V SA/Wa 1790/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2014 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o. o. w W. na rozstrzygnięcie Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi z dnia [...] lipca 2014 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Wnioskodawca, Skarżąca) jest stanowisko Ministra Gospodarki Departamentu Wdrażania Programów Operacyjnych, pełniącego funkcję Instytucji Pośredniczącej (IP), zawarte w informacji z [...] czerwca 2014 r. nr [...] informujące o uznaniu za niezasadny protestu w sprawie odmowy przyznania dofinansowania na realizację projektu pt. "[...]". Zaskarżona informacja została wydana w następującym stanie faktycznym: Pismem z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...] PARP poinformowała Wnioskodawcę o negatywnej ocenie wniosku o dofinansowanie w zakresie kryterium merytorycznego obligatoryjnego w postaci kryterium 5: Nowy lub zasadniczo ulepszony produkt będący wynikiem realizacji projektu wykazuje użyteczność dla potencjalnych odbiorców oraz posiada przewagi konkurencyjne w stosunku do oferty innych podmiotów działających w branży. W związku z tym wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nr [...] nie został zakwalifikowany do dalszej oceny. W uzasadnieniu PARP wskazała, że według opisu przedstawionego przez Wnioskodawcę do korzyści, jakie nowe produkty w postaci cienkiej folii z tworzyw sztucznych o działaniu antyseptycznym dostarczą potencjalnym odbiorcom należeć mogą: wysoka antyseptyczność, wysoka dokładność wytworzenia, w tym większa dokładność wytłoczenia oraz zadruku i przycięcia folii, wysoka wytrzymałość oraz wysoka trwałość w zakresie przechowywania produktów spożywczych oraz leków. Stwierdzono też, że wymienione cechy posiada większość z dotychczas wytwarzanych folii w tym folii domieszkowanych srebrem. Wnioskodawca natomiast nie przedstawił wymiernych, sparametryzowanych cech, odróżniających rezultat projektu od dotychczas produkowanych z podaniem wartości parametrów ulepszonych, co powoduje, że ocenione kryterium nie może być uznane jako spełnione. Stwierdzono, że kryterium nie jest spełnione, ponieważ Wnioskodawca nie wykazał nowych funkcjonalności produktu, które mają istotne znaczenie dla odbiorców i nie wykazał cech które powodują istotne zmiany przydatności użytkowej produktu. Wprowadzone zmiany w porównaniu z produktami konkurencyjnymi zawierającymi nanosrebro nie będą zauważalne przez odbiorcę produktu w stopniu decydującym o konkurencyjności. Wnioskodawca nie przedstawił konkretnych danych i unikalnych korzyści dla odbiorcy, a jedynie ogólnikowe opisy. Wskazano ponadto, że przedstawione cechy dotyczą głównie zmian w porównaniu z obecną ofertą wnioskodawcy, a nie w porównaniu z konkurencją. Wnioskodawca przedstawia skład produktu, jednak oprócz stwierdzeń o "zwiększeniu antyseptyczności poprzez umiejętne zastosowanie nanocząsteczek tlenku cynku z cząsteczkami nanosrebra" brak jest danych porównujących i potwierdzających tą tezę. Od oceny Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości Wnioskodawca złożył protest, w którym nie zgodził się z przeprowadzoną przez PARP negatywną oceną wniosku o dofinansowanie w zakresie kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 5 i wniósł o weryfikację dokonanej oceny oraz skierowanie projektu do dalszego etapu oceny, szeroko uzasadniając swoje stanowisko. W wyniku rozpatrzenia protestu Instytucja Pośrednicząca uznała go za niezasadny, stwierdzając, iż ocena merytoryczna obligatoryjna wniosku o dofinansowanie nr [...] została przeprowadzona w sposób prawidłowy. W uzasadnieniu swojego stanowiska, zawartego w piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. Minister wskazał, że zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (dalej: Przewodnik) zarówno nowy, jak i zasadniczo ulepszony produkt (wyrób lub usługa) musi wykazywać się nowymi funkcjonalnościami, które mają istotne znaczenie dla odbiorców produktu oraz cechami wyróżniającymi go w stosunku do produktów znajdujących się w ofercie konkurencyjnych podmiotów działających w lej samej branży. Zatem nowe cechy produktu, które nie będą powodować istotnej zmiany przydatności użytkowej produktu lub nie będą zauważalne przez odbiorcę produktu oraz nie przesądzą o jego konkurencyjności, nie będą stanowiły podstawy do uznania kryterium za spełnione (wówczas tylko "formalnie" produkt jest znacząco zmieniony). Powtórzono za Przewodnikiem, że w przypadku nowego produktu weryfikowane będzie m.in.: czy wskazano unikalne korzyści, jakie produkt dostarczy potencjalnym odbiorcom, które będą mogły stanowić jednocześnie przewagi konkurencyjne w stosunku do produktów znajdujących się w ofercie konkurencyjnych podmiotów działających w tej samej branży. W przypadku zasadniczo ulepszonego produktu weryfikowane będzie dodatkowo, jakie nowe cechy funkcjonalne będą go odróżniać od konkurencyjnych produktów, dostępnych na rynku. Należy zatem wymienić cechy nowego produktu oraz cechy / parametry porównywanych produktów konkurencyjnych, a także określić w jakiej fazie cyklu życia znajdują się produkty konkurencyjne/substytucyjne. Na podstawie przedłożonej dokumentacji aplikacyjnej IP stwierdziła, że zaprezentowano w niej jedynie dość ogólne opisy (deklaracje - subiektywne oczekiwania Wnioskodawcy w zakresie nowego produktu). Podkreślono, że z punktu widzenia docelowego odbiorcy parametry techniczne wskazane na str. 11 wniosku o dofinansowanie nie będą w zasadzie postrzegalne. Wskazano też, że cechy wskazane na str. 12 i 13 nie zostały skwantyfikowane w sposób bezwzględny (jednoznacznie mierzalny), jak też z punktu widzenia porównań rynkowych - we wniosku nie dokonano szczegółowej analizy produktów konkurencji. Konkurentów co prawda wymieniono, nic scharakteryzowano jednak użyteczności, a więc stopnia zaspokojenia potrzeb odbiorców, ich produktów w porównaniu do oferty produktowej będącej istotą niniejszego przedsięwzięcia, co stanowi wymóg Przewodnika. Minister stwierdził również, że Wnioskodawca nie podał konkretnych danych umożliwiających dokonanie oceny. Wynikiem realizacji projektu ma być wprowadzenie na rynek produktu o zmienionym składzie (oprócz nanosrebra zastosowano także tlenek cynku), który powstanie w oparciu o technologię opracowaną i zgłoszoną do ochrony prawnej przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca określił, że proponowany produkt wyróżnia się większą antyseptycznością i trwałością w stosunku do rozwiązań konkurencyjnych, jednak poza tym określeniem nie wykazał żadnych danych potwierdzających przewagę w stosunku do dostępnych na rynku produktów z nanosrebrem. Nie przedstawił również wymiernych, sparametryzowanych cech, odróżniających rezultat projektu od dotychczas produkowanych z podaniem wartości parametrów ulepszonych. Wnioskodawca porównuje parametry produktu nie podając punktu odniesienia albo stosując niemiarodajne cechy bez podania jednostek miary, co powoduje, że oceniane kryterium nie może być uznane jako spełnione. Biorąc pod uwagę powyższe zastrzeżenia oraz wymóg z Przewodnika, z którego wynika, że we wniosku o dofinansowanie przedsiębiorca musi podać konkretne dane dające możliwość dokonania oceny IP uznała, że kryterium 5. Nowy lub zasadniczo ulepszony produkt będący wynikiem realizacji projektu wykazuje użyteczność dla potencjalnych odbiorców oraz posiada przewagi konkurencyjne w stosunku do oferty innych podmiotów działających w branży nie został spełniony. Ocena powyższa została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przy czym Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia przez niego należnych kwot, z uwzględnieniem uiszczonej opłaty sądowej oraz innych ponoszonych w toku postępowania kosztów. Informacji Ministra Gospodarki zarzucono, że została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, w szczególności poprzez naruszenie: 1. kryterium nr 5 Nowy lub zasadniczo ulepszony produkt będący wynikiem realizacji projektu wykazuje użyteczność dla potencjalnych odbiorców oraz posiada przewagi konkurencyjne w stosunku do oferty innych podmiotów działających w branży. 2. art. 32 ust. 1 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady równości wobec prawa, 3. art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez niezastosowanie wyrażonej w nim zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie wniosków, 4. art. 31 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez błędną wykładnię powodującą nieuzasadnione zróżnicowanie pozycji wnioskodawców oraz niespełnienie przesłanki rzetelności przy dokonywaniu oceny wniosku, 5. przepisów postępowania, które mogło mieć i miało wpływ na wynik sprawy - w szczególności art. 26 ust 2 i art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a to poprzez złamanie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, jak również brak zapewnienia prawidłowości realizacji zadań powierzonych Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w swojej informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z p. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 - dalej: p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w informacji Ministra Gospodarki Departamentu Funduszy Europejskich z [...] czerwca 2014 r., na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 z p. zm. - dalej: u.z.p.p.r. lub ustawa), zmienionej z dniem 28 czerwca 2013r.ustawą z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013, poz. 714), dokonaną na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 12 grudnia 2011 r. sygn. akt. P1/11, którym to TK stwierdził niezgodność z art. 87 Konstytucji RP art. 5 pkt 11, art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 oraz art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. w zakresie, w jakim prawa i obowiązki uczestnika konkursu, a także służące mu środki odwoławcze, warunkujące dopuszczalność skargi do sądu, są uregulowane w aktach znajdujących się poza systemem prawa powszechnie obowiązującego. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c ustawy z o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przepisach art. 30c - 30d u.z.p.p.r. przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowo administracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy). Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności wyniku postępowania odwoławczego zakończonego przed właściwą instytucją (w stanie prawnym przed zmianą: rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego), skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Wskazać należy, iż - jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa - zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Natomiast podzielić należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie - postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Jednocześnie przyjąć należy jako słuszny pogląd , że kontrola sądowo administracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny (patrz: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Po 37/10, dostępny w: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W kontekście powyższych rozważań, badając legalność zaskarżonej informacji, zawartej w piśmie z dnia [...] czerwca 2014r. Sąd uznał, że ocena wniosku o dofinansowanie projektu złożonego przez Skarżącą nie narusza prawa. W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba cyt. ustawę o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i rozporządzenia szczegółowe, przede wszystkim rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (Dz. U. 2012, poz. 438; dalej jako rozporządzenie). Zdaniem Sądu IP dokonując oceny wniosku nie uchybiła procedurze odwoławczej, a dokonana ocena przeprowadzona została w zgodzie z mającymi w sprawie zastosowanie regulacjami prawnymi. W tym miejscu przypomnieć należy, że w proteście powinny być ujęte wszystkie zarzuty dotyczące dokonanej oceny, instytucja rozpatrująca protest związana jest jego zakresem i sprawdza zgodność wniosku o dofinansowanie projektu tylko z tymi kryteriami oceny, które zostały wskazane w proteście. Podkreślić należy, że według powołanych wyżej przepisów, w pisemnej informacji o negatywnej ocenie projektu na danym etapie właściwa instytucja ma obowiązek zamieścić uzasadnienie tej oceny, czyli przedstawić zastrzeżenia co do wniosku o dofinansowanie projektu i je uzasadnić. W ocenie Sądu informacja z PARP z [...] maja 2014 r. o ocenie wniosku i uzyskanej punktacji spełnia powyższe wymogi. Odnosząc się natomiast do wyników procedury odwoławczej przyjąć również zdaniem Sądu należy, że stanowisko IP aprobujące ocenę projektu z uzasadnieniem przyjętym przez Ministra Gospodarki w zaskarżonym wyniku rozpatrzenia protestu jest prawidłowe. Analizując prawidłowość tej oceny wniosku w zakresie spornego kryterium oceny merytorycznej fakultatywnej tj. kryterium nr 5 wskazać należy, że oceny tej dokonano zgodnie z opisem kryterium zawartym w Przewodniku po kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach POIG. W zakresie kryterium nr 5. Nowy lub zasadniczo ulepszony produkt będący wynikiem realizacji projektu będzie konkurencyjny na rynku europejskim lub międzynarodowym celem tego kryterium jak stanowi zapis Przewodnika jest przede wszystkim premiowanie projektów, których wynikiem będą produkty posiadające potencjał i możliwości skutecznego konkurowania na rynkach zagranicznych, w tym w szczególności na rynku międzynarodowym. Konkurencyjność produktów będących wynikiem realizacji projektu będzie jednakże w tym kryterium rozpatrywana nie pod kątem możliwości ich eksportu i sprzedaży na rynkach zagranicznych, ale w szczególności w kontekście potencjału i możliwości osiągania przewag konkurencyjnych w stosunku do produktów wytwarzanych na terenie innych niż Polska krajów europejskich lub krajów pozaeuropejskich/usług świadczonych przez inne niż polskie podmioty europejskie lub pozaeuropejskie. Podstawą do oceny tego kryterium będą przede wszystkim informacje podane w punkcie 17 (w szczególności 17.6) wniosku o dofinansowanie, w którym wnioskodawca jest zobowiązany do przedstawienia co najmniej trzech cech nowego produktu wytworzonego w wyniku realizacji projektu decydujących o jego konkurencyjności na każdym z krajowych rynków docelowych, na których ma on być oferowany/sprzedawany (...)Oceniający sprawdzi, czy określone przez wnioskodawcę cechy produktu powstałego w wyniku realizacji projektu wskazują na istnienie jego przewag względem innych konkurencyjnych produktów występujących na danym krajowym rynku docelowym. Wskazane cechy mogą dotyczyć funkcjonalności i użyteczności produktu, rozwiązań technicznych zastosowanych nowym lub znacząco ulepszonym produkcie, elementów oferty marketingowej itp. – dobór rodzajów tych cech leży po stronie wnioskodawcy. Ponadto oceniający zweryfikuje, czy poza wskazaniem ww. wybranych cech przedstawił także krótką analizę porównawczą swojego produktu będącego wynikiem realizacji projektu oraz analogicznych/podobnych/substytucyjnych produktów konkurencyjnych oferowanych/sprzedawanych na wybranych rynkach docelowych wraz z podaniem nazw krajów, w których wytwarzane są konkurencyjne produkty lub nazw krajów, z których pochodzą podmioty świadczące konkurencyjne usługi. Przy ocenie spełnienia te kryterium "Nowy lub zasadniczo ulepszony produkt będący wynikiem realizacji projektu będzie konkurencyjny na rynku europejskim lub międzynarodowym" należy sprawdzić, "czy określone przez wnioskodawcę cechy produktu powstałego w wyniku realizacji projektu wskazują na istnienie jego przewag względem innych konkurencyjnych produktów występujących na danym krajowym rynku docelowym". Skarżąca nie podała konkretnych danych umożliwiających dokonanie oceny, wskazując jedynie, że wynikiem realizacji projektu ma być wprowadzenie na rynek produktu o zmienionym składzie (oprócz nanosrebra zastosowano także tlenek cynku), który powstanie w oparciu o technologię opracowaną i zgłoszoną do ochrony prawnej przez Wnioskodawcę, a ponadto Skarżąca określiła, że proponowany produkt wyróżnia się większą antyseptycznością i trwałością w stosunku do rozwiązań konkurencyjnych, jednak poza tym określeniem nie wykazała żadnych danych potwierdzających przewagę w stosunku do dostępnych na rynku produktów z nanosrebrem, nie przedstawiając również wymiernych, sparametryzowanych cech, odróżniających rezultat projektu od dotychczas produkowanych z podaniem wartości parametrów ulepszonych. Należy też zgodzić się z organem, że Skarżąca porównuje parametry produktu nie podając punktu odniesienia albo stosując niemiarodajne cechy bez podania jednostek miary, co powoduje, że oceniane kryterium nie może być uznane jako spełnione. Prawidłowo zatem IP wskazała, że powyższe uniemożliwia dokonanie rzetelnej oceny przedmiotowego kryterium, a tym samym stanowi podstawę do uznania kryterium za niespełnione. Istotne jest bowiem, jak podkreślił organ, że fakt, iż IP dokonuje oceny projektu na podstawie informacji zawartych w dokumentacji aplikacyjnej, a w szczególności we wniosku o dofinansowanie nie oznacza, że za wystarczające uznać należy przywołanie przez wnioskodawcę uniwersalnych treści wskazujących na spełnianie przez projekt kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2353/13, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Rolą wnioskodawcy jest bowiem przedstawienie informacji o projekcie w taki sposób, który jest zgodny z instrukcją wypełniania wniosku i umożliwia dokonanie przez IZ i IP weryfikacji kryteriów. Organ ocenia bowiem nie deklaracje, lecz konkretne rozwiązania. WSA zwracając uwagę na sformalizowany charakter postępowania w celu obiektywnego rozdziału środków pomocowych wskazuje, że Instytucja Pośrednicząca właściwie swoim postępowaniem odniosła się do znaczenia w tym postępowaniu regulacji dotyczących zasad przeprowadzania konkursu zawartych w opracowanym przez Instytucję Wdrażającą Regulaminie przeprowadzania konkursu i opracowanym przez Instytucję Pośredniczącą Przewodniku, a także Instrukcji, obowiązujących wszystkich przystępujących do konkursu beneficjentów, którzy chcąc uzyskać pomoc muszą się do zasad w nich określonych stosować, a zatem wypełnić wniosek prawidłowo w sposób jasny, czytelny i zrozumiały. Niezastosowanie się do powyższych zasad uznać należy za niedochowanie należytej staranności, nie uzasadniające zarzutu dokonania oceny wniosku w sposób naruszający prawo. Za bezzasadne z tego względu uznać należy zarzuty Skarżącej odnoszące się do przeprowadzenia przez IP oceny projektu Skarżącej w sposób dowolny, z przekroczeniem zasad swobodnej oceny dowodów. W zakresie udziału ekspertów w ocenie projektów składanych w ramach PO IG, przypomnieć wypada regulacje art. 31 ust. 1 i 30b ust. 7 u.z.p.p.r. oraz § 14 Procedury odwoławczej. Zgodnie z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. w celu zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie wyboru projektów do dofinansowania mogą uczestniczyć eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, zaś § 14 ust. 1 Procedury odwoławczej odnosi udział eksperta w szczególności do sytuacji, gdy protest dotyczy etapu oceny merytorycznej projektu, a przy jej dokonywaniu niezbędna jest fachowa wiedza merytoryczna. Z tego względu za uzasadnione należało uznać postępowanie organu, który w specyfice postępowania w przedmiocie udzielenia dofinansowania w ramach PO IG, w konieczności dokonania oceny, czy dany projekt spełnia kryteria kwalifikujące do dofinansowania odwołał się do stanowiska eksperta, co nie oznacza przydanie ekspertowi kompetencji decyzyjnych, bowiem oceny projektu dokonuje i dokonał w sprawie właściwy organ posługując się fachową wiedzą i doświadczeniem eksperta. Fakt , iż ostateczne stanowisko organu zawarte w informacji dotyczącej rozpatrzenia protestu w znaczącym stopniu pokrywało ze stanowiskiem wyrażonym przez eksperta, nie może zdaniem Sądu świadczyć o nierzetelności tej oceny. Warto w tym miejscu wskazać, że każda ocena projektu winna być dokonywana z uwzględnieniem zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, o których mowa w art. 26 ust. 2 ustawy z.p.p.r. Ocena ta winna być rzetelna i bezstronna, co pośrednio wynika również z art. 31 ustawy z.p.p.r. Przede wszystkim podkreślenia wymaga zasada postępowania konkursowego polegająca na wyłonieniu najlepszego projektu. Ogólnie można więc stwierdzić, że najlepszy projekt, któremu zostanie następnie przyznane dofinansowanie, to taki, który w przewidzianym we właściwym Programie Operacyjnym zakresie przyczyni się najpełniej do osiągnięcia założonego celu. Celem postępowania konkursowego jest zatem wyłonienie takich przedsięwzięć (i ich wsparcie finansowe), które dadzą gwarancję osiągnięcia celów opisanych w Programie Operacyjnym (tu: PO KL). Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy u.z.p.p.r. Sąd może zatem uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. W nawiązaniu do przytoczonych wyżej regulacji przyjąć należy, że instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu (kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu, rozpatrywanie środków odwoławczych) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś Sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu także norm prawnych powszechnie obowiązujących. Należy zatem zgodzić się z Instytucją Pośredniczącą, iż nie można uznać, aby przeprowadzona ocena projektu Skarżących była niezgodna z prawem. W świetle przytoczonych powyżej argumentów i rozważań dot. przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie można tym samym uznać za zasadny zarzut naruszenia przez organy art. 32 ust. 1 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady równości wobec prawa. Kontrolując legalność oceny projektu dokonanej przez właściwe instytucje, jak również legalność działań tych instytucji podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji PARP oraz rozstrzygnięciu Ministra Gospodarki, stwierdzić należy, iż odpowiadają one prawu, zaś zarzuty skargi odnoszące się do wyników oceny nie zasługują tym samym na uwzględnienie. Należy podnieść dodatkowo w tym miejscu, że Sąd oceniając pismo z dnia [...] czerwca 2014r. stwierdza, że instytucja oceniająca nie ma obowiązków takich, jak organ administracyjny wydający decyzje. Instytucja oceniająca musi jedynie wskazać wynik oceny w poszczególnych kryteriach, a nie dokonywać szczegółowej oceny całego projektu. W informacji o negatywnej ocenie wskazano kryteria, wg których ocena była negatywna wraz z konkretnymi przyczynami, które zadecydowały o takiej, a nie innej ocenie, co wynikało z treści pisma. Zdaniem Sądu powyższy sposób dokonanej oceny kryteriów był wystarczający, gdyż oceniający wskazali na konkretne zarzuty wobec przedłożonego projektu. Należy stwierdzić, że celem uzasadnienia oceny nie jest udzielanie wnioskodawcy wskazówek, w jaki sposób wniosek powinien być sporządzony, aby mógł otrzymać pozytywną ocenę w ramach danego kryterium - to zadanie należy bowiem do wnioskodawcy, który przygotowując wniosek powinien kierować się postanowieniami dokumentacji konkursowej - ale wykrycie i wskazanie wad wniosku uniemożliwiających pozytywną jego ocenę. Takie wady wniosku zostały wskazane w informacji o negatywnej ocenie oraz w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Sąd ponadto stwierdza, że ocena sporządzona przez PARP była dokonana z poszanowaniem zasad postępowania w takich sprawach, określonych w cytowanych przepisach prawa krajowego i wspólnotowego. Ocena ta była wyczerpująca i nie przekraczała zasad dopuszczalnej swobody w ocenie materiału dowodowego. W świetle powyższych uregulowań należy zatem zgodzić się z Instytucją Pośredniczącą, iż nie można uznać, aby przeprowadzona ocena projektu Skarżącej była niezgodna z prawem. Mając powyższe okoliczności na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. oddalił skargę.