V SA/Wa 1961/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; oddala skargę. Na wniosek A. K. z dnia [...] kwietnia 2008 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P., decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...], przyznał wnioskodawcy jednolitą płatność obszarową w kwocie [...] zł, z pomniejszeniem płatności o kwotę [...] zł, ze względu na stwierdzone nieprawidłowości na działce nr [...]. Organ wskazał, iż w oparciu o obraz ortofotomapy wykonanej w dniu [...] sierpnia 2004 r. przyjął, iż powierzchnia na działce nr [...] nie spełniała warunków utrzymania dobrej kultury rolnej na dzień [...] czerwca 2003 r. - co stanowiło warunek przyznania jednolitej płatności obszarowej. Równocześnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. odmówił A. K. przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych i uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych wskazując, iż różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzona dla grupy upraw wynosi więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej dla tej grupy co skutkuje nieprzyznaniem żadnej pomocy. W odwołaniu z dnia [...] maja 2009 r. A. K. zakwestionował pomiary wykonane na podstawie ortofotomapy z dnia [...] sierpnia 2004 r. i wyjaśnił, iż w 2003 r. na spornej działce nr [...] wysiał kukurydzę, która osiągnęła wysokość ponad 2 m wysokości stwarzając obraz jakby na działce był las. Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2009 r. stojąc na dotychczasowym stanowisku. Po rozpoznaniu skargi A. K. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 stycznia 2010 r., sygn. V SA/Wa 1222/09, uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał na niedostateczne wyjaśnienie przez organ stanu faktycznego sprawy a w wytycznych dla organu nakazał przeprowadzenie postępowania dowodowego zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 kpa a następnie rozważenie w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym zgodnie z art. 107 § 3 kpa, w sposób kompleksowy wszystkich okoliczności podnoszonych przez skarżącego. W decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], wydanej po ponownym rozpoznaniu sprawy Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. kolejny raz utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] kwietnia 2009 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2008. W uzasadnieniu organ wskazał, iż wnioskodawcy znany był wymóg niezbędny do otrzymana płatności bezpośrednich – grunty musiały być utrzymane w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. Przeprowadzone postępowanie dowodowe tego nie wykazało. Organ podkreślił, iż bezsporne jest w sprawie, że w 2008 r. działka nr [...] utrzymana była w dobrej kulturze rolnej, jednakże nie może to zmienić oceny jej stanu na 30 czerwca 2003 r. W skardze z dnia 24 maja 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. K. powtórzył swoje stanowisko co do należytego stanu działki nr [...] w 2003 r. stwierdzając, iż nie gromadził dowodów fakt ten potwierdzających. Podniósł jednocześnie, iż przesłana mu przez organ ortofotomapa nie zawierała żadnego opisu, z którego wynikałoby, co według tej mapy znajduje się na gruncie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 26 stycznia 2011 r., sygn. V SA/Wa 1350/10, uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd uznał za zasadne stanowisko strony, iż znajdująca się w aktach administracyjnych mapa obejmująca sporną działkę jest całkowicie nieczytelna. W wytycznych dla organu Sąd podkreślił, iż jakkolwiek ortofotomapa jest dowodem w sprawie, to jednak nie jest dowodem, którego nie można podważyć. W aktach sprawy winien znaleźć się ten dokument w postaci czytelnej, bo to na organie spoczywa obowiązek udowodnienia, iż w dniu 30 czerwca 2003 r. działka nr [...] w całości nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej. Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], po ponownym rozpoznaniu sprawy i tym razem utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] kwietnia 2009 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2008. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu i wypełniając wskazówki Sądu organ dołączył do materiału dowodowego czytelne obrazy fragmentu ortofotomapy ze zdjęciami wykonanymi w dniach [...] sierpnia 2004 r. i [...] czerwca 2010 r. a także legendy aplikacyjne do tych zdjęć. Dokonując oceny tego materiału dowodowego oraz stwierdzając, iż wnioskodawca sam nie przedstawił żadnych innych dowodów organ stwierdził, iż dowód z ortofotomapy z dnia [...] sierpnia 2004 r. jest niepodważalny i przesądza o braku dobrej kultury rolnej na działce nr [...] w dniu 30 czerwca 2003 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2011 r. na decyzję Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], A. K. powtórzył swoje dotychczasowe stanowisko. Nadal kwestionował zapis ortofotomapy wykonanej w roku 2004 jako miarodajnego dowodu na stan działki nr [...] w dniu 30 czerwca 2003 r. Nadal stał też na stanowisku, iż wysoka na ponad 2 metry kukurydza stworzyła na zdjęciu wrażenie lasu. Akcentował pozytywne wyniki późniejszych kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Poza przeprowadzeniem wynikającej między innymi z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontroli działalności organu administracji pod względem zgodności z prawem, Sąd w rozpoznawanej sprawie oceniał na gruncie art. 153 ppsa, czy Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W., przy ponownym rozpoznaniu sprawy, zastosował się do wiążących go wskazań zawartych w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. V SA/Wa 1222/09 oraz z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. V SA/Wa 1350/10. W ocenie Sądu ostatecznie zgromadzony przez organ materiał dowodowy i sposób jego oceny zgodne są z wytycznymi i odpowiadają zasadom zawartym w art. 7, 77 § 1 i 80 kpa. Wysnuty na ich podstawie wniosek o braku dobrej kultury rolnej na działce nr [...] w dniu 30 czerwca 2003 r. znajduje pełne odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym i nie ma cech dowolności. Dołączone do akt administracyjnych (k-153 do 158) wizualizacje danych przestrzennych zawierające zdjęcia fragmentów ortofotomapy odnoszącej się do spornej działki nr [...] są bardzo czytelne i przejrzyste a karta zawierająca legendę aplikacyjną pozwala zarówno na odczytanie przedstawionych dowodów, jak też na weryfikację przez Sąd stanowiska organu. Analiza zdjęcia z dnia [...] sierpnia 2004 r. (k-157,158) pozwalała organowi stwierdzić, Sąd tę ocenę podziela, iż powierzchnia całej działki nr [...] w tej dacie była równomiernie zadrzewiona. Nie można racjonalnie przyjąć, iż taki obraz mogłaby dawać, jak twierdzi skarżący, kukurydza – nawet bardzo wysoka. Widoczny na zdjęciu stan zadrzewienia nie mógł powstać w przeciągu około jednego roku. Tak więc musi ostać się stanowisko organu, iż stan ten był na działce w dniu 30 czerwca 2003 r. Ocenę tę potwierdza także porównanie zdjęcia z [...] sierpnia 2004 r. ze zdjęciem z [...] czerwca 2010 r., kiedy to bezspornie fragment działki nr [...] był już w dobrej kulturze rolnej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznając skargę A. K. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] lipca 2011 r. (nr [...]) za nieuzasadnioną, z mocy art. 151 prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi skargę tę oddalił.