V SA/Wa 1971/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2012 r. wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi W. K. na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w oparciu o art. 247 p.p.s.a. W dniu 23 lipca 2010 r. (data nadania pocztowego) W. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. 13 stycznia 2012 r. wpłynął faks skarżącego zawierający wniosek o odroczenie rozprawy i ustanowienie pełnomocnika z urzędu z motywacją dotyczącego złego stanu zdrowia skarżącego. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. K. na rozstrzygniecie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albowiem Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie wydał jeszcze rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który został zawarty w piśmie z dnia 17 maja 2010 r. stanowiącym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270] zwanej dalej p.p.s.a prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy dla każdego prawnika z góry, bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego, jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona (por. postanowienia SN z 18 stycznia 1966 r., I CZ 124/65 i z 8 października 1984 r., II CZ 112/84 ). Będą to zatem tego rodzaju sytuacje, w których przepisy obowiązującego prawa niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz , Warszawa 2004, s. 321; por. też orzeczenie SN z 19 marca 1947 r., C.III. 149/47, OSN 1948, nr 1, poz. 12 i postanowienie SN z 8 września 1970 r., II CZ 115/70, OSNCP 1971, nr 6, poz. 104). W przedmiotowej sprawie W. K. złożył skargę na rozstrzygniecie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z akt administracyjnych oraz z oświadczenia złożonego przez pełnomocnika organu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2012 r. wynika, że Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie wydał jeszcze rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który został zawarty w piśmie z dnia 17 maja 2010 r. stanowiącym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając powyższe na uwadze skarga W. K. jest oczywiście bezzasadna i wniosek o przyznanie prawa pomocy w takim wypadku nie podlega merytorycznej ocenie. W tej sytuacji na podstawie art. 247 ww. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.