V SA/Wa 2011/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant spec. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. w R. na rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia ... czerwca 2016 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. [...] Sp. z o. o. w R. (dalej: "Strona" lub "Skarżąca") złożyła w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (dalej: ,,NCBR’’, ,,organ’’, ,,Instytucja Pośrednicząca’’ lub ,,IP’’ ) wniosek o dofinansowanie projektu o numerze [...] pod tytułem "[...]" w ramach Konkursu 2/1.1.2/2015 Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014 -2020, Oś Priorytetowa: ,,Wsparcie prowadzenia prac B+R przez przedsiębiorstwa’’, Działanie: ,,Projekty B+R przedsiębiorstw’’, Poddziałanie: ,,Prace B+R związane z wytworzeniem instalacji pilotażowej/demonstracyjnej’’. Pismem z [...] maja 2016 r. NCBR poinformowało Stronę, że jej wniosek został oceniony negatywnie z uwagi na niespełnienie kryteriów dostępu oraz nieuzyskanie wymaganej liczby punktów. W odniesieniu do oceny w zakresie naukowo – technologicznym projekt spełnił kryteria dostępu (,,Projekt obejmuje wyłącznie prace rozwojowe i dotyczy innowacji produktowej lub procesowej’’ oraz ,,Projekt wpisuje się w Krajową Inteligentną Specjalizację’’) oraz uzyskał: 3 punkty w ramach kryterium punktowanego: ,,Zaplanowane prace B+R są adekwatne i niezbędne do osiągnięcia celu projektu, a ryzyka z nimi związane zostały zdefiniowane’’ i 2 punkty w ramach kryterium punktowanego: ,,Zespół badawczy oraz zasoby techniczne wnioskodawcy zapewniają prawidłową realizację zaplanowanych w projekcie prac B+R’’. Suma przyznanych punktów w ocenie kryteriów punktowych wyniosła 5. W odniesieniu do oceny w zakresie gospodarczo – biznesowym projekt Skarżącej nie spełnił kryterium dostępu: ,,Własność intelektualna nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu’’, spełnił kryterium dostępu: ,,Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację’’ oraz uzyskał: 1 punkt w ramach kryterium punktowanego ,,Nowość rezultatów projektu’’, 0 punktów w ramach kryterium punktowanego ,,Zapotrzebowanie rynkowe i opłacalność wdrożenia’’, 3 punkty w ramach kryterium punktowanego ,,Wdrożenie rezultatów projektu planowane jest na terenie RP’’ . Suma przyznanych punktów w ocenie kryteriów punktowych wyniosła 4. Łączna suma przyznanych punktów w ocenie kryteriów punktowanych wyniosła 9. Strona zgodnie z zawartym w piśmie pouczeniem złożyła protest wobec wskazanej oceny wniosku. Zarzuty podniesione w proteście dotyczyły oceny kryteriów: ,,Zespół badawczy oraz zasoby techniczne wnioskodawcy zapewniają prawidłową realizacją zaplanowanych w projekcie prac B+R ‘’, ,,Własność intelektualna nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu’’, ,,Nowość rezultatów projektu’’, ,,Zapotrzebowanie rynkowe i opłacalność wdrożenia’’. Strona podniosła również zarzuty o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], organ poinformował Stronę o nieuwzględnieniu złożonego protestu. Odnosząc się do zarzutu protestu dotyczącego kryterium ,,Zespół badawczy oraz zasoby techniczne wnioskodawcy zapewniają prawidłową realizację zaplanowanych w projekcie prac B+R’’ organ stwierdził, że zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Działanie 1.1 Projekty B+R przedsiębiorstw, Poddziałanie 1.1.2 Prace B+R związane z wytworzeniem instalacji pilotażowej/demonstracyjnej (dalej: ,,Przewodnik’’) Wnioskodawca musi posiadać wszystkie kluczowe zasoby osobowe już na etapie składania wniosku o dofinansowanie. Wnioskodawca ma obowiązek dołączenia do wniosku o dofinansowanie umów warunkowych z członkami kluczowego, z punktu widzenia realizacji projektu zespołu badawczego (w przypadku gdy członkowie zespołu badawczego nie są pracownikami Wnioskodawcy). Podkreślił, że zgodnie z Przewodnikiem Wnioskodawca może powierzyć realizację części prac B+R w projekcie podwykonawcy. Jednakże w takim przypadku weryfikacji podlega, czy wnioskodawca wykazał potencjał kadrowy i techniczny podwykonawcy albo wymagania co do potencjału kadrowego/technicznego (w przypadku braku wyboru podwykonawcy na etapie wnioskowania). W przypadku, gdy prace B+R powierzone podwykonawcy mają kluczowy charakter, wybór podwykonawcy musi być zakończony przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, przynajmniej w zakresie etapu kończącego się pierwszym kamieniem milowym, a wnioskodawca ma obowiązek dołączenia do wniosku o dofinasowanie umowy warunkowej z danym podwykonawcą. W odniesieniu do zarzutu Wnioskodawcy dotyczącego pracowników produkcyjnych (robotników), organ stwierdził, że Wnioskodawca rzeczywiście we Wniosku wykazał, że dysponuje personelem pomocniczym (pracownikami produkcyjnymi). W odniesieniu do zarzutów Wnioskodawcy dotyczących dysponowania odpowiednim zapleczem infrastrukturalnym (hala) oraz precyzyjnego określenia wyposażenia, którym powinien dysponować podwykonawca, organ wskazał, że informacje podane we wniosku mają charakter ogólny i nie pozwalają na stwierdzenie, że Wnioskodawca dysponuje odpowiednimi zasobami technicznymi (lub planuje je pozyskać), w tym infrastrukturą naukowo - badawczą (pomieszczeniami, aparaturą naukowo - badawczą oraz innym wyposażeniem niezbędnym do realizacji prac w projekcie), zapewniającymi terminową realizację projektu zgodnie z zaplanowanym zakresem rzeczowym. Ponadto, Wnioskodawca wskazując zamiar zaangażowania podwykonawcy nie przestawił wymagań co do potencjału kadrowego i technicznego podwykonawcy mimo, że zgodnie z Przewodnikiem powinien to uczynić. Również w tym elemencie przedstawione we wniosku informacje mają charakter ogólny i nie pozwalają na zmianę oceny. Uwzględniając przesłanki oceny niniejszego kryterium organ stwierdził, że w świetle Przewodnika podniesione zarzuty nie pozwalają na zmianę dokonanej oceny na korzyść Wnioskodawcy. Odnosząc się do zarzutów dotyczących oceny kryterium ,,Własność intelektualna nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu’’ organ stwierdził, że zgodnie z Przewodnikiem Wnioskodawca jest zobowiązany do szczegółowego opisania we wniosku o dofinansowanie, z jakich baz danych (patentowych i publikacji) korzystał, podania słów kluczowych, których użył oraz wyników, które uzyskał w związku z badaniem stanu techniki. Zgodnie z Przewodnikiem niniejsze kryterium uznaje się za spełnione w sytuacji, gdy zostały spełnione wszystkie wymienione warunki z Przewodnika. Wnioskodawca informuje co prawda, że przeprowadzono analizę na potrzeby zgłoszeń wzorów użytkowych i patentów (sprawy prowadził Rzecznik Patentowy M. B.) oraz ustalono, że Q-moduł nie narusza praw intelektualnych innych podmiotów i stanowi istotną innowację. Wnioskodawca jednakże nie wykazał we Wniosku z jakich baz danych (patentowych i publikacji) korzystał, słów kluczowych, których użył oraz wyników, które uzyskał w związku z badaniem stanu techniki mimo, że powinien to uczynić. Stosowne informacje w tym zakresie Wnioskodawca podaje dopiero na etapie wniesienia Protestu, mimo, że miał obowiązek i mógł to uczynić na etapie składania Wniosku. Argument o braku możliwości dołączenia stosownych załączników nie przekonuje, bowiem Wnioskodawca miał możliwość przedstawienia tych informacji w pierwotnie złożonej dokumentacji aplikacyjnej. Rzeczywiście, zgodnie z informacją wskazaną we Wniosku i przytoczoną w proteście Wnioskodawca informował, że zarejestrował już w Urzędzie Patentowym RP wzór użytkowy "[...]". Zgodzić należy się z Wnioskodawca, że nigdzie we wniosku nie informował, iż Wnioskodawca realizował projekt w konsorcjum firm. Zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że informował w dokumentacji aplikacyjnej, że zgłoszony zostanie przynajmniej jeden patent, a w razie potrzeby dwa lub więcej. Nie jest natomiast zasadny zarzut Wnioskodawcy dotyczący wykorzystania wynalazków członka zespołu badawczego, Pana K.B. oraz związanych z tym wątpliwości natury prawnej. Zgodnie z Przewodnikiem Wnioskodawca powinien dysponować prawami własności intelektualnej, które są niezbędne dla prowadzenia prac B+R zaplanowanych w projekcie. Zarówno informacje wskazane w dokumentacji aplikacyjnej jak również zarzuty i ich uzasadnienie przedstawione w Proteście nie pozwalają na stwierdzenie, że wnioskodawca jest podmiotem wyżej wymienionych praw. Prawa należą do Pana K. B. a warunkowa umowa załączona stanowiąca załącznik do wniosku, do której odwołuje się Wnioskodawca w proteście nie ma za przedmiot choćby warunkowego przeniesienia na Wnioskodawcę wspomnianych powyżej praw i wynalazków. Reasumując organ stwierdził, że w świetle Przewodnika podniesione zarzuty nie pozwalają na zmianę dokonanej oceny na korzyść Wnioskodawcy. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego oceny kryterium ,,Nowość rezultatów projektu’’ organ wskazał, że zgodnie z Przewodnikiem w ramach przedmiotowego kryterium ocenie podlega, czy rezultat projektu, charakteryzuje się nowością co najmniej w skali polskiego rynku, w kontekście posiadanych przez niego nowych cech, funkcjonalności, w porównaniu do rozwiązań dostępnych na rynku. W przypadku innowacji produktowej - nowość rezultatów projektu (co najmniej w skali polskiego rynku) jest rozumiana jako znacząca zmiana, tzn. podczas oceny wniosku brane pod uwagę będą wskaźniki jakościowe i ilościowe, które odróżniają ten produkt od występujących na rynku produktów o podobnej funkcji podstawowej. Dokonując oceny projektu w ramach przedmiotowego kryterium należy brać pod uwagę, czy proponowane innowacyjne rozwiązanie cechuje wystarczający stopień nowości, czy też cechujące to rozwiązanie zmiany/cechy/ nowe funkcjonalności są mało znaczące i nie zawierają w sobie wystarczającego stopnia nowości. Organ zgodził się z zarzutem Wnioskodawcy dotyczącym wykorzystywania surowców odpadowych, ponieważ taka informacja nie została rzeczywiście przedstawiona we wniosku, w związku z czym nie powinna mieć wpływu na dokonaną ocenę. Zdaniem organu technologia modułowa wskazana we wniosku nie stanowi nowości. Wnioskodawca w dokumentacji aplikacyjnej nie przedstawił wyczerpujących i przekonujących argumentów dlaczego produkowane przez niego moduły mają w rzeczywistości cechować się niespotykanymi do tej pory parametrami użytkowymi i wytrzymałościowymi co świadczyć ma o wysokim poziomie innowacyjności oraz przekładać się bezpośrednio na pozostałe korzyści i przewagi. W konsekwencji nie istnieje możliwość znaczącego podwyższenia dokonanej oceny a tym bardziej przyznania postulowanych przez Wnioskodawcę 5 punktów. W związku z przytoczonymi okolicznościami Panel Ekspertów postanowił zmienić ocenę i przyznać 2 punkty w ramach omawianego kryterium w szczególności ze względu na fakt, że wbrew pierwotnemu uzasadnieniu oceny surowce odpadowe nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę. Powyższe w ocenie Instytucji Pośredniczącej uzasadnia podwyższenie oceny niniejszego kryterium z 1 punktu na 2 punkty. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego kryterium ,,Zapotrzebowanie rynkowe i opłacalność wdrożenia’’ organ stwierdził, że Wnioskodawca nie ma podstaw do twierdzenia, że brak wykazania zysku w ciągu 5 lat od zakończenia projektu automatycznie skutkuje oceną niedostateczną. Zgodnie z Przewodnikiem należy bowiem uwzględniać przy ocenie wszystkie przytoczone w nim okoliczności. Można założyć, że jeżeli uda się wprowadzić rezultaty projektu na rynek, to nastąpi w konsekwencji poprawa wyników firmy Wnioskodawcy. To samo można stwierdzić o dokonanej przez Wnioskodawcę definicji rynku docelowego. Jednakże Wnioskodawca nie przedstawił wyczerpujących i przekonujących argumentów dlaczego produkowane przez niego moduły mają w rzeczywistości cechować się niespotykanymi do tej pory parametrami użytkowymi i wytrzymałościowymi co świadczyć miałoby o wysokim poziomie innowacyjności oraz przekładać się bezpośrednio na pozostałe korzyści i przewagi. Konsekwencje powyższej okoliczności muszą być rozpatrywane w kontekście przedmiotowego kryterium. Przekłada się to bowiem bezpośrednio na ocenę tego, czy wykazano, że produkt zaspokoi faktyczne zapotrzebowanie odbiorców oraz czy wykazano, że rezultat projektu będzie konkurencyjny względem innych podobnych rozwiązań oferowanych na rynku. To samo dotyczy oceny czy przyjęte założenia są realistyczne i uzasadnione oraz uprawdopodabniają sukces ekonomiczny wdrożenia wyników projektu. Informacje wskazane w dokumentacji aplikacyjnej nie pozwalają na takie stwierdzenie. Brak przekonującej argumentacji co do tego, że moduły Wnioskodawcy mają w rzeczywistości cechować się niespotykanymi do tej pory parametrami użytkowymi i wytrzymałościowymi co świadczyć miałoby o wysokim poziomie innowacyjności oraz przekładać się bezpośrednio na pozostałe korzyści i przewagi przekłada się także w konsekwencji na ocenę projekcji spodziewanego przychodu oraz kosztów, związanych z oferowaniem nowego produktu/technologii/usługi na rynku. Jeżeli nie przedstawiono przekonujących argumentów świadczących o powyższym, to nie można stwierdzić, że owa projekcja bazuje na racjonalnych i realistycznych przesłankach. To samo dotyczy projekcji spodziewanych korzyści dla przedsiębiorcy w związku z wdrożeniem wyników projektu. Opis proponowanej strategii wdrożenia oraz wykorzystywanych do tego zasobów jak również opis ewentualnych ryzyk związanych z utrudniające wprowadzenie produktu/technologii/usługi na rynek i sposób ich minimalizacji/pokonania cechuje wysoki stopień ogólności. Uwzględniając wskazane powyżej okoliczności dotyczące przedmiotowego kryterium należy stwierdzić, że zarzut zasługuje na częściowe uwzględnienie, bowiem mimo wszystkich powyższych zastrzeżeń ocena na poziomie 0 punktów jest zbyt niska. W związku z powyższym Panel Ekspertów postanowił zmienić ocenę i przyznać 1 punkt w ramach omawianego kryterium. Powyższe w ocenie Instytucji Pośredniczącej uzasadnia podwyższenie oceny niniejszego kryterium z 0 punktów na 1 punkt. Odnosząc się do zarzutu o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny organ stwierdził, że jest on niezasadny. Zgodnie z zawartym pouczeniem Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozpatrzenie protestu, domagając się stwierdzenia, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ. W skardze przedstawiono zarzuty: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 37 pkt. 1 i 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz art 39 ust 1 i 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, a nadto § 10 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 poprzez przeprowadzenie wyboru projektu do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty i nierzetelny, o czym świadczą w szczególności: nierozpoznanie istoty zadań i zamierzeń projektu (1), nierozpoznanie cech innowacyjnych projektu (2), błędne zidentyfikowanie wskaźników biznesowych w projekcie, co w odniesieniu do punktów od 1 do 3 było w znacznej mierze konsekwencją przecenienia wiedzy własnej członków komisji w zakresie budownictwa, nieprzeprowadzenia panelu ekspertów, niepowołania ekspertów zewnętrznych, świadczy o braku eksperckiej wiedzy komisji potrzebnej do powzięcia prawidłowej decyzji przez osoby które ją podejmowały oraz poprzez sporządzenie lakonicznego i nierzetelnego uzasadnienia odrzucenia projektu (4) oraz odrzucenia protestu przy podaniu nowych przyczyn powzięcia decyzji negatywnej powołanych dopiero na etapie uzasadnienia odrzucenia protestu co narusza zasadę dwuinstancyjności, a nadto nie uwzględnienie bądź nie uwzględnienie w odpowiednim stopniu takich m. in. czynników jak posiadanie przez wnioskodawcę odpowiednich zasobów materialnych i ludzkich niezbędnych do wykonania projektu czy przewidywane efekty ekonomiczne; 2. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, tj. stan, w którym wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub dowody istniejące w chwili wydania rozstrzygnięcia, a nieznane organowi - art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23; dalej: ,,k.p.a’’) - polegający na tym, że w wysoce specjalistycznym, wymagającym wyjątkowo wysokich kompetencji zawodowych i wiedzy specjalnej w zakresie budownictwa procesie wyboru projektu do dofinansowania członkowie komisji konkursowej reprezentujący podmiot przeprowadzający procedurę konkursową w ocenie skarżącego przecenili swoją wiedzę specjalistyczną w dziedzinie budownictwa a w konsekwencji nie rozpoznali (w sensie procesu wnioskowania - nie zrozumieli na płaszczyźnie intelektualnej) na czym polega istota projektu pod nazwą "[...]’’, jakiego rodzaju produkt zamierza wytworzyć wnioskodawca, na czym polegają innowacje zaproponowane przez skarżącego, a z uwagi na powyższą okoliczność niezrozumienia istoty projektu, rozpoznania w przedkładanym projekcie zupełnie innej technologii budowlanej niż ta, którą zaproponował wnioskodawca oraz w szczególności niezrozumienia tego na czym polegają zaproponowane przez wnioskodawcę innowacyjne cechy projektu ocena dokonana przez komisją konkursową NCBR była nieprawidłowa i nierzetelna, do czego przyczyniła sią decyzja komisji o braku powołania nieobligatoryjnych wprawdzie ekspertów będących specjalistami z zakresu budownictwa oraz braku przeprowadzenia nieobligatoryjnego wprawdzie panelu ekspertów, które to jednak działania są prawnie dopuszczalne właśnie po to by przeciwdziałać sytuacji jaka wystąpiła; 3. błąd w ustaleniach faktycznych poczynionych przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju - w szczególności w zakresie w jakim błąd ten spowodował nieprawidłowe określenie celów projektu i produktu końcowego mającego zostać wytworzonym w efekcie prac badawczo-rozwojowych, nieprawidłowe określenie cech innowacyjnych projektu oraz zasobów materialnych i wskaźników biznesowych a celem uniknięcia błędu postępowanie dowodowe powinno zostać przeprowadzone w całości; 4. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 60 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 poprzez przeprowadzenie wyboru projektu do dofinansowania w sposób, w którym wnioskodawcy nie przedstawiono informacji na temat osób biorących udział w rozpoznaniu wniosku o dofinansowanie oraz w rozpoznaniu protestu przez co wnioskodawca musiał przyjąć, że osobami biorącymi udział w rozpoznawaniu protestu są te same osoby, które brały udział w procesie oceny wniosku; 5. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 46 pkt 3 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 poprzez przedstawienie wnioskodawcy uzasadnienia odrzucenia wniosku o dofinansowanie nie spełniającego kryteriów jakie prawidłowo sporządzone uzasadnienie w procedurze stosowanej przy wyborze projektów do dofinansowania winno było spełnić; 6. naruszenie przepisów postępowania, a to art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 11 k.p.a. poprzez brak należytego wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy wydaniu decyzji - przy zastosowaniu zasady, że decyzja wydawana przez NCBiR powinna podlegać uzasadnieniu na zasadach co najmniej równorzędnych tym jakie są stawiane decyzjom administracyjnym, a elementy składowe wymienione w tym przepisie winny obowiązywać - w braku szczegółowych regulacji określających składowe uzasadnień decyzji NCBR - także decyzje NCBiR w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych z PO IR; 7. naruszenie przepisów postępowania, a to § 5 punktu 3 regulaminu Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju poprzez sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia powziętego w następstwie rozpoznania protestu w oderwaniu od wymogów stawianych tego rodzaju aktom, w szczególności w aspekcie: • formułowania dopiero na etapie postępowania odwoławczego wobec podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie dodatkowych zarzutów, nieujętych uprzednio w decyzji z dnia [...] maja 2016 roku - co do których, z uwagi na spóźnione ich podniesienie podmiot ten nie jest w stanie sformułować kontrzarzutów wcześniej aniżeli w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego (lecz z uwagi z brak podstaw do merytorycznej oceny wniosku przez sąd odniesienie się podmiotu na tym etapie do zarzutów nie może być skuteczne); • zupełnego braku odniesienia się przez komisję w sformułowanym uzasadnieniu o odrzuceniu protestu do części zarzutów sformułowanych przez wnioskodawcę, w szczególności zarzutów, że nie jest możliwe określenie szczegółowych wymogów dotyczących infrastruktury technicznej podwykonawcy, ponieważ zadaniem podwykonawcy będzie fizyczne wykonanie Instalacji Pilotażowej Fabryki Mobilnej, a kształt tejże zostanie określony podczas etapu projektu poprzedzającego wybór podwykonawcy i prac badawczo-rozwojowych; • zawarcie dopiero na poziomie uzasadnienia decyzji o nieuwzględnieniu protestu poprawnie merytorycznego odniesienia do założeń projektu wskazującego na fakt, że w przypadku pierwszego postępowania zupełnie nie rozpoznano założeń projektu, tok rozumowania organu był nieprawidłowy, nie rozpoznano technologii mającej zostać zastosowaną oraz błędnie zidentyfikowano cechy innowacyjne projektu. W motywach skargi Strona rozwinęła powyższe zarzuty i przedstawiła argumentację na ich poparcie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 217; dalej: ,,u.z.r.p.’’) w związku z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 1146 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 61 ustawy sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że: ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Analizując sprawę w tym zakresie przypomnieć trzeba, że sprawa ta została zainicjowana wnioskiem Skarżącej o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 (PO IR) Priorytet I: Wsparcie prowadzenia prac B+R przez przedsiębiorstwa, Działanie 1.1: Projekty B+R przedsiębiorstw, Poddziałanie 1.1.2: Prace B+R związane z wytworzeniem instalacji pilotażowej/demonstracyjnej. Projekt Skarżącej podlegał ocenie w zakresie naukowo – technologicznym oraz w zakresie gospodarczo-biznesowym. Powodem negatywnej oceny wniosku Skarżącej było niespełnienie przez projekt jednego kryterium dostępu oraz trzech kryteriów punktowanych. Należy wskazać, że zgodnie z § 10 ust. 6 lit. a i ust. 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 (dalej: ,,Regulamin’’) kryterium oceny: ,,Własność Intelektualna nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu’’ stanowi kryterium dostępu, podlegające ocenie w ramach oceny gospodarczo – biznesowej, którego niespełnienie skutkuje oceną negatywną i odrzuceniem wniosku. Natomiast kryteria oceny: ,,Zespół badawczy oraz zasoby techniczne wnioskodawcy zapewniają prawidłową realizacją zaplanowanych w projekcie prac B+R’’, ,,Nowość rezultatów projektu’’ oraz ,,Zapotrzebowanie rynkowe i opłacalność wdrożenia’’ stanowią kryteria merytoryczne punktowane w skali od 0 do 5, przy czym nieosiągnięcie progu 3 punktów w każdym z tych kryteriów punktowanych oznacza ocenę negatywną i odrzucenie wniosku (§ 10 ust. 5 i ust. 8 Regulaminu). Zdaniem Sądu organ oceniający prawidłowo stwierdził, że wniosek Skarżącej nie spełniał kryterium dostępu: ,,Własność intelektualna nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu’’. Należy wskazać, że zgodnie z Przewodnikiem w ramach przedmiotowego kryterium ocenie podlega czy: • wnioskodawca dysponuje prawami własności intelektualnej, które są niezbędne dla prowadzenia prac B+R zaplanowanych w projekcie; • wnioskodawca uprawdopodobni, że brak jest dostępnych i objętych ochroną rozwiązań/technologii/wyników prac B+R, których istnienie uniemożliwiałoby albo czyniło niezasadnym przeprowadzenie zaplanowanego wdrożenia wyników projektu; Co istotne w Przewodniku wprost wskazano, że Wnioskodawca jest zobowiązany do szczegółowego opisania we wniosku z jakich baz danych (patentowych i publikacji) korzystał, podania słów kluczowych, których użył oraz wyników, które uzyskał w związku z badaniem stanu techniki. Przy czym kryterium uznaje się za spełnione w sytuacji, gdy zostały spełnione wszystkie w/w warunki. Jednocześnie w Przewodniku wskazano, że ocena kryterium odbywa się na podstawie informacji zawartych w szczególności w części III wniosku o dofinansowanie projektu – w pkt 15.2 oraz w części V wniosku o dofinansowanie projektu – w pkt 23. Organ prawidłowo stwierdził, opierając się na treści wniosku Skarżącej, że Skarżąca nie wykazała we wniosku z jakich baz danych (patentowych i publikacji) korzystała, nie podała słów kluczowych, których użyła oraz wyników, które uzyskała w związku z badaniem stanu techniki. Obowiązek Skarżącej w powyższym zakresie nie może budzić najmniejszych wątpliwości w świetle powołanych powyżej zapisów Przewodnika. Natomiast niespełnienie tego warunku uniemożliwiało uznanie, że wniosek skarżącej spełnił kryterium dostępu: ,,Własność intelektualna nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu’’. Stanowiło to również, zgodnie z § 10 ust. 7 Regulaminu samodzielną przesłankę do negatywnej oceny i odrzucenia wniosku, niezależnie od spełnienia lub nie spełnienia przez wniosek Skarżącej pozostałych kryteriów oceny. Zdaniem Sądu również ocena kryteriów punktowanych przez organ została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Organ zasadnie ocenił wniosek Skarżącej w zakresie kryterium: ,,Zespół badawczy oraz zasoby techniczne wnioskodawcy zapewniają prawidłową realizację zaplanowanych w projekcie prac B+R’’. Zgodnie z Przewodnikiem w ramach powyższego kryterium ocenie podlega czy: • kluczowy personel zaangażowany w realizację projektu posiada adekwatne do zakresu i rodzaju tych prac doświadczenie w tym w realizacji projektów obejmujących prace B+R nad innowacyjnymi rozwiązaniami, których efektem były wdrożenia wyników prac B+R do działalności gospodarczej, uzyskane patenty czy prawa ochronne na wzory użytkowe, lub inne zastosowania wyników prac B+R; • liczba osób zaangażowanych w realizację prac rozwojowych (lub planowanych do zaangażowania) jest adekwatna do zakresu i rodzaju zaplanowanych prac B+R i zapewnia terminową realizację projektu; • wnioskodawca dysponuje odpowiednimi zasobami technicznymi (lub planuje je pozyskać), w tym infrastrukturą naukowo - badawczą (pomieszczeniami, aparaturą naukowo - badawczą oraz innym wyposażeniem niezbędnym do realizacji prac w projekcie), zapewniającymi terminową realizację projektu zgodnie z zaplanowanym zakresem rzeczowym. Zgodnie z Przewodnikiem wnioskodawca musi posiadać wszystkie kluczowe zasoby osobowe już na etapie składania wniosku o dofinansowanie. Wnioskodawca ma obowiązek dołączenia do Wniosku o dofinansowanie umów warunkowych z członkami kluczowego, z punktu widzenia realizacji projektu zespołu badawczego (w przypadku gdy członkowie zespołu badawczego nie są pracownikami wnioskodawcy). W przewodniku przewidziano, że wnioskodawca może powierzyć realizację części prac B+R w projekcie podwykonawcy. Jednakże w takim przypadku weryfikacji podlega, czy wnioskodawca wykazał potencjał kadrowy i techniczny podwykonawcy albo wymagania co do potencjału kadrowego/technicznego (w przypadku braku wyboru podwykonawcy na etapie wnioskowania). W przypadku, gdy prace B+R powierzone podwykonawcy mają kluczowy charakter, wybór podwykonawcy musi być zakończony przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, przynajmniej w zakresie etapu kończącego się pierwszym kamieniem milowym, a wnioskodawca ma obowiązek dołączenia do wniosku o dofinasowanie umowy warunkowej z danym podwykonawcą. Opierając się na treści wniosku organ prawidłowo stwierdził, że Skarżąca przedstawiła ogólne informacje nie pozwalające stwierdzić by dysponowała odpowiednimi zasobami technicznymi (lub planuje je pozyskać), w tym infrastrukturą naukowo – badawczą (pomieszczeniami, aparaturą naukowo-badawczą oraz innym wyposażeniem niezbędnym do realizacji prac w projekcie), zapewniającymi terminową realizację projektu zgodnie z zaplanowanym zakresem rzeczowym. Trafnie wskazano, że wbrew wymogom Przewodnika Skarżąca pomimo zamiaru zaangażowania podwykonawcy nie przedstawiła wymagań co do potencjału kadrowego i technicznego podwykonawcy. Nieuzasadnione tym samym jest twierdzenie Skarżącej, że organ rozpatrujący protest nie odniósł się do jej argumentów wskazujących na brak możliwości określenia szczegółowych wymogów dotyczących infrastruktury technicznej podwykonawcy. W ocenie Sądu organ nie miał zatem podstaw do zmiany przyznanej punktacji (2 pkt) za ocenę kryterium: ,,Zespół badawczy oraz zasoby techniczne wnioskodawcy zapewniają prawidłową realizację zaplanowanych w projekcie prac B+R’’. Zgodnie z Przewodnikiem w ramach kryterium: ,,Nowość rezultatów projektu’’ ocenie podlega, czy rezultat projektu, charakteryzuje się nowością co najmniej w skali polskiego rynku, w kontekście posiadanych przez niego nowych cech, funkcjonalności, w porównaniu do rozwiązań dostępnych na rynku. W przypadku innowacji produktowej - nowość rezultatów projektu (co najmniej w skali polskiego rynku) jest rozumiana jako znacząca zmiana, tzn. podczas oceny wniosku brane pod uwagę będą wskaźniki jakościowe i ilościowe, które odróżniają ten produkt od występujących na rynku produktów o podobnej funkcji podstawowej. Dokonując oceny projektu w ramach przedmiotowego kryterium należy brać pod uwagę, czy proponowane innowacyjne rozwiązanie cechuje wystarczający stopień nowości, czy też cechujące to rozwiązanie zmiany/cechy/ nowe funkcjonalności są mało znaczące i nie zawierają w sobie wystarczającego stopnia nowości. Organ rozpatrujący protest w zakresie powyższego kryterium zasadnie uwzględnił argument Skarżącej, że we wniosku nie wskazano, że do produkcji modułów zostaną wykorzystane surowce odpadowe. Tego rodzaju informacji Skarżąca nie zawarła w swym wniosku. Słusznie jednocześnie organ zauważył, że Skarżąca nie przedstawiła we wniosku wyczerpujących i przekonywujących argumentów dlaczego moduły mają mieć niespotykane wcześniej wskaźniki jakościowe co miałoby świadczyć o innowacji produktowej i przekładać się bezpośrednio na korzyści i przewagi związane np. z obniżeniem kosztów transportu. Zdaniem Sądu niezasadne tym samym byłoby podniesienie oceny do 5 punktów o co wnosiła w proteście Skarżąca. Natomiast podwyższenie oceny spornego kryterium do 2 punktów uzasadnione było trafnym zarzutem, że do produkcji modułu nie wykorzystuje się surowców odpadowych. Zgodnie z Przewodnikiem w ramach kryterium: ,,Zapotrzebowanie rynkowe i opłacalność wdrożeniowa’’ ocenie podlegają łącznie dwa aspekty: zapotrzebowanie rynkowe na rezultaty projektu oraz opłacalność wdrożenia. W przypadku innowacji produktowej zapotrzebowanie rynkowe oceniane jest przy uwzględnieniu, czy: • poprawnie zdefiniowano rynek docelowy (potencjalni klienci/odbiorcy oraz ich wymagania/ preferencje, rozmiar, kierunki i tempo rozwoju, spodziewany udział w rynku); • dane/przyjęte założenia są realistyczne i uzasadnione oraz uprawdopodabniają sukces ekonomiczny wdrożenia wyników projektu; • wykazano, że produkt zaspokoi faktyczne zapotrzebowanie odbiorców/klientów; • wykazano, że rezultat projektu będzie konkurencyjny względem innych podobnych rozwiązań oferowanych na rynku oraz że w efekcie realizacji projektu nastąpi zwiększenie asortymentu lub wejście na nowe rynki. Ocena w tym aspekcie następuje na podstawie analizy danych dotyczących cech rynku docelowego oraz użytkowych i funkcjonalnych cech rozwiązań, spełniających podobną funkcję podstawową, istniejących na rynku docelowym. Natomiast przy ocenie opłacalności wdrożenia należy uwzględniać, czy: • w konsekwencji wprowadzenia produktu/technologii/usługi na rynek albo zastosowania nowej technologii w prowadzonej działalności, nastąpi poprawa wyników firmy (czy osiągnięte przychody pozwolą na wygenerowanie zysku pokrywającego koszty projektu, produkcji oraz działalności marketingowej); • projekcja spodziewanego przychodu oraz kosztów, związanych z oferowaniem nowego produktu/technologii/usługi na rynku, bazuje na racjonalnych i realistycznych przesłankach; • projekcja spodziewanych korzyści dla przedsiębiorcy w związku z wdrożeniem wyników projektu (np. zmniejszenie kosztów produkcji, skrócenie czasu produkcji) bazuje na racjonalnych i realistycznych przesłankach; • proponowany sposób wprowadzenia produktu/technologii/usługi na rynek albo zastosowania nowej technologii w prowadzonej działalności (strategia wdrożenia) oraz wykorzystywanych do tego zasobów jest realistyczny i uprawdopodabnia sukces ekonomiczny; • poprawnie zidentyfikowano ewentualne ryzyka/zagrożenia/bariery utrudniające wprowadzenie produktu/technologii/usługi na rynek albo zastosowanie nowej technologii w prowadzonej działalności oraz przedstawiono sposób ich minimalizacji/pokonania. Zdaniem Sądu organ zasadnie stwierdził, że konsekwencją nie przedstawienia we wniosku wyczerpujących i przekonywujących argumentów dlaczego moduły mają mieć niespotykane wcześniej wskaźniki jakościowe co miałoby świadczyć o innowacji produktowej i przekładać się bezpośrednio na korzyści - była niska ocena wskazanego kryterium. We wniosku nie wykazano zatem - elementów przewidzianych w Przewodniku - czy rezultat projektu będzie konkurencyjny względem innych podobnych rozwiązań oferowanych na rynku oraz czy sposób wprowadzenia produktu jest realistyczny i uprawdopodabnia sukces ekonomiczny. Wniosek zawiera ogólne zapisy dotyczące strategii wdrożenia oraz wykorzystywanych do tego zasobów jak i ewentualnych ryzyk utrudniających wprowadzenie produktu. W ocenie Sądu organ prawidłowo ocenił wskazane kryterium podnosząc ocenę na 1 punkt. Odnosząc się do zarzutów skargi, dotyczących naruszenia przepisów postępowania administracyjnego należy ponownie zauważyć, że zgodnie z art. 50 u.z.r.p. do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów k.p.a. z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Zatem organy oceniające wnioski nie mają obowiązku stosowania, poza wskazanym wyjątkiem, przepisów k.p.a. Tym samym Skarżąca nie może skutecznie - w rozpoznawanej sprawie - zarzucać naruszenia przepisów k.p.a. wskazanych w skardze, w szczególności art. 107 § 1 i 3 k.p.a., który określa elementy decyzji administracyjnej oraz wymogi uzasadnienia decyzji, w związku z art. 11 k.p.a., który określa tzw. zasadę przekonywania. W rozpatrywanej sprawie nie ma również zastosowania zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego uregulowana w art. 15 k.p.a. Zdaniem Sądu niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 37 ust. 1 i ust. 2 u.z.r.p. i art. 39 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 900, dalej: ,,ustawa o NCBR’’) oraz § 10 Regulaminu. Zgodnie z art. 37 ust. 1 u.z.r.p. właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (ust. 2 art. 37 u.z.r.p.). W rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania, że przy ocenie projektu zasady ogólne dotyczące procedury wyłaniania projektów, określone w art. 37 ust. 1 u.z.r.p., zostały naruszone. Podkreślić należy, że w dokumentacji konkursowej składającej się na system realizacji PO IR 2014 -2020, dla wszystkich wnioskodawców, określone zostały w sposób jasny i precyzyjny kryteria kwalifikowania projektów. Były one znane wszystkim wnioskodawcom ubiegającym się o wsparcie finansowe w ramach powyższego programu. Organ dokonał oceny wniosku skarżącej w sposób prawidłowy odnosząc się do wszystkich spornych kryteriów dostępu oraz punktowanych. Ocena wniosku Skarżącej przeprowadzona została zgodnie ze stosownymi regulacjami Regulaminu oraz Przewodnika. W szczególności ocena wniosku Skarżącej przeprowadzona została w zgodzie z § 10 Regulaminu ,,Zasady dokonywania oceny merytorycznej projektów (II etap oceny)’’. Obejmowała ona ocenę w zakresie naukowo – technologicznym oraz w zakresie gospodarczo – biznesowym – przeprowadzoną w oparciu o przewidziane w Regulaminie kryteria dostępu oraz kryteria punktowane. Ocena spełnienia przez wniosek Skarżącej poszczególnych kryteriów, zarówno dostępu jak i punktowanych, uwzględniała szczegółowe wymogi dla tych kryteriów określone w wytycznych zawartych w Przewodniku. W rozpatrywanej sprawie nie naruszono również art. 39 ust. 1 i ust. 2 ustawy o NCBR, który określa jakie elementy należy brać pod uwagę przy ocenie ekspertów lub zespołów ekspertów oraz kryteria oceny wniosków złożonych w konkursie. Odnosząc się do twierdzenia Skarżącej dotyczącego niewystarczającej wiedzy specjalistycznej po stronie członków komisji konkursowej Sąd wskazuje, że godnie z § 7 Regulaminu ,,Ogólne zasady dokonywania oceny projektów w konkursie’’ projekt podlega ocenie przeprowadzanej przez komisję oceny projektów w skład której wchodzą m.in. eksperci zewnętrzni wchodzący w skład Pre-panelu naukowo-gospodarczego (dalej: Pre-panel N-G) i Panelu naukowo-gospodarczego (dalej: Panel N-G) oraz pracownicy IP, w tym zaangażowani w ocenę formalną projektu. Podczas Pre-Panelu N-G, eksperci przeprowadzają ocenę wszystkich poprawnych formalnie wniosków o dofinansowanie projektów złożonych w ramach konkursu wg kryteriów oceny wymienionych w § 10 ust. 2 i 6, tj. kryteriów dostępu oraz punktowanych a ocenianych w zakresie naukowo – technologicznym oraz gospodarczo – biznesowym. Przy czym ocena wniosku odbywa się na zasadzie konsensusu, a w przypadku rozbieżności dotyczących ocenianego projektu rozstrzygnięć dokonuje Przewodniczący (§ 11 ust. 1 i ust. 2 Regulaminu). Zgodnie z § 11 ust. 4 - w przypadku negatywnej oceny projektu przez Pre-panel N-G projekt nie będzie stanowił przedmiotu oceny dokonywanej przez Panel N-G, a ostateczną oceną projektu będzie ocena ekspertów sporządzona w ramach Pre-panelu N-G. Wniosek Skarżącej negatywnie oceniony został przez Pre-panel N-G w związku z czym nie było podstaw do kierowania wniosku do oceny w ramach Panelu N-G. W tej sytuacji Skarżąca nie może skutecznie podnosić zarzutów dotyczących nie poddania jej wniosku ocenie panelu ekspertów. Wobec udziału w ocenie wniosku Skarżącej ekspertów zewnętrznych, a więc osób co do zasady bezstronnych i posiadających merytoryczną wiedzę w obszarach odpowiadających przedmiotowi projektu Skarżącej, kolegialnego rozstrzygania o tej ocenie przez gremium oceniające jak również wobec nie wykazania przez Skarżącą – poza kwestionowaniem prawidłowości oceny jej wniosku - na czym konkretnie polegać miał brak dostatecznej wiedzy po stronie ekspertów Sąd nie podzielił zarzutu Skarżącej w tym zakresie. Należy jednocześnie wskazać, że zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1620 ze zm.) dane o osobach recenzentów i ekspertów oceniających w danym postępowaniu wniosku o przyznanie środków finansowych na naukę przeznaczonych na zadania określone w art. 5 nie podlegają udostępnieniu. W tej sytuacji Skarżąca nie może skutecznie zarzucać, że nie poinformowano jej o osobach biorących udział w ocenie jej wniosku oraz rozpatrzeniu protestu i na tej podstawie wywodzić naruszenie art. 60 u.z.r.p., który stanowi, że w rozpatrywaniu protestu nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu lub jego ocenę oraz, że przepis art. 24 § 1 k.p.a. stosuje się odpowiednio. Dodatkowo Sąd zauważa, na podstawie treści załączonych do skargi dokumentów, że ocena wniosku skarżącej z dnia [...] maja 2016 r. podpisana została przez Dyrektora Działu Rozwoju i Innowacji D. M., natomiast rozstrzygniecie protestu datowane na [...] czerwca 2016 r. podpisane zostało przez Dyrektora [...] M. C., czyli przez różne osoby funkcjonujące w ramach struktury organizacyjnej NCBR. Zdaniem Sądu ocena wniosku Skarżącej zgodna była z art. 46 ust. 3 u.z.r.p., który stanowi, że właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Ocena wniosku Skarżącej zawierała stosowne uzasadnienie potwierdzające przeprowadzoną analizę treści wniosku w kontekście wymogów spełnienia kryteriów dostępu oraz punktowanych zgodnie z Regulaminem oraz wytycznymi zawartymi w Przewodniku. Ocena ta wskazywała ilość punktów otrzymanych przez projekt w sumie oraz w odniesieniu do poszczególnych kryteriów punktowanych oraz informowała o spełnieniu 3 kryteriów dostępu i niespełnieniu jednego z kryteriów dostępu. Należy również zauważyć, że informacja o negatywnej ocenie projektu nie jest decyzją administracyjną, jak również u.z.r.p. nie określa niezbędnych treści uzasadnienia oceny projektu. Zdaniem Sądu uzasadnienie oceny wniosku Skarżącej było wystarczające i umożliwiało podjęcie przez Skarżącą polemiki merytorycznej z dokonaną oceną, w ramach wniesionego protestu, co doprowadziło zresztą do częściowego uwzględnienia argumentów Skarżącej i podniesienia oceny w ramach dwóch kryteriów punktowanych o 1 punkt. Sąd podziela poglądy prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych na gruncie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, powołane trafnie przez organ w odpowiedzi na skargę, a wskazujące, że strona powinna wiedzieć dokładnie, dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. W orzecznictwie podnosi się również, że uzasadnienie oceny powinno być zrozumiałe dla strony i wyraźnie wskazywać przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Jeżeli uzasadnienie informacji zawiera taką treść, która umożliwia stronie podjęcie polemiki merytorycznej z dokonaną oceną, trzeba uznać je za odpowiadające prawu (por. np. wyrok NSA z 5 listopada 2014 r. sygn. akt II GSK 2410/14, wyrok NSA z 9 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1114/13 dostępne na stronie: https://cbois.nsa.gov.pl). Nieuzasadniony jest także zarzut dotyczący naruszenia § 5 pkt 3 regulaminu Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju poprzez wadliwe rozstrzygnięcie nie odpowiadające wymogom tego dokumentu. Przepis powyższy stanowi, że Komisja sporządza uzasadnienie decyzji o przyjęciu lub odrzuceniu zarzutów podniesionych w odwołaniu. Jak zostało już wskazane we wcześniejszej części uzasadnienie ocena wniosku Skarżącej nie przybiera formy decyzji, nie służy od niej środek odwoławczy w postaci odwołania. NCBR jest w rozpatrywanej sprawie Instytucją Pośredniczącą (IP), której powierzono realizacje zadań w ramach PO IR (§ 1 pkt 2 Regulaminu). Dlatego też w sprawie Skarżącej środki odwoławcze nie podlegały rozpoznaniu przez Komisję Odwoławczą NCBR o której mowa w art. 40 ust. 2 ustawy o NCBR, który przewiduje, że od decyzji Dyrektora w sprawie przyznania środków finansowych na wykonanie projektu, o której mowa w ust. 1, w przypadku naruszenia procedury konkursowej lub innych naruszeń formalnych, wnioskodawcy przysługuje odwołanie do komisji odwoławczej Rady w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji. Natomiast protest Skarżącej rozpatrzony został zgodnie z procedurą odwoławczą określoną w u.z.r.p. oraz zgodnie z zasadami rozpatrywania protestów od wyników ocen zawartymi w § 10 Regulaminie Prac Komisji Oceny Projektów w Konkursie Nr 2/1.1.1/2015 w ramach poddziałania 1.1.2 PO IR 2014-2020. Wskazać należy, że zgodnie z art. 57 u.z.r.p. właściwa instytucja rozpatruje protest weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów wyboru projektu z których oceną wnioskodawca się nie zgadza i zarzutów protestu o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny. Analizując uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu zawarte w zaskarżonej informacji o nieuwzględnieniu protestu z [...] czerwca 2016 r. Sąd stwierdza, że jest ono zgodne z powyższym przepisem u.z.r.p. Przede wszystkim należy zauważyć, że IP dokonała weryfikacji pierwotnej oceny merytorycznej projektu oraz ponownej oceny merytorycznej wyłącznie w zakresie kryteriów i zarzutów objętych protestem Skarżącej. IP odniosła się do wszystkich spornych w rozpatrywanej sprawie kryteriów i podniesionych zarzutów, natomiast wskazanie dodatkowych elementów uzasadnienia w stosunku do pierwotnej oceny, jako mieszczące się w zakresie owych kryteriów i zarzutów, nie może świadczyć o wadliwym rozpatrzeniu protestu. Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. orzekł jak w sentencji wyroku.