V SA/Wa 1893/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Protokolant - Urszula Chojnacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2010r. sprawy ze skargi Podstawowej Szkoły [...] w K. [...] na informację M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia pozostawić skargę bez rozpoznania Podstawowa Szkoła [...] w K. [...] w dniu 3 grudnia 2009 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...], informujące o negatywnym rozpatrzeniu protestu Szkoły z 13 października 2009 r. dotyczącego odrzucenia jej wniosku o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007 – 2013 (RPO WM) pt "Środowisko dydaktyczne mecenasem wyrównywania szans edukacyjnych." Podstawę wniesienia skargi stanowi art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712). Do skargi Podstawowa Szkoła [...] w K. [...] dołączyła jej odpis, kopię wniosku o dofinansowanie projektu oraz informacją w przedmiocie oceny projektu, kopię protestu i informacji o wynikach procedury odwoławczej oraz dowód uiszczenia wpisu od skargi. Do skargi nie został dołączony dokument, z którego wynikałoby umocowanie dla Dyrektora Szkoły do podpisania i wniesienia skargi oraz do reprezentowania Szkoły w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dokument ten nie został dołączony do akt sprawy do dnia rozprawy pomimo wezwania Skarżącej przez Sąd do uzupełnienia tego braku. Fakt ten jest w sprawie bezsporny, bowiem został potwierdzony w toku rozprawy przez Skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) reguluje postępowanie sądowo-administracyjne wywołane dopuszczalnymi w oparciu o jej przepisy skargami niejednokrotnie odmiennie od ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosowanie tych odmiennych regulacji napotyka na trudności wynikające między innymi z techniki legislacji polegającej na tym, iż niektóre przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mają zastosowanie wprost, inne ulegają modyfikacji a niektóre w ogóle nie mogą być stosowane (szerzej M. Szubiakowski w "Postępowanie w sprawie rozdziału środków w ramach polityki rozwoju oraz sądowa kontrola w tych sprawach", Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego nr 4, str. 31 – 40, 2009 r.). Art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowi, iż w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Poza jednoznacznym wyłączeniem wskazanych przepisów ppsa, ustawodawca w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zawarł przepisy szczególne, wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie przepisów prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym, pomimo że nie zostały one wymienione w art. 30e. Zgodnie z art. 30c. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy czym skarga ta winna zostać wniesiona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym w postanowieniu z dnia 9 grudnia 2009 r. w sprawie sygn. II GSK 1013/09, winien jednak mieć zastosowanie art. 49 ppsa dający stronie możliwość uzupełnienia lub poprawienia pisma w razie niezachowania jego warunków formalnych. Na gruncie art. 28 i 29 ppsa brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny skargi. Sąd w wezwaniu skierowanym do strony powinien wskazać wyraźnie termin do usunięcia tego braku, co w sprawie niniejszej miało miejsce a czego Strona nie wykonała w zakreślonym terminie. Ustęp 5 art. 30c jednoznacznie stanowi w pkt. 2, iż wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. W sprawie będącej przedmiotem rozważań skarga Podstawowej Szkoły [...] w K. [...] złożona została do Sądu bez dołączonego dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie dla Dyrektora Szkoły do podpisania i wniesienia skargi oraz do reprezentowania Szkoły w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponieważ zgodnie z art. 57 § 1 ppsa skarga musi odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym Sąd uznał, iż skarga bez załączonego do niej umocowania do jej podpisania i do reprezentacji Strony przed sądem jest skargą niekompletną w rozumieniu art. 30c. ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Powyższe, w ocenie Sądu, skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia.