpłynęły w terminach określonych przepisami rozporządzenia MRiRW. Pismem z [...] czerwca 2014 r., uzupełniony pismem z [...] września 2014r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Agencji o odmowie przyznania pomocy, wnosząc m.in. o: 1) uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że odmowa przyznania skarżącej pomocy narusza prawo i uchylenie pisemnego zawiadomienia o odmowie przyznania pomocy ze środków z budżetu Unii Europejskiej oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, 2) orzeczenie, iż zaskarżone rozstrzygnięcie nie podlega wykonaniu oraz nakazanie Agencji niezwłoczne dokończenie postępowania w sprawie wniosku pomocowego z pominięciem stanowiska zaprezentowanego w zaskarżonym rozstrzygnięciu, 3) przeprowadzenie wnioskowanych dowodów z dokumentów dotyczących wniosku zgromadzonych przez organ, a w szczególności przywołanych w treści uzasadnienia skargi, 5. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła rażące naruszenie: 1. art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich z dnia 7 marca 2007 r. (Dz.U. z 2013r., poz. 173, dalej: ustawa o wspieraniu rozwoju), poprzez bezpodstawną odmowę przyznania pomocy, 2. art. 21 ust. 2 pkt. 1 i 3 ustawy o wspieraniu rozwoju, poprzez zaniechanie udzielenia przez Agencję stosownej treści pouczenia, że w sytuacji skorzystania przez skarżącą z prośby o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków wniosku powinna ona liczyć się ryzykiem generalnej odmowy ze strony Agencji przedłużenia terminu o okres 30 dni na uzupełnienie nieprawidłowości a w konsekwencji korzystając z takiej możliwości skarżąca powinna liczyć się z odmową przyznania pomocy, 3. § 21 rozporządzania MRiRW poprzez oparcie decyzji odmownej co do przedłużenia terminu na okolicznościach nie wynikających z treści ww. przepisu rozporządzenia tj. rzekomego braku staranności skarżącej przy przygotowywaniu wniosku i jego uzupełnień, a wskutek tego zaniechanie rzetelnej oceny okoliczności przywołanych przez spółkę w prośbie o przedłużenie terminu oraz ich wypływu na możliwość całościowego uzupełnienia braków wniosku o przyznanie pomocy zgodnie z wezwaniem Agencji z [...] stycznia 2014r. 4. § 21 rozporządzania MRiRW poprzez odmowę przedłużenia terminu w sytuacji, gdy istniały obiektywne i niezależne od skarżącej okoliczności udaremniające dochowanie wyznaczonego przez Agencję w piśmie z [...] stycznia 2014 r. terminu do uzupełnienia wszystkich braków wniosku (tj. zmiany w strukturach organizacyjnych organów administracji i związane z tym opóźnienia w załatwieniu spraw związanych z uzyskaniem pozwolenia na budowę), co w sposób dostateczny uzasadniało prośbę spółki o przedłużenie terminu, 5. zasady proporcjonalności poprzez odmowę przedłużenia terminu o okres 30 dni (w sytuacji gdy skarżąca dotychczas nie korzystała z prośby o przedłużenie terminu), co umożliwiłoby spółce zachowanie szansy na otrzymanie dofinansowania i realizowałoby cel Programu, a zamiast tego wydanie decyzji o definitywnej odmowie przyznania pomocy, 6. § 21 rozporządzania oraz zasady praworządności z art. 21 ust. 2 pkt. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju poprzez wykorzystanie, wskutek nierzetelnych pouczeń zawartych w pismach Agencji, instytucji prośby skarżącej o przedłużenie terminu w celach szkodliwych dla spółki, 7. konstytucyjnych zasad z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP poprzez podjęcie przez Agencję działań sprzecznych z zasadami demokratycznego państwa prawnego i pogłębianiem zaufania obywateli do organów państwowych, jak też naruszenia prawa w pozostałym zakresie przedstawionym w uzasadnieniu skargi oraz w zakresie ustalonym bezpośrednio przez Sąd Administracyjny, który nie jest związany zarzutami skargi. W uzasadnieniu skargi wskazała, że organ poinformował jedynie spółkę, że uzupełnione dokumenty należy przesłać w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pisma oraz, że w przypadku braku uzupełnienia nastąpi odmowa przyznania pomocy. Z treści pouczenia organu wynikało, że gdy nie jest możliwe uzupełnienie poprawnych dokumentów we wskazanym terminie istnieje możliwość wyrażenia zgody na przedłużenie terminu na wykonanie uzupełnień. Skarżąca podkreśliła, że w piśmie organu nie było żadnej informacji, że w sytuacji złożenia przez nią prośby o przedłużenie terminu powinna się liczyć z ryzykiem odmowy przedłużenia terminu o przewidziany w przepisach prawa 30 dniowy okres czasu na uzupełnienie nieprawidłowości, a w konsekwencji brak było pouczenia chociażby pośrednio wskazującego na ryzyko, że korzystając z takiej możliwości skarżąca powinna liczyć się z odmową przyznania pomocy. Zdaniem skarżącej odmowa przedłużenia terminu przez Agencję o 30 dni koniecznych do dokończenia procedury uzyskania pozwolenia na budowę stanowiło nadużycie, gdyż w istotnym stopniu do jego wydłużenia przyczyniła się Agencja nie dokonując przez okres 7 miesięcy jakiejkolwiek czynności w sprawie przedmiotowego wniosku. Zaznaczyła, że dokonała kompletnego uzupełnienia wniosku w dniu 4 kwietnia 2014 r., czyli w 30 dniu od dnia złożenia prośby o przedłużenie terminu co miało miejsce w dniu 5 marca 2014 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153, poz. 1269 ) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że są one bezzasadne. Należy podnieść, iż ogólne zasady dotycząc przyznawania pomocy w zakresie działania zostały uregulowane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U.UE L nr 277, s. 1 ze zm.) oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. UE L nr 368, s. 15, ze zm.). Warunki oraz tryb przyznania pomocy finansowej w zakresie działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013, wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 29 ust. 1pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o wspieraniu rozwoju, pomoc jest przyznawana na wniosek, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju wniosek o przyznanie pomocy oraz wniosek o płatność w ramach działań objętych programem składa się na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym przez podmiot wdrażający. Wraz z formularzem została opracowana instrukcja wypełniania wniosku. Zakres informacji koniecznych do umieszczenia w treści wniosku został określony przepisem § 17 ust. 1 rozporządzenia MRiRW. Natomiast w § 17 ust. 2 rozporządzenie szczegółowo wskazano na dokumenty, które winny być złożone wraz z wnioskiem. I tak przykładowo do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się: 12) ekonomiczny plan operacji sporządzony na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję; 16) kopię dokumentu albo kopie dokumentów potwierdzających posiadanie samoistne lub zależne nieruchomości, na której będzie realizowana operacja, przy czym w przypadku posiadania samoistnego nieruchomości, dla której księga wieczysta jest prowadzona w systemie informatycznym, o którym mowa w art. 25¹ ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361, z późn. zm.), jest wystarczające podanie numeru księgi wieczystej; 17) oświadczenie właściciela albo współwłaściciela nieruchomości o wyrażeniu zgody na realizację operacji, sporządzone na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję - w przypadku gdy operacja będzie realizowana na nieruchomości niestanowiącej własności wnioskodawcy albo stanowiącej współwłasność wnioskodawcy i operacja ta jest związana z budową, przebudową, remontem połączonym z modernizacją, wyposażeniem lub zagospodarowaniem nieruchomości objętej operacją; 21) kosztorys inwestorski - w przypadku gdy operacja obejmuje inwestycje budowlane; 22) kopie co najmniej 3 zapytań dotyczących nabycia rzeczy lub usług skierowanych do różnych dostawców lub wykonawców (zapytań ofertowych) oraz kopie 3 ofert stanowiących odpowiedź na te zapytania wraz z uzasadnieniem wyboru oferty - w przypadku każdego zadania ujętego w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji, którego koszt przekracza 50 tys. zł netto, dotyczącego inwestycji innej niż określona w pkt 21; 23) kopie ostatecznych pozwoleń, zezwoleń lub innych decyzji, których uzyskanie jest wymagane przez odrębne przepisy do realizacji inwestycji objętych operacją, a także kopie innych dokumentów potwierdzających spełnienie określonych w odrębnych przepisach warunków realizacji inwestycji objętych operacją - w przypadku gdy w ramach operacji będą realizowane tego typu inwestycje; Postępowanie do przyznania pomocy finansowej w przypadku działania 312 prowadzone jest z wyłączeniem stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z pewnymi wyjątkami (art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju). Oznacza to, że organ jest zobowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy złożony przez stronę. To strona jest zobowiązana przedstawić dowody i wyjaśnienia (art. 21 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju). Organ tylko na żądanie strony jest zobowiązany do niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie stronie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 14 ust. 2 pkt 3 ustawy o wspieraniu rozwoju). Ustawodawca w przepisach wykonawczych – w § 18 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia MRiRW przewidział działania organu z urzędu. Polegają one na sprawdzeniu czy wniosek został złożony w terminie, ile wniosków wnioskodawca złożył w danym okresie, czy wniosek zawiera adres wnioskodawcy, numer identyfikacyjny, albo czy załączono do niego wniosek o wpis do ewidencji. Ponadto sprawdzeniu podlega wypełnienie wszystkich pozycji wniosku oraz czy dołączono do niego wszystkie wymagane dokumenty. W przypadku stwierdzenia określonych braków innych niż wskazane w § 18 ust. 1, 2 rozporządzenia MRiRW organ wzywa stronę do ich uzupełnienia bądź złożenia wyjaśnień w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie może być ponowione adresu wnioskodawcy i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia. Powyższe przepisy były podstawą działania organu. Działania te były prawidłowe. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie pomocy w dacie jego złożenie nie był kompletny. Skarżąca bowiem nie załączyła jakiegokolwiek dokumentu wymaganego przepisami § 17 ust. 2 rozporządzenia. Dlatego też skarżąca została wezwana pismem z 30 listopada 2013r. do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie określonych dokumentów i wyjaśnień. Pismo liczyło 11 stron i w 18 punktach szczegółowo wzywało do uzupełnienia wniosku. Trzeba również zauważyć, że mimo złożonych uzupełnień wniosek nadal był niekompletny. Skarżąca bowiem nadesłała jedynie umowę spółki z ograniczoną odpowiedzialności z [...] kwietnia 2013r., oświadczenie wnioskodawcy o wielkości otrzymanej pomocy de minimis i oświadczenie o niezatrudnianiu pracowników. W związku z tym zasadnie ponownie skarżąca została wezwana pismem z [...] stycznia 2014r. do ponownego uzupełniania wniosku. Tym razem organ na 8 stronach i 14 punktach szczegółowo opisał wymagane uzupełnienia. W odpowiedzi na powyższe skarżąca przesłała jedynie formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis wraz z załącznikiem oraz wniosła o przedłużenie terminu do pozostałych uzupełnień. W związku z powyższym Agencja najpierw odmówiła przedłużenia terminu na dokonanie czynności i następnie odmówiła przyznania pomocy w skutek nie złożenia wymaganych dokumentów pomimo dwukrotnego wzywania. Podkreślić należy, że strona skarżąca dwukrotnie była wzywana do usunięcia braków, które nie będąc brakami o jakich mowa w § 18 ust. 1 rozporządzenia MRiRW podlegały procedurze ich usunięcia zgodnie z treścią ust. 3 i 4 tego przepisu. Jest faktem, że w wyniku dokonanej oceny wniosku o przyznanie pomocy pod kątem kompletności i poprawności stwierdzone zostało, że skarżąca nie usunęła w wymaganym terminie (do dnia [...] marca 2014 r.) wszystkich braków wykazanych w piśmie z [...] stycznia 2014r. (P-1/135), stanowiącym drugie wezwanie do uzupełnienia wniosku i złożenia wyjaśnień. Pomimo wyraźnego zwrócenia uwagi w rzeczonym piśmie na zaistniałe uchybienia strona nie wywiązała się bowiem z obowiązku terminowego dostarczenia wszystkich brakujących dokumentów. Kwestią bezsporną pomiędzy stronami jest, że wskazane do uzupełnienia przez organ dokumenty były obligatoryjne. Podkreślenia wymaga, iż wszystkie wytknięte przez Agencję braki były już na etapie pierwszego wezwania do uzupełnienia wniosku i złożenia wyjaśnień (pismo P-1/135 z 30 listopada 2013 r.). Nieuzupełnienie braków wniosku, pomimo powtórnego wezwania do dostarczenia wymaganych dokumentów, wiązało się z koniecznością udzielenia stronie odmowy przyznania wnioskowanej pomocy finansowej na podstawie § 18 ust. 5 rozporządzenia MRiRW w związku z art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju, który stanowi, że w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Zatem zarzut naruszenia art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju był bezzasadny. Należy zaznaczyć, że treść wezwań Agencji była jasna i precyzyjna. Skarżąca miała zatem jasność co do sposobu postępowania niezależnie od tego, że miała obowiązek zapoznać się przy wypełnianiu wniosku z Instrukcją, która jest dostępna dla wszystkich wnioskodawców i której znajomość jest ich obowiązkiem, co potwierdziła w ramach stosownego oświadczenia składając wniosek. W niniejszej sprawie weryfikacja dokumentacji przedłożonej przez stronę w ramach drugiego uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy, pozwoliła organowi dojść do przekonania, że pomimo dwukrotnego wezwania, zgodnie z § 18 ust. 3 i § 18 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia MRiRW, do usunięcia nieprawidłowości lub braków, ubiegająca się o pomoc spółka nie dostarczyła w zakreślonym terminie (do dnia [...] marca 2014 r.) wszystkich wymaganych dokumentów, co uniemożliwiało stwierdzenie, iż w wyniku uzupełnień wniosek stał się kompletny i poprawny. Wyjaśnić należy, że przypadku, gdy pomimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia wniosku, wnioskodawca nie usunął w wyznaczonych terminach wszystkich nieprawidłowości lub braków, Agencja jest zobowiązana do odmowy przyznania pomocy na podstawie § 18 ust. 5 rozporządzenia MRiRW. Zaznaczyć należy, że Agencja nie ma w tym zakresie luzu decyzyjnego. Z powyższych względów pismem z [...] marca 2014 r. (P-9/135) spółka została poinformowana o odmowie przyznania pomocy z podaniem przyczyn podjęcia przez Agencję takiego rozstrzygnięcia. W wyznaczonym przez Agencję terminie (tj. do dnia [...] marca 2014 r.) nie zostały bowiem dostarczone wszystkie dokumenty wyliczone w piśmie z [...] stycznia 2014r. W tym momencie nie było już możliwe wystąpienie do strony po raz trzeci z wezwaniem do usunięcia braków. Regulacja § 18 rozporządzenia MRiRW nie przewiduje bowiem takiej możliwości na etapie weryfikacji kompletności i poprawności wniosku. Przepis § 18 ust. 3 w związku z § 18 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia MRiRW ogranicza w tym względzie procedurę rozpatrywania wniosku w ten sposób, że możliwe jest co najwyżej dwukrotne wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia stwierdzonych braków oraz złożenia wyjaśnień. Podmiotem odpowiedzialnym za zapewnienie kompletności, poprawności i zgodności z wymogami prawa wniosku i planowanej operacji jest wnioskodawca jako strona postępowania w sprawie przyznania pomocy. Oznacza to, iż ubiegając się o wsparcie finansowe ze środków publicznych, wnioskodawca musi dochować należytej staranności w uzyskaniu i przedłożeniu właściwych dokumentów niezbędnych do oceny spełniania kryteriów przyznania pomocy, ponosząc odpowiedzialność za ich poprawność oraz terminowość, zgodnie z określonymi przez Agencję wymaganiami. Zaznaczyć należy, iż postępowanie w sprawie przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" prowadzone było na wniosek o przyznanie pomocy, w którym skarżąca złożyła oświadczenie, że znane są jej zasady przyznawania pomocy określone w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 oraz wymagania uszczegółowione w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy, w tym zasady refundacji kosztów kwalifikowalnych określonych we wniosku, poniesionych w związku z realizacją operacji oraz zasady udzielania zaliczek. Oznacza to, iż składając wniosek o przyznanie pomocy spółka potwierdziła, iż posiada wiedzę dotyczącą przepisów prawnych mających zastosowanie do przyznawania pomocy, jak również wymagań opracowania dokumentacji aplikacyjnej, szczegółowo opisanych w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy. Mając powyższe na względzie w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że prawidłowo ARiMR odmówiła przyznani pomocy w skutek nie uzupełniana wymaganych braków. Obecnie nie jest sporne, że skarżąca tych braków nie uzupełniła, co stanowiło podstawę wydania rozstrzygnięcia. Sporna natomiast jest kwestia poprzedzająca wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia, a mianowicie odmowa przedłużenia terminu na dokonanie uzupełnień. W tym też zakresie skarżąca sformułował swoje zarzuty najpierw w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa a następnie w skardze. Przechodząc zatem do oceny przedmiotu sporu, w pierwszej kolejności należy poczynić pewne ogólne zastrzeżenia. Mianowicie organ orzekał w przedmiocie przedłużeniu terminu na podstawie wniosku skarżącej i jego uzasadnienia. Ponadto przedłużenie terminu jest szczególną instytucją procesową nie znaną w zwyczajnym postępowaniu administracyjnym. Dodatkowo decydując o przedłużenie terminu Agencja czyni to na zasadzie tzw. uznania administracyjnego. Organ bowiem może przedłużyć a nie musi to uczynić. Innymi słowy nawet w wypadku zajścia okoliczności wskazujących na zasadność przedłużenia terminu to organ ma swobodę w podjęciu pozytywnej lub negatywnej decyzji w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe zastrzeżenia, zdaniem sądu odmowa przedłużenia terminu na dokonanie uzupełnień była zasadna. Należy zauważyć, że w ostatnim dniu na uzupełnieni braków wniosku spółka złożyła do organu prośbę o przedłużenie terminu do dokonania czynności o 30 dni. W prośbie tej skarżąca wskazała, że po złożeniu wniosku jej wniosek był na odległej pozycji i nie był przewidziany do dofinansowania. Dlatego też spółka podjęła decyzję o zaprzestaniu załatwiania formalności związanych z uzyskaniem pozwolenia na budowę. Spółka ponownie rozpoczęła starania o uzyskanie pozwolenia na budowę i tych formalności nie da się załatwić do [...] marca 2014r. Wyjaśniła, że jest na ukończeniu, projekty są gotowe i spółka potrzebuje tylko czasu, aby przebrnąć przez urząd wydający pozwolenie. Poinformowała również, że trzeba bardzo długo czekać na mapy projektowe. Mając powyższe na uwadze, Agencja pismem P-[...] z [...] marca 2014 r., skierował do wnioskodawcy pismo o odmowie przedłużenia terminu do dokonania czynności. Polemikę z udzieloną odmową przyznania pomocy strona opiera na wadliwym założeniu, jakoby jedynym dokumentem brakującym do wydania pozytywnego rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania pomocy była ostateczna decyzja – pozwolenie na budowę. Otóż na uwagę zasługuje fakt, że Agencja odmawiając przedłużenia terminu, zasadnie wskazała spółce, że oprócz tej decyzji skarżąca zobowiązana była do dostarczenie szeregu innych wymaganych rozporządzeniem MRiRW dokumentów. Mianowicie skarżąca do 5 marca 2014r. nie załączyła, dokumentów, które już powinna posiadać, tj. dla przykładu: odpisu z KRS, Ekonomicznego Plan Operacji, dokumentacji z przeprowadzonego postępowania ofertowego, dokumentacji funkcjonalno - przestrzennej, dokumentu potwierdzającego tytuł prawny wnioskodawcy do nieruchomości, oświadczenia właściciela lub współwłaściciela nieruchomości, że wyraża on zgodę na realizację operacji bezpośrednio związanej z nieruchomością na obowiązującym formularzu, kosztorysu inwestorskiego wraz z wymaganymi rysunkami i zestawieniami przygotowanego zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku, poprawnie wypełnionego wniosku. Skarżąca natomiast argumentowała wniosek o przedłużenie czasem oczekiwania na decyzję – pozwolenie na budowę, co do której to decyzji jeszcze nawet nie został złożony wniosek o jej wydanie, cyt. "Potrzebujemy tylko czasu aby przebrnąć przez urząd wydający pozwolenie na budowę". Mając powyższe na względzie zasadnie organ odmówił przedłużenia terminu. Trzeba podkreślić, że § 21 rozporządzenia MRiRW wskazujący na możliwość przedłużenia terminu, w ocenie sądu, ma za zadanie umożliwić wykonanie przez wnioskodawcę czynności w toku postępowania, które bez wątpienia nie zależą od wnioskodawcy, które są długotrwale i niezbędne dla merytorycznej oceny wniosku. Chodzi tu przede wszystkim o takie czynności, które zostały zapoczątkowane przed złożeniem wniosku i zależą np. od podjęcia decyzji przez inny organ albo stanowią przedsięwzięcie gospodarcze z natury swojej rozłożone w czasie (por. wyrok WSA w Warszawie z 28 sierpnia 2010r., V SA/Wa 491/10). Natomiast wniosek o przyznanie pomocy skarżącej był ewidentnie nie przygotowany i to zarówno w zakresie uzyskania pozwolenia na budowę jak i pozostałych uzupełnień. Wartym przypomnienia, jest fakt, że składając wniosek skarżąca nie załączyła żadnego wymaganego przepisami rozporządzenia dokumentu, a na etapie uzupełnień przesłała jedynie 4 wymagane dokumenty, nie nadsyłając lub nie odnosząc się w wyjaśnieniach co do wymagalności pozostałych 14 dokumentów. Co więcej sam wniosek został sporządzony w sposób bardzo ogólny, gdyż spółka wskazała inwestycję podlegającą wsparciu jako "budowa budynku". W tym miejscu sąd zgadza się z organem, że zgodnie z celami dofinansowania, wniosek o przyznanie pomocy składany do Agencji powinien być przemyślany oraz przygotowany stosownie do rodzaju inwestycji objętej wsparciem a sama pomoc finansowa w postaci bezzwrotnej dotacji służy wsparciu przedsiębranej inwestycji a nie jest celem samym w sobie. Sąd już tylko na marginesie wskazuje na konkretne zapisy Instrukcji wypełniania wniosku i przepisy rozporządzenia, które są jednakowe dla wszystkich wnioskodawców i którzy w swych działaniach winni się kierować tymi zasadami. Powyższe jest bowiem niezbędne do realizacji zasady równości wobec prawa. Sąd ograniczy swoją argumentację tylko do dokumentu, który skarżąca uznała za priorytetowy, nie wskazując na zapisy rozporządzenia MRiRW i instrukcji co do pozostałych nie załączonych do [...] marca 2014r. dokumentów. Wyjaśnić należy, że według § 17 ust. 2 pkt 23 rozporządzenia MRiRW, do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się kopie ostatecznych pozwoleń, zezwoleń lub innych decyzji, których uzyskanie jest wymagane przez odrębne przepisy do realizacji inwestycji objętych operacją a także kopie innych dokumentów potwierdzających spełnienie określonych w odrębnych przepisach warunków realizacji inwestycji objętych operacją - w przypadku gdy w ramach operacji będą realizowane tego typu inwestycje. Powyższy wymóg prawny znalazł odzwierciedlenie w treści formularza wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" (k. 5 akt administracyjnych) oraz w udostępnionej wnioskodawcom Instrukcji wypełniania takiego wniosku, w której literalnie wskazano na obowiązek dostarczenia przez wnioskodawcę kopii ostatecznego pozwolenia na budowę, w przypadku, gdy na podstawie przepisów Prawa budowlanego istnieje obowiązek uzyskania takiego pozwolenia. Instrukcja precyzuje m.in., że decyzja o pozwoleniu na budowę powinna być wystawiona na wnioskodawcę, jak również, że "Uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budową wymaga często długiego okresu oczekiwania, gdyż decyzja ta wymaga wykonania stosownych uzgodnień lub uzupełnień - najczęściej okres ten jest nie krótszy niż jeden miesiąc. Planując wystąpienie z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej z działania 312 należy więc uwzględnić czas niezbędny do wykonania i uzgodnienia projektu budowlanego, czas na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz dodatkowo czas, w którym decyzja stanie się ostateczna (21 dni, tj. 14 dni oraz 7 dni na wpłynięcie korespondencji z odwołaniem). Z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę należy wystąpić odpowiednio wcześniej, a nie dopiero w dniu składania wniosku o przyznanie pomocy. Załączenie decyzji o pozwoleniu na budowę do wniosku o przyznanie pomocy ułatwia i przyspiesza weryfikację wniosku. (...) W przypadku, gdy w ciągu 14 dni od dostarczenia stronom decyzji (np. o pozwoleniu na budowę) nie zostało przez żadną ze stron wniesione odwołanie od tej decyzji, staje się ona ostateczną. Po upływie 21 dni Wnioskodawca powinien się udać do organu administracji budowlanej (starostwa) z prośbą o poświadczenie, że decyzja stała się ostateczna. Decyzja o pozwoleniu na budowę, o pozwoleniu wodnoprawnym oraz decyzja o zatwierdzeniu projektu prac geologicznych muszą być decyzjami ostatecznymi (tj. opatrzonymi stemplem właściwego organu administracji budowlanej, wpisem na decyzji lub zaświadczeniem ww. organu - starostwa, że decyzja ta stała się ostateczna). Dopiero taki dokument powinien być przedstawiony jako załącznik do wniosku o przyznanie pomocy. W sytuacji, gdy wnioskodawca nie dysponuje ostatecznym pozwoleniem w dniu składania wniosku, decyzje taka powinien dostarczyć najpóźniej w 21-dniowym terminie określonym w wezwaniu do uzupełnienia. Brak ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę może skutkować odmową przyznania pomocy.". Należy podkreślić, że zarówno wniosek o przyznanie pomocy oraz jego załączniki powinny być prawidłowo wypełnione, co potwierdza orzecznictwo sądowoadministracyjne. W wyroku z 4 marca 2011 r., sygn. akt. V SA/Wa 2259/10 WSA w Warszawie (orzeczenia.nsa.gov.pl) sąd zasadnie wyjaśnił, mając na względzie zasadę równości, że cyt. "wypełnienie formularza wniosku o przyznanie pomocy powinno być zgodne ze stosownymi objaśnieniami. Stanowią one swoistą instrukcję co do tego jakie treści i w jaki sposób powinny zostać tamże zamieszczone. Nie pozostaje w kompetencji wnioskodawcy możliwość podważania takich instrukcji oraz kontestowanie obowiązków wynikających z zapisów znajdujących się na formularzu. Wnioskodawca ma obowiązek wypełnić wniosek zgodnie z instrukcją, co oznacza, iż nie ma możliwości podważania go do strony formalnej" (por. także wyrok WSA w Warszawie sygn. akt V SA/Wa 1453/12 z dnia 9 października 2012 r.). Zatem instrukcja, mimo że nie stanowi źródła prawa to realizuje zasadę równości i umożliwia prawidłowe wypełnienie wniosku i załączenie do niego wymaganych przepisami dokumentów. Skarżąca natomiast, co wymaga zaznaczenie, w dacie upływu terminu do uzupełnień, nie tylko nie miała ostatecznego pozwolenia na budowę, ona nawet o to pozwolenie nie wystąpiła. Uczyniła to bowiem dopiero [...] marca 2014r., a wiec 9 dni po upływie terminu. Nie ma w tej chwili żadnego znaczenia fakt, że gdyby organ przedłużył termin o 30 dni, skarżąca uzupełniłaby wniosek o wymagane dokumenty. Trzeba bowiem podkreślić, że organ rozpoznawał ten wniosek na podstawie jego uzasadnienia, to na skarżącej ciążył ciężar dowodu, tj. wykazania jego zasadności (art. 21 ust. 3 ustawy o wspieraniu). Skarżąca natomiast jego zasadności nie wykazała. Przeciwnie, ponownie należy wskazać, że zarówno ilość dokumentów pozostających do uzupełnienia (na dzień upływu terminu drugiego wezwania), fakt nie złożenia wniosku o udzielnie pozwolenia na budowę do dnia złożenia wniosku o przedłużenie terminu oraz całokształt postępowania (czas który skarżąca miała na złożenie kompletnego wniosku od dania jego złożenia wniosku o przyznanie pomocy) świadczył, że organ jak najbardziej był uprawniony do odmowy przedłużenia terminu. Co więcej, z akt sprawy wynika, że spółka dopiero w dniu [...] stycznia 2014r. wystąpiła do organu o wydanie map, a więc od tego momentu dopiero rozpoczęła przygotowanie dokumentacji związanej z inwestycją, a wiec trudno jest mówić, że spółka nie zawiniła tej sytuacji, kiedy jej obowiązkiem było, w myśl cytowanych wyżej zapisów instrukcji, posiadanie m.in. pozwolenia na budowę. Przedstawiona argumentacja skarżącej wskazywałaby, że zawsze brak jest winy wnioskodawcy w nie dołączeniu dokumentu, gdyż oczekuje on np. na jego wydanie przez uprawniony organ. Argumentacja ta jednak pomija, że regułą postępowania w tego typu sprawach (o czym świadczy treść § 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia MRiRW) jest załączenie wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy wszystkich dokumentów niezbędnych do przyznania pomocy. Dwukrotna możliwość uzupełniania wniosku o przyznanie pomocy przewidziana w rozporządzeniu nie może służyć jako "furtka" do późniejszego dookreślania inwestycji (szerzej o tym wyżej), tylko do poprawiania, uzupełniania braków dokumentacji aplikacyjnej. Zatem istotą tej instytucji jest umożliwienie wnioskodawcom uzupełnienia tylko część dokumentów lub braków w dokumentacji. W sprawie natomiast skarżąca zdaje się nie zauważać, że złożyła tzw. goły wniosek bez jakichkolwiek wymaganych prawem załączników. Organ dwukrotnie wzywał do ich nadesłania i wniosek nadal był niekompletny (14 braków). Dlatego też również z tego punktu widzenia takie rozstrzygnięcie jej prośby o przedłużenie terminu było zasadne. Należy także zwrócić uwagę, co sąd sygnalizował wyżej i co ma znaczenie także dla powyższej argumentacji, że Agencja rozpoznając wnioski o przedłużenie terminu działa na tzw. zasadzie uznania administracyjnego, świadczy o tym termin "może" określony w § 21 rozporządzenia MRiRW. Zgodnie z tym przepisem, obowiązującym w dacie złożenia wniosku, Agencja, na uzasadnioną prośbę wnioskodawcy, może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu wykonania przez wnioskodawcę określonej czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy, przy czym przedłużenie terminów wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności nie może przekroczyć łącznie 30 dni. W tym miejscu Sąd zauważa, że pouczenie zawarte w pismach Agencji z [...] listopada 2013r. oraz z [...] stycznia 2014r. odnośnie powyższej kwestii był prawidłowe. Organ bowiem przytoczył aktualną treść tych przepisów. Zatem, już tylko na marginesie trzeba zauważyć, że wykreślenie zapisów mówiących o udokumentowaniu przyczyny przedłużenia terminu o okres dłuższy niż miesiąc było prawidłowe. Sąd zgadza się ze skarżącą, że w przepisie tym w przeciwieństwie do § 22 rozporządzenia ustawodawca jako jedną z przesłanek nie wskazał uprawdopodobnienia faktu, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Jednakże orzeczenie wydawane na podstawie § 21 rozporządzenia MRiRW w przeciwieństwie do § 22 rozporządzenia MRiRW wydawane jest na zasadzie uznania administracyjnego. Dlatego też, w ocenie Sądu, skoro § 21 rozporządzenia MRIRW nie zawiera żadnych dyrektyw ocennych dla takiego wniosku, to organ winien ocenić zarówno treść tego wniosku, jak również winien ocenić całokształt sprawy, co też w swoim rozstrzygnięciu uczynił. Dlatego też powołane przez skarżącą w piśmie procesowym z [...] września 2014r. orzecznictwo dotyczące decyzji uznaniowych jest zupełnie nie adekwatne do przedmiotowej sprawy i zapadło w odmiennym stanie faktycznym i prawnym. Trzeba również mieć na uwadze, że przyznanie pomocy odbywa się na zasadach swego rodzaju konkursu, o którym stanowi § 19 rozporządzenia MRiRW, który wskazuje na kolejność przyznawania pomocy oraz sposób jej ustalania. Zatem tylko w stosunku do wniosków dobrze przygotowanych i najlepiej wpisujących się w cel działania winna być kierowana ta pomoc. Mając powyższe na względzie oraz fakt, że organ może przedłużyć, a nie musi przedłużyć terminu do uzupełnień, to rozstrzygnięcie Agencji było prawidłowe i w żaden sposób nie naruszyło zasady proporcjonalności. Wyjątkowy charakter tej instytucji przemawia za przyjęciem możliwości przedłużenia terminu jedynie w sytuacji, gdy strona w sposób przekonujący, stosowną argumentacją wskaże na zasadność wniosku o przedłużenie terminu. W ocenie sądu organ zasadnie uznał, że okoliczności sprawy nie stanowiły podstawy do przedłużenia terminu do złożenia ostatecznego pozwolenia na budowę wystawionego na wnioskodawcę. Co więcej brak ostatecznego pozwolenia na budowę to nie jedyny brak, którego strona nie uzupełniła w terminie. Natomiast we wniosku o przedłużenie terminu strona nie wskazała żądnych powodów dla których uzupełnienie pozostałych, poza pozwoleniem na budowę, braków nie było możliwe w terminie do [...] marca 2014 r. W konsekwencji, zarzut naruszenia § 21 rozporządzenia MRiRW jest niezasadny. W świetle ww. okoliczności, należy stwierdzić, iż odmawiając skarżącej przedłużenia terminu do złożenia uzupełnień, czego następną konsekwencją była odmowa przyznania pomocy w niniejszej sprawie, Agencja nie uchybiła - wbrew zarzutom skargi - obowiązkowi stania na straży praworządności, o której mowa w art. 21 ust. 2 pkt 1 ustawy o wspieraniu rozwoju. Bezzasadny pozostaje również zarzut, jakoby Agencja nie wywiązała się względem spółki z obowiązku udzielania niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 21 ust. 2 pkt 3 ustawy o wspieraniu rozwoju). Podkreślić należy, że w udostępnionej wnioskodawcom Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy Agencja w sposób jasny i klarowny przedstawiła wymagania, jakie winien spełniać wniosek i dołączane do niego dokumenty, jak również wskazała sankcje, z jakimi wiążą się określone błędy formalne. Konsekwencje ewentualnych uchybień w obszarze kompletowania dokumentacji wniosku obciążają zaś stronę, która winna dochować należytej staranności przy opracowywaniu i składaniu wniosku, zwłaszcza gdy - tak jak strona - jest profesjonalnym podmiotem gospodarczym. Co więcej trudno organowi zarzucić błędne pouczenie skoro organ w kierowanych do skarżącej pism w zasadzie cytował konkretne obowiązujące przepisy. Błąd skarżącej jakoby miał polegać w ich błędnej interpretacji. Zatem to skarżąca popełniła błąd i co więcej zamiast zwrócić się do organu o konkretną informację, trwała w tym błędzie. Z akt administracyjnych nie wynika bowiem aby strona wystąpiła z żądaniem przekazania określonych informacji. Natomiast naruszenie tej zasady przejawia się w: a) odmowie udzielenia informacji stronie, bądź b) nienależycie udzielonej informacji, przez udzielenie informacji niejasnej lub błędnej lub udzielenie informacji niewyczerpującej, tj. takiej, która pomija okoliczności faktyczne lub prawne, które mają znaczenie dla załatwienia sprawy. Skutki prawne udzielenie nieprawidłowej informacji nie powinny obciążać strony, dlatego też aby mogła powoływać się na wadliwe działania powinna zadbać o to, aby organ udzielił informacji w formie pisemnej. Zatem skoro spółka nie zwracała się o udzielenie takich informacji, to brak jest podstaw do uwzględnienia tego zarzutu. Bezzasadny jest także zarzut nie udzielenia odpowiedzi na pismo skarżącej z [...] grudnia 2013r. w którym skarżąca zwraca się z pytaniem czy ma uzupełniać wniosek, czy też czekać na zmianę pozycji tego wniosku na stronie internetowej. Trzeba bowiem wskazać, że organ udzielił tej odpowiedzi w piśmie z [...] stycznia 2014r. ponownie wskazując na sposób postępowania z wnioskami o przyznanie pomocy. Odpowiedź ta oparta była na powszechnie obowiązujących przepisach prawa, które skarżąca winna znać i które były jej przedstawiane w poprzednich pismach kierowanych do niej. Odpowiedź ta była prawidłowa i jasna w swojej treści. Co więcej i o czym była mowa wyżej spółka potwierdził również znajomość tych przepisów składając stosowne oświadczenie we wniosku o przyznanie pomocy. Bezzasadne są również zarzuty wskazujące, iż organ pozostawał w bezczynności przez 7 miesięcy nim rozpoczął weryfikację wniosku. Skarżąca, o czy była mowa wyżej, winna znać zasady ubiegania się o przyznanie pomocy i sposób procedowania z wnioskiem. Wiedziała również, że jej wniosek znajduje się na 555 miejscu i na określony dzień nie kwalifikował się do dofinansowania. Co więcej o sposobie procedowania spółka także został poinformowana w piśmie organu z [...] czerwca 2013r. (a także w piśmie z [...] listopada 2013r.). Zatem zarzut ten jest nieuzasadniony i także nie miał wpływu na wynik sprawy. Ponadto powyższy argument tym bardziej jest niezrozumiały i niezasadny, że ten czas skarżąca mogła wykorzystać na zgromadzenie potrzebnej dokumentacji, czego nie czyniła, co w późniejszych pismach kierowanych do Agencji sama potwierdza. Sąd wskazuje także, że w sprawie organ nie naruszył art. 2 i 7 Konstytucji RP, gdyż całej jego postepowanie miało oparcie w przepisach prawa oraz obowiązującej spółkę instrukcji, a organ mając również na względzie zasadę równości był upoważniony w realiach sprawy do wydania negatywnego rozstrzygnięcia. Samo negatywne rozstrzygnięcie w żaden sposób nie może stanowić o naruszeniu zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Trzeba podkreślić, że występowanie z wnioskiem o przyznanie pomocy nie jest obowiązkiem obywateli. Strona występując z wnioskiem winna szczegółowo zapoznać się z mającymi znaczenie regułami postępowania. Skarżąca tego nie uczyniła i dlatego też organ podjął rozstrzygnięcie, mające oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Skarżąca natomiast obecnie próbuje przerzucić odpowiedzialność za niekompletny wniosek na organ, nie zauważając nieprawidłowości po swojej stronie. Odnosząc się do twierdzeń wskazujących, że w sprawie Pimont Agencja zachowała się w odmienny sposób, to należy zauważyć, że Sąd nie ocenia postępowania z wniosku innego podmiotu i dlatego też trudno jest mu stwierdzić, czy organ w tamtej sprawie postąpił prawidłowo. Przyjmując nawet, że istotnie w sprawie Pimont organ podjął odmienną decyzję, to zarazem nie oznacza, że była ona prawidłowa. Zdaniem bowiem Sądu w przedmiotowej sprawie, o czym szeroko wyżej, Agencja rozważyła wszystkie okoliczności sprawy mające znaczenie dla wydanego rozstrzygnięcia. Analizując przedmiotową sprawę Sąd nie dopatrzył się innych naruszeń przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które miałyby wpływ na wynik sprawy. Na zakończenie Sąd także zauważa, że prawidłowo Agencja odmówiła przywrócenia terminu do dokonania czynności w piśmie z 30 maja 2014r. Podkreślić należy, że zgodnie z ust. 1 § 22 rozporządzeni MRiRW warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy, jest zaistnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienie przez wnioskodawcę prośby o przywrócenie terminu w ciągu 45 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia (ustania przeszkody), dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego (wnioskodawcy). Tym samym z powyższej regulacji wynika, iż w razie uchybienia terminu ciężar uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu spoczywa na wnioskodawcy. Uprawdopodobnienie ma na celu stworzenie w świadomości organu orzekającego mniejszego lub większego stopnia przekonania o prawdopodobieństwie jakiegoś faktu. Wyjątkowy charakter tej instytucji przemawia za przyjęciem możliwości przywrócenia terminu jedynie w sytuacji, gdy strona w sposób przekonujący, stosowną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. Nie powtarzając zatem argumentów przytoczonych w piśmie z [...] maja 2014r., z którymi sąd się zgadza, trzeba wyjaśnić, że w dacie [...] marca 2014r. wniosek był niekompletny i organ miał prawo odmówić przyznania pomocy. Natomiast z wnioskiem o wydanie decyzji - pozwolenia na budowę skarżąca wystąpiła dopiero, po odmowie przedłużenia terminu jak i przede wszystkim po ziszczeniu się warunku określonego w § 18 ust 5 rozporządzenia MRiRW, tj. upływie terminu do nadesłania uzupełnień. Zatem ewidentnie skarżąca nie dochowała należytej staranności wymaganej od podmiotu gospodarczego chcącego realizować inwestycję budowlaną i składającą jednocześnie wniosek o przyznanie pomocy. Ponownie należy podkreślić, że w udostępnionej wnioskodawcom instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy Agencja w sposób jasny i klarowny przedstawiła wymagania, jakie winien spełniać wniosek i dołączane do niego dokumenty, zagrożenia związane z nieterminowym występowaniem do organów o określone dokumenty, jak również wskazała sankcje, z jakimi wiążą się określone błędy formalne. Spółka natomiast w swoim postępowaniu nie kierowała się zasadami obowiązującymi w postepowaniu w przedmiocie wniosków o przyznanie pomocy. Dlatego też zasadnie Agencja odmówiła przywrócenia terminu do dokonania określonych czynności, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu pisma z [...] maja 2014r. W konsekwencji sąd uznał, że w sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze i piśmie procesowym przepisów. Mając powyższe okoliczności na uwadze WSA w Warszawie uznał, że rozstrzygnięcie w sprawie było trafne i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.