V SA/Wa 1797/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... marca 2009 r. Nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym W. S. wystąpił w dniu 30 listopada 2009 r. z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wniosek ten został rozpoznany postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 stycznia 2010 r. którym odmówiono przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Na postanowienie skarżący wniósł środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu. Postanowieniem z 12 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie. Postanowieniem z 22 kwietnia 2010 r. sygn. akt II GZ 63/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony. Wnioskiem z 2 listopada 2010 r. strona ponownie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, wskazując okoliczności podnoszone już w poprzednio złożonym – i prawomocnie rozpoznanym przez Sąd – wniosku o przyznanie prawa pomocy z 30 listopada 2009 r. W ocenie Sądu okoliczności powołane przez stronę skarżącą w powyższym wniosku, złożonym na formularzu PPF, nie dają podstaw do przyjęcia, iż wystąpiły przesłanki o których mowa w art. 165 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami – dalej ".p.p.s.a."), w świetle którego postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Podkreślić należy, że chociaż przepisy powołanej ustawy dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy, dla zmiany stanowiska Sądu konieczna jest jednak zmiana okoliczności na podstawie których odmówiono uprzednio przyznania przedmiotowego prawa, a zmiana tych okoliczności w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Z uzasadnienia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wynika aby sytuacja osobista i majątkowa strony uległa pogorszeniu, co ewentualnie mogłoby skutkować przyznaniem jej prawa pomocy. Jak wskazano wyżej przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - pozwalają na zmianę wydanego w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, ale tylko w razie zmiany okoliczności sprawy. Strona – jeżeli jej poprzedni wniosek załatwiony został negatywnie – może złożyć kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Natomiast Sąd, rozpoznając ponowny wniosek ocenia, czy nastąpiła zmiana okoliczności i czy zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. Bez zmiany okoliczności brak jest jednakże podstaw do jakiejkolwiek modyfikacji wcześniej wydanego postanowienia. W przedmiotowej sprawie strona nie wykazała, by nastąpiła istotna zmiana okoliczności dotyczących jej sytuacji majątkowej, co uzasadniałoby wydanie postanowienia o treści innej, niż treść postanowienia z 12 lutego 2010 r. W ocenie Sądu sytuacja majątkowa skarżącej została rozpoznana wskazanym prawomocnym postanowieniem z 12 lutego 2010 r. i sytuacja ta nie uległa pogorszeniu, co oznacza, że w niniejszej sprawie zaistniał stan powagi rzeczy osądzonej. Biorąc powyższe pod uwagę i na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 165 p.p.s.a Sąd postanowił jak w sentencji.