V SA/Wa 1955/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 11 września 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. w Z. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania ze środków unijnych p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z [...] lutego 2015r. nr [...] zobowiązał C. w Z. do zwrotu dofinansowania ze środków unijnych. W skardze na powyższą decyzję, strona skarżąca wniosła m.in. o wstrzymanie przez organ wykonania decyzji z [...] lutego 2015r., w zakresie kwoty 9.835,00 zł, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Minister Infrastruktury i Rozwoju postanowieniem z [...] kwietnia 2015r. odmówił wstrzymania wykonania własnej decyzji z [...] lutego 2015r., z uwagi na fakt, że strona skarżąca nie załączyła dokumentacji finansowej, która uprawdopodobniłaby zasadność wniosku. Pismem z 8 maja 2015r. strona skarżąca podtrzymała wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji przed tut. Sądem. Pismem z 29 maja 2015r. strona skarżąca poinformowała, że należności objęte zaskarżoną decyzją (na kwotę 12286,63 zł jako kwotę należności głównej oraz 9835,00 zł jako pozostałe opłaty i podatki) zostały wyegzekwowane mocą tytułu wykonawczego nr [...] z [...] marca 2015r. i zawiadomienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego (nr zawiadomienia [...] z [...] maja 2015r.). A tym samym co podkreśliła strona skarżąca wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a."), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. W doktrynie i orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który podziela również Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że Sąd może wstrzymać wykonanie takiego aktu, który nie został jeszcze wykonany (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012). W sytuacji, z którą mamy do czynienia w niniejszej sprawie, a więc gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy (zob. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2004 r. OZ 26/04, przytoczone w Komentarzu J. P. Tarno do art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis 2011, jak też np. postanowienia NSA 29 kwietnia 2015 r. I OZ 374/15 i z 8 lutego 2014 r. II FZ 1039/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W tej sytuacji należy stwierdzić, że skoro decyzja została już wykonana, to brak jest możliwości, by wstrzymać jej wykonanie, a wniosek stał się bezprzedmiotowy, jak słusznie wskazała strona skarżąca w piśmie z 29 maja 2015r. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.