V SA/Wa 1903/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2019 r. sprawy ze skargi M. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej oddala skargę. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wszczął postępowanie kontrolne wobec M. Ł. zam. w W. przy ul. [...] M. [...] (dalej także "Podatnik" lub "Strona"). Zgodnie z ww. postanowieniem zakresem postępowania kontrolnego objęto rzetelność deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowość obliczania i wpłacania podatku akcyzowego za 2008 r. Podatnik w 2008 roku prowadził działalność gospodarczą pod nazwą "Firma [...] — Usługi i Handel M. Ł." z siedzibą w W. przy ul. [...] M. [...]. Przedmiotem działalności gospodarczej tego podmiotu było świadczenie usług transportu lądowego pasażerskiego w kraju i za granicą. W konsekwencji poczynionych ustaleń oraz stwierdzonych nieprawidłowości, po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego, decyzją nr [...] dnia [...] maja 2013 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. określił Podatnikowi zobowiązania podatkowe w podatku akcyzowym za okresy rozliczeniowe: 1) styczeń 2008 r. w wysokości [...] zł; 2) luty 2008 r. w wysokości [....] zł; 3) marzec 2008 r. w wysokości [...] zł; 4) kwiecień 2008 r. w wysokości [...] zł; 5) maj 2008 r. w wysokości [...] zł; 6) czerwiec 2008 r. w wysokości [...] zł; 7) lipiec 2008 r. w wysokości [...] zł; 8) sierpień 2008 r. w wysokości [...] zł; 9) wrzesień 2008 r. w wysokości [...] zł. W decyzji określono zobowiązania podatkowe w podatku akcyzowym na podstawie art. 21 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, przy czym zastosowano stawkę podatku akcyzowego w kwocie 2 000 zł/1 000. W uzasadnieniu decyzji organ kontroli skarbowej stwierdził, iż postępowanie kontrolne wykazało, że Podatnik w ww. okresach rozliczeniowych dokonał nabycia [...] l oleju napędowego z niewiadomego źródła w oparciu o "puste" faktury VAT, od którego nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości. Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. zastosował w sprawie art. 4 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie z którym opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie lub posiadanie przez podatnika wyrobów akcyzowych, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości. Stosownie zaś do art. 4 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym czynności, o których mowa w ust. 1-3, podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa. Po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] maja 2013 r. decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy ww. decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B.. Wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 233/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Pana M. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd stwierdził m.in., że Dyrektor Izby Celnej w zaskarżonej decyzji prawidłowo ustalił, że w powyższych okresach rozliczeniowych Podatnik na podstawie nieodzwierciedlających rzeczywistego obrotu faktur VAT dokonał nabycia od innego podmiotu [...] l oleju napędowego, od którego na wcześniejszym etapie obrotu nie została zapłacona akcyza, czego konsekwencją było określenie Stronie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia w. paliwa, zużytego następnie na potrzeby własnej działalności gospodarczej. Ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zgodził się Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt I GSK 1921/14 oddalił skargę kasacyjną Strony. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd podkreślił, że posiadacz lub nabywca wyrobów akcyzowych może zostać zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego w sytuacji, gdy posiadane lub nabyte przez niego wyroby akcyzowe nie były obciążone podatkiem akcyzowym na wcześniejszym etapie obrotu, natomiast organy podatkowe nie były w stanie, w toku postępowania, stwierdzić, że akcyza została zapłacona na wcześniejszym etapie obrotu tym wyrobem, a taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Sąd nie podzielił stanowiska Podatnika, zgodnie z którym, jeżeli jest znany podmiot, który wprowadził olej napędowy do obrotu, w pierwszej kolejności to on jest podatnikiem podatku akcyzowego. Z brzmienia art. 4 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym wynika bowiem, że przesłanką powstania i realizacji subsydiarnego obowiązku podatkowego jest uprzedni brak uiszczenia podatku (niewykazanie tego faktu w toku postępowania) od takich towarów. Dopiero zapłata należnego podatku zwalnia z takiego obowiązku podmiot występujący w kolejnej fazie obrotu. Pismem z dnia [...] lutego 2017 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] maja 2017 r., Podatnik wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej w W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. Uzasadniając wniosek Strona wskazała, że w Jej ocenie dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, a zatem zaistniała przesłanka określona w art. 240 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa uzasadniająca wznowienie postępowania. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. W dniu [...] maja 2018 r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. wpłynęło pismo Strony z dnia [...] maja 2018 r., do którego dołączyła pismo Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w B. z dnia [...] maja 2018 r. o sygn. [...] oraz postanowienie z dnia [...] maja 2018 r. o sygn. [...] o umorzeniu dochodzenia przeciwko M. Ł. podejrzanemu o czyn z art. 56 § 2 Kodeksu karnego skarbowego i inne. Po przeprowadzeniu postępowania, decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. odmówił uchylenia w całości decyzji ostatecznej z dnia [...] grudnia 2013 r. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. (nadanym w placówce Poczty Polskiej S.A. w dniu [...] lipca 2018 r.) Podatnik wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Uznając bezzasadność wniesionego odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] września 018 r. nr [...].zm utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu własnej decyzji organ II instancji podniósł m.in., że postępowanie wznowieniowe składa się z dwóch etapów. W pierwszym etapie rozstrzygnięciu podlega kwestia dopuszczalności wdrożenia trybu nadzwyczajnego, o czym stanowi art. 243 § 1 Ordynacji podatkowej. Etap ten kończy się wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania lub wydaniem decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania jest równoznaczne z rozpoczęciem drugiego etapu, w którym organ zgodnie z art. 243 § 2 Ordynacji podatkowej ustala przede wszystkim, czy w sprawie istotnie zachodzi którakolwiek ze wskazanych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej podstaw wznowienia postępowania. Składając wniosek o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie Strona wskazała, że jego podstawą jest art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 240 § 1 pkt Ordynacji podatkowej, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Podstawa wznowienia postępowania określona w art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej zachodzi wówczas, gdy spełnione są łącznie trzy elementy. Po pierwsze, dowód stanowiący podstawę ustaleń faktycznych w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną okazał się fałszywy. Po drugie, wymóg fałszywości dowodu implikuje istnienie prawomocnego orzeczenia stwierdzającego sfałszowanie dowodu lub też oczywistość sfałszowania dowodu. Po trzecie, na podstawie fałszywego dowodu ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt l FSK 756/10). Wszystkie wymienione elementy wskazane w art. 240 § 1 pkt Ordynacji podatkowej muszą być spełnione łącznie. Niewystąpienie choć jednego z nich skutkuje niemożnością uchylenia decyzji ostatecznej będącej przedmiotem wniosku o wznowienie postępowania. | Zdaniem organu odwoławczego uzasadniając wniosek o wznowienie postępowania Podatnik nie wskazał na konkretne dowody, które Jego | |zdaniem zostały sfałszowane, i na których zostało oparte rozstrzygnięcie decyzji. Ponadto, do stwierdzenia, że dany dowód jest fałszywy nie| |wystarczy subiektywne stanowisko Podatnika. Niezbędne jest prawomocne orzeczenie sądowe stwierdzające sfałszowanie dowodu. Takiego | |orzeczenia sądu brak jest jednak w aktach przedmiotowej sprawy. | |Również Strona nie wskazała takiego orzeczenia. Poza tym, z dokonanej przez organ kontroli podatkowej analizy okoliczności faktycznych | |wypływających z zebranego materiału dowodowego, nie wynika, aby w niniejszej sprawie doszło do ustalenia istotnych dla sprawy okoliczności | |faktycznych z użyciem fałszywych dowodów. | |Organ wyjaśnia, że w postępowaniu wznowieniowym nie mogą odnieść skutku te wszystkie argumenty, które zmierzają do podważenia merytorycznej| |zasadności ostatecznej decyzji wymiarowej. W złożonym wniosku o wznowienie postępowania Strona jedynie stwierdziła, że Jej wnioski dowodowe| |nie zostały uwzględnione, a zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie zostało podjęte na podstawie zeznań przestępców i to ich wyjaśnienia | |stanowiły podstawę do naliczania akcyzy i odmowy odliczenia podatku od towarów i usług. | |Tym samym należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia, że dowody zgromadzone w sprawie były fałszywe, a | |więc nie nastąpiła przesłanka określona w art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej uzasadniająca uchylenie w całości decyzji ostatecznej | |Dyrektora Izby Celnej w W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. | |Skargę na wyżej opisaną decyzję wniósł M. Ł. domagając się jej uchylenia w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania:. | |Decyzji tej zarzucił naruszenie: | |art. 121 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej "O.p.") , przez prezentowanie przez| |organ stanowiska stricte pro fiskalnego, | |art. 122 O.p., przez uwzględnienie jedynie tych okoliczności, które przemawiały na niekorzyść skarżącego, co miało wpływ na wynik | |postępowania, | |art. 124 O.p., przez niewyczerpujące wyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ wydając decyzję, | |art. 180 § 1 O.p., przez niedopuszczenie w toku postępowania wszystkich dowodów, o których przeprowadzenie wnioskowała skarżąca, | |art. 187 § 1 O.p. przez niezebranie całego materiału dowodowego, | |art. 188 O.p. przez nieuwzględnienie wszystkich wniosków dowodowych strony, | |art. 191 O.p. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów wskutek pominięcia wielu istotnych dla sprawy dowodów i oparcie | |rozstrzygnięcia tylko o dowody i fakty, które przemawiają na niekorzyść skarżącej, | |art. 240 § 1 i 5 O.p., poprzez jego niezastosowanie w przedmiotowym postępowaniu, | |art. 2 i 7, 78 Konstytucji RP, polegającego na ich złamaniu w niniejszym postępowaniu. | |W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. | |Sąd zważył co następuje: | |Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. | |Wznowienie postępowania ma charakter postępowania nadzorczego w zakresie stwierdzenia wad postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej | |decyzji. Jest to postępowanie szczególne, stanowiące odstępstwo od zasady stabilności decyzji administracyjnych. | |W ramach postępowania wznowieniowego nie może być oceniana prawidłowość przeprowadzenia postępowania dowodowego w postępowaniu zwykłym. | |Taka ocena może być przeprowadzona jedynie przez organ drugiej instancji w postępowaniu odwoławczym. W postępowaniu prowadzonym w trybie | |wznowienia organ może wprawdzie oceniać sprawę ponownie, ale tylko w takim zakresie jaki wynika z branej pod uwagę przesłanki wznowienia. | |Nie może natomiast dokonywać ponownych ustaleń i oceny materiału dowodowego raz już ocenionego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w | |tej części, która wykracza poza ramy wyznaczone przesłanką wznowienia. | |Złożenie wniosku o wznowienie postępowania rozpoczyna nowe postepowanie podatkowe w stosunku do postepowania prowadzonego w trybie zwykłym.| |Granice badania przesłanek wznowienia postępowania wyznacza wniosek strony jeżeli postępowanie jest wszczęte na wniosek strony. | |Tu zatem organ nie bada z urzędu, czy nie zaistniała inna przesłanka, która nie została zgłoszona przez stronę. W ocenie tak organu jak i | |sądu zamiarem skarżącego w przedmiotowej sprawie było dokonanie przez organ podatkowy w ramach postępowania wznowieniowego ponownej | |merytorycznej analizy zebranego materiału dowodowego i rozstrzygnięcie przez organ co do istoty sprawy. Takie działanie wykracza jednak | |poza kompetencje organów przewidziane w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. | |Zdaniem sądu ma rację organ odwoławczy podnosząc, że ze zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że podatnik nabył wyrób | |akcyzowy w postaci paliwa silnikowego, a od przedmiotowego paliwa na żadnym etapie obrotu nie został zapłacony podatek akcyzowy. Z uwagi na| |fakt, iż nabywcą tego paliwa we wskazanych ilościach w okresie rozliczeniowym objętym postępowaniem był skarżący to stosownie do | |postanowień przepisów ustawy o podatku akcyzowym stał się on podatnikiem w podatku akcyzowym. W konsekwencji zasadne było ustalenie, że | |obowiązek uiszczenia tego podatku spoczywa na Podatniku, który nie udowodnił zapłaty akcyzy od wyrobu we wcześniejszej fazie obrotu. | |Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 3 i ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym kolejny nabywca (zbywca) wyrobu akcyzowego nie jest zobowiązany do| |zapłaty akcyzy, jeżeli wcześniej akcyza została zapłacona. Takie stanowisko podzielił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który | |wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 233/14 oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. nr [...] z dnia [...] | |grudnia 2013 r., oraz Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt I GSK 1921/14 oddalił skargę | |kasacyjną Strony od powyższego wyroku. Sąd I instancji podkreśla, że w uzasadnieniu ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie | |zwrócił uwagę na to, że Podatnik jako uczestnik obrotu gospodarczego powinien wykazać minimum staranności w zakresie ustalenia okoliczności| |zapłaty akcyzy od nabywanego paliwa oraz udowodnienia tej okoliczności, gdyż jest to warunkiem uwolnienia się z obowiązku zapłaty akcyzy | |przez nabywcę, a ponadto to nabywca paliwa z natury rzeczy powinien być posiadaczem wiarygodnych informacji, od kogo nabywa paliwo i czy od| |tego paliwa został zapłacony podatek akcyzowy. Posiadaczem takich informacji nie jest natomiast organ podatkowy i w konsekwencji w znacznej| |mierze to od nabywcy paliwa zależy przebieg postępowania dowodowego. | |Zdaniem sądu strona skarżąca w sposób nieuprawniony ocenia postanowienie z dnia [...] maja 2018 r. o sygn.. [...] o umorzeniu dochodzenia o| |czyn z art. 56 § 2 Kodeksu karnego skarbowego i inne. Zwolnienie Strony z odpowiedzialności karnej nie zwalnia jej z odpowiedzialności | |podatkowej, albowiem postępowanie karne skarbowe i postępowanie podatkowe to dwa odrębne, niezależne od siebie postępowania. W | |rozpoznawanej sprawie to pierwsze pozostaje bez wpływu na wynik postępowania podatkowego. Oba postepowania mają autonomiczny charakter. | |Celem postępowania karnego skarbowego jest ustalenie sprawstwa, winy i ewentualna odpowiedzialność karna lub stwierdzenie jej braku, a nie | |wymiar należności podatkowych, co należy od kompetencji organów podatkowych. | |Zatem tożsamy materiał dowodowy nie musi prowadzić do takiej samej oceny na gruncie prawa karnego skarbowego oraz na gruncie prawa | |podatkowego, gdzie działania lub zaniechania z reguły wywołują określenie skutki niezależnie od nastawienia i woli podmiotu, który | |działania te podjął lub ich zaniechał. Słusznie więc uznano, że umorzenie dochodzenia przeciwko M. Ł. podejrzanemu o czyn z art. 56 § 2 | |Kodeksu karnego skarbowego i inne pozostaje bez wpływu na odpowiedzialność podatkową Strony wynikającą z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli | |Skarbowej w B. nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okresy | |rozliczeniowe: styczeń 2008 r., luty 2008 r., marzec 2008 r., kwiecień 2008 r., maj 2008 r., czerwiec 2008 r., lipiec 2008 r., sierpień | |2008 r., wrzesień 2008 r. oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. i nie | |zwalnia Podatnika z tej odpowiedzialności. | |W zgodzie z powyższym pozostaje nawet stanowisko Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w B. który wskazał w uzasadnieniu postanowienia z| |dnia [...] maja 2018 r., że "w związku z tym, iż w przedmiotowej sprawie akcyza nie została zadeklarowana lub określona od czynności | |sprzedaży na wcześniejszym etapie obrotu ([...] S-ka z o.o., [...] S-ka z o.o.), M. Ł. stał się podatnikiem podatku akcyzowego od | |nabywanego oleju napędowego i zobowiązanym do jego uiszczenia, a przepisy ustawy o podatku akcyzowym, w kontekście opodatkowania, nie | |nawiązują do takich okoliczności, jak dobra wiara podatnika, czy zachowanie należytej staranności w związku z transakcjami nabywania wyrobu| |akcyzowego". | |Sąd nie podziela zarzutów skargi. Organ bowiem uwzględnił wszystkie okoliczności sprawy badając przesłankę wznowienia postępowania wskazaną| |prze Stronę. | |Wyjaśnił precyzyjnie czym kierował się odmawiając uchylenia decyzji ostatecznej. Na akceptację nie zasługują także zarzuty dotyczące | |naruszenia przepisów dotyczących postępowania dowodowego, tj. art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 Ordynacji podatkowej. | |Zamiarem Podatnika było dokonanie przez organ podatkowy w ramach postępowania wznowieniowego ponownej merytorycznej analizy zebranego | |materiału dowodowego i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Takie działanie wykracza jednak poza kompetencje organów podatkowych | |przewidziane w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. W ramach postępowania wznowieniowego nie może być oceniana prawidłowość przeprowadzenia | |postępowania dowodowego w postępowaniu zwykłym. Nie można także w postępowaniu wznowieniowym prowadzić postępowania dowodowego | |wykraczającego poza jego zakres. | |W ocenie sądu nie został również naruszony 240 § 1 Ordynacji podatkowej. We wniosku z dnia [...] lutego 2017 r., uzupełnionym pismem z dnia | |[...] maja 2017 r., Podatnik wskazał art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej jako podstawę wznowienia postępowania. I tym żądaniem związany | |był organ (postępowanie w zakresie stwierdzenia, czy wystąpiły przesłanki wznowienia postępowania, prowadzone jest wobec wnioskodawcy w | |granicach jego wniosku). Takie postępowanie zostało przeprowadzone. | |Jeśli chodzi o zgłaszane przez skarżącego wnioski dowodowe to odnoszą się w istocie do postępowania zwykłego dotyczącego decyzji | |określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym i nie mogą być przeprowadzone w postępowaniu wszczętym wnioskiem o wznowienie | |postępowania zakończonego decyzją ostateczną. | |Nie jest również trafny zarzut rozpatrzenia odwołania przez ten sam organ. | |Zgodnie z art. 244 § 1 Ordynacji podatkowej, organem właściwym w sprawach wymienionych w art. 243 jest organ, który wydał w sprawie decyzję| |w ostatniej instancji. | |Jeżeli więc w przedmiotowej sprawie decyzję w ostatniej instancji wydał Dyrektor Izby Celnej w W. to organem właściwym do wznowienia | |postępowania na mocy art. 244 § 1 Ordynacji podatkowej powinien być ten organ. Jednak wskutek reorganizacji administracji celnej i | |podatkowej wprowadzonej ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, z późn. zm.) | |organ ten przestał istnieć, a jego odpowiednikiem w nowej strukturze organizacyjnej stał się Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W.. I | |to właśnie ten organ wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej w W. nr [...] z dnia [...] grudnia| |2013 r., a następnie wydał decyzję odmawiającą uchylenia tej ostatecznej decyzji. | |Na mocy art. 13 § 1 pkt 2 lit. c) Ordynacji podatkowej organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od powyższej decyzji był Dyrektor Izby | |Administracji Skarbowej w W.. | |Nie naruszono zatem także wskazanych w skardze przepisów konstytucji RP. | Podstawą wyroku jest art. 151 p.p.s.a