V SA/Wa 1855/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty we wpłatach do budżetu państwa przeznaczonych na część regionalną subwencji ogólnej dla województw; oddala skargę. Przedmiotem wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi Województw [...] jest decyzja Ministra Rozwoju i Finansów z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] odmawiająca stwierdzenia nadpłaty we wpłatach do budżetu państwa, z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw, dokonanych przez Województwo [...] za maj 2014 r. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym: Województwo [...] pismem z [...] maja 2017 r. Nr [...] złożyło wniosek o zwrot wraz z odsetkami nadpłaty we wpłacie do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw za miesiąc maj 2014 r. w kwocie 33.997.495,33 zł. Wniosek został uzupełniony [...] lipca 2017 r. W uzasadnieniu Wnioskodawca wskazał, że kwota zobowiązania Województwa [...] z tytułu wpłaty do budżetu państwa z przeznaczeniem na cześć regionalną subwencji ogólnej dla województw za miesiąc maj 2014 r. została przez Województwo zapłacona w [...] maja 2014 r. Dodatkowo, Wnioskodawca stwierdził, że Minister Finansów [...] września 2014 r. pobrał z udzielonej Województwu [...] pożyczki na podstawie umowy z [...] września 2014 r. kwotę w wysokości 21.208.153,25 zł na poczet raty za miesiąc maj 2014 r. Zdaniem Wnioskodawcy, Województwo zapłaciło z tytułu wpłaty do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw za miesiąc maj 2014 r., łącznie kwotę w wysokości 54.541.486,58 zł. Różnica pomiędzy kwotą wpłaconą a kwotą zobowiązania z wymienionego tytułu, ustaloną zdaniem Województwa wcześniejszymi decyzjami Ministra Finansów, wraz z odsetkami za zwłokę, tj. kwotą 20.543.991,25 zł stanowi nadpłatę we wpłacie do budżetu państwa w wysokości 33.997.495,33 zł. Zaskarżoną obecnie do Sądu decyzją Minister Rozwoju i Finansów odmówił stwierdzenia nadpłaty we wpłatach do budżetu państwa, z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw, dokonanych przez Województwo [...] za maj 2014 r. Organ wyjaśnił, że w [...] maja 2014 Województwo dokonało dobrowolnej wpłaty na rachunek Ministerstwa Finansów tylko części miesięcznej raty. Wpłata wyniosła 33.333.333,33 zł. W tej sytuacji Minister Finansów [...] czerwca 2014 r. wydał decyzję nr [...] określającą wysokość zobowiązania Województwa [...]. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy decyzją nr [...] z [...] sierpnia 2014 r., utrzymującą w mocy ww. decyzję. Decyzją z [...] czerwca 2014 r. Minister Finansów określił wysokość zobowiązania Województwa [...] z tytułu wpłat z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej za maj 2014 r. na kwotę 20.543.991,25 zł wraz z odsetkami, ustalonymi jak dla zaległości podatkowej od [...] maja 2014 r. do dnia zapłaty. Z uzasadnienia decyzji jasno przy tym wynika, że wskazana w sentencji kwota zobowiązania odpowiada różnicy pomiędzy należną miesięczną ratą za maj 2014 r., tj. 53.877.324,58 zł, a kwotą dobrowolnie uiszczoną przez Województwo [...] maja 2014 r., tj. 33.333.333,33 zł. Jako podstawę prawną decyzji z [...] czerwca 2014 r. organ wskazał art. 35 ust. 1 i 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2010 r., Nr 80, poz. 526 ze zm.) W obecnie kontrolowanej decyzji z [...] sierpnia 2017 r. organ wyjaśnił, że wcześniejsze wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania (jego nieuiszczonej dobrowolnie części) nie wpłynęło na zmianę wysokości, powstałego z mocy prawa obowiązku wpłaty do budżetu państwa, z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw. Zauważył, że powstanie z mocy prawa zobowiązania z tytułu wpłat jest niezależne od woli, zamiaru i wiedzy jakiejkolwiek jednostki samorządu terytorialnego. Z tego względu organ nie zgodził się ze stanowiskiem Województwa [...] twierdzącego, że zobowiązanie za maj 2014 r. ogranicza się jedynie do kwoty określonej w decyzji Ministra Finansów z [...]czerwca 2014 r., tj. 20.543.991,25 zł. Wskazał, że przyjęcie tego błędnego stanowiska prowadziłoby do naruszenia przepisu art. 31 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, z którego wynikała roczna kwota wpłat Województwa [...] w 2014 r. Organ wskazał, że do wpłat jednostek samorządu terytorialnego do budżetu państwa, dokonywanych na podstawie ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Natomiast samo rozliczenie zostało dokonane z uwzględnieniem art. 62 i 55 ustawy Ordynacja podatkowa. Organ podkreślił, że Województwo [...] wskazało, że kolejna wpłata województwa z [...] września 2014 r. dotyczyła "Spłaty zaległości za lata 2013 i 2014 z tytułu rocznych wpłat do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw R.75814.R.75833." W związku z tym, wpłatę z [...] września 2014 r. organ zaliczył na poczet zobowiązania za listopad 2013 r. oraz miesiące marzec, kwiecień, maj, czerwiec i lipiec 2014 r. Minister wskazał, że na podstawie art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej, rozliczono kwotę na należność główną w wysokości 235.584.647,00 zł oraz odsetki w kwocie 10.943.248,00 zł. Organ wyjaśnił, iż dokonana [...] września 2014 r. wpłata Województwa pokryła w całości zaległość za maj 2014 r. Wpłata ta została rozliczona postanowieniem Ministra Finansów [...] z [...] października 2014 r. utrzymanym w mocy postanowieniem Nr [...] z [...] listopada 2014 r. Postanowienie to podlegało kontroli WSA w Warszawie, który w wyroku z 15 czerwca 2016 r. o sygn. akt: V SA/Wa 500/16 podzielił stanowisko Ministra Finansów i oddalił skargę Województwa [...]. Minister wskazał też, że Województwo dokonało całkowitej wpłaty do budżetu państwa za maj 2014, razem z odsetkami, w kwocie 54.541.486,58 zł. Wyjaśnił, że obowiązek zapłaty odsetek był następstwem i konsekwencją braku dokonania przez Województwo [...] w terminie wpłaty do budżetu państwa kwoty głównej, tj. raty za maj 2014 r. Natomiast miesięczna rata wpłaty Województwa [...] do budżetu państwa za rok 2014 wyniosła 53.877.324,58 zł Organ wyjaśnił, iż wydając decyzję z [...] czerwca 2014 r., zgodnie z art. 35 ust. 2 ustawy uwzględnił wpłatę dokonaną przez Województwo dnia [...] maja 2014 r., w wysokości 33.333.333,33 zł i dlatego określił wysokość zobowiązania odpowiadającego niezapłaconej kwocie, tj. 20,543.991,25 zł wraz z odsetkami ustalonymi, jak dla zaległości podatkowej. Organ uznał za bezpodstawne stanowisko Województwa, które uznaje kwotę 20.543.991,25 zł, określoną w decyzji za kwotę zobowiązania z tytułu wpłat do budżetu państwa, z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw, za miesiąc maj 2014 r., pomijając pierwotną wysokość raty, czyli 1/12 kwoty rocznej. W tej sytuacji organ odmówił stwierdzenia wnioskowanej nadpłaty. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na opisane rozstrzygnięcie Województwo [...] wniosło o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciło naruszenie przepisów prawa, tj.: 1) Art. 75 § 1 i § 4a w związku z art. 72 § 1 pkt 1 oraz art 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn zm.) w związku z art. 35 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego poprzez odmowę stwierdzenia nadpłaty we wpłatach do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw dokonanych przez Województwo [...] za maj 2014 r. w wysokości 33.997.495,33 zł wraz z należnym oprocentowaniem, 2) art. 7, art. 8, art. 11 art. 16, art. 77 i art. 80 w związku z art. 107 § 1 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w związku z art. 31 i art. 35 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu strony, nieuwzględnienie w swoim rozstrzygnięciu mocy obowiązującej prawomocnej decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu wpłat do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw za miesiąc maj 2014 r., niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy mających istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, jak również niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji motywów rozstrzygnięcia, 3) art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 4 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2016 r poz. 486, z późn. zm.) w związku z art. 30 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez kwestionowanie prawidłowej reprezentacji Województwa [...], w toku postępowania administracyjnego prowadzonego przez Ministra Rozwoju i Finansów, przez Marszałka Województwa [...] i wywodzenie z tego faktu negatywnych skutków procesowych dla Strony niniejszego postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Realizując te uprawnienia Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie nie doszło do naruszenia zastosowanych przepisów prawa materialnego, ani takiego naruszenia przepisów postępowania, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należ wyjaśnić na jakich zasadach i w jakim trybie są dokonywane wpłaty przez województwa do budżetu państwa części regionalnej subwencji ogólnej dla właściwych województw. Mechanizm ustalania wpłat dokonywanych przez województwa do budżetu państwa jest określony w ustawie z dnia 13 listopada 2013 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z art. 31 ust. 1 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym do końca 2014 r.), województwa o najwyższych dochodach podatkowych, dokonują wpłat do budżetu państwa, z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw. Środki z obowiązkowych wpłat, wpływające do budżetu państwa, były w tej samej wysokości przekazywane jednostkom samorządu terytorialnego, uprawnionym do ich otrzymywania, stosownie do artykułu 25 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (w brzmieniu obowiązującym do końca 2014 r.). Zgodnie z tym przepisem (art. 25 ust. 1 ) część regionalną subwencji ogólnej dla województw ustala się w wysokości łącznej kwoty wpłat województw określonych w art. 31. Mechanizm ustalania wysokości wpłat i wypłat wyrównawczych, przeznaczonych na część regionalną subwencji ogólnej, działa na zasadzie systemu naczyń połączonych. Kwoty wpływające do budżetu państwa, przekazywane są do uprawnionych jednostek samorządu terytorialnego. Przepis art. 35. ust. 2 został wprowadzony przez ustawodawcę w celu zapewnienia wykonywania obowiązku dokonywania wpłat do budżety państwa, a tym samym zapewnienia dochodów przeznaczonych na część regionalną subwencji ogólnej. Uwzględniając powyższe założenia systemu wpłat należy podkreślić, że decyzja określająca wysokość zobowiązania z tytułu wpłat do budżetu państwa nie może wpłynąć na zmianę rocznej kwoty wpłat, ustalonej dla danego województwa, powiatu lub gminy, gdyż taka zmiana spowodowałaby zmniejszenie środków przeznaczonych na część równoważącą lub regionalną subwencji ogólnej. Należy również wskazać, że w ustawie o dochodach jednostek samorządu terytorialnego kompleksowo zostały uregulowane kwestie dotyczące wpłat do budżetu państwa dokonywanych przez najbogatsze samorządy. W rozdziale 4 ustawy określono zasady ustalania subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego i wpłat do budżetu państwa. Ustawa zawiera przepisy, zgodnie z którymi minister właściwy do spraw finansów publicznych informuje województwa o planowanej kwocie wpłat, przyjętej w projekcie ustawy budżetowej oraz informuje właściwe jednostki samorządu terytorialnego o rocznych kwotach wpłat, wynikających z ustawy budżetowej. W rozdziale 5 ustawa określa natomiast zasady wnoszenia wpłat do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, jednostka samorządu terytorialnego dokonuje wpłat na rachunek budżetu państwa w 12 równych ratach, w terminie do 15 dnia każdego miesiąca. Z kolei przepis art. 35 ust. 2 ww. ustawy, reguluje sytuację, w której jednostka samorządu terytorialnego nie dokona w całości lub w części należnej budżetowi państwa wpłaty. W takim przypadku, minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania z tytułu wpłat wraz z odsetkami ustalonymi jak dla zaległości podatkowych. Wydanie decyzji określającej kwotę zobowiązania umożliwia wszczęcie postępowania egzekucyjnego, na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z powyższego wynika, że przepis art. 35 ust. 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, pomimo podobieństw do art. 21 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, stanowi odrębną regulację dotyczącą wpłat do budżetu państwa. Gdyby przyjąć stanowisko Województwa i dokonać zwrotu zgodnie z jego wnioskiem, Skarżący zapłaciłby za 2014 r. kwotę mniejszą niż wynikająca z przepisów prawa materialnego, tj. z art. 31 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (w brzmieniu obowiązującym do końca 2014 r.) oraz mniejszą niż przewidziana w ustawie budżetowej na rok 2014. Nie można się z tym poglądem zgodzić. Jest on sprzeczny z założeniami ukształtowanego ustawą systemu korekcyjno-wyrównawczego, w którym to jednostki samorządu terytorialnego o wysokich dochodach dokonują wpłat z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej. Gdyby doszło do wnioskowanego przez Województwo zwrotu, to kwota wpłacona przez Skarżącego za maj 2014 r. wyniosłaby 20.543.991,25 zł, a nie 53.877.324,58 zł. W konsekwencji, roczna kwota wpłat do budżetu państwa byłaby niższa, niż kwota ustalona na podstawie art. 31 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, o kwotę 33.333.333,33 zł. Należy również zwrócić uwagę na odmienność konstrukcji art. 35 ust. 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego i art. 21 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie odsetek od zaległości podatkowych. Wyjaśnić należy, że w art. 35 ust. 2 przyjęto regulację, na podstawie której minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania wraz z odsetkami, ustalonymi jak dla zaległości podatkowych. Natomiast art. 21 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa takiej regulacji nie zawiera. Należy stwierdzić, że ujęta w art. 35 ust. 2 ustawy regulacja potwierdza, że ustawodawca przyjął, iż odsetki uiszcza się od kwot niezapłaconych, czyli sama decyzja również powinna określać kwotę niezapłaconą. Jeśliby przyjąć stanowisko Województwa, zgodnie z którym decyzja powinna wskazywać całkowitą kwotę miesięcznej raty (a nie tylko tę jej część, której dobrowolnie nie uiszczono) to minister właściwy do spraw finansów publicznych powinien zobowiązać je do uiszczenia odsetek od całej kwoty należnej raty, w tym także od kwoty wpłaconej w terminie. Stanowisko to potwierdza również przepis art. 35 ust. 1 zdanie 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, który przesądza że od kwot niewpłaconych w terminie, tj. do 15 dnia każdego miesiąca, nalicza się odsetki ustalone jak dla zaległości podatkowych. Sąd podziela stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji co do odmowy stwierdzenia nadpłaty. W szczególności w zakresie tego że, Województwo dokonało wpłaty w prawidłowej wysokości, za maj 2014 r. wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych. Podkreślenia wymaga, że Województwo spełniało przesłanki do wnoszenia wpłat do budżetu państwa, z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw na rok 2014, określone w art. 31 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2014 r.). W niniejszej sprawie Minister Finansów, na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, poinformował Województwo pismami nr [...] z [...] października 2013 r oraz nr [...] z [...] lutego 2014 r., o rocznej kwocie wpłat w wysokości 646.527.895 zł. Kwot tych Województwo ówcześnie nie kwestionowało. Podkreślić przy tym należy, że zobowiązanie do dokonania wpłat powstawało z mocy prawa, w wyniku spełnienia przesłanek określonych w ustawie o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Roczna kwota wpłaty Województwa [...], zobowiązanego na podstawie art. 31 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (w brzmieniu obowiązującym w 2014 r.) do dokonywania wpłat do budżetu państwa na 2014 r., wyniosła 646.527.895 zł, zatem miesięczna rata stanowiąca 1/12 rocznej kwoty wpłaty wynosiła 53.877.324,58 zł. W dniu [...] maja 2014 r. Województwo dokonało wpłaty na rachunek Ministerstwa Finansów tylko części miesięcznej raty w wysokości 33.333.333,33 zł. Ponieważ Województwo nie dokonało wpłaty do budżetu państwa za maj 2014 r. w pełnej wysokości, Minister Finansów [...] czerwca 2014 r., wydał decyzję określającą wysokość zobowiązania Województwa [...] nr [...], a następnie 29 sierpnia 2014 r. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję poprzedzającą. Wskazaną decyzją określono wysokość zobowiązania Województwa [...] z tytułu wpłat do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej za maj 2014 r. na kwotę 20.543.991,25 zł wraz z odsetkami, ustalonymi jak dla zaległości podatkowych od [...] maja 2014 r. do dnia zapłaty, odpowiadającą różnicy pomiędzy kwotą należną, tj. 53.877.324,58 zł, a kwotą wpłaconą [...] maja 2014 r., tj. 33.333.333,33 zł. Podstawę wydania ww. decyzji stanowił przepis art. 35 ust. 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, w przypadku gdy jednostka samorządu terytorialnego, mimo ciążącego na niej obowiązku, nie dokonała wpłat - w całości lub w części - w terminie określonym ustawowo, wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania z tytułu wpłat wraz z odsetkami ustalonymi jak dla zaległości podatkowych. Podkreślenia przy tym wymaga, że decyzja, wydana na podstawie przywołanego przepisu, obejmuje wyłącznie kwotę niezapłaconą w terminie, a decyzja z [...] czerwca 2014 r. dotyczyła właśnie tej kwoty. Wynika to przy tym jasno z jej uzasadnienia. Motywy decyzji stanowią przy tym integralną część rozstrzygnięcia. Nie można go ograniczać jedynie do intencjonalnego odczytywania sentencji. Z tego powodu nie można zgodzić się ze stanowiskiem Województwa, twierdzącego, że należna budżetowi państwa wpłata za maj 2014 r. ogranicza się jedynie do kwoty zobowiązania określonego w decyzji Ministra Finansów z [...] czerwca 2014 r., tj. 20.543.991,25 zł. Przyjęcie tego błędnego stanowiska prowadziłoby do naruszenia przepisu art. 31 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (w brzmieniu obowiązującym w 2014 r,), na podstawie którego została obliczona roczna kwota wpłat Województwa w 2014 r., która była podstawą ustalania części regionalnej subwencji ogólnej. Stanowisko takie potwierdzają wyroki - wyrok WSA z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 4075/15 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrok z dnia 18.01.2017 r., sygn. akt II GSK 2368/16 dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Nie można przy tym zgodzić się ze poglądem Województwa, że wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 stycznia 2017 r. (sygn. akt V SA/Wa 2988/16) akceptujący legalność decyzji z [...] czerwca 2014 r z potwierdza stanowisko Skarżącego, że zobowiązanie za maj 2014 r. ogranicza się do kwoty określonej w decyzji Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2014 r. Wskazać należy, iż analiza tego orzeczenia prowadzi do odmiennych wniosków niż wywodzi Strona Skarżąca. Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję z [...] sierpnia 2014 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] czerwca 2014 r. nr [...] rozstrzygał w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi. Gdyby stwierdził naruszenie prawa, polegające na naruszeniu prawa materialnego, uchyliłby zaskarżoną decyzję, co jednak nie nastąpiło. Sąd w wyroku tym stanął na stanowisku, że "decyzja jest prawidłowa zarówno co do prawidłowości wskazanej przez organ podstawy prawnej jej wydania, jak i wysokości wyliczonego zobowiązania obciążającego Skarżącego". Wysokość tego zobowiązania nie uiszczonego dobrowolnie zobowiązania jest przy tym niezależna od dokonanej wcześniej dobrowolnie przez Województwo dobrowolnej wpłaty. Należy zaznaczyć, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, zgodnie z art. 35 ust. 2 ustawy, wydając decyzję z [...] czerwca 2014 r. uwzględnił wpłatę dokonaną przez Województwo dnia [...] maja 2014 r., w wysokości 33.333.333,33 zł i określił wysokość zobowiązania Województwa odpowiadającego niezapłaconej dobrowolnie przez województwo kwocie, tj. 20.543.991,25 zł wraz z odsetkami ustalonymi, jak dla zaległości podatkowych. Z tego względu błędne jest stanowisko Województwa, które uznaje kwotę 20.543.991,25, określoną w decyzji Ministra Finansów, za kwotę całości zobowiązania z tytułu wpłat do budżetu państwa, z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw za miesiąc maj 2014 r., pomijając pierwotną wysokość raty, czyli 1/12 kwoty rocznej. W niniejszej sprawie Województwo dokonało wpłaty za maj 2014 r. w prawidłowej wysokości i z tego względu należy stwierdzić, że nadpłata nie powstała. Twierdzenie Województwa o rzekomo dokonanej nadpłacie opiera się nie na przepisie prawa materialnego, a na intencjonalnie odczytywanej treści sentencji decyzji z 13[...] czerwca 2014 r. Tym samym nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 75 § 1 i § 4a w związku z art. 72 § 1 pkt 1 oraz art 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w związku z art. 35 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego Na przedstawione stanowisko nie wpływa treść pisma procesowego zatytułowanego ,,Załącznik do protokołu" z [...] sierpnia 2018 r. W piśmie tym Strona Skarżąca podsumowała swoje stanowisko w sprawie, które sprowadza się do jej interpretacji treści art. 35 ust. 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Sąd nie dopatrzył się także naruszenia art. 7, art. 8, art. 1, art. 77 i art. 80 w związku z art. 107 § 1 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w związku z art. 31 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Podnieść należy, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2017 r. została wydana na podstawie obowiązujących przepisów. Organ administracji publicznej działał w granicach upoważnienia ustawowego, nie naruszając zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w tym zasady praworządności, zasady prawdy obiektywnej, uwzględniając oraz równoważąc interes społeczny oraz słuszny interes strony. Minister Rozwoju i Finansów odniósł się do zarzutów Województwa [...], wskazując przepisy prawa materialnego, na podstawie których wydał rozstrzygnięcie. Podkreślenia wymaga, że zasada uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu strony, wyrażona w art. 7 K.p.a., nie może powodować naruszenia przepisów prawa materialnego, które wyznaczają treść rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2009 r" sygn. akt II SA/Ol 890/08). W tym przypadku nie mogą powodować naruszenia przepisu art. 75 § 4a zdanie 2 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 72 § 1 pkt 1 ww. ustawy. Zasada pogłębiania zaufania do organu administracyjnego, wyrażona w art. 8 K.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Zasada ta wyraźnie określa to, co pośrednio jest zawarte w zasadzie praworządności. Z art. 8 K.p.a. wynika, przede wszystkim, wymóg praworządnego, a tym samym sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organy administracji publicznej. Jest to bowiem istotą zasady praworządności. Prowadzenie postępowania zgodnie z określonymi prawem wymogami, a w efekcie wydanie postanowienia lub decyzji, w wyniku tak określonego postępowania, może wzbudzić zaufanie obywateli do organów administracji publicznej, nawet wtedy, gdy nie uwzględniają one ich żądań. Dlatego, nie można zgodzić się z zarzutem, że Minister Rozwoju i Finansów wydając decyzję, zgodnie z przepisami prawa materialnego, w ściśle określonym prawem postępowaniu, naruszył zasadę określoną w art. 8 K.p.a., Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności, mające istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia. Na podstawie zebranego materiału, ustalono przede wszystkim, że Województwo nie dokonało w ustawowym terminie zapłaty pełnej kwoty wpłat, przeznaczonych na część regionalną subwencji ogólnej za maj 2014 r., co spowodowało konieczność wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu wpłat wraz z odsetkami ustalonymi jak dla zaległości podatkowych. Natomiast, suma kwot ostatecznie wpłaconych przez Województwo została uiszczona w prawidłowej wysokości (33.333.333,33 + 20.543.991,25 + 664.162,00 = 54.541.486,58 zł.). Z tego względu nie można się zgodzić ze zdaniem Strony Skarżącej, iż w decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. nie uwzględniono mocy obowiązującej prawomocnej decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu wpłat do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw za miesiąc maj 2014. Kwota, na którą opiewała ostateczna decyzja, stanowiąca różnicę pomiędzy miesięczną wpłatą, a kwotą wpłaconą [...] maja 2014 r., została uiszczona przez Stronę Skarżącą w całości wraz z należnymi odsetkami. Uzasadnienie decyzji, stanowiące jej integralną część, jasno wskazuje tą okoliczność. Tym samym nie został naruszony art. 16 K.p.a. Podkreślenia wymaga, że stan faktyczny sprawy został ustalony w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia. Oceny zgromadzonego materiału dowodowego dokonano z uwzględnieniem zasady swobodnej oceny dowodów. Nie zostały zatem naruszone przepisy art. 77 i 80 K.p.a. Sąd uznał za bezzasadny również zarzut naruszenia przepisu art. 11 K.p.a., który stanowi, że organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności, doprowadzić do wykonania przez strony decyzji, bez potrzeby stosowania środków przymusu. W uzasadnieniu decyzji Minister Rozwoju i Finansów wyjaśnił Stronie, że wynika ona z racjonalnych przesłanek i jest oparta o przepisy obowiązującego prawa. Nie zasługuje zatem na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 11 K.p.a. Nie można także zgodzić się z zarzutem naruszenia przepisu art. 107 § 1 i 3 K.p.a. Zaskarżona decyzja zawierała bowiem, niezbędne elementy uzasadnienia wymienione w tym przepisie. W uzasadnieniu decyzji wskazano fakty, które Minister Rozwoju i Finansów uznał za udowodnione. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie naruszono art. 43 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa w związku z art. 30 § 3 K.p.a.. Zdaniem Strony Skarżącej w decyzji zakwestionowano prawidłową reprezentację Województwa przez Marszałka Województwa i wywodzono z tego faktu negatywne skutki procesowe dla Strony niniejszego postępowania. Jednakże strona nie wykazała jednak w jaki sposób zaskarżona decyzja z dnia 11 sierpnia 2017 r. naruszyła przepisy prawa oraz spowodowała negatywne skutki procesowe dla Województwa. Podkreślenia wymaga, że zaskarżona decyzja nie odnosiła się w żaden sposób do kwestii reprezentacji Województwa. Mając powyższe na względzie i uznając, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa wskazanych w skardze jak również naruszenia innych przepisów, które to naruszenie uzasadniałoby uwzględnienie skargi, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 20187r., poz. 1307 ze zm.).