V SA/Wa 1822/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku z dnia 26 października 2007 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości i ustanowieniu adwokata z urzędu w sprawie ze skargi S. S. na pismo Fundacji "Polsko - Niemieckie Pojednanie" z dnia [...] kwietnia 2007 r. syg. [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy humanitarno-socjalnej ofiarom prześladowań nazistowskich p o s t a n a w i a: odmówić ponownego przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniami z dnia 8 października 2007 r. tut. Sąd przyznał skarżącej S. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnił od kosztów sądowych i ustanowił adwokata z urzędu, oraz odrzucił złożoną skargę kasacyjną. W dniu 26 października 2007 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 8 października 2007 r., którym odrzucono złożoną skargę kasacyjną, oraz wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości i przyznanie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Dokonując oceny ponownie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, wskazać należy, iż przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "ppsa", nie przewidują możliwości przyznania skarżącemu ponownie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ppsa, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie prawomocnym postanowieniem z dnia 8 października 2007 r. prawo to w zakresie całkowitym przyznane zostało już skarżącej na podstawie wniosku z dnia 26 września 2007 r. W tej sytuacji skarżąca mogła jedynie wnosić o zmianę prawomocnego postanowienia wykazując równocześnie, że po jego wydaniu zaszły okoliczności taką zmianę uzasadniające. Wniosku takiego skarżąca nie złożyła i nie wskazała żadnych nowych okoliczności, które uzasadniać mogły zmianę postanowienia. Podkreślić także należy, iż ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca mogłaby wnieść w niniejszej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie został przez Sąd oddalony lub w kolejnym wniosku skarżąca domagałaby się przyznania prawa pomocy w innym zakresie niż przyznany. Ponieważ jednak postanowieniem z dnia 8 października 2007 r. pozytywnie dla skarżącej rozstrzygnięto tożsamy wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie jest dopuszczalne, aby Sąd rozpoznawał ponownie wniosek o przyznane już prawo pomocy (tak również NSA w post. z dnia 21 marca 2006 r. sygn. akt II FZ 207/06, niepubl.) W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 ppsa należało orzec jak w sentencji postanowienia.