V SA/Wa 1828/14

POSTANOWENIE Dnia 14 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Z. Spółka jawna A. D. K.W. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2014 r. nr r [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zasądzić od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz Z. Spółka jawna A. D. K.W. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi wniesionej przez Zakład Masarski ,,W.’’ Spółka jawna, A.,D.,K.W. (dalej: Skarżący, Strona) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest rozstrzygniecie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] odmawiające przyznania pomocy w ramach Działania 123 ,,Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej’’. Zostało ono wydane w wyniku rozpatrzenia wniosku , który Strona wniosła w dniu [...]. 05. 2013r w ramach wspomnianego wyżej Działania. Podstawą odmowy było zaistnienie okoliczności zawartych w § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej w ramach Działania 123 ,,Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200 poz. 1444 z póżn. zm.) W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Strona wniosła o jego uchylenie. Zarzuciła mu: 1. Naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności: - art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 173 ze zm.) poprzez ich niezastosowanie i błędną wykładnię, a mianowicie poprzez nie podpisanie i nieopieczętowanie przez uprawniony podmiot rozstrzygnięcia ARiMR z dnia [...].02. 2014r. dotyczącego odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach działania ,,Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013r. co narusza podstawowe zasady formy pisemnej oświadczenia wo9li, - art. 21 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 173 ze zm.) poprzez ich niezastosowanie i błędną wykładnię, a mianowicie poprzez naruszenia zasady praworządności oraz należytego i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy w postepowaniu dotyczącym przyznania wskazanej wyżej pomocy, - § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej w ramach Działania 123 ,,Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200 poz. 1444 z późn. zm.) poprzez ich niezastosowanie i błędną wykładnię, a mianowicie poprzez przyjęcie, że wnioskodawca nie usunął w terminie braków wniosku o przyznanie pomocy finansowej, podczas gdy faktycznie wskutek nieprawidłowości w doręczeniu wezwania do usunięcia wskazanych braków wniosku, brak jest podstaw do stwierdzenia uchybienia przez wnioskodawcę w/w terminu. 2. Obrazę przepisów prawa procesowego, a w szczególności: - art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 173 ze zm.) w zw. z art. 45 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r – Kodeks postepowania administracyjnego- poprzez ich niezastosowanie i błędna wykładnię. W odpowiedzi na skargę ARiMR w niosła o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. W tym celu Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż organ administracji publicznej w ogóle nie wydał żadnego rozstrzygnięcia. Należy bowiem pamiętać, że art. 107 § 1 k.p.a. stanowi, jakie elementy powinna zawierać decyzja. Powinna ona, miedzy innymi zawierać, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Zgodnie zaś z art. 21ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 173 ze zm.) do postępowań stosuje się k.p.a. Skoro tak, rozstrzygnięcie niezawierające wskazanych wyżej, niezbędnych elementów, jest nieważne z mocy art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a. Trzeba pamiętać, iż podpis jest gwarancją tego, ze decyzja (rozstrzygnięcie) pochodzi rzeczywiście od odpowiedniego i właściwego organu i jest wyrazem jego woli, a nie projektem decyzji. Jeżeli zatem decyzja nie istnieje, to nie można wnieść skargi do sądu administracyjnego. Z przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. , wynika, co jest przedmiotem kontroli przez sady administracyjne. W związku z powyższym, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6) p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie przepisu art. 200 p.p.s.a..