V SA/Wa 1922/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. J. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić wniosek. Postanowieniem z 11 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzuciła skargę A. J. na postanowienie Ministra Finansów z [...] czerwca 2011 r. z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Pismem procesowym z 26 października 2011 r. (data nadanym w polskim urzędzie pocztowym) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Uzasadniając wniosek podniosła, iż w okresie od 3 do 5 sierpnia 2011r. przebywała w szpitalu i nie mogła w terminie złożyć skargi na postanowienie Ministra Finansów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (termin upływał 4 sierpnia 2011r.). Dlatego też złożyła skargę pierwszego dnia, w którym było to możliwe, tj. 5 sierpnia 2011. (data opuszczenia szpitala). Do wniosku załączyła kartę informacyjną ze szpitala. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie, zgodnie z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek skarżącej uznać należy za spóźniony, bowiem jego wniesienie do Sądu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w omawianym art. 87 § 1 p.p.s.a.. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż termin do złożenia skargi na postanowienie organu z [...] czerwca 2011 r. o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną upłynął w dniu 4 sierpnia 2011 r. Skarżąca – w dniu 5 sierpnia 2011r. – dokonała czynności procesowej, tj. złożyła w polskim urzędzie pocztowym pismo z 5 sierpnia 2011 r. będące skargą na powyższe postanowienie organu. Tym samym przyjąć należy, iż przyczyna uchybienia terminowi ustała najpóźniej w dniu dokonania tej czynności, tj. 5 sierpnia 2011 r., skoro skarżąca była w stanie nadać korespondencję do Sądu, za pośrednictwem organu. Podniesienia wymaga, iż termin siedmiu dni do wniesienia pisma liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o tym (por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Zakamycze 2005, s. 217). Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 6 grudnia 2007 r. o sygn. akt. II GZ 186/07. Nie można zatem skutecznie skorzystać z instytucji przywrócenia terminu w sytuacji, w której skarżąca strona – po jego uchybieniu – dokonuje w terminie o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. jedynie samej czynności, nie składając wraz z nią jednocześnie (bądź w ciągu omawianych siedmiu dni) wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż termin do złożenia przedmiotowego wniosku rozpoczął swój bieg dnia następnego po dniu w którym ustała przyczyna uchybienia i upłynął w dniu 12 sierpnia 2011 r. W konsekwencji, wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu – nadany w dniu 26 października 2011 r. – uznać należy za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, wniosek skarżącej jako spóźniony podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł w sentencji postanowienia.