V SA/Wa 1991/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-11-06
Skład orzekający: Jarosław Stopczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, przy jednoczesnym negatywnym rozpatrzeniu wniosku o przywrócenie terminu, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, przy braku skutecznego wniosku o przywrócenie tego terminu, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 PPSA. Skuteczność tzw. doręczenia zastępczego zależy od zachowania wszystkich warunków określonych w art. 150 Ordynacji podatkowej.Stan faktyczny
Skarżący W.M. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 września 2014 r. odmówił przywrócenia terminu, a postanowienie to stało się prawomocne. Skarga została wniesiona w dniu [...] czerwca 2014 r., co nastąpiło po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, liczonego od dnia doręczenia decyzji.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący - Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: - odrzucić skargę.
W.M., dalej "Skarżący", wraz ze skargą na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Postanowieniem z dnia 25 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia ww. skargi. Ponieważ Skarżący nie wniósł zażalenia na to postanowienie, stało się ono prawomocne po upływie 7 dni od dnia jego doręczenia, tj. w dniu [...] października 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu na podstawie art. 150 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej "O.p." z którego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 tej ustawy operator pocztowy w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni (art. 150 § 1a O.p.). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 2 O.p.).
Powołany przepis O.p. ustanawia tzw. zastępczy sposób doręczania. Przepis ten umożliwia przyjęcie fikcji prawnej, że pismo, którego adresat nie odebrał z placówki pocztowej lub z urzędu gminy (miasta) w określonym terminie, zostało doręczone z upływem ostatniego dnia tego terminu. Taki tryb doręczenia jest wyjątkiem od zasady właściwego doręczania korespondencji i jako taki winien być interpretowany ściśle. Skuteczność tak zwanego doręczenia zastępczego zależy od zachowania wszystkich warunków takiego doręczenia, które zostały określone w art. 150 O.p. Ma ono niewątpliwie rację bytu z punktu widzenia sprawności obrotu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 września 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 609/09, publ. Lex nr 529398).
W rozpatrywanej sprawie, przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została awizowana po raz pierwszy w dniu [...] grudnia 2013 r., a następnie po raz drugi w dniu [...] grudnia 2013 r. (adnotacje na kopercie zawierającej zaskarżoną decyzję – karta [...] akt administracyjnych). Doręczenie zatem, zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 150 O.p., nastąpiło z dniem [...] stycznia 2014 r. Termin do odebrania tej przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni.
Wskazany w art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia decyzji, tj. od dnia [...] stycznia 2014 r., upłynął w dniu [...] lutego 2014 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu [...] czerwca 2014 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Nadto wniosek skarżącego o przywrócenie tego terminu został rozpatrzony przez Sąd negatywnie.
Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło