V SA/Wa 1981/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-01-10

Skład orzekający: sędzia WSA Tomasz Zawiślak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona przez podmiot, którego umocowanie do jej podpisania nie zostało potwierdzone odpisem z rejestru przedsiębiorców z daty podpisania skargi, powinna zostać odrzucona, pomimo wcześniejszego uchylenia przez NSA postanowienia o odrzuceniu tej skargi z powodu wątpliwości co do prawidłowego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych?
Ratio decidendi
Sąd, związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, ponownie wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do jej podpisania w dacie jej wniesienia. Po bezskutecznym upływie terminu na usunięcie braków, skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A. S.A. na postanowienie Ministra Finansów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pierwotnie odrzucił skargę, jednak Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie z powodu wątpliwości co do prawidłowego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, WSA ponownie wezwał spółkę do złożenia dokumentu potwierdzającego umocowanie do podpisania skargi, co nie zostało uczynione.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S.A. w W. na postanowienie Ministra Finansów (obecnie: Minister Rozwoju i Finansów) z dnia (...) sierpnia 2016 r. Nr (...) w przedmiocie oddalenia skargi na czynności organu egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę Postanowieniem z 31 sierpnia 2017 r. sygn.akt II GZ 627/17Z Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 grudnia 2016 r. sygn.akt V SA/Wa 2805/16 o odrzuceniu skargi A. S.A. w W. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do prawidłowego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Stosownie do treści art. 190 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej "p.p.s.a.") sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego oraz z uwagi na to, iż znajdująca się w aktach sprawy informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców przedstawia stan na dzień 16 stycznia 2017 r. i w związku z tym nie potwierdza umocowania do wniesienia skargi z 9 września 2016 r., zgodnie z zarządzeniem z 10 listopada 2017 r. ponownie wysłano skarżącej spółce wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii potwierdzającego takie uprawnienie w dacie podpisania skargi - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w trybie art. 65 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 131 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1822 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1222 ze zm.). Pismo dwukrotnie awizowano i ostatecznie zwrócono z adnotacją urzędu pocztowego – "nie podjęto w terminie" (dowód: koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k 229 akt sądowych). Doręczenie uznano za dokonane z dniem 13 grudnia 2017 r. W zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały usunięte. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło