V SA/Wa 1830/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska – Szary, Protokolant - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2010 r. sprawy ze skargi P. Sp. o.o. w W. na informację Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr informacji [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Uwzględnia skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Fundację Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. Przedmiotem skargi z dnia 2 sierpnia 2010 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez P. Sp. z o.o. jest rozstrzygnięcie Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw z dnia [...] lipca 2010 r. o nr [...] stwierdzające, że zgodnie z decyzją Instytucji Zarządzającej nie zostało przyznane dofinansowanie na realizacje projektu: "[...]". Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco : W dniu [...] października 2009 r. Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach działania 8.2 Wspieranie działania elektronicznego biznesu typu B2B w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013. Przedmiotem projektu było przygotowanie platformy wymiany dokumentów księgowych oraz informacji o zdarzeniach gospodarczych podlegających ewidencji w księgach handlowych. Szczegółowy opis założeń projektu zawarty jest we wniosku o dofinansowanie oraz w biznesplanie. W dniu [...] lutego 2010 r. Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw (Regionalna Instytucja Finansująca dla działania 8.2 w ramach POIG 2007-2013) poinformowała pisemnie wnioskodawcę, że zgodnie z decyzją Departamentu Zarządzania Programami Konkurencyjności i Innowacyjności Ministerstwa Rozwoju Regionalnego (Instytucja Zarządzająca dla działania 8.2 w ramach POIG 2007-2013), projekt nie został zaklasyfikowany do dofinansowania, z powodu nie spełnienia wszystkich kryteriów oceny merytorycznej tj. Przedmiot projektu jest zgodny z celami POIG. W uzasadnieniu podając m.in. Projekt nie przewiduje automatycznego powiązania procesów biznesowych realizowanych w firmach, takie procesy tu nie występują (...)". Z zastosowanej przez Departament Zarządzania Projektami Konkurencyjności i Innowacyjności argumentacji wynikało, że w omawianym projekcie nie ma integracji procesów biznesowych. Z taką oceną Spółka się nie zgodziła choć przyznała, że w projekcie faktycznie nie występuje integracja systemów informatycznych, stwierdzając jednak że w świetle §9 ust. 2 punkt 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 -2013 (Dz.U. z 2008 r. Nr 153 poz. 956, z późn. zm.) nie jest warunkiem koniecznym. Nie zgadzając się z argumentacją Departamentu Zarządzania Programami Konkurencyjności i Innowacyjności, zgodnie z §5 Procedury Odwoławczej w ramach POIG stanowiącej załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, w dniu [...] lutego 2010r. został złożony protest, w którym skarżąca podniosła, że Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 oraz rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. nie wprowadzają warunku integracji systemów elektronicznych jako obowiązującego dla projektów kwalifikujących się do dofinansowania. Złożony protest został rozpatrzony negatywnie, o czym wnioskodawcy zostali poinformowani pismem w dniu [...] marca 2010r. W piśmie stwierdzono, że ocena merytoryczna została przeprowadzona prawidłowo, dodatkowo podkreślając, że zgodnie z §9 ust.2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. integracja systemów informatycznych Spółki oraz kontrahentów jest warunkiem koniecznym do otrzymania dofinansowania. Korzystając z uprawnień Procedury Odwoławczej w ramach POIG, stosownie §12-15 wyżej wymienionej, w dniu 30 marca 2010 r. Spółka złożyła odwołanie do Departamentu Społeczeństwa Informatycznego, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (Instytucji Pośredniczącej I stopnia dla 8 osi priorytetowej w ramach POIG). Podtrzymując argumentację, że w świetle przepisów prawa oraz dokumentacji konkursowej integracja systemów informatycznych nie jest warunkiem koniecznym do zakwalifikowania się projektu do dofinansowania. W dniu [...] maja 2010 r. Spółka otrzymała pozytywne rozstrzygnięcie odwołania z Departamentu Społeczeństwa Informacyjnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. W uzasadnieniu, w którym została podzielona argumentacja Skarżącej, że w świetle §9 ust.2 powołanego wyżej rozporządzenia w ramach działania 8.2 nie ma konieczności integracji systemów, a jedynie – wprowadzenie szeroko rozumianych rozwiązań elektronicznych umożliwiających automatyzację wymiany informacji. W wyniku pozytywnego rozstrzygnięcia odwołania omawiany wniosek został skierowany do ponownej oceny merytorycznej, o czym zainteresowani poinformowani zostali pismem z dnia [...] maja 2010 r. W dniu [...] lipca 2010 r. Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw (Regionalna Instytucja Finansująca dla działania 8.2) poinformowała skarżącą, że zgodnie z decyzją Departamentu Zarządzania Programami Konkurencyjności i Innowacyjności Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, projekt nie klasyfikuje się do dofinansowania, z powodu nie spełnienia wszystkich kryteriów oceny merytorycznej tj. kryterium niespełnione: Przedmiot projektu jest zgodny z celami POIG. W uzasadnieniu podała, że integracja systemów informatycznych jest warunkiem koniecznym, aby zakwalifikować wniosek do dofinansowania. Mając na względzie powyższe rozstrzygnięcie oraz wykorzystanie środków odwoławczych przewidzianych przez Procedurę Odwoławczą w ramach POIG stanowiącej załącznik nr 4.4. do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (wersja ósma z dnia 12 czerwca 2009r.), na podstawie art.30c ust.3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. Nr 84 poz.712 – tekst jednolity – powoływana dalej jako u.z.p.p.r.) Spółka wniosła skargę w której domagała się, stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. W odpowiedzi na skargę Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw wniosła o: 1) odrzucenie skargi jako złożonej do niewłaściwego organu, lub 2) oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw z dnia [...] lipca 2010 r. o nr [...] informujące o negatywnym wyniku procedury związanej z rozpatrzeniem projektu i możliwości dofinansowania jego realizacji. Projekt p.t. "[...]" nie spełnił bowiem wszystkich kryteriów oceny merytorycznej. Skarga została wniesiona zgodnie z przepisem art. 30c u.z.p.p.r., który stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust.4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art.3 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a. Na wstępie należy odnieść się do zarzutu złożonego przez Fundację Małych i Średnich Przedsiębiorstw w odpowiedzi na skargę, że nie jest właściwym organem, który winien występować w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu – podobnie jak w stanowisku skarżącej – cały proces odwoławczy, jaki zgodnie z pouczeniami w otrzymywanych pismach z Fundacji podejmowała skarżąca, dotyczył decyzji Fundacji o negatywnej ocenie merytorycznej wniosku. Ostatnim szczeblem postępowania odwoławczego jaki pozostał skarżącej, po złożeniu protestu i odwołaniu, była skarga do Sądu. Logicznym zatem jest, iż dotyczy ona tych samych decyzji co poprzednio były kwestionowane w postępowaniu odwoławczym, czyli decyzji Fundacji o negatywnej ocenie merytorycznej wniosku. Powoływane umowy, ramowa oraz wsparcia, zawarte między Fundacją a PARP precyzują zakres zadań jakie były przedmiotem działań RIF, czyli właśnie Fundacji – należały do nich m.in. ocena złożonych projektów przy zastosowaniu obowiązującej w tej mierze procedury odwoławczej oraz określonych w regulaminie warunkach. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, dlatego w ocenie WSA istniały przesłanki do merytorycznego rozpoznania skargi, a tym samym brak podstaw do jej odrzucenia. Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 3 p.p.s.a., w związku z art. 30c u.z.p.p.r. należy wskazać, że z mocy art. 30e u.z.p.p.r., w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że poza wskazanymi wyłączeniami pozostałe przepisy postępowania przed sądami administracyjnymi będą miały odpowiednie zastosowanie. Oznacza to, że takim przepisem będzie również art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z powołanego przepisu wynika zatem zarówno uprawnienie jak i obowiązek wyjścia sądu administracyjnego pierwszej instancji poza zarzuty, wnioski i podstawę prawną rozpatrywanej skargi. W przedmiotowej sprawie skarżąca po otrzymaniu informacji o negatywnej ocenie złożonego przez nią projektu, wniosła protest. W przypadku bowiem negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Należy jednak zauważyć, że zgodnie z art. 30b ust. 3 u.z.p.p.r. w rozpatrywaniu środków odwoławczych nie mogą brać udziału osoby, które na jakimkolwiek etapie dokonywały czynności związanych z określonym projektem, w tym były zaangażowane w jego ocenę. Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz.U. Nr 216, poz. 1370), dodanie przepisu art. 30b ust. 3 do dotychczasowego tekstu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju miało na celu zapewnienie obiektywizmu przy rozpatrywaniu środka odwoławczego od negatywnej oceny projektu wnioskodawcy. Przesłanka ta powinna być zatem brana pod uwagę przy wykładni i stosowaniu tego przepisu. Przez użyte w art. 30b ust. 3 u.z.p.p.r. sformułowanie "jakikolwiek etap postępowania" należy rozumieć każdy etap postępowania, w którym dokonywane są czynności związane z projektem, w tym polegające na jego ocenie formalnej i merytorycznej. Udział osoby w dokonywaniu tych czynności w jakimkolwiek z tych etapów wyłącza tę osobę z rozpatrywania środka odwoławczego wniesionego przez wnioskodawcę od negatywnej oceny projektu (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2010r., II GSK 5/10, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W przedmiotowej sprawie pismo informujące skarżącą, że złożony przez nią wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nr [...] nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej, zostało podpisane przez Dyrektora Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw – RIF Mazowsze S.R. Środkiem odwoławczym od informacji o negatywnej ocenie projektu był wniesiony przez stronę skarżącą protest. Protest został również rozpatrzony przez S. R. Tymczasem, zgodnie z art.30b ust.3 u.z.p.p.r. S. R. nie mógł brać udziału w jego rozpatrzeniu ponieważ na wcześniejszym etapie postępowania dokonywał czynności związanych z projektem. Zgodnie z przepisem art. 30b ust. 3 u.z.p.p.r. w rozpoznawaniu środków odwoławczych nie mogą brać udziału osoby, które na jakimkolwiek etapie dokonywały czynności z określonym projektem, w tym były zaangażowane w jego ocenę. Powyższy przepis nie daje podstaw do jego zawężającej wykładni i stosowania wyłącznie do etapu oceny projektu. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie zawiera legalnej definicji użytego w art. 30b ust. 3 pojęcia "czynności z określonym projektem". Użyte w art. 30b ust. 3 pojęcie "jakikolwiek etap postępowania" należy rozumieć, jako każdy etap, w którym dokonywane są czynności związane z projektem, w tym polegające na jego ocenie formalnej i merytorycznej. Udział osoby w dokonywaniu tych czynności w jakimkolwiek z tych etapów wyłącza tę osobę z rozpatrywania środka odwoławczego wniesionego przez wnioskodawcę od negatywnej oceny projektu. Wskazując na powyższe ustalenia i rozważania należy stwierdzić, że S. R. zgodnie z art. 30b ust. 3 nie mógł brać udziału w rozpatrzeniu protestu, ponieważ na wcześniejszym etapie dokonywał czynności związanych z projektem, w tym był zaangażowany w jego ocenę, dokonując m.in. weryfikacji zgodności wniosku z kryteriami oceny formalnej. Dodatkowo należy podnieść, że w wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania ostateczne rozstrzygnięcie – po ponownej ocenie wniosku – z dnia [...] lipca 2010r. również podpisano w zastępstwie za S. R. Powyższe w konsekwencji oznacza, że ocena projektu dokonana na etapie postępowania odwoławczego została przeprowadzona z naruszeniem bezwzględnie obowiązującego przepisu art. 30b ust. 3 u.z.p.p.r. Pogląd taki wyraził także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 czerwca 2010 r. w sprawie o sygnaturze II GSK 659/10. Na marginesie Sąd wskazuje również, że przy ponownym rozpatrzeniu odwołania Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji powinien szczegółowo odnieść się do podnoszonych w toku postępowania zarzutów. Wszystkie argumenty dotyczące nieprawidłowości postępowania podnoszone w proteście i odwołaniu winny być rozpatrzone przez Instytucję Pośredniczącą i zawarte w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 30c ust.3 pkt 1 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji wyroku.