V SA/Wa 1946/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. "[...]" Sp. z o.o. w O. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... grudnia 2012 r. Nr ... w przedmiocie negatywnej opinii do zmian w planie dochodzenia do uznania; postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismem z ... lipca 2013 r. (data nadania pocztowego), G. "[...]" Sp. z o.o. w O. (zwana dalej: skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... grudnia 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wyjaśniała, iż Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR negatywną opinię do zmienionego planu dochodzenia do uznania, polegającej na zmniejszeniu rocznej kwoty wydatków, pierwotnie zatwierdzonych w tym planie uzasadnił brakiem wydania przez Polskę odpowiednich przepisów krajowych, wdrażających nowe uregulowanie UE, zgodnie z delegacją rozporządzenia Komisji (UE) Nr 302/2012 z dnia 4 kwietnia 2012 r. W ocenie skarżącej dopiero rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 stycznia 2013 r. w sprawie maksymalnego odsetka, o jaki można zmniejszyć całkowitą kwotę wydatków w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw za organizację producentów owoców i warzyw wprowadzono do ustawodawstwa polskiego możliwość zmniejszenia całkowitej kwoty wydatków w ciągu danego roku i na dany rok w wysokości 50%. Tym samym podstawa wydania przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR negatywnej opinii przestała istnieć. Zdaniem skarżącej okoliczności te tzn. brak wymaganych ustawodawstwem UE przepisów, ostateczne ustosunkowanie się Dyrektora ARiMR do wniosku o ponowne wydanie opinii, choroby, urlopy osób decyzyjnych, jak też odwołania i powołania członków organu statutowego Spółki, uniemożliwiły skarżącej złożenie skargi w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że złożenie w niniejszej sprawie skargi nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu. Jak wynika z akt sprawy odpis zaskarżonego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 20 grudnia 2012 r. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 08 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 j.t., dalej: p.p.s.a.) – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga została wniesiona do Sądu za pośrednictwem organu 24 lipca 2013 r., (data nadania pocztowego), czyli po upływie omówionego terminu bowiem termin do jej wniesienia upływał 21 stycznia 2013 r. Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wyjaśnić w pierwszej kolejności należy, iż stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Skarżący takiego zaangażowania w terminowym uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie wykazał. Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącą okoliczności odnoszące się do braku wymaganych ustawodawstwem UE przepisów oraz przejściowe problemy zdrowotne członków zarządu skarżącej spółki, jak też urlopy osób decyzyjnych. Brak bowiem, w ocenie skarżącej wymaganych przepisów prawa, przy właściwym pouczeniu skarżącej o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Prezesa ARiMR z dnia ...12.2012 r., Nr ... nie uzasadnia okoliczności powodującej pozytywne rozpatrzenie wniosku tym bardziej, że po pewnym okresie czasu skarżąca skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i wniosła skargę na powyższe postanowienie. Także niezależnie od częstotliwości zmian i czasu procedowania w zakresie odwoływania i powoływania organu uprawnionego do reprezentacji podmiotu (Dział 2 KRS) spółkę z o.o. reprezentuje podmiot, który nie został wykreślony z Działu 2 KRS, a zatem wpisany (istniejący) w dniu dokonywania czynności. Tym samym okoliczność powoływania i odwoływania podmiotu uprawniającego do reprezentowania skarżącej spółki nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie wnioskowanego terminu. Na marginesie Sąd dodatkowo zauważa, że zażalenie z dnia ....10.2012 r. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia ....10. 2012 r., Nr ... podpisane zostało przez członków zarządu T. K. oraz S. G. tj. te osoby, które w nadesłanym do Sądu odpisie KRS z dnia ...09.2013 r. również pełnią funkcję członków zarządu, a jednocześnie osób uprawnionych do reprezentacji skarżącej (str. 4 odpisu KRS). Wywnioskować tym samym można, że osoby te również uprawnione były do reprezentowania skarżącej w okresie uprawniającym do wniesienia skargi. Także ogólnikowe stwierdzenia skarżącej o przebywaniu części osób uprawnionych do jej reprezentowania na urlopach oraz przejściowe problemy zdrowotne członków zarządu nie mogą stanowić podstawy do przywrócenia wnioskowanego terminu, tym bardziej, że sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim, nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu[1]. Mając powyższe na uwadze jak też uwzględniając prawidłowe pouczenie skarżącej o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, nie można, w ocenie Sądu przyjąć, aby skarżąca uprawdopodobniła brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Skarżąca nie wykazała zatem związku pomiędzy przedstawionymi Sądowi argumentami, a niemożnością złożenia skargi w terminie. W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji. ----------------------- [1] Postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 858/11 - LEX nr 1116237.