V SA/Wa 198/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-03-10

Skład orzekający: Beata Krajewska, Irena Jakubiec-Kudiura, Mirosława Pindelska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w trybie art. 61 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, zawierająca kopie dokumentów niepoświadczone notarialnie ani przez profesjonalnego pełnomocnika, może zostać uznana za kompletną?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona w trybie art. 61 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, która nie zawiera oryginałów lub uwierzytelnionych kopii dokumentów wymaganych przez ustawę, nie może zostać uznana za kompletną. Kopie dokumentów niepoświadczone przez notariusza lub profesjonalnego pełnomocnika nie spełniają wymogów art. 61 ust. 4 w zw. z art. 48 § 3 PPSA, co skutkuje pozostawieniem skargi bez rozpatrzenia.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Jednostki Wdrażania Programów Unijnych dotyczące oceny wniosku o dofinansowanie. Do skargi załączono kopie dokumentów, które nie zostały uwierzytelnione zgodnie z wymogami PPSA. Sąd wezwał stronę do uzupełnienia braków poprzez wniesienie oryginałów lub uwierzytelnionych kopii dokumentów. Strona uzupełniła braki, jednakże nie wszystkie dokumenty zostały uwierzytelnione w sposób wymagany przez prawo. W konsekwencji sąd uznał skargę za niekompletną.
Rozstrzygnięcie
Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2016 r. sprawy ze skargi M. na rozstrzygnięcie [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazując, iż dotyczy ona stanowiska [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w W. (zwanej dalej: "MJWPU"), odebranego w dniu 26 stycznia 2016 r., w sprawie wniosku nr [...]. Do skargi załączono następujące dokumenty: 1) podpisany przez osobę uprawnioną do reprezentacji strony odpis wniosku o dofinansowanie nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r.; 2) kopię pisma MJWPU z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] zawierającego informację o odrzuceniu wniosku z uwagi na niespełnienie kryteriów formalnych; 3) podpisany przez osobę uprawnioną do reprezentacji strony odpis protestu z dnia 22 grudnia 2015 r.; 4) kopię pisma MJWPU z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] zawierającego informację o nieuwzględnieniu protestu. Załączone dokumenty (wskazane w pkt 2 i 4) zostały opatrzone pieczęcią "Za zgodność z oryginałem", pieczęcią imienną Prezesa Zarządu D. K., pieczęcią firmową strony oraz podpisane. Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2016 r. strona została wezwana – na podstawie art. 61 ust. 3 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 [(Dz.U. z 2014 r., poz. 1146) – dalej jako "ustawa z dnia 14 lipca 2014 r."] – do uzupełnia braków skargi, poprzez wniesienie kompletnej dokumentacji w sprawie w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, obejmującej w szczególności: a) informację z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], b) informację z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] o wyniku rozpatrzenia protestu – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 7 ww. ustawy). W wezwaniu zawarto pouczenie, że ww. dokumenty nie zostały uwierzytelnione, zgodnie z odnośnymi przepisami prawa, tj. zgodnie z art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.". Strona została tez pouczona o treści art. 48 § 3 i § 4 p.p.s.a. Pismo sporządzone w wykonaniu powyższego zarządzenia zostało doręczone stronie w dniu 22 lutego 2016 r. za pośrednictwem faksu. W dniu 25 lutego 2016 r. strona nadała do sądu przesyłkę zawierającą podpisany przez osobę uprawnioną do jej reprezentacji odpis protestu oraz potwierdzony notarialnie odpis informacji z dnia [...] stycznia 2016 r. o wyniku rozpatrzenia protestu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W art. 61 ustawy z dnia 14 lipca 2014 r. określono szczególne zasady zaskarżenia rozstrzygnięć właściwej instytucji do wojewódzkiego sądu administracyjnego. I tak, stosownie do art. 61 ust. 1, w przypadku nieuwzględnienia protestu, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Skarga, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego i podlega wpisowi stałemu. Kompletna dokumentacja, obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami (art. 61 ust. 2 i 3) Kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii (art. 61 ust. 4). Stosownie do art. 61 ust. 6 ww. ustawy, m.in. w przypadku wniesienia skargi, bez kompletnej dokumentacji, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7, zgodnie z którym w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Z powołanych przepisów ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. wynika, że tryb skłaniania skargi do sądu administracyjnego tam przewidziany, jest trybem szczególnym. Jednym z odstępstw od ogólnych zasad (unormowanych w p.p.s.a) jest pominięcie przy składaniu skargi organu administracyjnego i wniesienie skargi przez stronę skarżącą bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Ustawodawca kierował się w tym względzie z całą pewnością dążeniem do maksymalnego skrócenia postępowania sądowego, służącego możliwie najszybszemu zakończeniu szeroko rozumianego procesu rozdysponowania środków finansowych w ramach programów operacyjnych. Na stronę został nałożony obowiązek opracowania skargi, skompletowania dokumentacji, opłacenia skargi i wniesienia jej bezpośrednio do sądu – w terminie krótszym niż określono w przepisach p.p.s.a. Przepisy art. 61 ust. 1 i 2 powołanej ustawy wprowadziły odstępstwo nie tylko od powyższej reguły, ale co więcej wyłączyły obowiązek organu wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a, tj. obowiązek przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W konsekwencji oznacza to, iż Sąd rozpoznaje sprawę tylko w oparciu o dokumentację złożoną przez stronę skarżącą, która to dokumentacja zastępuje akta administracyjne. Mając na uwadze, że kontrola sądowoadministracyjna obejmuje również ocenę wymogów formalnych jakim winno czynić zadość zaskarżone rozstrzygnięcie, przyjąć należy, iż dokument taki winien być tym samym dokumentem, który pochodził od organu i który został przesłany do strony. Oceny legalności skarżonego pisma można bowiem dokonać tylko wówczas, gdy bez wątpliwości wiadomym jest, że kontroli poddany zostaje dokument odpowiadający jego oryginałowi. Należy również zauważyć, iż ustawa z dnia 14 lipca 2014 r. nie posługuje się pojęciem "warunki formalne", lecz pojęciem "skarga niekompletna", stanowiąc w art. 61 ust. 6 pkt 2, że wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. "Skarga niekompletna" w rozumieniu tego przepisu oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 3. Podkreślić ponadto należy, iż wykładnia językowa art. 61 ust. 4 tej ustawy prowadzi do jednoznacznego stanowiska, iż składane wraz ze skargą dokumenty winny stanowić oryginały, bądź też kopie, jednakże kopie uwierzytelnione. W zakresie oceny wierzytelności dokumentów przedkładanych w toku postępowania przed sądami administracyjnymi, należy też odwołać się do przepisów art. 48 § 3 i § 4 p.p.s.a. zgodnie z którymi zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym, zaś zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie zgodności z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym ma charakter dokumentu urzędowego. Przepisy te znajdują zastosowanie w niniejszej sprawie, ponieważ w art. 64 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. nie wymienia się ich jako wyłączonych. Przedstawione unormowania prowadzą do wniosku, że skarga, o której mowa w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 2014 r. – aby została rozpoznana przez sąd administracyjny – powinna być kompletna (a więc musi zawierać dokumentację wyraźnie określoną w art. 61 ust. 3 tej ustawy). W sytuacji złożenia skargi niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 61 ust. 3) ustawodawca przewidział wezwanie strony do uzupełnienia dokumentacji w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. W niniejszej sprawie strona pomimo wezwania nie nadesłała oryginału lub uwierzytelnionej zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. kopii pisma MJWPU z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] zawierającego informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 14 lipca 2014 r. Dołączona do skargi kopia ww. pisma, pochodzącego od MJWPU, potwierdzona za zgodność z oryginałem przez osobę upoważnioną do reprezentowania strony ale nie będącą notariuszem, bądź występującym w sprawie adwokatem, czy radcą prawnym, nie mogła zostać uznana za spełniające warunki, o których mowa w przepisie art. 61 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 61 ust. 4 ustawy z dnia 14 lipca 2014 r. Wskazać należy, iż powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtowanym w odniesieniu do przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, która zawierała analogiczne unormowania, co do oceny kompletności skargi. W jednym z postanowień NSA (z dnia 17 grudnia 2013 r. o sygn. akt II GSK 2301/13) wskazano dodatkowo, że kopie przedłożonych dokumentów nie mogą zostać uznane jako kopie uwierzytelnione zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. albowiem kopie dokumentów, które winny być uwierzytelnione zgodnie z tym przepisem dotyczą dokumentów, które pochodzą od organu. Pogląd, że dokumenty te – skoro składa je strona, należy traktować jako pochodzące od strony – jest wadliwy. Dokumenty które sporządziła strona to są dokumenty pochodzące od strony, a nie dokumenty w których posiadaniu jest strona. W tym stanie rzeczy dokumentacja dołączona do skargi jest pomimo wezwania niekompletna. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 ust. 6 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. pozostawił skargę bez rozpatrzenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło