V SA/Wa 1909/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia - uchyla zaskarżone postanowienie - Postanowieniem z [...] czerwca 2010 r. nr [...] Minister Pracy i Polityki Społecznej – na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz na podstawie art. 66 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.) – stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia A.M. (zwanej dalej: skarżącą) na postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) z [...] kwietnia 2010 r. znak [...]. W uzasadnieniu organ podał, iż postanowienie Prezesa Zarządu PFRON z [...] kwietnia 2010 r. zostało doręczono skarżącej [...] maja 2010 r. Termin do wniesienia ekspirował [...] maja 2010 r. (w sobotę) Skarżąca zażalenie na powyższe postanowienie wniosła [...] maja 2010 r. (w poniedziałek) poprzez nadanie faxu. W związku z tym, że skarżąca składając zażalenie z uchybieniem terminu, nie zwróciła się do organu odwoławczego o przywrócenie terminu, organ stwierdził, iż zostało ono wniesione z uchybieniem terminu. Skarżąca oryginał zażalenia przesłała do organu drogą pocztową [...] maja 2010 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej wniosła skarżąca [...] lipca 2010 r. Zarzuciła, że gdyby musiała wysłać pismo w piątek, aby nie uchybić terminowi, przysługujący jej 7-dniowy termin na złożenie zażalenia zostałby skrócony do 6 dni, co byłoby niezgodne z przepisami i ograniczałoby jej prawa obywatelskie. Podkreśliła, że sobota i niedziela nie są dniami roboczymi, dziennik podawczy urzędu nie jest czynny, podobnie urząd pocztowy. Dlatego też złożyła zażalenie [...] maja 2010 r. w poniedziałek, w pierwszy dzień roboczy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest zasadna. Zaskarżonym postanowieniem Minister Pracy i Polityki Społecznej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji. Zgodnie z art. 45 ust. 3a ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.) – przy rozpatrywaniu i rozstrzyganiu spraw przez Fundusz, w zakresie nieuregulowanym w odrębnych przepisach, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl art. 141 § 2 k.p.a. – zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie (...). Art. 57 § 4 k.p.a. stanowi natomiast, że jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Jak wynika z akt postępowania, postanowienie Prezesa Zarządu PFRON z [...] kwietnia 2010 r. doręczone zostało skarżącej [...] maja 2010 r. Na postanowienie skarżąca wniosła zażalenie [...] maja 2010 r. Z zestawienia powyższych dat wynika, że termin do wniesienia zażalenia upłynął [...] maja 2010 r. (sobota), natomiast zażalenie zostało wniesione w poniedziałek [...] maja 2010 r. Przepisy k.p.a. nie zawierają definicji "dnia ustawowo wolnego od pracy". Podstawą ustalenia dnia wolnego od pracy jest wyłącznie ustawa z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28 ze zm.), która jednak nie określa, iż soboty (wszystkie) są dniami ustawowo wolnymi od pracy. Takie uregulowanie znalazło się natomiast w ustawie z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), która w art. 12 § 5 stanowi – jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Stwierdzić należy, iż co prawda w k.p.a. nie obowiązuje regulacja przyjęta w Ordynacji podatkowej to jednak w aktualnym orzecznictwie sądowoadministarcyjnym – które skład orzekający w niniejszej sprawie podziela – stosując wykładnię funkcjonalną art. 57 § 4 k.p.a., uznano sobotę za dzień równoważny z dniem ustawowo wolnym od pracy. Taka wykładnia art. 57 § 4 k.p.a. znalazła wyraz m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2009 r. sygn. akt I FSK 1034/08 (pub. LEX nr 582414) w którym stwierdzono, że wykładnia uznająca sobotę za dzień równorzędny z dniem ustawowo wolnym od pracy ma na celu zapewnienie ochrony sądowej praw jednostki, a zwłaszcza umożliwienie jej efektywnego dokonania określonej czynności również w ostatnim dniu upływającego terminu. Zróżnicowanie uprawnień strony w tym zakresie w zależności od tego, czy dana ustawa odwołuje się do przepisów k.p.a. czy przepisów o.p. jest nie do przyjęcia w świetle art. 32 Konstytucji RP i zasady równości wobec prawa. Analogicznie w kwestii wolnej soboty w świetle wykładni art. 57 § 4 k.p.a. wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 czerwca 2008 r., II OSK 682/07. Z kolei w innym wyroku dotyczącym tej samej kwestii (wyrok z 25 kwietnia 2007 r., II OSK 671/06) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał jednoznacznie, że dla przyjęcia, iż dla traktowania sobót jako dni wolnych od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a. nie jest niezbędne uprzednie dokonanie zmiany stanu prawnego. W orzeczeniu tym podkreślono, że różnicowanie sytuacji prawnej obywateli w zależności od tego, czy w tego samego rodzaju sytuacjach mają zastosowanie przepisy k.p.c., k.p.a., czy też Ordynacji podatkowej, prowadziłoby do naruszenia konstytucyjnego wymogu zachowania równości wobec prawa. Dodatkowo wskazać należy, iż także w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.), podobnie, jak w wcześniej w Ordynacji podatkowej, wprowadzono zasadę, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2). Strona postępowania administracyjnego może więc pozostawać w uzasadnionym przekonaniu, że sobota jest traktowana jak dzień ustawowo wolny od pracy nie tylko w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ale także w postępowaniu przed organami administracji publicznej na podstawie przepisów k.p.a. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie organu I instancji w poniedziałek [...] maja 2010 r. Ostatni dzień terminu do wniesienia zażalenia przypadał zaś w sobotę [...] maja 2010 r. Oznacza to, zważywszy na powyższe wywody, że zażalenie zostało wniesione w terminie i jako takie powinno zostać rozpatrzone merytorycznie przez organ odwoławczy. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za zasadną i działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.