V SA/Wa 1809/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... kwietnia 2013 r. Nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę; Skarżąca wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie z dnia ... kwietnia 2013 r. nr .... Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (T.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 173) – dalej: ustawy z 7 marca 2007, pomoc w ramach działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 4, 5 i 8 oraz 16-23, jest przyznawana na podstawie umowy zawieranej, pod rygorem nieważności, w formie pisemnej. Do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio (ust. 2 art. 22 ustawy z 7 marca 2007r.). W przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy (art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r.). Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy z 7 marca 2007 r. zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 §2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ustawy p.p.s.a. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zgodnie z art. 54 §1 ustawy p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl art. 83 § 3 ustawy p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu. Jednakże chodzi tutaj o oddanie pisma właściwie zaadresowanego. W tym miejscu przywołać warto stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zajęte w postanowieniu z dnia 16 października 2007 r. o sygn. akt I OZ 538/07, zgodnie z którym, na mocy art. 83 § 3 p.p.s.a., równoznaczne z wniesieniem do sądu jest również oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym, jednak pod warunkiem, iż zostało ono prawidłowo zaadresowane. Natomiast pismo wniesione do niewłaściwego organu lub sądu uznaje się za wniesione do sądu właściwego dopiero z chwilą jego skierowania do tego sądu (postanowienie opubl. w LEX pod nr 356127); także por. postanowienie NSA z 28 czerwca 2010 r. o sygn. akt II FZ 261/10, opubl. LEX pod nr 643598. Z akt sprawy wynika, iż po otrzymaniu pisma Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... kwietnia 2013 r. informującego o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy strona skarżąca w dniu ... kwietnia 2013 r. wezwała Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie zostało przez organ rozpatrzone pismem z dnia ... czerwca 2013 r. i doręczone stronie skarżącej ... czerwca 2013 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 19b akt adm.). Tym samym wobec udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia jego wniesienia przyjąć należy, iż termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a., upływał z dniem ... lipca 2013 r. W dniu ... lipca 2013 r. Skarżąca nadała listem poleconym skargę na ww. pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę otrzymaną w dniu ... lipca 2013 r. (v. prezentata biura podawczego WSA k. 2 akt sądowych) przekazał za pismem z dnia ... lipca 2013 r. zgodnie z właściwością do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa upłynął z dniem ... lipca 2013 r., natomiast skarga została nadana przez Sąd do właściwego organu w dniu ... lipca 2013 r., czyli po upływie omówionego terminu. Na marginesie należy zauważyć, iż ww. skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie otrzymał w dniu ... lipca 2013 r., a więc już po terminie zakreślonym do jej złożenia. W tej sytuacji i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.