V SA/Wa 1866/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - spec. Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2011 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów w pomniejszonej wysokości oddala skargę Po rozpatrzeniu odwołania D. K, w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] utrzymał w mocy decyzję Nr [...] z dnia v.06.2009 r. wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych nr [...] z wniosku D. K.. Powyższe rozstrzygnięcie zostało oparte na następujących ustaleniach i rozważaniach. D. D. złożyła w dniu [...].15.2006 r. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich. We wniosku zadeklarowała 21 działek rolnych o łącznej powierzchni 28,47 ha, w tym do płatności uzupełniających 28,35 ha. W wyniku przeprowadzonej kontroli wykryto nieprawidłowości w odniesieniu do działki oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], położonej w obrębie [...] gmina [...]. W dniu 10.08.2006 r. wystosowano do strony wezwanie do złożenia wyjaśnień w sprawie. Strona w dniu 29.09.2006 r. złożyła korektę do wniosku, którą zmniejszyła powierzchnię użytków rolnych położonych na działce ewidencyjnej [...] (działka rolna X) do 0,50 ha. W dniu [...].08.2006 r. i [...]0.08.2006 r. została w gospodarstwie strony przeprowadzona kontrola na miejscu. Z kontroli sporządzono raport nr [...], do którego załączono zdjęcia kontrolowanych nieruchomości. W protokole stwierdzono błąd polegający na stwierdzeniu nieprawidłowości w odniesieniu do poszczególnych działek rolnych. Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] z siedzibą w [...] wydał w dniu [...].03.2007 r. decyzję nr [...] o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych). Jako podstawę wydanej decyzji przyjęto zawyżenie powierzchni w wysokości 20,31 % dla JPO i 645,38 % dla UPO. Strona złożyła w dniu 4.04.2006 r. odwołanie od tej decyzji. Podniosła, że nie ponosi winy za zaniedbanie gospodarstwa, a to ze względu na poważne kłopoty ze zdrowiem i chorobę bliskiego krewnego uniemożliwiającą jej wykonanie na czas wszystkich prac polowych. W dniu 30 kwietnia 2007 r. dołączyła do akt sprawy pismo z załączoną płytą CD zawierającą zdjęcia wykonane według twierdzenia strony w kwietniu 2007 r. w gospodarstwie rolnym w [...]e. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR Decyzją nr [...] z dnia [...].05.2007 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Po rozpoznaniu skargi od tej decyzji WSA w Warszawie wydał wyrok w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 1441/07, którym uchylił zaskarżoną decyzję jak i decyzję organu I instancji. W następstwie wykonania tegoż wyroku Organ I instancji wezwał stronę (w dniu 22.04.2008 r.) do złożenia wyjaśnień i przedstawienia dowodów na okoliczność, że E. C. zamieszkiwał z nią we wspólnym gospodarstwie domowym w roku 2006 oraz że strona była jedyną osobą będącą w stanie zapewnić mu opiekę. Nadto organ wezwał do przedstawienia dowodów i wyjaśnień na okoliczność, że w 2006 r. schorzenia strony miały na tyle intensywny przebieg, że uniemożliwiły prowadzenie normalnej działalności rolniczej. Strona stawiła się w dniu 5.05.2008 r. w Biurze Powiatowym ARiMR i złożyła dowody w postaci dokumentacji medycznej E. C. za 2006 r. Nadto oświadczenie L. J. oraz oświadczenie D. S., sołtysa wsi [...] na okoliczność sprawowania opieki nad E. C.. W związku z tym Organ i instancji zweryfikował wyniki kontroli działek rolnych X, A, B, R; na których w pierwszej kontroli stwierdzono brak dobrej kultury rolnej, w kontekście art. 68 rozporządzenia nr 796/2004. (Na wymienionych działkach stwierdzono nieprawidłowości). Wobec powyższego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] działając jako organ i instancji wydał decyzję nr [...], którą przyznał stronie płatność jednolitą w pomniejszonej wysokości i odmówił przyznania płatności uzupełniających nakładając jednocześnie sankcję trzyletnią. Strona w terminie ustawowym złożyła odwołanie od tej decyzji wskazując, że działki zostały błędnie i nierzetelnie skontrolowane, ponieważ strona nie została powiadomiona o kontroli, a część działek nie była w ponownej kontroli mierzona. Podkreśliła, że po dwóch latach trudne jest stwierdzenie stanu działek, szczególnie że obecnie według deklaracji strony część z nich jest ugorowana. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją nr [...] z dnia [...].02.2009 r. uchylił ww. decyzje i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W konsekwencji powyższego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] działając jako organ I instancji wydał w dniu [...].06.2009 r. decyzję nr [...] o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych), i odmówił przyznania płatności uzupełniającej nakładając sankcje. W odwołaniu od ww. decyzji strona podniosła, że nie zgadza się z wynikiem kontroli przeprowadzonej w 2006 r. na działce Y, w trakcie której stwierdzono na tej działce ugór, a nie łąkę, jak deklarowano we wniosku. Podniosła, ze latem w 2005 i w 2006 r. w tym rejonie miała miejsce susza, która wypaliła trawy ale nie chwasty. Na dowód powyższych twierdzeń dołączyła w charakterze dowodu zdjęcia przedmiotowej działki z kwietnia 2007 r. Nadto wskazała, że wnioskowała o przeprowadzenie na działce ponownej kontroli na miejscu. Nie zgodziła się także z przeprowadzoną przez organ weryfikacją wyników kontroli na miejscu. Mając powyższe na względzie organ odwoławczy przypomniał, że stosownie do art. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru płatności w tym jednolita płatność obszarowa i płatności uzupełniające przysługują producentowi rolnemu na będące w jego posiadaniu grunty rolne utrzymane w dobrej kulturze rolnej. Warunkiem przyznania płatności jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha. Przedmiotowa ustawa nie definiuje "posiadania", jednakże posiadanie w jej rozumieniu należy wykładać jako faktyczne użytkowanie gruntów rolnych. Rozstrzygające dla przyznania płatności jest zatem, to kto w danym roku gospodarczym użytkował grunty rolne i utrzymywał je w dobrej kulturze rolnej. Organ wydając decyzję w niniejszej sprawie oparł się na materiale dowodowym w postaci protokołów z kontroli na miejscu z 2006 r., zweryfikowanych w 2008 r. w wyniku odwołania, nadto na wnioskach, oświadczeniach i dokumentacji złożonej przez stronę. Na tej podstawie stwierdził, że powierzchnia działek rolnych faktycznie użytkowana przez stronę jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku obszarowym. Na podstawie kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie strony w dniach [...] i [...] sierpnia 2006 r. stwierdzono nieprawidłowości polegające na zawyżeniu powierzchni użytków rolnych na działkach Y, C, D. Co do działek C i D dokonano pomiaru po granicy uprawy z uwzględnieniem granic ewidencyjnych działki [...] i sąsiednich działek. Stwierdzono, że w pozostałej części nie kwalifikują się one do płatności obszarowych. Na działce Y stwierdzono, że w części granica działki nie pokrywa się z granicą naniesioną na mapie. Nadto wskazano, że w pozostałej części działka nie kwalifikuje się do płatności bezpośrednich. Ponadto na działce stwierdzono ugór kwalifikujący się do płatności JPO w miejsce deklarowanej przez rolnika łąki, (w dacie kontroli nie wykoszony). Na działkach E, K i M stwierdzono zaniżenie powierzchni w stosunku do faktycznie uprawianej, co zostało uwzględnione w kompensacji przy obliczaniu powierzchni stwierdzonej. Na działkach X, A, B i R stwierdzono brak prowadzenia działalności rolniczej, dodatkowo w odniesieniu do działki R stwierdzono, że nie była ona użytkowana rolniczo. Skutkowało to wykluczeniem tych działek w całości z płatności. Strona w trakcie postępowania podniosła okoliczność, że nie skosiła działek A, B i Y, przez co zostały one wyłączone z produkcji ze względu na swój zły stan zdrowia i ze względu na chorobę wujka. Na tej podstawie wniosła o uchylenie sankcji. Na dowód powyższego dołączyła obszerną dokumentację medyczną schorzeń swoich oraz pozostającego na jej wyłącznym utrzymaniu członka rodziny, nadto oświadczenia dwóch świadków. W związku z powyższym organ wskazał, że zgodnie z art. 138 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z 29 października 2004 r. w przypadku wystąpienia różnicy pomiędzy powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną kwota płatności jaka ma być przyznana jest pomniejszana w przedmiotowym roku o dwukrotną wykrytą różnicę, o ile nie wystąpiły nadzwyczajne okoliczności bądź siła wyższa w rozumieniu art. 72 rozporządzenia nr 796/2004. Przepis ten odwołuje się do przypadków siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności o których mowa w art. 40 ust 4 Rozporządzenia nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. Jednocześnie przepis ten wprowadza ograniczenie w postaci obowiązku zgłoszenia organowi wymienionych okoliczności wraz ze stosownymi dowodami na piśmie w terminie 10 dni roboczych od daty ustania tych okoliczności. Zdaniem organu Strona w niniejszej sprawie nie dopełniła tego obowiązku, albowiem choroba członka rodziny miała miejsce w czerwcu 2006 r., podobnie jak choroba strony. Podobnie fakt wystąpienia suszy na terenach położonych w woj, podkarpackim nie został w tym terminie zgłoszony i wykazany organowi. Przepis art. 72 nie będzie miał tu zatem zastosowania. W ocenie organu powyższe nie stoi na przeszkodzie zastosowaniu w niniejszej sprawie przepisu art. 68 rozporządzenia nr 796/2004, jego stosowanie w odniesieniu do płatności jednolitej nie zostało bowiem wyłączone przez przepis art. 136 rozporządzenia 1973/2004. Organ dokonawszy analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego stwierdził, że strona wykazała, że nie ponosi winy w nieprzestrzeganiu dobrej kultury rolnej na zgłoszonych przez siebie działkach. Powyższe nie ma natomiast zastosowania w odniesieniu do pomniejszeń spowodowanych różnicą między powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną, ponieważ rolnik składając wniosek obszarowy zobowiązany jest do wskazania areału gruntów znajdujących się w jego posiadaniu i uprawianych, nadto rodzaju poszczególnych upraw zgodnie ze stanem faktycznym. W świetle powyższego organ dokonał weryfikacji wyników kontroli na miejscu w odniesieniu do działek A, B, R, X, to jest tych w odniesieniu do których w trakcie pierwszej kontroli na miejscu stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej i określił powierzchnię faktycznie użytkowaną na tych działkach, co było niezbędne dla obliczenia powierzchni stwierdzonej, a w konsekwencji należnych stronie płatności. W wyniku pierwszej kontroli nadano im bowiem kod błędu całkowicie wykluczający z płatności bez konieczności określania jej powierzchni. Kontrola wykazała, że powierzchnie działek X, A i R były mniejsze od zadeklarowanych przez rolnika we wniosku obszarowym. Weryfikacja nie była konieczna w odniesieniu do działki rolnej Y, ponieważ powierzchnia kwalifikująca się do płatności jednolitej została dla tej działki określona w trakcie pierwszej kontroli na miejscu. Inspektorzy stwierdzili na tej działce w miejsce deklarowanej łąki ugór na powierzchni 19,53 ha kwalifikujący się jedynie do płatności jednolitej. Stan działki w dacie kontroli został udokumentowany szkicem sytuacyjnym popartym obszernym materiałem fotograficznym, obrazującym stan działki w dniu kontroli. Podkreślono również, że organ wziął pod uwagę fakt, że strona nie ponosi winy za nie dokonanie w terminie koszenia wymienionej działki. Co za tym idzie, fakt późniejszego jej wykoszenia nie ma znaczenia dla sankcji za brak dobrej kultury rolnej, Działka podlegała natomiast wykluczeniu z płatności uzupełniającej jako nie kwalifikująca ssę do tej płatności w dacie kontroli. W związku z zarzutami odwołania materiał dowodowy dotyczący działki Y, w tym w szczególności szkice i zdjęcia działki zostały poddane ponownej analizie celem określenia rodzaju uprawy znajdującej się na działce w dacie kontroli. Wyniki kontroli zostały podtrzymane przez organ. Jego zdaniem nieuzasadniony jest wniosek strony o ponowną kontrolę tej działki. Jest bowiem oczywiste, że od kwietnia 2007 r. strona wykonała na niej odpowiednie zabiegi uprawowe, wobec czego obecny stan działki nie odpowiada stanowi na 2006 r. Organ przypomniał, że strona zadeklarowała do jednolitej płatności obszarowej powierzchnię 28,47 ha. Przy obliczeniu powierzchni uprawnionej do płatności nie uwzględniono działek N i R, ponieważ ich powierzchnia była mniejsza niż 0,10 ha. Powierzchnia kwalifikowana do płatności wyniosła zatem 28,37 ha. Po uwzględnieniu zgromadzonych w sprawie dowodów, w tym wyników kontroli na miejscu co do pozostałych działek powierzchnia stwierdzona wyniosła 24,27 ha. różnica między powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną a stwierdzoną wyniosła 4,10 ha, to jest procentowo 16,89%. W odniesieniu do jednolitej płatności obszarowej o którą ubiegała się strona pomniejszenia nałożono na podstawie art. 138 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z 29 października 2004 r. Zgodnie z w/w artykułem, jeżeli różnica między obszarem zadeklarowanym a wyznaczonym przekracza 3%, lecz nie więcej niż 30% to kwota płatności jaka ma być przyznana jest pomniejszana w przedmiotowym roku o dwukrotną wykrytą różnicę. Kwota jednolitej Płatności Obszarowej do jednego hektara ustalona na rok 2006 wynosi 276, 28 zł.. Kwota która odpowiada różnicy miedzy areałem zadeklarowanym a wyznaczonym (kwota pomniejszenia) została obliczona poprzez pomnożenie dwukrotności różnicy między tymi areałami. Wobec tego kwota jednolitej płatności obszarowej należnej po zmniejszeniu wynosi 4439,82 zł. Organ podniósł, że Strona zgłosiła do uzupełniającej płatności obszarowej powierzchnię 28,35 ha. Przy obliczeniu powierzchni uprawnionej do płatności nie uwzględniono działek N i R, ponieważ ich powierzchnia była mniejsza niż 0,10 ha. Powierzchnia kwalifikowana do płatności wyniosła zatem 28,25 ha. Po uwzględnieniu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności wyników kontroli na miejscu powierzchnia stwierdzona wyniosła 4,36 ha. Różnica miedzy powierzchnią deklarowaną i powierzchnią stwierdzoną wyniosła 23,89 ha, to jest 547,94%. W odniesieniu do uzupełniającej płatności obszarowej w sytuacji, gdy różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym przekracza 20% obszaru stwierdzonego, dla danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej, zgodnie z art. 51 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. Jeśli różnica ta przekracza 50%, rolnik będzie również wyłączony z otrzymywania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym. Kwota ta podlega kompensacji dopłatami do których dany rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków złożonych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym wykrycia różnicy. Kwota Uzupełniającej Płatności Obszarowej została określona w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 13 października 2006 r. w sprawie stawek płatności uzupełniających w 2006 r. (Dz. U. Nr 186, poz. 1366). Powyższa płatność wynosi 313,45 złotych do 1 hektara powierzchni uprawy. Kwota która odpowiada różnicy miedzy areałem zadeklarowanym a wyznaczonym (kwota sankcji) została obliczona poprzez pomnożenie różnicy między tymi areałami 23,89 ha przez stawkę dopłaty dla I ha 313,45 zł co daje łączną kwotę 7488,32 zł. Wskazano równie, że na podstawie art. 68 rozporządzenia 796/2004 organ nie zastosował w niniejszej sprawie obniżek i wyłączeń związanych z nieprzestrzeganiem zasad dobrej kultury rolnej w gospodarstwie strony. Decyzję organu zaskarżyła D. K. Oświadczyła, że nie zgadza się z nią oraz wnosi o jej unieważnienie. Z uzasadnienia skargi wynika, że w trakcie postępowania administracyjnego popełniono liczne błędy, które wpłynęły na treść podjętych decyzji. W ocenie skarżącej nie uwzględniono, bowiem istotnych dla sprawy dokumentów w postaci materiału zdjęciowego przedstawionego w miesiącu kwietniu 2007 r. Zdjęcia, o których mowa wskazują na to, iż działka Y była łąką, która w trakcie kontroli nie była skoszona. Nie był to natomiast (jak twierdzi organ) nieskoszony ugór. Skarżąca nie zgadza się z organem, który wskazuje, że jedynie zdjęcia wykonane w roku 2006 mogły być tu dowodem. Jej zdaniem kontrole, jakie miały miejsce na gruntach przeprowadzono niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Zwróciła uwagę także na to, że dokonując kontroli w 2008 r. pominięto w całości działkę Y, która była głównym przedmiotem postępowania. Poza tym kontrolę przeprowadzili pracownicy biura w [...] zamiast biura miejscowego. Oprócz tego powołano się na raport z kontroli o wynikach, o której skarżąca nie została poinformowana. Niezależnie od tego kontrole przeprowadzone były (zwłaszcza w postępowaniu odwoławczym) bez obecności rolnika. Podniosła równie, że w toku prowadzonego postępowania nie miała pełnego dostępu do dokumentów gromadzonych w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd zważył, co następuje: Zarzuty sformułowane w skardze nie podważają słuszności kwestionowanej decyzji. Pierwszy z nich dotyczy w istocie niewłaściwie przeprowadzonego postępowania dowodowego w ramach, którego pominięto istotny zdaniem skarżącej dowód z materiału zdjęciowego. Pominięcie tego dowodu doprowadziło organy – jak twierdzi skarżąca do błędnych ustaleń faktycznych, a w konsekwencji do wadliwych decyzji. W ocenie sądu powyższa teza jest nieuprawniona. Zdjęcia zostały wykonane w miesiącu kwietniu 2007 r. Ich autorką była skarżąca a więc osoba najbardziej zainteresowana korzystnym rozstrzygnięciem w sprawie. Co oczywiste obrazują one stan na gruncie jaki miał miejsce w chwili kiedy fotografie wykonano. Nie są one natomiast przekonującym dowodem na to jak grunt wyglądał wcześniej jak i później. To co zdjęcia te przedstawiają nie może podważać wyników kontroli przeprowadzonej w roku 2006, tym bardziej, że w jej ramach dokonano oględzin na miejscu. Potwierdzeniem tego jest nie tylko pisemny raport ale bogata dokumentacja w postaci szkicu graficznego oraz zdjęć fotograficznych. Materiał o którym mowa obrazował stan upraw w dacie kontroli tj. w m-cu sierpniu 2006 r. Dla tych dowodów nie mogą być istotną przeciwwaga zdjęcia zrobione przez skarżącą w okresie późniejszym a mianowicie w miesiącu kwietniu 2007 r. Poza tym brak jest jakichkolwiek powodów aby kwestionować rzetelność sporządzonego raportu. Zdaniem sądu w realiach sprawy niniejszej organy miały uzasadnione podstawy aby przyjąć za wiarygodne to co stwierdzili kontrolujący w kwestii stanu kontrolowanych upraw. Kontrola ta wykazała, że na działkach A, B, R, X nie prowadzono działalności rolniczej w ogóle. Weryfikacja tej kontroli miała miejsce w roku 2008 (przeprowadzono ją 30 maja i 4 czerwca), zaś stosowny protokół z tejże weryfikacji przesłano skarżącej 17 stycznia 2001 r. Była ona konieczna, ponieważ ww. działki wykluczono z płatności w całości, natomiast ze względu na treść wyroku tut. sądu wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1441/07 pojawiła się konieczność rozważenia możliwości zastosowania art. 68 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników. Przepis ten stanowi, że obniżki i wyłączenia z płatności nie mają zastosowania w przypadku gdy rolnik złożył wniosek poprawny pod względem faktycznym lub gdy może wykazać, że nie jest winny nieprawidłowości. W tym miejscu godzi się jednak przypomnieć także treść art. 72 ww. regulacji. Zgodnie z nim przypadki siły wyższej lub wyjątkowe okoliczności podlegają zgłoszeniu w terminie 10 dni od daty ustania tych okoliczności. Z akt sprawy wynika, iż strona powyższego terminu nie dotrzymała co organ zasadnie podkreśla. Zauważa on również słusznie, że weryfikacja nie była konieczna w odniesieniu do działki Y ponieważ powierzchnia kwalifikująca do płatności jednolitej została dla tej działki określona podczas pierwszej kontroli na gruncie. W toku jej trwania stwierdzono, iż na tejże działce zamiast deklarowanej łąki trwałej znajduje się ugór. Stan także i tej działki został należycie udokumentowany (takimi samymi materiałami jak w przypadku działek A, B, R, X). Ponieważ jednak organ uznał, iż skarżąca nie ponosi winy za stan uprawy tejże działki (choroba skarżącej i jej wuja) przeto odstąpiono od nałożenia sankcji. Za bezpodstawny uznać należy zarzut przeprowadzenia kontroli niezgodnie z przepisami prawa. Skarżąca nie precyzuje jakie przepisy miałyby zostać wówczas naruszone. Zapomina o tym, że organ ma prawo dokonywać kontroli upraw bez uprzedzenia rolnika i pod jego nieobecność na gruncie. Może również korzystać z informacji będących bądź mogących być w dyspozycji organów równorzędnych których właściwość rzeczowa jest tożsama z właściwością organu kontrolującego. Zdaniem sądu nie znajduje potwierdzenia zarzut braku pełnego dostępu do dokumentów sprawy. Z materiałów postępowania administracyjnego wynika, że skarżąca miała możliwość zapoznania się z aktami na etapie postępowania prowadzonego w obu instancjach. Mało tego z prawa przysługującego jej w powyższym zakresie faktycznie korzystała. Oprócz tego wydawano jej odpisy z dokumentów względnie ich kserokopie. Udzielano również stosownych pouczeń co do możliwości składania wyjaśnień oraz wniosków dowodowych. Wskazać jednak w tym miejscu należy, że pracownicy organu nie mają obowiązku informowania strony drogą telefoniczną o treści tego wszystkiego co aktualnie znajduje się w aktach sprawy. Stosowne informacje w tym zakresie strona może bowiem uzyskać przeglądając akta osobiście (robiąc notatki, odpisy, etc.) bądź za pośrednictwem pełnomocnika. Reasumując stwierdzić należy, że kwestionowane rozstrzygnięcie jest prawidłowe. Jego treść została potwierdzona w obszernym i przejrzystym uzasadnieniu którego argumentację tut. sąd podziela. Z powyższych względów skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalono.