V SA/Wa 1937/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-09-04
Skład orzekający: Beata Blankiewicz-Wóltańska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, oparty jedynie na twierdzeniu o możliwości wyrządzenia znacznej szkody z powodu podeszłego wieku i braku środków finansowych, spełnia wymogi formalne i merytoryczne określone w art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, ponieważ skarżąca nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo twierdzenie o szkodzie, bez przedstawienia dowodów potwierdzających trudną sytuację majątkową i jej związek z wykonaniem decyzji, nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora ARiMR ustalającej kwotę nienależnie pobranych płatności. Jako uzasadnienie podała, że konieczność zwrotu 14.464,14 zł wyrządzi jej znaczną szkodę, ponieważ jest emerytką w podeszłym wieku i nie ma możliwości uregulowania tej sumy. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. H. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego p o s t a n a w i a - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W skardze na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. skarżąca zawarła wniosek wstrzymanie wykonania tej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazała, iż konieczność zwrotu kwoty 14.464,14 zł określonej w zaskarżonej decyzji wyrządzi jej znaczną szkodę. Skarżąca ma bowiem [...] lat, jest emerytką i nie ma możliwości uregulowania ww. sumy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 cyt. ustawy). Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W świetle powyższej regulacji należy podkreślić, że strona skarżąca była zobowiązana wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie wniosku winno bowiem wskazywać na okoliczności uzasadniające jego żądanie, przy czym okoliczności te muszą mieć charakter zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu jest zasadne w stosunku do skarżącej. Twierdzenia te powinny być poparte dokumentami źródłowymi (por. J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006 r., s. 188).
Tymczasem w niniejszej sprawie strona skarżąca nie dołączyła takich dokumentów, Sąd zaś nie ma obowiązku wyręczania strony skarżącej w kwestii dokumentowania jej sytuacji majątkowej.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 grudnia 2009, sygn. akt II OZ 1108/09 obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony.
W przedmiotowej sprawie skarżąca ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi jej znaczną szkodę, gdyż z uwagi na podeszły wiek nie będzie ona w stanie uregulować kwoty określonej w tejże decyzji. W związku z tym nie można dokonać oceny merytorycznej wniosku w celu ustalenia, czy rzeczywiście – zgodnie z twierdzeniem skarżącej – wykonanie zaskarżonej decyzji może w konsekwencji doprowadzić do "wyrządzenia skarżącej znacznej szkody".
W tej sytuacji Sąd uznał, iż skarżąca nie wykazała, aby w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło