V SA/Wa 1918/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 26 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Agencji Rynku Rolnego z (...) sierpnia 2015 r. nr (...) sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) maja 2016 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego postanawia: oddalić wniosek Skarżący W. P. w piśmie procesowym datowanym na [...] października 2016 r. złożył wniosek wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Agencji Rynku Rolnego z [...] sierpnia 2015 r. nr [...]w sprawie ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego za przekroczenie przysługującej kwoty indywidualnej. Jako przesłankę wstrzymania wykonania decyzji z [...] sierpnia 2015 r. wskazał, że w postępowaniu poprzedzającym jej wydanie był pozbawiony możliwości udziału w postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 817), dalej "p.p.s.a., nie przewiduje instytucji "wstrzymania rygoru natychmiastowej wykonalności", dlatego złożony wniosek Sąd potraktował jako wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej tam decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego z [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego Wniosek z 10 października 2016 r. o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji Dyrektora Agencji Rynku Rolnego z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego za przekroczenie przysługującej kwoty indywidualnej. W związku z tym, że istnieje rozbieżność pomiędzy przedmiotem rozpoznawanej skargi (postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] maja 2016 r. odmawiające wznowienia postępowania), a przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (decyzja Dyrektora Agencji Rynku Rolnego z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego za przekroczenie przysługującej kwoty indywidualnej) należy ustalić, czy decyzję stanowiącą przedmiot wniosku o wstrzymanie wykonania można zakwalifikować jako wydaną "w granicach tej samej sprawy". Dopiero bowiem pozytywne przesądzenie tej kwestii pozwoli na rozważenie możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej. Sąd rozpoznający wniosek podziela pogląd, iż sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy rozumieć w ten sposób, iż dotyczy ono sprawy w ujęciu materialnym. W związku z tym o postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy tożsame przedmiotowo i podmiotowo, a więc gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, takiego samego przedmiotu i stanu faktycznego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OZ 751/10, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienie odmawiające wznowienia postępowania i decyzja w sprawie ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego za przekroczenie przysługującej kwoty indywidualnej nie zostały wydane w granicach tej samej sprawy. W konsekwencji należy przyjąć, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez Dyrektora Agencji Rynku Rolnego w sprawie ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego za przekroczenie przysługującej kwoty indywidualnej nie może zostać uwzględniony. Zdaniem Sądu rozpoznającego wniosek kwestia odmowy wznowienia postępowania oraz ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego za przekroczenie przysługującej kwoty indywidualnej, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Stwierdzić bowiem należy, że podstawę wydania decyzji ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego za przekroczenie przysługującej kwoty indywidualnej stanowiły przepisy ustawy z 20 kwietnia 2014 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 50 ze zm.) o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, a podstawą prawną wydania postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania stanowiły przepisy regulujące warunki wszczęcia postępowania w celu wzruszenia decyzji ostatecznej. Zauważyć należy, że postępowanie w sprawie wznowienia, co do zasady składa się z dwóch etapów. Przystępując do rozpoznania wniosku organ bada warunki formalne wniosku i odmawia wznowienia jeżeli uzna, że warunki te nie zostały spełnione, a więc wznowienie postępowania nie jest dopuszczalne z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż żądanie wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Agencji Rynku Rolnego z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] wykracza poza granice postępowania wyznaczonego treścią zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.