II CZ 112/84

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN R. Czarnecki.Sędziowie: SN H. Ciepła, SW G. Borkowski (spr.).SentencjaSąd Najwyższy Izba Cywilna i Administracyjna po rozpoznaniu w dniu 8 października 1984 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Henryka K. przeciwko Skarbowi-Państwa - Jednostce Wojskowej w Głogowie o odszkodowanie na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Legnicy z dnia 27 sierpnia 1984 r., sygn. I C 165/84,postanawia:oddalić zażalenie.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 27.08.84 r. Sąd Wojewódzki w Legnicy oddalił wniosek powoda, a zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie p-ko Skarbowi Państwa - Jednostce Wojskowej w Głogowie - o odszkodowanie - z powodu oczywistej bezzasadności powództwa. W oparciu o zawarte w uzasadnieniu pozwu twierdzenia Sąd Wojewódzki przyjął, że roszczenie powoda związane z chorobą z okresu odbywania służby wojskowej w latach 1969-1972 uległo już przedawnieniu, nawet gdyby wchodził w grę 10-letni okres przedawnienia (art. 118 k.c.).Na powyższe postanowienie wniósł zażalenie powód, domagając się jego zmiany i uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata z urzędu.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest uzasadnione.Oczywista bezzasadność powództwa - w rozumieniu art. 116 § 2 k.p.c., na którym to przepisie oparł swoje rozstrzygnięcie Sąd Wojewódzki - zachodzi wówczas, gdy każdy prawnik z góry, bez głębszej analizy prawnej stanu faktycznego, może powiedzieć, że powództwo nie może być uwzględnione.Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Tego rodzaju roszczenie, jak zgłoszone przez powoda, którego podstawę stanowi odpowiedzialność za czyn niedozwolony, ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże w każdym wypadku roszczenie przedawnia się z upływem lat dziesięciu od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę.Jak wynika z pozwu - powód wiąże swoją chorobę i związaną z nią utratą zdrowia z warunkami, w jakich odbywał zasadniczą służbę wojskową. Jeśli się zważy, że został zwolniony z tej służby w dniu 6.10.1972 r. - właśnie z powodu niezdolności spowodowanej chorobą - to przy przyjęciu najdłuższego 10-letniego terminu przedawnienia - jego roszczenia przedawniły się najpóźniej z dniem 6.10.1982 r.W świetle powyższego Sąd Wojewódzki trafnie uznał powództwo za oczywiście bezzasadne.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy w oparciu o art. 387 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.