V SA/Wa 1970/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-03-24
Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej, oparty na nowych dowodach dotyczących trudnej sytuacji finansowej strony i kumulacji kar pieniężnych, powinien zostać uwzględniony?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zmienić lub uchylić postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, jeśli strona przedstawi nowe okoliczności uzasadniające wstrzymanie. W tym przypadku, nowe dowody dotyczące pogarszającej się kondycji finansowej spółki, wygaśnięcia zezwoleń i kumulacji kar pieniężnych, uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, aby zapobiec trudnym do odwrócenia skutkom ekonomicznym.Stan faktyczny
Spółka F. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. wymierzającą karę pieniężną za urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie początkowo odmówił wstrzymania wykonania tej decyzji, wskazując na brak aktualnych danych finansowych spółki. Spółka wniosła o zmianę postanowienia, przedstawiając nowe dowody dotyczące swojej trudnej sytuacji finansowej, wygaśnięcia zezwoleń i kumulacji kar pieniężnych, argumentując, że zapłata może spowodować nieodwracalne szkody.Rozstrzygnięcie
Zmieniono postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1970/15, i wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1970/15, o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia postanawia: zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1970/15, i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji
Postanowieniem z dnia 10 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia.
Sąd wskazał m.in., iż F. (dalej jako: "Skarżąca" lub "Spółka") nie poparła swojego wniosku aktualnymi danymi dotyczącymi jej kondycji finansowej.
Pismem z dnia 4 marca 2016 r. Skarżąca wniosła o zmianę ww. postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Argumentując swój wniosek Spółka wskazała, że zapłata kwoty określonej w decyzji będzie dla niej bardzo dotkliwa, a uiszczenie jej może spowodować znaczną szkodę w posiadanym majątku Skarżącej, której następstwa mogą być nieodwracalne.
Jak zaznaczyła, zgodnie z załączoną do niniejszego pisma dokumentacją finansową obrazującą jej kondycję gospodarczą (sprawozdanie finansowe za 2014 r., rachunek zysków i strat na dzień 30 listopada 2015 r., oraz bilans sporządzony na dzień 30 listopada 2015 r.), choć 2014 rok zakończył się zyskiem w wysokości [...] zł, to już pierwszy kwartał 2015 r. zakończył się stratą w wysokości [...] zł. Spółka podniosła również, że rok 2013 zakończyła zyskiem netto w wysokości [...] zł, zaś rok 2014 zyskiem netto [...] zł, co wskazuje na stale pogarszającą się kondycję finansową spółki, dla której najważniejszym segmentem działalności gospodarczej są gry na automatach o niskich wygranych ([...] %) oraz gry na automatach w salonach gier ([...] %), natomiast pozostała działalność w zakresie kasyn gry stanowi wartość marginalną ([...] %).
Skarżąca poinformowała, że nie prowadzi w zasadzie innych działalności gospodarczych niż wymieniona wyżej. Podniosła, że w latach 2014-1015 nastąpiło wygaśnięcie wszystkich zezwoleń na punkty gier na automatach o niskich wygranych oraz na salony gier na automatach (upłynął 6-letni okres ich ważności), co spowodowało regres w kondycji finansowej strony, której pozostał jedynie marginalny obecnie segment kasynowy, niezdolny do generowania występujących do tej pory przychodów.
Podała, że toczy się wobec niej szereg postępowań w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych za prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia. Wskazała, że obecna wysokość nałożonych kar wynosi [...] zł, a zatem stanowi kwotę pieniężną, której zapłata w istotny sposób wpłynęłaby na możliwości płatnicze Strony w realiach gospodarczych wyznaczonych przedmiotem jej działalności. Dodała, iż terminy płatności kar pieniężnych mogą następować po sobie w krótkich odstępach czasu, a konieczność ich jednorazowego uiszczenia znacząco wpłynie na wynik finansowy Spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Skarżący są uprawnieni do złożenia ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub wniosku o zmianę już wydanego w tej kwestii postanowienia. Postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania aktu ma bowiem charakter wpadkowy i nie kończy postępowania w sprawie, zatem nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej jest zasadny. Spółka nadesłała do akt sprawy szereg dokumentów dotyczących: jej kondycji finansowej (m.in. bilans oraz rachunek zysków i strat na dzień 30 listopada 2015 r., sprawozdanie finansowe spółki za 2014 i 2013 rok), jak również postępowań prowadzonych wobec Spółki w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych (znajdujących się w toku, jak i już zakończonych), a także łącznej wysokości już nałożonych na Spółkę kar. Nadesłane dokumenty w powiązaniu z wyjaśnieniami Strony pozwalają na ocenę, czy w sprawie niniejszej istnieją podstawy do zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowo-administracyjnym.
Strona upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podziela pogląd Skarżącej, że ocena tej przesłanki nie może się ograniczyć do jej sytuacji materialnej jedynie w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji, bez jednoczesnego uwzględnienia pozostałych, toczących się przeciwko niej postępowań, dotyczących nałożenia innych kar pieniężnych, w łącznej kwocie [...] zł (stan na dzień złożenia wniosku). Biorąc pod uwagę wskazany zysk Spółki za 2014 r., tj. zaledwie [...] zł, fakt, że pierwszy kwartał 2015 r. zakończył się stratą w wysokości [...] zł oraz, że wygaśnięcie w latach 2014-2015 wszystkich zezwoleń na punkty gry na automatach o niskich wygranych oraz na salony gier na automatach spowodowało regres w kondycji finansowej strony, należało przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami), będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa Skarżącej. Następstwem powyższego będzie z kolei ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa, a w konsekwencji, jak Strona podała, nawet konieczność zupełnego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, co może wiązać się ze zwolnieniami pracowników (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 30 września 2014 r. sygn. akt II GZ 497/14 oraz w postanowieniu z 4 listopada 2014 r. sygn. akt II GZ 730/14).
Skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez nią ochrony tymczasowej. W związku z powyższym, w oparciu art. 61 § 4 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło