V SA/Wa 1867/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi Postanowieniem z dnia 16 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. Sp. z o.o. (dalej jako: "skarżąca" lub "spółka") z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego. Odpis ww. postanowienia doręczono pełnomocnikowi spółki w dniu 24 lipca 2015 r. (ZPO – k. 76 akt sądowych). Pismem z dnia 31 lipca 2015 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej wniósł w imieniu spółki wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, tj. nadesłania odpisu pełnego z KRS. Wyjaśnił, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi w dniu 3 czerwca 2015 r., zaś w dniu 10 czerwca 2015 r., w wykonaniu powyższego wezwania, skarżąca złożyła pismo przewodnie wraz z załącznikiem w postaci uwierzytelnionego pełnego odpisu z KRS innego podmiotu niż skarżąca. Pełnomocnik oświadczył, iż poprzez przeoczenie personelu administracyjnego kancelarii do pisma dołączono błędny KRS, o czym skarżąca dowiedziała się dopiero w momencie odebrania przez pełnomocnika w dniu 24 lipca 2015 r. odpisu postanowienia z dnia 16 lipca 2015 r. o odrzuceniu skargi w niniejszej sprawie. Pełnomocnik wskazał, iż w dniu nadania pisma z uzupełnieniem braków formalnych do sprawy V SA/Wa 1867/15, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wysłanych zostało siedem pism – wszystkie w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych. Sześć z nich dotyczyło tego samego podmiotu – F. Sp. z o.o., zaś siódme skarżącej spółki, jednakże do wszystkich siedmiu pism załączono odpis pełny z KRS dotyczący F. Sp. z o.o. Pełnomocnik dodał, iż w kancelarii obowiązuje procedura, zgodnie z którą do obowiązków personelu administracyjnego należy m.in. uzupełnianie braków formalnych pism, przygotowywanie ich do wysyłki i w końcu ich wysyłka. W ocenie pełnomocnika, nie budzi wątpliwości fakt, że czynność nadesłania uwierzytelnionej kopii odpisu pełnego z KRS została dokonana z uchybieniem wyznaczonego terminu dla jej dokonania, jednakże ani pełnomocnik, ani tym bardziej strona, za powyższe uchybienie nie ponoszą winy. Dodał, iż o nienadesłaniu uwierzytelnionej kopi odpisu pełnego z KRS w terminie przesądził błąd pracownika administracyjnego, który znajdując się w sytuacji zbiegu kilku przesłanek (ten sam Sąd, ten sam przedmiot wezwania, ilość sporządzanych pism), dopuścił się omyłki, której ciężko przypisać cechę zawinienia. Zdaniem pełnomocnika, dołożył on wszelkich starań dla prawidłowego dokonania powyższej czynności i z uwagi na to wniosek o przywrócenie terminu może podlegać uwzględnieniu jako uzasadniony. Do wniosku załączono poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię odpisu pełnego z KRS skarżącej wraz z pismem przewodnim, oświadczenie pracownika personelu administracyjnego kancelarii, dowód nadania do WSA w Warszawie w dniu 10 czerwca 2015 r. siedmiu pism. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ustawodawca nie nakłada na stronę składającą wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności obowiązku uprawdopodobnienia zachowania siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., zaś Sąd w takiej sytuacji powinien rozpoznać merytorycznie przedmiotowy wniosek (por. postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 65/11). Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zaś zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przy ocenie wniosku Sąd powinien brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02). W warunkach niniejszej sprawy nie można mówić, że strona składająca wniosek o przywrócenie terminu, uprawdopodobniła brak zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Fakty podane we wniosku, w żadnym wypadku, nie mogą świadczyć o braku winy strony, gdyż nie są to okoliczności, którym można przypisać charakter przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Należy zauważy, iż wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi spółki w dniu 3 czerwca 2015 r. Powyższe wezwanie nie zostało w terminie wykonane przez stronę, bowiem w dniu 10 czerwca 2015 r. wraz z pismem przewodnim nadesłano do Sądu uwierzytelnioną kopię odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego dot. innego podmiotu niż skarżąca, tj. F. Sp. z o.o. Skarżąca powyższych faktów nie kwestionuje. Okolicznością podnoszoną przez pełnomocnika skarżącej, świadczącą o braku winy spółki w uchybieniu terminu, jest natomiast dołączenie przez personel administracyjny kancelarii błędnego odpisu z KRS do pisma skierowanego do Sądu celem uzupełnienia braku formalnego skargi. Pełnomocnik podnosi, iż o nienadesłaniu uwierzytelnionej kopi odpisu pełnego z KRS w terminie przesądził błąd pracownika administracyjnego, który znajdując się w sytuacji zbiegu kilku przesłanek (ten sam Sąd, ten sam przedmiot wezwania, ilość sporządzanych pism), dopuścił się omyłki, której ciężko przypisać cechę zawinienia. W literaturze oraz orzecznictwie dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Strona odpowiada za działania osób, którymi się posługuje przy wykonywaniu czynności. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z 28 maja 2004 r., FZ 93/04 niepubl, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). Innymi słowy, jedynie zaistnienie wyjątkowych, nieprzewidywalnych i niezależnych od strony okoliczności, których nie mogła usunąć w terminie do dokonania danej czynności, może uzasadniać jego przywrócenie. Do takich niedających się przezwyciężyć i przewidzieć przeszkód, niezależnych od strony, nie można jednakże zaliczyć zaniedbania osób, którymi strona się posługuje. Niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie może bowiem stanowić podstawy do przywrócenia terminu. Należy przy tym zauważyć, iż w orzecznictwie przyjmuje się, że niezachowanie należytej staranności przez osobę, której strona powierzyła stosowne obowiązki pociąga również konsekwencje dla niej samej i nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. W świetle powyższego, nie uznano przedstawionych przez skarżącą okoliczności, jako nie dających się usunąć przeszkód uniemożliwiających wniesienie skargi w terminie. Były one skutkiem zaniedbania działań skarżącej, której obowiązkiem było nadzorowanie pracy osoby, której powierzono uzupełnienie braku formalnego skargi. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.